A paragraph of a story Google-translated from Polish - and ready for back-translation

Both iPhone and hashtag stories are much better known than this literary experiment. I’ve been trying to use Google Translate a few times before, including Google-translated Day, but the feeling I always had was that it’s not there yet.

But now I’m fully convinced I’m doing the right thing. What’s more important: it’s not too early for that. Why? Because with a current stage of development Google Translate is able to convey more information than a man who doesn’t listen.

What is it?

The shortest description:

Flash-fiction stories written in such a way, that they can be translated by Google with a smallest number of mistakes.

I’ve changed the approach completely: now I’m helping Google to translate. Before it was just: “look how technology is devastating human’s work”.

The project is called “What they say” and lives at its own site. What I’d like to stress is that there is an idea behind the stories – in order to build a proper, meaningful context for Google Translate being used on purpose.

So what are the stories about? The lack of communication between people. Or to be more precise: the nonsense of it, as a result of different reasons: envy, vanity, money, bribe and other ones you are not willing to loudly share with the others.

The main character is Adam Labble (yes, anagram of “Babel”), an average internet addict, who has one unusual skill. He is able to find nonsense in communication and solve the issue.

He takes quick assignments in different places around the world. The stories written so far take place in Poland, USA, Egypt and Russia. Google Translate can help read them in any of the languages supported by Google.

How are the stories created?

I write a story in Polish. Then, sentence by sentence or paragraph by paragraph I translate it to English with an online Google Translate tool. When there is a need to correct mistakes I rewrite the text. If I fail, I write again or even change a plot completely.

If a Google-made back-translation, from English to Polish, is acceptable, the story goes online.

Every story is accompanied by a Google Map area where it could possibly happen.

What’s the message?

It’s what drives my imagination: how technology is influencing human’s behavior, attitude, thinking, creativity. But there’s more to it than that.

It’s a project designed to test the usefulness of technology in a creative process. Another thing is that no matter how good is the technology at disposal, if people don’t want to understand each other, they won’t understand each other.

There is also one interesting area from a point of view of creators (human+technology). For the time being the human is lowering the skills to the level of a technology. I’m afraid it may change. One year ago Google-translated texts were not acceptable, six months ago – not good, now – not bad.

Why am I doing it?

There are a couple of good reasons. The most important one is a simple conclusion, that Internet and technology are dismantling barriers between people, especially geographic and language ones. Why not helping it a bit?

The other reason is my obsession to embrace technology in order to create. “If the technology can make you ahead of the others, use it” – it’s my motto, well seen also in iPhone-made stories.

Last thing, very important. English is not my mother tongue (you feel it, right?). No English author would come up with such an idea as Google-translated fiction. Let the rest of the world translate what they want, he may think. And that’s exactly where he’s loosing. Because no longer you have to be an established American author to be read in Indonesia or Chile. You can be a guy from Poland or Italy or Egypt. The only thing you have to do is to properly use the technology which is available for free.

What is the timeline?

Let me repeat: it’s not too early for such projects. Google Translate is widely used, also by writers, not only to understand, but also to let others understand. A famous example is Paulo Coelho’s blog, where Google translate widget is used.

I think creative people can, and should, go further. Especially that in a predictable timeframe the quality of such tools like Google Translate will improve to a level, that people and institutions will use them officially.

It’s a question of a few years, maybe even months, when Google Translate will become one of the options different apps will have. And the apps I’m talking about are RSS readers and ebook readers.

The timeline for “What they say” is to write 10-20 stories a year and observe how the quality of both of us improves. I’m sure that when I’ll be ready to publish an e-book, translating options will be already available in the e-reading applications.

Imagine: a story written in order to make it easy for Google to translate it into any language. One book which at the launch date is available in more than 50 languages? Worth trying.

I only worry that I should really hurry up.

Related posts

• 22.05.2011 -- Tech Quotes – What Would Technology Say About Humans
• 20.05.2011 -- Self-Publishing: How You Can Sell Globally
• 18.01.2010 -- One Picture Stories – Stories Pictured and Written on an iPhone
• 30.08.2009 -- Google-translated fiction v.1.09
• 20.01.2009 -- I’m starting a “Google-translated fiction” project

"Transtories – Google-Translated Stories v. 2.0" is a post from Password Incorrect Blog.

Google-translated fiction jest, obok historii obrazkowych tworzonych w całości na iPhonie (one picture stories) oraz mikroopowiadań na Twitterze konstruowanych za pomocą popularnych tagów (hashtagstories), jednym z projektów literackich, którymi chcę zwrócić uwagę czytelników na swoją twórczość – twórczość technologicznie zakręconego self-publishera z Polski.

Potencjalnych czytelników szukam w każdym kraju na świecie, nie tylko w Polsce. Pojęcia granicy geograficznej, barier językowych, lokalnych rynków wydawniczych przestają mieć sens w czasach mediów społecznościowych – i skwapliwie z tego korzystam.

Bez względu na to, jak dziwnie kojarzy się Google-translated fiction, w przeciwieństwie do dwóch pozostałych projektów, które tworzone są w języku angielskim, teksty dostępne są również po polsku, więc zachęcam do czytania krytycznym okiem oraz podzielenia się swoimi spostrzeżeniami.

Jak ewoluował projekt?

W pierwotnej odsłonie projekt było niczym innym poza zgodą wyrażoną samemu sobie na udostępnienie twórczości do przemaglowania przez pojęcie ogólnie kojarzone z obciachem – czyli przez automatyczny skrypt tłumaczeniowy.

Kilka ze swoich opowiadań potraktowałem za pomocą Google Translate, żeby było ciekawiej – kilkakrotnie. W ten sposób nadałem opowiadaniom nowy wymiar – zyskały one piętno okrutnie sfatygowanych przez technologię.

Technologia. O nią mi najbardziej chodzi. Chcę ją wykorzystywać nie jako niewidzialne narzędzie do tworzenia słów. Chcę ją wydobyć, pokazać jej wpływ na proces twórczy i jego efekty.

Wariacją pierwotnej wersji GTF była jednorazowa akcja na Twitterze - Google-translated Day. Rodzaj artystycznego happeningu polegający na tym, że szczegółowo opisywałem swój dzień, to czym się zajmuję, o czym myślę. Pisałem po polsku, teksty lądowały w widżecie tłumaczeniowym Google, gdzie dostawały się do sfery anglojęzycznej – i w takiej właśnie postaci trafiały do ćwierkalni.

Cel happeningu był jasny: patrzcie, jak technologia sprowadza wszystko do pustego dowcipu, jak wszystko zniekształca i spłyca. Nieważne, czy opisujemy smutek, radość czy złość. Czytelnicy dostają niestrawną papkę, po której pozostaje lekki grymas niesmaku.

Ale wciąż to nie było to. Za mało w tym było z autora, a za dużo z komputera.

Na czym polega nowa wersja?

Gdy po nieco dłuższej przerwie z ciekawości przetłumaczyłem za pomocą Google jedno z wcześniej zdegenerowanych opowiadań, zauważyłem olbrzymią poprawę jakości. Pomyślałem, że ten czas, gdy automatyczne skrypty otrzymają błogosławieństwo pisarzy, jest już bardzo blisko.

Wtedy właśnie wpadłem na pomysł, którego efekty można już zobaczyć w nowej aktualizacji projektu.

Zasada twórcza: pisać tak, by uzyskać jak najlepsze tłumaczenie od Google Translate – na angielski – a potem znowu na polski.

Na pierwszy rzut oka: eee tam. Od razu koryguję. To nie to samo, co napisanie opowiadania po angielsku i umieszczenie go na blogu razem z widżetem Google Translate – wiecie, żeby reszta świata widziała, jak piszą urodzeni Amerykanie lub Anglicy. Oni nie braliby pod uwagę efektu tłumaczenia za pomocą skryptu – co wyjdzie to wyjdzie, ich to nie obchodzi.

W przypadku Google-translated fiction tworzenie polega właśnie na nieustannym sprawdzaniu jak tekst wypadnie po drugiej stronie tłumacza Google. Pracuję w ten sposób, że jeśli już otrzymam sensowne tłumaczenie na angielski, tłumaczę tekst z powrotem na polski – i też musi być w miarę w porządku.

Jakie jest przesłanie?

Długo zastanawiałem się o czym powinny być opowiadania? Rozwiązanie jest genialnie proste: o komunikowaniu się między ludźmi. Jakiś czas temu ukułem frazę, która brzmi: Google Translate przekazuje taką samą część informacji, jak człowiek, który nie słucha. I tego postanowiłem się trzymać.

Opowiadania będą więc o człowieku, Adamie Labbe, który wzywany jest w różne miejsca na świecie – wszędzie tam, gdzie z różnych powodów ludzie nie są w stanie się porozumieć, chociaż mówią tym samym językiem. Tytuł projektu: Co oni mówią/What they say.

Mamy więc paradoks: ludzie mają problemy w komunikowaniu się między sobą, a technologia, bez względu na to, jak zła by nie była, tę komunikację może ułatwić.

Napisanie pierwszego opowiadania zajęło mi sporo czasu. Czy było warto? Na pierwszy rzut oka każdy przecież mógłby przetłumaczyć swoje opowiadanie na jakikolwiek język i podpisać: Google-translated fiction.

Odpowiedź: warto było. Dla tech-absurdysty, tej szufladki jaką sam sobie stworzyłem i sam się w nią wpycham, dynamiczne wykorzystanie technologii (ze skutkiem sensownym lub nonsensownym) i pokazanie jej wpływu na autora, jest jak najbardziej uzasadnione i ma drugie dno: pokazuje, jak bardzo jesteśmy uzależnieni od technologii, pokazuje, że jesteśmy tylko tak dobrzy, jak ona nam na to pozwala.

Po co to robię?

W przypadku każdego nieanglojęzycznego autora niszowego kreatywność jest realnym i bardzo sensownym rozwiązaniem. Nie ma wydawcy, nie ma pieniędzy? Nie ma problemu, pod warunkiem, że postarasz się maksymalnie wydobyć swoją oryginalność.

Mógłbym postarać się napisać te opowiadania po angielsku, ale po pierwsze nie byłyby tak dobre, jak opisane przez rodowitego Amerykanina czy Anglika, a po drugie nie stałaby za nimi żadna mocna historia.

W każdym kolejnym opowiadaniu o Adamie Labbe utrwalane będzie przesłanie, które uważam (być może zbyt wcześnie) za niesamowicie mocne. Choć historie mają być utrzymane w lekkim i humorystycznym tonie, to mam nadzieję, że od czasu do czasu na drugim końcu świata zrobią na kimś wrażenie – choć nie będzie rozumiał ani po polsku, ani po angielsku.

I jeszcze jedno. Jestem przekonany, że niedługo pojawią się aplikacje e-książkowe, które będą zapewniać możliwość roboczego tłumaczenia tekstu. A wtedy opowiadania napisanie tak, by dało się je sensownie przetłumaczyć z jednego języka na drugi i na odwrót, będą brzmiały sensowniej w ponad pięćdziesięciu pozostałych.

Pierwsze opowiadanie z cyklu “Co oni mówią”, w którym Adam Labbe pomaga aroganckiemu programiście (zgadnijcie na kim się wzorowałem) zrozumieć postępowanie użytkowników – do przeczytania w oryginalnej wersji polskiej tutaj, a w angielskim tłumaczeniu tutaj.

Related posts

• 20.05.2011 -- Self-Publishing: How You Can Sell Globally
• 09.02.2011 -- Transtories – Google-Translated Stories v. 2.0
• 17.11.2010 -- Dlaczego warto dzielić się za darmo swoją wiedzą i twórczością
• 27.07.2010 -- Creating One Picture Story – a Step-by-step Example
• 16.06.2010 -- Create Your Own One Picture Stories

"Google-translated fiction – wersja 2.0" is a post from Password Incorrect Blog.

Below I’m comparing two Google-translations of a single short story. The story in its original Polish version is fixed, but it’s improving at a pace of Google Translate. I must say that recently there has been a substantial development. Probably it happened at the time new languages were added to the service. That’s why a current version of GT-fiction is 1.09, not 1.0009.

I’ll make frequent updates to this 1GT-ed story, as this is showing another dimension of digital literature: it can change (hopefully improve) without the participation of an author. A literary text is no longer ultimate. It’s dynamic, flowing and unpredictable. With my passion to tech-absurd–it’s technology which is improving it or killing it.

And here is another idea I want to share–soon I’ll write a new story in a way to eliminate as many miskakes as possible at the process of Google translation.

If you want to check how the following story currently feels in your language, please go to this page and use a Translator tool from a sidebar. And if you have found this post a bit Google-interesting, please subscribe to GT feed.

Related posts

• 20.01.2009 -- I’m starting a “Google-translated fiction” project
• 20.01.2009 -- Best wishes shovel [3Google-translated]
• 20.01.2009 -- Best wishes spade [1Google-translated]
• 20.01.2009 -- Wishes Shovel Best [Human-translated]
• 09.02.2011 -- Transtories – Google-Translated Stories v. 2.0

"Google-translated fiction v.1.09" is a post from Password Incorrect Blog.

Some time ago I had a problem: how to manage my two separate WordPress blogs, Polish and English, into one domain. First idea was boringly conventional – split the domain’s content into separate language sub-blogs. But suddenly, on a beautiful morning, a question came and asked me over a cup of coffee – Don’t you think that the idea of a “switch to another language” is getting a bit outdated?

I had to admit that was true. We witness some major changes in how the language is being perceived. This has made me believe, that the idea of a blog’s language mash-up is going to be accepted.

Let’s see:

• We are living in times of over-content. Therefore everybody needs to develop the skill of selecting useful information – or skipping useless one. We are focused on finding proper content and ignore the rest (like information delivered in a language we don’t understand). So different language chunks at one page – is there anyone, who still gets irritated with that?

• More and more bloggers use translation widgets – to make the content available as a working translation for those, who don’t understand blog’s language. This is obviously applying to English bloggers, who are world’s most influencial. See the example of Paulo Coelho blog.

• We see nicknames, profile names, locations which sound international (not English) and accept them, although we don’t understand the meaning.

• We are living in times of a mash-up. Remixing web content is something usual these days. Mixing video, text, pictures… why not language.

Language mash-up? This is solving a lot of my problems! And this is so good for a creativity!

Zobaczmy:

• I don’t have to double my entries. When I think English is better, I write in English. Kiedy chcę pisać po polsku, piszę po polsku.

• The issue of blog elements, like widgets, plugins not available in Polish is solved – or to be precise: ignored.

• Już po wyborze języka czytelnicy mogą wywnioskować, do kogo w pierwszej kolejności skierowany jest wpis. Kiedy używam angielskiego, może to oznaczać, że zainteresuje to również anglojęzycznych czytelników. And they just choose English entries at this blog.

• Language becomes somehow dynamic. Pick up English words/links to go to English content. They are on every page. Just spot them. Select them. Don’t bother about the rest. Możesz również kliknąć na angielski tekst w innym celu – by sprawdzić, jak daję sobie radę z tym językiem. A muszę stwierdzić, że dzięki językowej anarchii właśnie pozbywam się przekonania, że mój angielski nie jest wystarczająco dobry. Jest wystarczająco dobry na jeden wpis z dziesięciu. I to jest piękne.

• Blog’s language mash-up is another reflection of my need to break language barriers. I think I’ve got something important to say. Do I have to be a perfect American guru to get some attention? No chyba nie. I wcale nie uważam, że świat musi zmierzać w kierunku Your language » English. Yes, I think this is tremendously important to give a chance for the rest of the world to be listened. There are really worthy ideas at this side of a translating script.

I’m glad I’ve overcome the conventional guy in me. Drinking coffee and writing this post I think this is beautiful, that I can find words “book” and “książka” on the same page of this blog. Don’t you think?

Related posts

• 09.02.2011 -- Transtories – Google-Translated Stories v. 2.0
• 15.11.2010 -- Google-translated fiction – wersja 2.0
• 30.08.2009 -- Google-translated fiction v.1.09
• 13.02.2009 -- Google-translated Day
• 12.02.2009 -- Today is a Google-translated Day

"The beauty of a blog language mash-up" is a post from Password Incorrect Blog.

Stało się. Zrobiłem to, co mi chodziło po głowie od czasu, gdy rzuciłem się na Google-translated fiction.Wczoraj urządziłem Google-translated Day – wykorzystując specjalnie stworzony do tego profil na Twitterze opisałem dzień ze swojego życia, wspomagając się przy tym automatycznym tłumaczem, jakim jest Google Translate Beta.

Bardzo chciałem, żeby potyczka z maszyną, czy raczej skryptem lub ciągiem komend – żeby nabrała intensywności na tyle dużej, bym wyszedł z niej odmieniony doświadczeniem. I tak się właśnie stało. Ale po kolei.

O tym, dlaczego włączyłem Google do swojej twórczości, pisałem tutaj, tutaj i tutaj. Mam tylko nadzieję, że nikt tego wcześniej nie zrobił. Znając swoją rękę do szczęścia wyjdzie na to, że jakiś amerykański poeta awangardowy wymyślił już w 1943 roku patent na dzieło literackie, które powstaje z wykorzystaniem “automatycznych skryptów translacyjnych”, które zapewne były wtedy testowane w niemieckiej wersji językowej. Albo też, co dużo gorsze, za trzy lata znany amerykański pisarz użyje Google Translate (już wtedy nie w fazie beta, mam nadzieję), by przełożyć za darmo dwie i pół strony swojej nowej książki na któryś z języków afrykańskich, by walczyć z analfabetyzmem w tym rejonie świata.

Tak już mam, że to co tworzę, powstaje albo dużo za późno, albo dużo za wcześnie. Ten wpis jest więc próbą zapisania, zachowania i zarchiwizowania działania, które odbyło się dnia 12 lutego 2009 roku, w moim google-łóżku.

Po co to zrobiłem?

Jako bardzo nieawanturująco-starający się pisarz 2.0 w fazie beta próbuję zapraszać do swojej przestrzeni literackiej (modne sformułowanie) nowe wynalazki czasów Internetu. Jestem uzależniony od technologii na tyle, że dostrzegam w niej absurd. Samo pisanie o tech-absurdach, z dystansu i z przymrużeniem oka, przestało mi jednak wystarczać w chwili, gdy uzmysłowiłem sobie, że jako absurdysta nowej generacji muszę praktykować absurd na własnej bladej skórze. Dlatego wziąłem się w zawody z Google i z Twitterem. W moim przypadku nie było to łatwe, biorąc pod uwagę wiek (od 8 do 89,99 lat) oraz postępujący introwertyzm. Mój obecny stosunek do tech-absurdu mogę określić jako “praktykowana rezerwa”. Z połączenia międzypółkulowego zdarzenia literackiego na Twitterze i absurdu związanego z wykorzystaniem Google Translate w literaturze pięknej powstała kolejna wartość – profil na Twitterze pod nazwą “I, Google-translated”. Na profilu tym poddaję się eksperymentowi, polegającemu na wprowadzaniu wpisów za pośrednictwem Google Translate Beta. Opisuję swoje życie, to co robię, o czym myślę, w dwóch fazach (więcej o zasadach tutaj):

1. piszę po polsku, w oknie tłumacza Google na mojej spersonalizowanej stronie iGoogle
2. przetłumaczony przez GT tekst kopiuję do okna Twitteroxa i wysyłam w świat

Jest to przedziwne doświadczenie tak się życiem dzielić w mocno strywializowanej i zniekształconej przez maszynę formie. Mam nadzieję, że za jakieś siedem do dwudziestu paru lat ktoś to doceni w pracy magisterskiej na Uniwersytecie w Toruniu, chociaż dla mnie to mała pociecha. Żyjemy w takich czasach, że albo twórca doceniony jest natychmiast, albo w ogóle. A już zwłaszcza taki, który zajmuje się obecnymi trendami.

Jak to zrobiłem?

Ten dzień nie był przypadkowy. Już poprzedniego wieczoru miałem dojmujące poczucie, że znajduję się w fazie beta czegoś, co nazywa się moim życiem. Ciągle poszukuję, naprawiam się, poprawiam się i próbuję znaleźć dla siebie zastosowanie – podobnie jak te 99% programów Google, które również są w fazie beta.

Gdy wstałem, stan beta utrzymywał się, mimo próby gaszenia kawą 3w1. Pomyślałem sobie: “to jest ten dzień”.

Ten dzień zapowiadał się bardzo normalnie i przeciętnie: dzieci do szkoły, praca w domu, odbiór dziewczynek z basenu, obiad, lekcje, praca, kolacja, Twitter, Google… Żadnych wielkich wydarzeń, żadnej wyjątkowej okazji, żadnych niezapomnianych wrażeń. Idealny dzień, by go puścić przez maszynkę zaprojektowaną przez ludzi z Google.

Powstało 66 wpisów. Tekst w oknie tłumacza Google, kliknij “przetłumacz”, kopiuj do okna Twitterfoxa, wklej, wyślij. Pojedynczy wpis zajmował o parę sekund więcej,  niż wpis bez tłumacza. Żeby złapać trochę więcej sensu, niektóre wpisy przekazywałem w świat za pomocą mojego angielskiego profilu (@namenick). O Google-translated Day oczywiście informowałem również ze swojego polskiego profilu (@nizejpodpisany)… tak, jestem introwertykiem i mam trzy profile na Twitterze.

W efekcie aktywności wpisowej, profil @googletranslate znalazł się, według Retweetradar, w pierwszej trójce najczęściej przekazywanych dalej i utrzymał w niej przez następne 0,00034 sekundy (czyli pół dnia).

Co ja zrobiłem?!

Pierwsze przemyślenia są nieprzemyślane, a przez to bardziej prawdziwe.

To, co zrobiłem, było kameralnym szaleństwem, o którym nie wie nawet moja żona. Nie było mi łatwo. Nie dość, że opisywałem swój dzień w bardzo osobisty sposób, to jeszcze za każdym z tych 66 razy miałem wrażenie, że dokonuję zabójstwa na powadze swojej osoby. Z drugiej strony całe moje podejście do twórczości polega na tym, żeby starając się być niepoważnym, mówić o rzeczach poważnych – w przeciwieństwie do większości ludzi funkcjonujących w sferze publicznej, którzy starają się zachowywać poważnie, robiąc rzeczy zupełnie niepoważne.

W trakcie kolejnych wpisów zacząłem uczyć się radzić z Google Translate Beta. Jest to ważny wniosek z tego eksperymentu – w zespole człowiek-skrypt tym, który może się dostosować, jest człowiek. Za jakiś czas to się zmieni. Moje dostosowanie wynikało z rozpoznawania trybu, w jaki GT tłumaczy tekst. Jest parę reguł, i to dosyć prostych, o których napiszę w swoim czasie.

Kolejny wniosek – Google Translate jest, w przeciwieństwie do człowieka, najzupełniej przewidywalny. W nieskończoność będzie powtarzał ten sam błąd, jeśli człowiek będzie wprowadzał identyczną frazę.

I chyba najważniejszy z wniosków: Google Translate przekazuje mnie więcej tyle procent informacji, ile człowiek, który nie słucha. Tym dosyć prowokującym stwierdzeniem zakończę podsumowanie na dziś.

Co jeszcze zrobię?

Za jakiś czas powtórzę Google-translated Day. Będzie bogatszy o moje przemyślenia i wiedzę, jak sobie dać radę z takim współpracownikiem, jak skrypt z Ameryki. Być może spróbuję tym zainteresować kogoś, kto chce, bym go tym zainteresował (nie znam). Na pewno powstanie z tego książka na Feedbooks.com. Po angielsku. Nick Name (2300 pobrań) radzi sobie tam lepiej niż Niżej Podpisany (1580 pobrań).

Poniżej zapis dnia.

Google-translated Day [12 lutego 2009]

Get up, I am in beta, but there is no time to think, you need to make her daughter to school. about 12 hours ago from TwitterFox

Preparing the family breakfast: sandwich with cheese or nutella. about 12 hours ago from TwitterFox

Włazi cat on the table and go breakfast Majce. about 13 hours ago from TwitterFox

Time to go to school, and daughters are not yet ready. about 12 hours ago from TwitterFox

7.30. He is alone with cats and turned on the washing. about 12 hours ago from TwitterFox

I start to write a blog entry for that day will be Google-translated Day. about 12 hours ago from TwitterFox

Making the coffee and the other inserts a link to the entry here: http://tr.im/fw61 about 12 hours ago from TwitterFox

The entry “Włazi cat on the table and go breakfast Majce” has a wonderful charm. about 12 hours ago from TwitterFox

Snow begins to fall. How it all goes well in 2014 I could go for a cross-country skiing. about 12 hours ago from TwitterFox

Takes to work on a project advertisement. I have to live with something, because Google does not translate-da. about 12 hours ago from TwitterFox

Making a third of the coffee 3w1, I give to eat cats and remove items from the washing machine. about 12 hours ago from TwitterFox

You are about to come, my colleague and we will work on the ads to 13.00. about 12 hours ago from TwitterFox

He reminded himself, that will need to provide rules for working with the Google-translated: http://tr.im/fw8v about 12 hours ago from TwitterFox

Shows just remember that after about 20 entries dopade me a sense of the absurd in what I do. about 12 hours ago from TwitterFox

When the Google-translated started after the two entries I felt strange. about 12 hours ago from TwitterFox

I realize that for the first time in history someone has helped themselves to the passing of his life by the machine translation. about 12 hours ago from TwitterFox

I feel if I was a scientist at the same time and experimental rabbit. about 12 hours ago from TwitterFox

While a break from work. I read about politicians absurdzie tr.im/fwer about 11 hours ago from TwitterFox

I’m looking for background to advertising in print. Fortunately, the images can not pass by Google Translate. about 11 hours ago from TwitterFox

I am on retweetradar.com, but probably only because I do retweety my profile @namenick about 11 hours ago from TwitterFox

Processes the image in Photoshopie, listening to The Onion News Network. about 11 hours ago from TwitterFox

I read an article about the guy who stole from poligonu 4 tanks. This is just absurd! http://tr.im/fwij about 10 hours ago from TwitterFox

http://tr.im/fwij – this article is about the tanks in Polish, but you can always use Google Translate Beta. about 10 hours ago from TwitterFox

Boli me head of the translation. Close the computer, I go for a walk. about 10 hours ago from TwitterFox

I came back from the walk. I drink coffee, taste is an automatic translation. about 9 hours ago from TwitterFox

Working with the intent that you will soon have to translate is tiring. about 9 hours ago from TwitterFox

Watch in the mirror and I think the “that old guy with you and play the cat and mouse with Google.” about 9 hours ago from TwitterFox

Break for lunch. I make the sausages. I know that they are unhealthy, but I do not want anything else. about 8 hours ago from TwitterFox

Already 3 people have left on my profile today @ namenick where I do retweety Z @ googletranslate. about 8 hours ago from TwitterFox

In the previous entry you can see how Google Translate separates the “@” from the name. about 8 hours ago from TwitterFox

I just read that new book appeared Etgara keret “colony Knellera” about 7 hours ago from TwitterFox

Keret I am writing about the book on my blog. about 7 hours ago from TwitterFox

Amends layoutów, checking e-mails, a lot of it. about 4 hours ago from TwitterFox

Now it’s time to check, how to have my books in Feedbooks.com. Not bad, the English version is already 2270 downloads. about 4 hours ago from TwitterFox

I think that to have a Google-translated literary form, all entries must be in one place. I am a traditionalist. about 4 hours ago from TwitterFox

Maybe a good idea to do with all my texts to Google-translate a book on Feedbooks.com? about 4 hours ago from TwitterFox

About the mail again. I have to see an amendment to a newspaper layout. about 4 hours ago from TwitterFox

Jadę You are about to send the mail to book reviewers, and then answer the daughter of the swimming pool. about 4 hours ago from TwitterFox

This last entry was tragically reserved. about 4 hours ago from TwitterFox

Unfortunately, that does not function iPhonie copy-paste. I can not paste the translated text to Tweetie. about 4 hours ago from TwitterFox

Back to the house with his daughters. Preparing lunch: potatoes, cucumbers and kotleciki poultry. about 4 hours ago from TwitterFox

Zjadły lunch and the girls are still hungry. I do not know what to do, do not confer on the father. about 4 hours ago from TwitterFox

Żeby poprawić sobie humor oglądam jednosekundową reklamówkę http://tr.im/fybj about 4 hours ago from TwitterFox

Already I know that I will not be able to do day by day entries in the “I, Google-translated” about 4 hours ago from TwitterFox

This is too depressing to see how my life is simplified. about 3 hours ago from TwitterFox

Instead, I will urządzał what is today: the Google-translated Days. about 3 hours ago from TwitterFox

In GT Days like this, it is a kind of happening live, with the participation of the machine, which does not know about it. about 3 hours ago from TwitterFox

Unfortunately, not invented a means of preserving the entries in the Polish language. Soon I will not know what I meant. about 3 hours ago from TwitterFox

Ok, before you go to the dentist with daughters have yet to amend the layout. about 3 hours ago from TwitterFox

The girls do not want to do household tasks. about 3 hours ago from TwitterFox

I start to record the first thoughts of the GT Day. Tomorrow describe it on my blog: http://tr.im/fyez about 3 hours ago from TwitterFox

I started to wonder if someone already has not done the Google-translated Day. about 2 hours ago from TwitterFox

The truth is that either I do it a lot too early, or to do much too late. about 2 hours ago from TwitterFox

It is already evening. I am looking for a good film, but it is only after the evening and put the daughters of household duties. about 2 hours ago from TwitterFox

I want to watch the film “agents in the crowd” on BBC Entertainment. To be just without vocals. about 2 hours ago from TwitterFox

“Agents in the crowd,” This is really funny! about 2 hours ago from TwitterFox

I can pooglądam The Onion News Network, before the wife returned from work. about 2 hours ago from TwitterFox

One thought: it is not easy to capture thoughts, knowing that you will soon go to Google Translate Beta. about 2 hours ago from TwitterFox

View news from Google Reader, nothing I do not want to doubt me naszło at Google-translated fiction. about 1 hour ago from TwitterFox

Copy all the entries from today’s GoogleTranslate to my blog. 2 minutes ago from TwitterFox

The rest of the entries I copy tomorrow morning. less than 10 seconds ago from TwitterFox

I listen to Yoav ‘Charmed and Strange “. about 10 hours ago from TwitterFox

In a moment they will be “agents in the crowd”, where I sleep. about 10 hours ago from TwitterFox

What was the first Google-translated Day? about 10 hours ago from TwitterFox

To tomorrow. I was really overwrought. about 10 hours ago from TwitterFox

Dobranoc goog night. about 10 hours ago from TwitterFox

Related posts

• 29.01.2009 -- “I, Google-translated” on Twitter
• 30.08.2009 -- Google-translated fiction v.1.09
• 27.02.2009 -- Ponad 3 tysiące książek za pobraniem
• 12.02.2009 -- Today is a Google-translated Day
• 30.01.2009 -- 10 x naj pana od absurdu

"Google-translated Day" is a post from Password Incorrect Blog.

Well, I think this is the right day to do it. I’ll Google-translate every piece of my today’s life and share it through my “I, Google-translated” profile on Twitter.

I woke up in beta mood, what means I don’t know who am I supposed to be in general. This is a perfect match. Beta stage is typical for 99% of Google products, including Google Translate Beta. The last one is my favourite, when it comes to think about technology-related absurd I’m exploring as a writer. When one wants to be a real tech-absurdist, he needs to be involved in what he is writing about. He needs to be a part of an absurd process. Google Translate Beta, with all all those automatically generated language mistakes is a great way to do is.

So my way to explore tech-absurd is not only write about it, but actually – write it (this would be a nice golden thought, if only I knew what I meant).

You can read more about Google-translated fiction here and here. You can follow my Google-translated updates here.

Related posts

• 13.02.2009 -- Google-translated Day
• 30.01.2009 -- 10 x naj pana od absurdu
• 29.01.2009 -- “I, Google-translated” on Twitter
• 25.01.2009 -- Moje opowiadania w The New Absurdist
• 09.02.2011 -- Transtories – Google-Translated Stories v. 2.0

"Today is a Google-translated Day" is a post from Password Incorrect Blog.

Język umów globalnych

Profesor Jeremi Przyrobacki z Polski i profesor Philippe Rousse Delaroussexemount Mount Lotafrancji Znam sposób na Międzynarodowej Profesorowie Vodafos poświęcona roli profesora w nowoczesnej zinstytucjonalizowanym, zdehumanizowanym, zminiaturyzowanym i zmiękkoresetowanym świata.
Przyrobacki doświadcza Rousse’aw w głównym holu centrum kongresowego, zbudowane specjalnie dla Reunion. Obaj czuli, że może to być początek długiej i owocnej współpracy międzynarodowej w dziedzinie nauki wiedzy. Był mały problem natury ludzkiej poprawnie – Przyrobacki nie wiem lotafrancuskiego, Mount w Polsce nie wiem i ani jeden, ani drugi nie znają angielskiego.
Ale z tego, co profesorowie są na świecie.
Postanawia uwspółcześnionym i twórczo uzupełnianym język migowy, utworzyć nowy język, że mogą swobodnie używać go jak przeczuwali, mocny i długoterminowych naukowej wymiany poglądów.
Decyzja została już wyjść na ziemi i wynikające słów kluczowych.
- Gyna bodokalunia! – Krzyknął profesor-profesora do Polakowi Lotafrancuza pożegnanie.
- Gyna bodokalunia, karnuk kilmadorni esdar! – Odpowiedziała stanowczo Lotafrancuz do telewidz i profesorów z Chin domyślili się, jest to gra Nicki Reverse Future Combat Online i zaczął bić brawo.
Profesorowie rozjechali się do domów w tym sensie, że stworzenie opowieści.
Dwa miesiące później spotkał się spotkanie robocze Clezmeronu w górach, gdzie podstawą adres słowo i gramatyki. Podczas pierwszych dwóch dni poświęcone wolne rozruszaniu szarawych komórki były więcej niż dobre. Podczas procesu twórczego, moderowanego przez Rousse’a przez 4-192,5-3 opatentowanej metody, tworzone najczęściej używane słowa w każdym języku, wulgarność, że jest – jest brzmiące “regrod”, “hurcia”, “larnogha” i “dygil”. W trzecim jednak przyszedł głosu ambicje każdego z profesorów – własne patriotycznych i naukowych – jak walczyć ze względu na ich dyspozycji polskojęzyczno-lotafrancuskojęzycznej, wymownie jasnowłosej asystenta na Uniwersytecie Laronnie.
W efekcie, w miesiąc po pobycie, został ustanowiony i tylko nazwa w języku gramatyki. W języku angielskim to nazywano, na cześć twórców “przyrolaruskim.” Słowo, które toczyły między dwoma najwybitniejszych talentów bojami musiały być rozpatrywane bezpiecznie dodatkowo do trzech miesięcy sesji Morza Tralmara sponsorowana przez wiodących operatorów sieci komórkowych w obu krajach. Przyrobacki la Rousse i zgodzili się, że tym razem jest asystentem wymownie ciemnowłosa.
Kolejne spotkanie robocze była porażką. Działa bardzo powoli, a asystent ciemnowłosa Ponadto rozpraszała uwagę nieistniejącym stanikiem wymownie. Obie szybko doszedł do wniosku, że rozwój języka nie jest łatwy krok, a gdy operatorzy komórkowi nie będą mieli nic przeciwko, że ustawienie sceny przyrolaruskiego będzie kilka, a może kilkanaście lat.
Wtedy, cztery sesje robocze i częste telekonferencje, podczas których, po długich negocjacjach, ustalono, że nowe słowo w języku, na 37 procent będzie korzystać z zasad języka, a 63 – lotafrancuskiego.
Po dziewięciu lat, uroczystości konferencji prasowej, profesorowie ogłosili swoje postępy w tworzeniu nowego języka – języka globalnego porozumienia – oraz oświadczenie o ich pasji jest ponad.
Przyrobacki powrocie z konferencji późno, wchłania w całej teorii frakcyjnej cząstki antyrdzenia struktury komórkowej, która jest teoretycznie złowionych przypadkowo spotkał go profesorem z tego samego uniwersytetu. Teorysia wnuczka wybiegła witamy twojego dziadka:
- PYŁA jagudja, dziadziusieńku!
- PYŁA jagudja! Mam nie spać?
- Zapomniałeś przyrolarusku jako “słabe światło”.
- Och, serdeńko, dziadziuś jeszcze nie wynaleziono.
Teoria zmarszczyła czoło na chwilę:
- Dziadku? – Ona powiedziała powoli.
- Oho, to będzie jeden z tych inteligentnych pytań mojej wnusi. Feel it right away. Zapytaj Teorysiu, ale dziadek nie wiedział, czy będzie on w stanie udzielić odpowiedzi!
- Dziadku, powiedz mi … postanowiliście i dlaczego uważasz, że język? Jak to się stało?
- Ha, ha, ha! Moja krew, moja dociekliwość!
- Nie, w jaki sposób?
- I don’t know anything dziadziuś, jak dostać się do toalety. Idź spać, Teorysiu! Moja krew, moje …

Related posts

• 06.02.2009 -- Język umów globalnych [opowiadanie 2GT]
• 06.02.2009 -- Język porozumienia światowego [opowiadanie]
• 25.01.2009 -- Moje opowiadania w The New Absurdist
• 20.01.2009 -- Najlepsze życzenia łopata [opowiadanie]
• 20.01.2009 -- Nowy projekt: Google-translated fiction

"Język umów globalnych [opowiadanie 4GT]" is a post from Password Incorrect Blog.

Język umów globalnych

Profesor Jeremi Przyrobacki z Polski i profesor Philippe Rousse Delaroussexemount Górze z Lotafrancji Wiem, aby wyjść z Międzynarodowego Profesorowie w Vodafos poświęcona roli profesora w nowoczesnej zinstytucjonalizowanym, zdehumanizowanym, zminiaturyzowanym i zmiękkoresetowanym świata.
Przyrobacki doświadcza Rousse’aw w głównym holu centrum kongresowego, zbudowane specjalnie dla Reunion. Obaj czuli, że może to być początek długiej i owocnej międzynarodowej współpracy naukowej wiedzy. Był niewielki problem natury ludzkiej prawidłowo – Przyrobacki Nie wiem lotafrancuskiego, Mount z Polski nie wiem i ani jeden, ani drugi nie znają angielskiego.
Ale z tego, co profesorowie są na świecie.
Decyduje o uwspółcześnionym i twórczo uzupełnianym języku migowym, utworzyć nowy język, że mogą swobodnie używać go jako przeczuwali, mocny i długoterminowych naukowej wymiany poglądów.
Decyzja została już wyjść na ziemi i wynikające słów kluczowych.
- Gyna bodokalunia! – Krzyknął profesor-profesora do Polaka do Lotafrancuza pożegnanie.
- Gyna bodokalunia, karnuk kilmadorni esdar! – Odpowiedziała stanowczo Lotafrancuz i przyglądający się z profesorów z Chin domyślili się, jest to gra Nicki Reverse Future Combat Online i zaczął bić brawo.
Profesorowie rozjechali się do domów w tym sensie, że stworzenie opowieści.
Dwa miesiące później spotkał się na roboczym posiedzeniu Clezmeronu w górach, gdzie adres podstawy gramatyki i słowotwórstwa. Podczas pierwszych dwóch dni poświęcone wolne rozruszaniu szarawych komórki były więcej niż dobre. Podczas procesu twórczego, moderowanego przez Rousse’a przez 4-192,5-3 opatentowanej metody, tworzone najczęściej używane słowa w każdym języku, czyli wulgaryzmy – jest brzmiące “regrod”, “hurcia”, “larnogha” i “dygil”. Na trzecim, jednak przyszedł głosu ambicje każdego z profesorów – własne patriotycznych i naukowych – jak walczyć ze względu na ich dyspozycji polskojęzyczno-lotafrancuskojęzycznej, wymownie jasnowłosej asystenta na Uniwersytecie Laronnie.
W efekcie, w miesiąc po pobycie, zostały ustalone i tylko nazwa w języku gramatyki. W języku angielskim to nazywano, na cześć twórców “przyrolaruskim”. Słowo, które toczyły między dwoma najwybitniejszych talentów bojami musiały zostać omówione spokojnie obok trzech miesięcy sesji Morza Tralmara sponsorowana przez wiodących operatorów sieci komórkowych w obu krajach. Przyrobacki la Rousse i zgodzili się, że tym razem asystenta należy wymownie ciemnowłosa.
Kolejne spotkanie robocze była porażką. Prace się bardzo powoli, a asystent ciemnowłosa Ponadto rozpraszała uwagę nieistniejącym stanikiem wymownie. Obie szybko doszedł do wniosku, że rozwój języka nie jest łatwy krok, a gdy operatorzy komórkowi nie będą mieli nic przeciwko temu, tworząc podwaliny przyrolaruskiego będzie ich kilka, a może kilkanaście lat.
Następnie czterech sesjach roboczych i częste telekonferencje, podczas których, po długich negocjacjach, ustalono, że nowe słowo w języku, na 37 procent będzie korzystać z zasad języka, a 63 – lotafrancuskiego.
Po dziewięciu lat, uroczystości konferencji prasowej, profesorowie ogłosili swoje postępy w tworzeniu nowego języka – języka globalnego porozumienia – oraz oświadczenie o ich pasji jest ponad.
Przyrobacki powrocie z konferencji późno, wchłania w całej teorii frakcyjnej cząstki antyrdzenia komórkowej budowy, który jest teoretycznie złowionych przypadkowo spotkał go profesorem z tego samego uniwersytetu. Teorysia wnuczka wybiegła witamy twojego dziadka:
- PYŁA jagudja, dziadziusieńku!
- PYŁA jagudja! I jeszcze nie śpisz?
- Nie pamiętam jak jest przyrolarusku “słabe światło”.
- Och, serdeńko, dziadziuś jeszcze nie wynaleziono.
Teoria zmarszczyła czoło na chwilę:
- Dziadku? – Ona powiedziała powoli.
- Oho, to będzie jeden z tych inteligentnych pytań mojej wnusi. Feel it right away. Zapytaj Teorysiu, ale dziadek nie wie czy będzie w stanie odpowiedzieć!
- Dziadku, powiedz mi … i dlaczego uważasz postanowiliście tym języku? Jak to się stało?
- Ha, ha, ha! Moja krew, moja dociekliwość!
- Nie, w jaki sposób?
- I nic dziadziuś nie wiem jak dostać się do toalety. Idź spać, Teorysiu! Moja krew, moje …

Related posts

• 06.02.2009 -- Język umów globalnych [opowiadanie 4GT]
• 06.02.2009 -- Język porozumienia światowego [opowiadanie]
• 25.01.2009 -- Moje opowiadania w The New Absurdist
• 20.01.2009 -- Najlepsze życzenia łopata [opowiadanie]
• 20.01.2009 -- Nowy projekt: Google-translated fiction

"Język umów globalnych [opowiadanie 2GT]" is a post from Password Incorrect Blog.

Język porozumienia światowego

Profesor Jeremi Przyrobacki z Polski i profesor Philippe Delaroussexemount la Rousse von Mount z Lotafrancji poznali się na I Międzynarodowym Zjeździe Profesorów w Vodafos, poświęconym roli profesora we współczesnym zinstytucjonalizowanym, zdehumanizowanym, zminiaturyzowanym i zmiękkoresetowanym świecie.
Przyrobacki natknął się na la Rousse’a w hallu głównym centrum kongresowego, wybudowanego specjalnie na potrzeby zjazdu. Obaj poczuli, że może to być początek długiej i owocnej międzynarodowej znajomości naukowej. Był tylko jeden niewielki problem natury właściwie ludzkiej – Przyrobacki nie znał lotafrancuskiego, von Mount nie znał polskiego i ani jeden, ani drugi nie znał angielskiego.
Ale od czego są na świecie profesorowie.
Postanowili, posługując się uwspółcześnionym i twórczo uzupełnianym językiem migowym, stworzyć nowy język, by mogli nim się swobodnie posługiwać w, jak przeczuwali, intensywnej i długotrwałej wymianie poglądów naukowych.
Decyzja zapadła i już na zjeździe powstały słowa kluczowe.
– Gyna bodokalunia! – krzyknął profesor-Polak do profesora-Lotafrancuza na pożegnanie.
– Gyna bodokalunia, karnuk kilmadorni esdar! – odpowiedział Lotafrancuz energicznie, a przyglądający się tej scenie profesorowie z Chin domyślili się, że chodzi o nicki do gry Future Reverse Combat Online i zaczęli klaskać.
Profesorowie rozjechali się do domów w poczuciu, że tworzą historię.
Już dwa miesiące później spotkali się na sesję roboczą w górach Clezmeronu, gdzie mieli zająć się podstawami gramatyki i słowotwórstwa. Przez pierwsze dwa dni poświęcone swobodnemu rozruszaniu szarawych komórek było więcej niż dobrze. W trakcie procesu twórczego, moderowanego przez la Rousse’a według opatentowanej metody 4-192,5-3, powstały najczęściej używane w każdym języku słowa, czyli wulgaryzmy – tu brzmiące „regrod”, „hurcia”, „larnogha” oraz „dygil”. Dnia trzeciego doszły jednak do głosu ambicje każdego z profesorów – własne, patriotyczne i naukowe – a także walka o względy będącej do ich dyspozycji polskojęzyczno-lotafrancuskojęzycznej, wymownie jasnowłosej asystentki z uniwersytetu w Laronnie.
W efekcie, po miesięcznym pobycie, ustalone zostały jedynie podstawy gramatyki i nazwa języka. Po polsku miał się on nazywać, ku czci twórców, „przyrolaruskim”. Słowotwórstwo, o które toczyły się między dwoma wybitnymi talentami największe boje, miało być na spokojnie dyskutowane na kolejnej trzymiesięcznej sesji nad Morzem Tralmara sponsorowanej przez wiodących operatorów sieci komórkowych obu krajów. Przyrobacki i la Rousse zgodzili się, że tym razem asystentka powinna być wymownie ciemnowłosa.
Kolejne spotkanie robocze było porażką. Prace posuwały się bardzo wolno, a ciemnowłosa asystentka dodatkowo rozpraszała ich uwagę wymownie nieistniejącym stanikiem. Obaj doszli wkrótce do przekonania, że tworzenie języka nie jest czynnością łatwą, i jeśli operatorzy komórkowi nie będą mieli nic przeciwko temu, tworzenie fundamentów przyrolaruskiego zajmie im kilka, a może i kilkanaście lat.
Potem były jeszcze cztery sesje robocze i częste telekonferencje, w czasie których, po długich negocjacjach ustalono, że słowotwórstwo nowego języka będzie w 37 procentach wykorzystywać reguły języka polskiego, a w 63 – lotafrancuskiego.
Po dziewięciu latach, na uroczystej konferencji prasowej, profesorowie ogłosili swoje postępy w tworzeniu nowego języka – języka porozumienia światowego – i na tej deklaracji ich zapał się skończył.
Przyrobacki wrócił z konferencji późno, pochłonięty już w całości teorią frakcyjnej budowy cząstek antyrdzenia komórkowego, którą to teorią zaraził go spotkany przypadkowo profesor z tej samej uczelni. Wnuczka Teorysia wybiegła przywitać się z dziadkiem:
– Pyla jagudja, dziadziusieńku!
– Pyla jagudja! A co ty jeszcze nie śpisz?
– Nie mogę sobie przypomnieć, jak jest po przyrolarusku „zgasić światło”.
– Och, serdeńko, dziadziuś jeszcze tego nie wymyślił.
Teoria na chwilę zmarszczyła czoło:
– Dziadku? – powiedziała wolno.
– Oho, to będzie jedno z tych inteligentnych pytań mojej wnusi. Wyczuwam to od razu. Pytaj Teorysiu, ale dziadzio nie wie, czy będzie w stanie odpowiedzieć!
– Dziadku, powiedz… a dlaczego wy postanowiliście wymyślić ten język? Jak to się stało?
– Ha, ha, ha! Moja krew, moja dociekliwość!
– No, jak?
– A nic, dziadziuś nie wiedział jak trafić do toalety. No idź spać, Teorysiu! Moja krew, moja…

Related posts

• 06.02.2009 -- Język umów globalnych [opowiadanie 4GT]
• 06.02.2009 -- Język umów globalnych [opowiadanie 2GT]
• 25.01.2009 -- Moje opowiadania w The New Absurdist
• 20.01.2009 -- Najlepsze życzenia łopata [opowiadanie]
• 20.01.2009 -- Nowy projekt: Google-translated fiction

"Język porozumienia światowego [opowiadanie]" is a post from Password Incorrect Blog.

Bez zbędnego zapętlania na czubku: stworzyłem dwie listy. Każda z nich jest zestawieniem największych absurdów, których byłem żywym i czynnym udziałowcem (drugim było moje jedyne wydawnictwo), jako że absurd, który wyznaję nie ma nic wspólnego z  poczuciem bezsilności wobec bezsensu istnienia (J-P. Sartre i naśladowcy). Wręcz przeciwnie, z absurdem walczę bronią krótką, długą lub chemiczną i póki co się nie poddałem, choć czasem jest bardzo ciężko. Jako twórca reprezentuję dynamiczne podejście do absurdu, sam go współtworzę, czasem nawet świadomie.

Pierwsza lista to 5 największych absurdów. Jest to zestawienie pięciu aktywności, które wcale nie wyglądały na absurd, ale w rzeczywistości nim były.

Druga lista, 5 najmniejszych absurdów, to subiektywne zestawienie działań, które wyglądają na zupełnie bezsensowne, choć w moim mniemaniu wcale nimi nie są.

5 największych absurdów.

Promocja w Empik.com

Niekwestionowanym numerem jeden jest decyzja o przeprowadzeniu kampanii banerowej na stronach Empik.com – za trzy tysiące złotych, co dla małego wydawnictwa było potężnym wydatkiem. Teoretycznie “wszystko się zgadzało”, jak mawiał pewien odżałowany szef. Po pierwsze, ukazała się właśnie trzecia książka, Pijany zagajnik. Po drugie, Empik.com właśnie odświeżył wygląd, więc można się było spodziewać dużo większej liczby odwiedzin na stronie. Hurtownia zamówiła na potrzeby promocji 700 egzemplarzy książek.

W praktyce zmierzało to nieuchronnie w kierunku absurdu. Baner ukazywał się na “dalekich podstronach”, choć jak rozumiem powinna być zasada sprawiedliwości w podziale dostępu reklamodawców do strony głównej. No ale nie było i do strony z naszym banerem dochodziło się w siedmiu klikach. Super. Mimo to liczyłem na 300 sprzedanych egzemplarzy. Po trzech miesiącach przyszło zestawienie: 30 sztuk.

Złote Niepomyśli na YouTube

W związku ze zbliżającą się premierą czwartej książki, Rosołu a priori, którego częścią były Złote Niepomyśli, wpadłem na pomysł promocji. Tak powstał profil na YouTube. Założenie było proste: komentować w postaci filmów bieżące wydarzenia i najbardziej popularne klipy na YT. Tworzenie jednego filmiku zajmowało 10 minut, więc jeżeli chodzi o szybkość reakcji, można się było czym pochwalić.
Pomysł nie chwycił, o czym pisałem tutaj.

Promocja primaaprilisowa w Traffic-Club

I znowu, zamysł był ze wszech miar sensowny – zareklamować Człowieka zwanego Biurkiem jako prezent dla szefa na Prima Aprilis. Książka, z całym swoim ironicznym skrzywieniem doskonale się do tego nadawała, a poza tym na przełomie marca i kwietnia nie było żadnych tradycyjnych promocji w księgarniach, bo o 1 kwietnia, jako okazji do kupienia książki to jeszcze nikt w tym kraju nie pomyślał. Jednego dnia sprzedało się więcej książek niż w jeden miesiąc. No to na czym polega absurd, skoro było tak pięknie? Traffic-Club do tej pory nie zapłacił.

Sponsorowanie Absurdaliów 2007

Sens był i to duży. Festiwal Kultury Absurdalnej i jedyne w Polsce wydawnictwo literatury absurdalnej. Trudno nie zauważyć, że obie instytucje mają podobnego, jeśli nie tego samego odbiorcę . Na sponsoring festiwalu poszło więc parę tysięcy złotych plus książki jako prezenty dla laureatów i VIP-ów. W efekcie książki wyszły dołem, bo było ich za dużo, a jak jest czegoś za dużo, to ląduje na podłodze. Poza tym na festiwalu pojawili się ludzie, którzy sami chcieli podzielić się swoją twórczością z innymi, a nie czytać książki, nawet, jak były na podłodze za darmo.

Wysyłki książek do recenzentów

Więcej pisałem o wysyłkach tutaj i tutaj. Szkoda się dołować, i tak nic z tego nie będzie.

5 najmniejszych absurdów.

Google-translated fiction

Mój bardzo młody pomysł, który powstał z inspirowania się twórczością hipertekstową. Brzmi to jak absurd: żeby tworzyć przestrzeń literacką (modne sformułowanie, ciekawe jak wyjdzie w GT) za pomocą tępego automatycznego tłumacza, jakim jest Google Translate. Nikt do tej pory tego nie zrobił – to raz. Nikt nie ma większego uzasadnienia niż ja (absurd technologiczny) – to dwa. Nikt mi z tego powodu nie powiedział, że jestem idiotą – to trzy.

Absurdalne wpisy na Twitterze

Rzecz podobnie młoda i szalona. Absurdalne twitterowe wpisy, inspirowane Pamiętnikiem starego pierdoły Rolanda Topora. No nie ma prawa się udać. Żeby śledzić fikcję literacką i to w intensywnie groteskowym wydaniu? Kto to wytrzyma? Przed chwilą, a jest na 5 minut przed meczem Polska-Chorwacja w piłce ręcznej, rzuciłem wpis: Nasi szczypiorniści pytają, czy mogą u mnie obejrzeć swój mecz z Chorwacją. No nie wiem. No nie wiem czy się uda, ale skoro ja nie wiem (mimo, że wierzę), to inni też nie wiedzą (i pewnie nie wierzą), a skoro nikt nie daje szans, to w pomyśle jest wielki potencjał.

Promocja łańcuchowa

Promocja opisana jest tutaj. Chodziło generalnie o to, by w miejscach użyteczności publicznej (na przykład szaletach miejskich) wieszać książki na łańcuchach. Absurd, bo kto będzie na sedesie książkę czytał… Absurd, bo prawie za darmo… Czy może być poważną promocja, której koszty to 30 metrów łańcucha z Obi?

Jednosekundowe reklamówki

Reklamować książek na YouTube i to za pomocą jednosekundowej reklamówki to rzucanie się z motyką na różne ciała niebieskie. Podczas, gdy w przypadku Złotych Niepomyśli był to niewypał, to jednosekundówki (tak, jest ich więcej niż jedna) mają się całkiem nieźle. Sprzedaż Małego burego skakadła skoczyła w okresie, gdy reklamówka w ciągu miesiąca miała 20 tysięcy odsłon. Więcej takich pomysłów proszę.

Darmowa książka na iPhone’a

O tym projekcie już tyle pisałem, że więcej nie będę. Absurd, jakim jest darmowe rozdawnictwo książki i to w formacie na urządzenia przenośne, póki co jest średnio udany. Ale jestem praktykującym absurdystą 2.0, nie poddaję się,… nie poddaję się… nie poddaję się…

Related posts

• 13.02.2009 -- Google-translated Day
• 12.02.2009 -- Today is a Google-translated Day
• 29.01.2009 -- “I, Google-translated” on Twitter
• 28.01.2009 -- Złote Niepomyśli #9
• 25.01.2009 -- Moje opowiadania w The New Absurdist

"10 x naj pana od absurdu" is a post from Password Incorrect Blog.