Paweł Pollak porównuje czytelników 2.0 do osób z zespołem Downa

Wczoraj, dzięki wpisowi Aleksandra Sowy na Facebooku trafiłem na niesmaczny post Pawła Pollaka, w którym czytelników książki Sowy porównuje do osób z zespołem Downa.

Poczułem się wywołany do tablicy – i to poczwórnie. Po pierwsze sam czytam książki autorów, którzy publikują poza tradycyjnym obiegiem wydawniczym, takie jak Autor 2.0 Sowy. Po drugie, jako autor, właśnie takich czytelników poszukuję. Po trzecie, sam zachęcam do publikowania w nowoczesny sposób. Po czwarte – i najważniejsze – mam córkę z zespołem Downa.

Dzięki Majce i wszystkim doświadczeniom życiowym z nią związanym, prawie natychmiast doszedłem do wniosku, że nie ma powodu czuć się w jakimkolwiek stopniu dotkniętym. Wręcz odwrotnie. Uważam się za czytelnika 2.0, mam zespół Downa, i jestem z tego dumny.

Osoby z zespołem Downa roztaczają wokół siebie nieprawdopodobnie dużo pozytywnej energii. Są niesamowicie otwarte, co pozwala im poznawać nowych ludzi, rzeczy i zjawiska bez żadnych oporów, warunków brzegowych i uprzedzeń. Podobnie jest z czytelnikami nowej generacji – poszukują, nie boją się próbować, nie uzbrajają się w niepotrzebne założenia (jak na przykład “to musi być grafoman, skoro nie wydał książki w żadnym dużym wydawnictwie”).

Druga bardzo ważna cecha: brak obaw o reakcję otoczenia. Jeżeli coś podoba się Majce, to znaczy że się podoba i koniec. Wiele osób przy podejmowaniu decyzji bierze pod uwagę reakcję znajomych. Czy wypada czytać książkę nieznanego autora? Co powiedzieć, gdy ktoś zapyta, ile gwiazdek dostała w tygodniku opinii? A jakie wydawnictwo, duże i znane chociaż?

Szczerość to kolejna cecha, którą posiada Majka. Mówi to co myśli, za jej pragnieniami nie stoją żadne ukryte cele. Jeżeli sięgam po książkę Adriana Grahama lub Jima Hanasa, to dlatego, że chcę je przeczytać. Znalazłem je w sieci, zainteresowały mnie tematyka i forma. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby dać szansę nieznanym autorom. Nie dobieram książek z potrzeby próżności, snobizmu lub kierując się modą.

Jeśli czasem sięgasz po książki publikowane w Feedbooks, Poczytaj.to albo Wydaje.pl, oznaczać to może, że autorytet o niskim poziomie tolerancji na nowe zjawiska może próbować ci to wytknąć, lub nawet obrazić. Według mnie, absolutnie nie ma powodu tym się przejmować.

* * *

Sama polemika Pollaka nie zasługuje na uwagę. Powodowana jest ona dosyć przyziemną potrzebą sponiewierania konkurencji przed wydaniem nowej książki poświęconej temu samemu tematowi. Niestety, jest ona przy tym symbolicznym odbiciem reakcji na nowe zjawiska w świecie książki, jaką reprezentuje część osób należących do tradycyjnego obiegu wydawniczego. Jest to mieszanka nonszalancji i agresji, obliczona na obronę status quo.

Related posts

• 21.09.2010 -- Szkolenie o e-książkach
• 24.08.2010 -- Czy jesteś grafomanem, tak jak Seth Godin?
• 04.08.2010 -- Trzech dobrych wydawców
• 28.02.2010 -- Jak opublikować i promować własną książkę [linki]
• 26.05.2009 -- Czy Rzepa kręci literaturą

"Czytelniku, czy masz zespół Downa?" is a post from Password Incorrect Blog.

Self-publisher ma pasję a nie ma pieniędzy, a tradycyjny wydawca – na odwrót.

[self-publisher]

Related posts

• 09.12.2009 -- Złote Niepomyśli #34
• 26.09.2009 -- Złote Niepomyśli #31
• 26.05.2009 -- Złote Niepomyśli #23
• 30.04.2009 -- Złote Niepomyśli #20
• 24.04.2009 -- Złote Niepomyśli #18

"Złote Niepomyśli #43" is a post from Password Incorrect Blog.

Na Targach Książki w Krakowie w ramach Salonu Nowych Mediów odbywa się właśnie  spotkanie na temat rozwoju rynku e-książki w Polsce.

Moim zadaniem było przygotowanie krótkiego wprowadzenia do dyskusji. Znajduje się ono w prezentacji na końcu wpisu. Przykłady z zagranicy mają służyć jako punkt wyjścia do zastanowienia się nad specyfiką naszego rynku i własnymi sposobami na przyspieszenie jego rozwoju.

Pozwoliłem sobie w prezentacji na kilka sugestii – nie z punktu widzenia gracza rynkowego, ale niezależnego popularyzatora e-czytelnictwa i (coraz bardziej wymagającego) czytelnika 2.0. Moje podejście sprowadza się do jednego prostego wniosku: nie stać nas na rozproszenie energii. Musimy działać wspólnie.

W porównaniu z USA, Chinami czy choćby Indiami, jesteśmy niewielkim rynkiem. Niewystarczająca liczba tytułów, spora rezerwa czytelników wobec e-książek i duże rozdrobnienie rynku na wczesnym etapie opóźniają osiągnięcie odpowiedniego momentu obrotowego. Nie czas teraz na dzielenie tortu. Tego tortu po prostu jeszcze nie ma. Dlatego warto porozumieć się, póki nie jest za późno.

Postulaty są bardzo proste i w sumie dosyć oczywiste.

Konwersja

Obecnie regułą jest, że jeden tytuł poddany jest konwersji do formatu ePub kilkakrotnie. Wydawnictwo wysyła do dystrybutorów plik pdf, a każdy z nich osobno wykonuje na jego podstawie plik ePub. Najlepszym rozwiązaniem byłoby takie, w którym każdy z wydawców zleca konwersję jednemu dystrybutorowi – nie na zasadach wyłączności – a gotowy plik rozprowadzany jest wśród pozostałych.

Jeśli każdy z dystrybutorów wykonuje konwersję części plików, które ma w ofercie, to po pierwsze wykona ją lepiej (ma na to więcej czasu), a liczba tytułów i tak zwiększa się szybciej ze względu na podział pracy. Po drugie możliwe jest zwiększenie ogólnego tempa konwersji do ePubu – jeśli tylko nie będziemy się dublowali.

Formaty i zabezpieczenia

Jeżeli chodzi o formaty, rynek rozwija się naturalnie w stronę ePubu i trzeba się z tego cieszyć. Trochę gorzej jest z zabezpieczeniami. eClicto posiada własny system, część dystrybutorów używa DRM-u Adobe, inni stawiają na znak wodny.

Potrzebna jest dyskusja: czy dałoby się wprowadzić w Polsce jeden sposób zabezpieczania plików – albo zrezygnować z niego w ogóle? Tak, aby czytelnik nie musiał się już błąkać po stronach internetowych próbując rozgryźć, czy e-czytnik który ma zamiar kupić na gwiazdkę będzie w stanie otworzyć parę książek, które pobrał miesiąc temu na komputer i czytał w Adobe Digital Editions.

W Japonii najwięksi wydawcy porozumieli się z firmą Sharp i producentem oprogramowania Voyager Japan w sprawie wspólnego formatu – i dodatkowo otrzymali dofinansowanie państwa.

Zdecydować się na wspólne podejście do formatów i zabezpieczeń jest u nas możliwe. Wszystkim nam to się po prostu opłaca. Zamiast tworzyć wyizolowane kolonie czytelników przypisanych z powodu ograniczeń technologicznych do określonych e-księgarń, pozbądźmy się jednej z głównych barier rozwoju – obawy czytelnika związanej z decyzją, z którym dystrybutorem związać się na lata. Taka obawa w większości przypadków kończy się decyzją: czekać.

Dostęp

Wreszcie powstają aplikacje na urządzenia mobilne. Ich użytkownicy będą mieli dostęp do polskich e-księgarń. Tylko się cieszyć. W sklepie z aplikacjami na iOS są już Bezkartek i Woblink. Swoje aplikacje zapowiadają Nexto, Virtualo i Legimi.

Z drugiej strony trzeba uważać, żeby w wyścigu o to, kto zyska więcej – nie stracić.

Stworzenie aplikacji tak zaawansowanej jak Kindle czy choćby iBooks miałoby sens w przypadku, gdyby książek w ofercie były dziesiątki tysięcy.

Zamiast tego warto pomyśleć o wspólnym, a przez to oszczędnościowym podejściu. W AppStore jest już dostępna francuska aplikacja ePagine, która nie dość, że obsługuje Adobe DRM, to posiada w wewnętrznym katalogu zasoby kilkunastu wydawnictw i dystrybutorów treści. Porozumienie było możliwe.

Podobnie jest z aplikacją Bluefire Reader – Adobe DRM i docelowo wewnętrzne katalogi e-księgarń. Zobaczymy, jak sytuacja będzie się rozwijać, ale bardzo możliwy jet scenariusz, w którym w Bluefire (lub jakiejkolwiek innej tak skonstruowanej aplikacji) pojawią się katalogi księgarń z Kanady, Wielkiej Brytanii, Włoch i innych krajów – to dlaczego nie z Polski.

Jedną lekcję z własnego podwórka mamy za sobą – eClicto. Rok temu własny czytnik i własne zabezpieczenie miały sens. Był czas na zbudowanie przewagi. Ale konkurencja szybko się odnalazła i eClicto ze swoim zamkniętym modelem biznesowym będzie zmuszony zweryfikować plany.

Podobnie może być z aplikacjami. Powstanie kilka, a dystrybutorzy, których nie będzie stać na stworzenie własnych, wykorzystają gotowe, oszczędnościowe rozwiązania, doprowadzając w swojej masie do zmiany układu sił.

Cała rzecz polega na tym, aby takie działanie w masie było jak najbardziej świadome – i obliczone na wspólny interes: wydawców, dystrybutorów i czytelników.

Prezentacja poniżej, najlepiej czytać w trybie pełnoekranowym, kliknij w More, potem Fullscreen.
Wersja pdf – do pobrania stąd.
Krótki odnośnik do prezentacji: http://bit.ly/rozwoj

Related posts

• 21.10.2010 -- Targi ACADEMIA: prezentacja o ekspansji książki na nowe media
• 14.05.2010 -- O ekspansji książki na nowe media [prezentacja]
• 29.11.2010 -- iPad jako e-czytnik – lista przydatnych artykułów
• 02.11.2010 -- Jeśli będziesz na Targach Książki w Krakowie…
• 16.05.2010 -- Czy iPad wyprze e-czytniki?

"Jak przyspieszyć rozwój rynku e-książki w Polsce?" is a post from Password Incorrect Blog.

Nie musisz wiele robić. Wystarczy że przejdziesz się między stoiskami. Pierwsze, na co zwrócisz uwagę to brak półek zapełnionych kolorowymi okładkami. E-książka nie zaatakuje twoich zmysłów, nie obezwładni swoją siłą, nie przytłoczy. Wręcz przeciwnie – woli skromnie ukryć się na dysku komputera lub czytnika.

Właśnie… czytniki. Dla jednych gadżety, dla innych już nie. W Salonie Nowych Mediów będzie ich sporo. Wystarczająco dużo, by dać sobie szansę zmienić zdanie na ich temat. Najzwyczajniej w świecie poproś przy którymś ze stoisk o zaprezentowanie zalet urządzenia. I już.

W salach konferencyjnych będą toczyły się dyskusje: o rozwoju, o przyszłości, o zmianach. Przysiądź się i posłuchaj przez chwilę. Bez względu na to, jak nierealnie będą brzmiały poruszane tu tematy, dotyczą one tego, co dzieje się już teraz – a czego nie ma powodu się obawiać.

Mam tylko jedną prośbę – nic na siłę. Odwiedź nas jedynie wtedy, gdy już nasycisz się zapachem książki papierowej i będziesz mieć ochotę w sposób zupełnie niezobowiązujący spróbować czegoś nowego.

Targi Książki w Krakowie – Salon Nowych Mediów

Czwartek, 4 listopada

10:00-11:00 (sala 2) – Wokół książki elektronicznej – zagadnienia prawne
10:00-11:00 (sala 4) – E-czytnik w edukacji
11:00-12:00 (sala 4) – Dyskusja panelowa: wprowadzenie elektronicznej formy egzemplarza obowiązkowego książek
11:00-13:00 (sala 2) – Dyskusja panelowa: jak przyspieszyć rozwój rynku e-książki w Polsce?
12:00-13:00 (sala 3) – Więcej niż e-książka, czyli nowe interaktywne produkty w branży wydawniczej
15:00-16:00 (sala 3) – Nowa Biblioteka dla wydawców – innowacyjna forma dystrybucji e-książek
16:00-17:00 (sala 3) – Ekologiczne czytanie

Piątek, 5 listopada

10:00-10:30 (sala 1) – Self publishing – zagrożenie czy szansa dla wydawnictw?
10:00-12:00 (sala 4) – Książka czy plik, tradycja czy nowoczesność?
10:40-11:10 (sala 1) – Digitalizacja treści do formatu ePub, czyli w jakim formacie sprzedawać e-booki
11:20-12:00 (sala 1) – Modele sprzedaży e-booków oraz kwestie polityki cenowej
12:00-13:00 (sala 1) – Nowa Biblioteka dla bibliotekarzy: jak pozyskać czytelników, którzy wolą czytać ebooki?
13.00-13.30 (sala 4) – Jak przygotować e-book? Zagadnienia związane z formatami i formatowaniem
13:30-14:00 (sala 4) – Jak skutecznie zabezpieczyć publikacje elektroniczne?
14:00-14:30 (sala 4) – Dystrybucja książek elektronicznych – kwestie technologiczne, prawne i organizacyjne
14:00-15:00 (sala 1) – Czytelnictwo w dobie nowych mediów
14:30-15:00 (sala 4) – Jak zmniejszyć koszty funkcjonowania wydawnictwa, czyli nowoczesny model a klasyczny proces wydawniczy
15:00-17:00 (sala 4) – Nowe wyzwania na polskim rynku książki

Sobota, 6 listopada

11:00-12:00 (sala 1) – Nowa Biblioteka – pierwsza w Polsce wypożyczalnia e-booków
12:00-13:00 (sala 3) – Myślenie na żywo: Literatura i nowe media
16:00-17:00 (sala 4) – Ekologiczne czytanie

Salon Nowych Mediów, Sektor F (kliknij, aby powiększyć)

Related posts

• 16.05.2010 -- Czy iPad wyprze e-czytniki?
• 25.10.2011 -- Polskie książki w iBookstore
• 28.05.2011 -- Polskie książki na Androida
• 23.03.2011 -- Polskie książki na iPada
• 01.12.2010 -- Czy iPad sprawdzi się jako e-czytnik? [ankieta]

"Jeśli będziesz na Targach Książki w Krakowie…" is a post from Password Incorrect Blog.

Related posts

• 14.05.2010 -- O ekspansji książki na nowe media [prezentacja]
• 04.11.2010 -- Jak przyspieszyć rozwój rynku e-książki w Polsce?
• 29.11.2010 -- iPad jako e-czytnik – lista przydatnych artykułów
• 02.11.2010 -- Jeśli będziesz na Targach Książki w Krakowie…
• 05.10.2010 -- How Technology is Changing a Publishing Industry

"Targi ACADEMIA: prezentacja o ekspansji książki na nowe media" is a post from Password Incorrect Blog.

Jako aktywny uczestnik światowego rynku e-książki i self-publisher (swoją drogą całkiem nieźle radzący sobie ze sprzedażą w Amazonie i Smashwords), będę chciał przekazać wiedzę i doświadczenie, które zdobywałem przez prawie dwa lata – od czasu, gdy udało mi się opublikować pierwszą polskojęzyczną książkę na iPhone’a.

Gdy tak przyjrzę się swojej blogowej aktywności, to większość wpisów dotyczyła dwóch tematów: e-książka mobilna i self-publishing. W kategorii “Book forward” zebrało się już grubo ponad sto artykułów.

Plan szkolenia poniżej, do omówienia będzie sporo tematów, ale mam nadzieję że uda mi się poszerzyć i uporządkować wiedzę o e-książkach, co pomoże wyzwolić, najbardziej teraz wszystkim potrzebną, pozytywną energię.

E-książka – podstawowe informacje

Czym jest a czym nie jest e-książka

Postrzeganie e-książki przez:
• wydawców
• autorów
• czytelników

Zalety i wady książki elektronicznej

Historia e-książki, przełomowe momenty w rozwoju

Formaty – plusy i minusy:
• ePub
• pdf
• mobi
• pozostałe

Fenomen książki aplikacji

Sposoby zabezpieczenia przed nielegalnym kopiowaniem

Zabezpieczenia a piractwo cyfrowe

Ochrona praw autora

Urządzenia do czytania e-książek – porównanie:
• komputer
• e-czytnik
• tablet
• telefon komórkowy

Rynek książki elektronicznej

Rynek w liczbach:
• Stany Zjednoczone
• Polska
• inne kraje

Wpływ wielkości rynku książki na decyzje:
• wydawców
• dystrybutorów
• czytelników

Specyfika e-książki i jej wpływ na sposób dystrybucji

Modele sprzedaży na przykładach:
• Amazon
• iBookstore
• Smashwords
• Google Editions

Jak zarabiać na e-książkach

Przygotowanie, publikacja i promocja e-książki

Tryb publikacji e-książki i jego wpływ na decyzje wydawnicze

Jak przygotować plik e-książki

Koszt przygotowania e-książki

Polscy dystrybutorzy e-treści:
• Bezkartek
• eClicto
• Ibuk
• iFormat
• Legimi
• Nexto
• Virtualo

Międzynarodowe serwisy self-publishingowe

iTunes AppStore

Czym kierować się przy wyborze zabezpieczenia e-książki

Ustalanie ceny – czynniki

Darmowe fragmenty

Jak promować e-książki

Kierunki rozwoju e-książki i ich wpływ na decyzje

Obecny etap rozwoju

Szybkość zmian na rynku – przykłady

Ewolucja standardu e-książki

Ewolucja sposobu gromadzenia książek

Czytelnik e-książek

Prognozy rozwoju rynku e-książek

Related posts

• 28.02.2010 -- Jak opublikować i promować własną książkę [linki]
• 24.01.2009 -- Pisarz 2.0, czyli co ma Doctorow, czego nie ma Dukaj
• 22.03.2011 -- 19 artykułów dla self-publisherów
• 10.03.2011 -- Uwaga! Konkurs literacki, nagroda – profesjonalne wydanie książki w serwisie Wydaje.pl
• 16.02.2011 -- Self-Publishing przebojem wchodzi na rynek (oraz co zrobić, żeby był to rynek polski)

"Szkolenie o e-książkach" is a post from Password Incorrect Blog.

Korzyść z tego, że grafoman przeniesie się do Internetu, jest oczywista – oszczędza się papier.

Bardzo nieciekawe podejście, wynikającego ze słusznego jedynie częściowo założenia, że jeśli ktoś jest wystarczająco dobry, to publikuje na papierze, a jeśli nie – w Internecie.

Podejście jest nieciekawe z tego względu, że polscy wydawcy nie zainteresują się już Sethem Godinem, który właśnie zapowiedział, że Linchpin jest jego ostatnią książką wydaną na papierze. Czy jest grafomanem już w tej chwili, czy dopiero wtedy, gdy swoją nową książkę wyda, zgodnie z zapowiedzią, wyłącznie w formie elektronicznej?

Sam wydaję książki w Internecie, więc śmiało można nazywać mnie grafomanem, nie obrażam się za to. Uważam, że każdy pisarz jest grafomanem dopóki nie  udowodni, że nie jest. Takie podejście jest bardziej budujące niż wyrzucanie do Internetu autorów, którzy nie przedostali się przez system selekcji wydawnictw – ale sprawy nie ułatwia.

Bo czy Jane Rowling była grafomanką, gdy wysyłała Harry’ego Pottera do siedmiu wydawnictw, i czy przestała nią być, gdy zadzwonił telefon z ósmego? I czy cały czas grafomanem jest J.A. Konrath, który jako autor ze środka listy w Kindle Store sprzedaje tyle książek ile autor bestsellerów w Polsce?

A czy grafoman publikujący w Internecie opowiadania, staje się jakby mniejszym grafomanem wraz ze wzrostem liczby ich pobrań? I czy jednego dnia wszystkie jego książki przestaną wonieć bezczelną grafomanią, jeśli okaże się, że znalazł wydawcę w Londynie? Albo zaczną wonieć od nowa, jeśli okaże się, że nie jest to Penguin UK? Albo będą woniały mniej jakby, jeśli znajdzie się na liście bestsellerów Amazon.com? Przecież dalej są to te same opowiadania, których redakcji i korekty dokonywał sam.

A przepraszam, a Paulo Coelho, naczelny grafoman świata? Jest grafomanem w tej części swojej siwizny, która objawia się darmowymi książkami publikowanymi w Internecie bez wiedzy wydawców, a nie jest w tej, którą reprezentuje 70-gramowym papierem objętościowym wydawnictwo HarperCollins?

Każdy kto ma potrzebę pisania zakłada, że grafomani to ci, których nie musi oglądać w lustrze. Dlatego woli unikać skojarzeń z przyprawiającym o kompleksy tematem. I tu uwaga: musisz uważać. Jeśli napiszesz komentarz pod tym wpisem, możesz wyjść na grafomana – temat cię interesuje, ale pewnie nie spędza ci snu z powiek grafomania tych, których nie musisz oglądać w lustrze.

A czy jeśli klikniesz w przycisk “Lubię to”, to wyjdzie na to, że jesteś, czy nie jesteś grafomanem? I czy jeśli jednak klikniesz, a publikowałeś na papierze, to się liczy, czy już nie?

Wiele jest osób, które by podjąć decyzję jaką książkę przeczytać, biorą pod uwagę głosy zewnętrzne, pomocnicze, dodatkowe: recenzentów, wydawców, marketerów. Na szczęście coraz więcej jest czytelników, którzy wyrabiają sobie opinię o autorze w dużo prostszy, ale i wymagający więcej odwagi sposób – zaczynając czytać jego książkę.

Dlatego zamiast zastanawiać się, przeczytaj Setha Godina. Swoją książkę Unleashing The IdeaVirus udostępnia za darmo w Internecie.

Related posts

• 21.09.2010 -- Szkolenie o e-książkach
• 04.08.2010 -- Trzech dobrych wydawców
• 28.02.2010 -- Jak opublikować i promować własną książkę [linki]
• 26.05.2009 -- Czy Rzepa kręci literaturą
• 24.01.2009 -- Pisarz 2.0, czyli co ma Doctorow, czego nie ma Dukaj

"Czy jesteś grafomanem, tak jak Seth Godin?" is a post from Password Incorrect Blog.

Dzisiejszy wpis chciałem potraktować jako osobiste tło do przyszłej, mam nadzieję gorącej dyskusji – wpis “O zalewaniu Internetu książkowym szajsem” ukaże się na blogu w drugiej połowie sierpnia.

No to do rzeczy.

Trzech wydawców miało poważny wpływ na moje przyszłe decyzje, które w efekcie doprowadziły do ukazania się Hasła niepoprawnego. W 2006 roku jako młody pisarz (chodzi o dorobek, nie wiek) mający na sumieniu zagadkowy pseudonim (N. Podpisany) i kilkadziesiąt trudnych do zaklasyfikowania opowiadań, rozsyłałem je do wydawnictw i pism literackich z nadzieją na wywołanie jakiegokolwiek zainteresowania.

Z wysyłkami na ogólne adresy lub skrzynki mailowe firm (w tym przypadku wydawnictw) wiadomo jak jest: albo nie ma reakcji, albo reakcja jest automatyczna, w najlepszym razie kurtuazyjna. Skuteczność takiego działania zbliżona jest do zera, ale ja zawsze lubiłem to robić. Jeśli coś przebiło się do świadomości decydenta, to znaczy, że miało wartość.

Wydawca I

Był to jeden z periodyków, w którym publikowano opowiadania nieznanych lub mniej znanych twórców. Dostałem wiadomość, że w jednym z numerów ukażą się trzy moje opowiadania. Byłem z tego bardzo dumny.

Radość była tym większa, że wkrótce redaktor magazynu napisał maila, w którym chwalił teksty i twierdził, że może pomóc w ich opublikowaniu w znanym i cenionym wydawnictwie. Miałem jedynie dokonać selekcji, żeby nie wysyłać wszystkich.

W efekcie tego nie zrobiłem. Mój znajomy, który zresztą dał mi namiar na periodyk, powiedział, że dostał od redaktora bardzo podobnego maila.

Jak to zinterpretować? Czy redaktor wysyłał takie maile do wszystkich, którzy trafili na łamy magazynu? Jak na ostrą selekcję, obliczoną na wynalezienie najlepszych z najlepszych, to stanowczo za mało. A może wchodziło w grę coś jeszcze. W każdym razie powody takiego zachowania były niejasne.

Wydawca II

Do wydawnictw wysyłałem propozycje w postaci maksymalnie zaawansowanej. Zamiast wydruków A4 z Worda, były to teksty wstępnie złożone w formacie książkowym. Opracowałem również okładkę.

Otrzymałem trzy odpowiedzi. Jedna, że nie; druga, że nie, ponieważ nikt nie czyta opowiadań; a trzecia, że opowiadania są interesujące i że mam przesłać notę biograficzną. Wydawnictwo było renomowane, więc się spiąłem i napisałem notkę tego rodzaju, ponieważ nie miałem wcześniej żadnego dorobku, więc nie było się czym chwalić.

W odpowiedzi otrzymałem prośbę, żeby napisać notkę na poważnie. Napisałem na poważnie, a sprawa rozeszła się po kościach.

Oczywiście powodów mogło być wiele, ale dosyć szybko doszedłem do wniosku, że redaktor odpowiedzialny za selekcję tekstów, zainteresował się N. Podpisanym, bo uznał, że za pseudonimem może kryć się jakiś znany czytelnikowi autor, który być może chce zmienić styl i wystąpić incognito.

Wydawca III

Do kolejnych kilkunastu wydawnictw wysłałem nieco inną propozycję. Chciałem partycypować w kosztach wydania przez nich książki. Brałem na siebie koszt składu i druku, a wydawnictwo miało dokonać redakcji, korekty i umieścić książkę w swoich kanałach dystrybucji.

Tu sprawa była dużo klarowniejsza – trzy wydawnictwa odpowiedziały, że dlaczego nie, z czego jedno zainteresowało się aż za bardzo – i to zdradzając się z tym, że treść książki nie jest im znana.

Takie postępowanie rodzi pytanie: jak daleko wydawca może obniżyć swoje kryteria selekcji, jeśli ma okazję oszczędzić. Czy nie przeszkadza mu wydawanie lichej prozy, jeśli może oszczędzić na składzie i druku?

Każdy pisarz, który poszukuje wydawców ma w swojej pamięci takie lub jeszcze ciekawsze epizody. Czasem ich efektem jest porzucenie myśli o pisaniu (przecież nic z tego nie wynikło), czasem, jak w moim przypadku – wręcz odwrotnie.

Uznałem, że opowiadania są wystarczająco dobre by zaistnieć na rynku. Wielu ludzi mających nadzieję chwyta się każdej nadziei, a taką właśnie nadzieję, bez względu na zawartość profesjonalizmu, zawierały te trzy epizody.

W efekcie nie tylko wydałem książkę drukiem za własne pieniądze, założyłem wydawnictwo, ale i postanowiłem rozwijać się dalej, czego efektem jest Hasło niepoprawne.

Czas na wnioski.

Jeżeli książka ta jest szajsem, to jest on w pewnym stopniu efektem przychylnej oceny kilku wydawców. No tak, ale ktoś mógłby powiedzieć, że powody ich decyzji są dalekie od merytorycznych czy wręcz profesjonalnych. Pytanie tylko: skoro powody są nieprofesjonalne, to czy jest to wyjątek czy reguła?

Jeśli natomiast Hasło niepoprawne nie jest szajsem, to można powiedzieć, że udało się książce zaistnieć dzięki właśnie tym wydawcom. Ale jak wiemy ich powody nie były do końca merytoryczne i profesjonalne. Tak więc można wyciągnąć wniosek, że dobre książki wychodzą na światło dzienne z powodu mało profesjonalnych decyzji wydawców. Czy więc takie decyzje są złe, czy może jednak dobre?

Z punktu widzenia autora, jest to trzech dobrych wydawców. A z punktu widzenia czytelnika? Jeśli książka nie jest szajsem to są dobrzy, a jeśli jest, to są źli?

Related posts

• 21.09.2010 -- Szkolenie o e-książkach
• 24.08.2010 -- Czy jesteś grafomanem, tak jak Seth Godin?
• 28.02.2010 -- Jak opublikować i promować własną książkę [linki]
• 26.05.2009 -- Czy Rzepa kręci literaturą
• 24.01.2009 -- Pisarz 2.0, czyli co ma Doctorow, czego nie ma Dukaj

"Trzech dobrych wydawców" is a post from Password Incorrect Blog.

Gdy w piątek odwiedziłem Warszawskie Targi Książki w ciągu paru minut, które potrzebowałem na przejście między stoiskami do Sali Puszkina, w której miałem prezentację, słowo “iPad” usłyszałem kilka razy. W kontekście tego, co już się o iPadzie w polskich mediach pisało, a pisało się bardzo dużo (pamiętajmy: o urządzeniu, które nie jest w naszym kraju oficjalnie dostępne), można się spodziewać, że premiera iPada w Polsce będzie bardzo głośna. Tym razem bowiem do głosu dojdą również wydawcy – również, a może przede wszystkim wydawcy prasy.

Wykorzystają przy tym swoje kanały, czyli własne tytuły – i to jest klucz to sukcesu. Wreszcie czytelnicy wydań papierowych, a nie tylko Internauci, będą zachęcani do tego, by spróbowali czytać w formie elektronicznej.

Sytuacja jest odmienna niż w przypadku Kindle. Rok temu o czytniku Amazona pisały głównie środowiska technologiczne i był traktowany raczej jako ciekawostka.

Teraz będzie inaczej. Nie tylko w Polsce w nowym urządzeniu od Apple wydawcy zauważyli zbawienie od problemów związanych z przejściem do środowiska cyfrowego. Jest wielofunkcyjne, można na nim konsumować nie tylko książki i prasę, można konsumować w sposób łatwy i widowiskowy, więc należy sądzić, że trafi do rąk znacznie większej liczby osób, niż urządzenia dedykowane czytaniu. A skoro znajdzie się w rękach nie kilku, ale kilkudziesięciu tysięcy użytkowników, to dlaczego mieliby nie spróbować używać go do czytania?

Tak więc po raz pierwszy będziemy mieli do czynienia z wysiłkami wydawców, głównie prasy, obliczonymi na przekonanie do czytania treści w formie cyfrowej, co z kolei doprowadzi do zwiększonego zainteresowania taką treścią, której będzie w związku z tym przybywać w dużo szybszym tempie niż dotychczas.

Rynek e-książki i e-prasy w Polsce jest malutki. Mówię o dostępnej treści. Natomiast każda osoba, która zainteresowana jest przejściem na konsumowanie tekstu w formie elektronicznej będzie miała do wyboru kilka rodzajów urządzeń: komputer, tablet, e-czytnik, telefon komórkowy. Każda z tych osób będzie kierowała się odmiennymi kryteriami.

Podejrzewam, że jeśli chodzi o czytanie, to iPad będzie kupowany głównie ze względu na e-prasę. Dla tych, którzy czytają książki – i czytają ich dużo – najlepszym rozwiązaniem będzie czytnik z e-papierem. Sami dojdą to takiego wniosku. Ale dojdą właśnie w efekcie wrzawy, jaką media wywołają iPadem.

Jeszcze jedno. Pojawienie się iPada, lub tabletów w ogóle, zmieni według mnie również proces podejmowania decyzji o zakupie: z decyzji personalnej na rodzinną. W rodzinie jest kilka urządzeń do oglądania: telewizor, laptop, odtwarzacz DVD. Jest kilka urządzeń do słuchania: zestaw hi-fi, radio w kuchni, odtwarzacz mp3 i radio w samochodzie. Podobnie będzie z urządzeniami do czytania, tym bardziej, że ich funkcje będą nakładały się z funkcjami poprzednio wymienionych.

Skoro decyzja jest rodzinna, to ważniejszy będzie model dostarczania treści, który pewnie będzie pochodną preferencji rodziców i dzieci. Tak więc nie zdziwię się, jeśli za parę lat w czteroosobowej rodzinie, w której znacząca część wiedzy konsumowana jest w formie elektronicznej, znajdzie się miejsce i na tablet i na e-czytnik, a wszyscy będą mieli w telefonach aplikacje do czytania książek.

Related posts

• 29.11.2010 -- iPad jako e-czytnik – lista przydatnych artykułów
• 19.06.2010 -- Lista artykułów o przyszłości książki
• 29.05.2010 -- Ewolucja sposobu gromadzenia książek
• 23.03.2011 -- Polskie książki na iPada
• 17.02.2011 -- Co wybrać do czytania e-książek: tablet czy e-czytnik? Ten kwestionariusz pomoże ci podjąć decyzję

"Czy iPad wyprze e-czytniki?" is a post from Password Incorrect Blog.

Serdecznie zapraszam do przeczytania (i obejrzenia) prezentacji, którą właśnie przed chwilą skończyłem omawiać na konferencji „Książka elektroniczna – zagrożenie czy szansa”, odbywającej się w ramach Warszawskich Targów Książki.

O samej prezentacji szerzej pisałem tutaj. Teraz chciałbym jedynie podkreślić, że zależność między książką a e-książką nie jest jedynie relacją między papierem a e-czytnikiem, a do takiego uproszczenia w dalszym ciągu dochodzi. Dlatego bardzo zależało mi na pokazaniu w jak wielu płaszczyznach zachodzą zmiany książki i uchwyceniu zależności między nimi. W rezultacie prezentację przygotowałem w świetnie nadającym się do tego narzędziu, jakim jest Prezi. Wszystko pokazane jest krok po kroku i, mam nadzieję, dosyć obrazowo.

Bardzo jestem ciekaw waszych opinii. Czy stawiamy właściwe pytania na temat rozwoju książki? Co sądzicie o czytelniku 2.0? Czy e-book jest w stanie na nie odpowiedzieć? Jaka jest rola książki papierowej? Czy zmiany na rynku książki zachodzą we właściwym kierunku? Co jest dobre? Czego należy się wystrzegać? Zapraszam do komentowania!

Jeśli uważacie, że warto podzielić się prezentacją ze znajomymi, to bardzo się cieszę. Na stronie wyjściowej jest również kod do pobrania, tak by można było umieścić ją na swojej stronie lub blogu. Wersję statyczną, w formacie pdf można pobrać z serwisu Scribd.

O ekspansji książki na nowe media

• czym jest a czym nie jest e-książka
• czytelnik 2.0 – jakie ma potrzeby:
- contact
- share
- short
- access
- diversity
• jak na nie odpowiada e-książka
• ekspansja e-książki (przykłady):
- technologia (urządzenia, aplikacje, serwisy)
- treść (wydawcy, dystrybutorzy, autorzy)
• fenomen self-publishingu
• cechy self-publisherów
• zmiana relacji na rynku książki:
• dlaczego warto zmienić podejście do e-książki

Źródła

Kobo

Project Gutenberg

Feedbooks

Smashwords

Wattpad

Authonomy

FictionautGoodreads

We Tell Stories

Wideo “Kobo on iPad”

Wideo Enhanced Editions “The Death of Bunny Munro”

Wideo BBC Three “Angry Man”

Wideo “The future of publishing”

Oficjalna strona książki “The Death of Bunny Munro”

Strona książki “Bathrobe Guru”

Blog Cory Doctorowa

Blog Paulo Coelho

Blog Dana Holloway’a

Blog Adriana Grahama (Small Stories)

Oficjalna strona aplikacji Stanza

Raport Gemius.pl – Polski Internet 2008/2009

Related posts

• 21.10.2010 -- Targi ACADEMIA: prezentacja o ekspansji książki na nowe media
• 04.11.2010 -- Jak przyspieszyć rozwój rynku e-książki w Polsce?
• 29.11.2010 -- iPad jako e-czytnik – lista przydatnych artykułów
• 02.11.2010 -- Jeśli będziesz na Targach Książki w Krakowie…
• 05.10.2010 -- How Technology is Changing a Publishing Industry

"O ekspansji książki na nowe media [prezentacja]" is a post from Password Incorrect Blog.