Reviews made by professionals are still very important, but they’re definitely not the major decision trigger any more. With free search tools we are getting better and better with finding stuff we’re passionate about.

What turns out to essentially matter is a feedback left by Internet users: not only reviews or comments, but also faves and a sheer number of times the video was being watched, the blog post read and a file – downloaded.

I’m a happy man. My e-book with tech-fiction stories was downloaded more than 30,000 times from Feedbooks. I’m not a famous author and I don’t want to be a 2,097,309th Dan Brown. The genre is not obvious. It’s not a pure science fiction. It’s not even a speculative fiction.

It’s something between fiction and reality – where absurdity and humor meet. Geek fiction, tech fiction, tech absurd. Something to dismantle this bomb armed by Windows Vista earlier today. The title says is all: Password Incorrect.

If you feel interested, go check the book. It’s free, available in pdf, ePub and mobi with a Creative Commons licence. You can download it via web or get it directly into you tablet or smartphone through e-reading applications: Aldiko, Stanza, Ibis Reader or Bluefire Reader.

Additional stories you can find in the books showcased below.

Related posts

• 08.06.2010 -- “Hasło niepoprawne” – centrum pobrań
• 02.06.2009 -- I Killed Myself in 1969 and It Works
• 25.05.2009 -- How to download a book directly from a tweet?
• 13.12.2008 -- Stanza – cudo, które robi z iPhone’a czytnik e-booków
• 26.11.2008 -- W czołówce autorów Feedbooks.com

"Does 30,000 downloads convince you to read a book?" is a post from Password Incorrect Blog.

Wczoraj wieczorem dostałem zaproszenie na konferencję we Włoszech poświęconą e-książkom. Gdy radość minęła (choć nie, wcale nie minęła, dalej cieszę się jak dzieciak), pomyślałem że muszę napisać o tym, dlaczego warto myśleć jak Seth Godin – najpierw daj z siebie wszystko, a dopiero potem oczekuj nagrody.

Od bardzo dawna gnębiła mnie myśl, że jestem dziwakiem, który nie umie zadbać o swoje interesy, nie umie w chwilę po “dzień dobry” dodać “no dobrze, ale co ja z tego będę miał”. Ale po przeczytaniu książki Godina Linchpin. Are You Indispensable?, poczułem się nie dość że rozgrzeszony, to jeszcze nazwany. Teraz zamiast “dziwak” mówię o sobie “linchpin”.

Zaproszenie do wygłoszenia prelekcji o self-publishingu i literaturze cyfrowej otrzymałem od ludzi, którzy zapoznali się z prezentacją, jaką przygotowałem na konferencję EINIRAS. Gdyby była ona dostępna jedynie dla kilkudziesięciu uczestników konferencji, nie zadziałałby mechanizm, na który bardzo liczę: ci, którzy mają cię odnaleźć zrobią to, jeśli tylko będą chcieli – i mogli.

Dlatego prezentacja dostępna jest w Internecie i czeka sobie na upowszechnienie w trybie wirusowym (i znowu Godin się kłania – Unleashing the Ideavirus). Prezentuję w niej poglądy pisarza niezależnego z kraju nieanglojęzycznego. Jest to zupełnie inne spojrzenie, bo skorygowane o barierę językową, kulturową oraz mój osobisty stosunek, wynikający z dużej gotowości do podejmowania działań, które w oczach innych osób (szczególnie cojaztegobędęmiałów) nie mają większego sensu.

Z mojego punktu widzenia jest to bardzo dobry, jeśli nie najlepszy, trop do zbudowania profilu zagranicznego autora bez kompleksów, skwapliwie – i przekornie – korzystającego ze wszelkich dobrodziejstw technologii, która, niech zgadnę, nie jest jedynie zarezerwowana dla Anglików czy Amerykanów.

Podobnie jest z książkami. Z ośmiu opublikowanych w formie cyfrowej (część z nich znajduje się tutaj), jedynie dwie sprzedaję i w dodatku za jedyne 99 centów każda. Publikując darmowe edycje liczę na to, że rozejdzie się po Internecie echo, które wróci wzmocnione o sprzedaż wersji płatnych. Tak też się dzieje, chociaż na razie w niewielkiej skali.

Dając dużo z siebie można spodziewać się również efektów, które trudno jest nazwać zaplanowanymi. Książki darmowe funkcjonują jako egzemplarze recenzenckie. Co więcej, są one dodatkowo “opisane” przez użytkowników (komentarze, lista ulubionych, liczba pobrań). Na moje opowiadania zwróciły uwagę dwa wydawnictwa z Wielkiej Brytanii, zostałem w radosnym uniesieniu sklasyfikowany jako Monty Python czasów Internetu i negocjuję w tej chwili umowy, których wcale nie rozumiem.

I jeszcze jedno. Gdy niedawno Anna Brzezińska opublikowała na licencji Creative Commons jedno ze swoich opowiadań, ogłoszono przełom w polskiej literaturze. W mediach przez parę dni huczało – znana autorka opublikowała za darmo niewielki ułamek swojej twórczości.

Na tradycyjnym rynku wydawniczym jest to być może przełom. Natomiast dla pisarza bez nazwiska, za którym nie stoi żadne znane i bogate wydawnictwo, dzielenie się treścią za darmo jest czymś naturalnym i najzupełniej oczywistym.

Jedynym pozytywnym efektem przełomu, jaki dokonał się za sprawą Anny Brzezińskiej jest możliwość odesłania do jej opowiadania każdego, kto ma głębokie, graniczące z uprzedzeniem i nieprawdziwe przekonanie, że coś co jest przez autora publikowane świadomie za darmo po prostu nie może być dobre.

PS. Odnośniki do książek Godina są afiliowane. Jeśli kupisz książkę, otrzymam prowizję 4%.

Related posts

• 22.11.2010 -- Does 30,000 downloads convince you to read a book?
• 15.11.2010 -- Google-translated fiction – wersja 2.0
• 23.08.2010 -- Pirates have copyright notices, too [screenshots]
• 13.09.2009 -- Co to jest Creative Commons? [wideo]
• 02.06.2009 -- I Killed Myself in 1969 and It Works

"Dlaczego warto dzielić się za darmo swoją wiedzą i twórczością" is a post from Password Incorrect Blog.

I took screenshots of their copyright and legal notices. And, yeah, IT IS A JOKE. They claim they own all rights. What’s more:

You should assume that the author and the publisher have an affiliate relationship and /or another material connection [...].

The original Amazon Password Incorrect is here ($0.99), the second part of the series, Failure Confirmed – here. Please visit book sites, leave a review, download free samples or even buy the books. I’d love to be as good as the guys who have fun while robbing me.

And if you want a free download of what they sell for $11 – go and take it from Feedbooks.

Click on image to enlarge

Click on image to enlarge

Related posts

• 21.02.2010 -- Indie writers, beware of ghost publishers at Amazon
• 21.06.2011 -- Pirating $.99 E-books – Is It Worth the Effort?
• 31.05.2011 -- Thoughts on Sharing Free Content at Paid Piracy Websites
• 12.04.2011 -- Free Tools for Authors Offered by Ebook Friendly: First Chapter Previews and Book Directory
• 06.04.2011 -- E-book Covers With E-reading Application Look

"Pirates have copyright notices, too [screenshots]" is a post from Password Incorrect Blog.

Jeśli wejdziesz na komputerze na stronę książki w Scribd, nad oknem z publikacją w pasku narzędziowym pojawił się nowy przycisk: Mobile.

Po kliknięciu otwiera się okno w którym można wybrać urządzenie, na które chcemy wysłać… właśnie – nie książkę, ale odnośnik do jej mobilnej wersji.

Liczba urządzeń na liście jest zaskakująco duża:
:. smartfony z systemami: iPhone OS, BlackBerry, Android, Windows Mobile
:. czytniki: Kindle, Nook, Onyx, Cool-er, JetBook, Irex, eSlick

Po wybraniu urządzenia wybieramy rodzaj pliku (pdf albo txt) oraz sposób dostarczenia wiadomości z odnośnikiem (SMS lub e-mail).

Ja wpisałem numer telefonu i dosłownie po chwili otrzymałem SMS z linkiem do strony. Po kliknięciu automatycznie przechodzę do przeglądarki, w której znajduje się tekst książki. Dobra wiadomość – są polskie znaki. Tekst wygląda przyzwoicie, chociaż czcionka mogłaby być czytelniejsza.

Kliknij, by powiększyć

Nowa usługa dotyczy książek (zarówno darmowych, jak i płatnych), które opublikowane są na licencji Creative Commons, a ich autorzy włączyli opcję umożliwiającą użytkownikom pobieranie. Więcej informacji można znaleźć na blogu Scribd.

:. Komentarz

Rozwiązanie bardzo mi się podoba. Jest niesamowicie proste, a przede wszystkim wymyślone pod użytkowników serwisu, dla których urządzeniem startowym jest komputer. Nie mogę skończyć książki teraz? Nic prostszego, wysyłam odnośnik na komórkę i mam lekturę jutro rano w autobusie.

Jednym z potencjalnych zastosowań (bardzo bym się cieszył) jest dzielenie się odnośnikami “via mobile” w społecznościach mobilnych (Twitter, Facebook). Nie zdziwiłbym się, gdyby niedługo w zakładce Share, pojawiła się opcja: wersja na komputer/wersja na komórkę.

Co prawda od jakiegoś czasu istnieje wersja mobilna serwisu, ale traktować ją można póki co jak wyszukiwarkę książek. Ale dopiero teraz widać, jak wielkie plany związane z mobilnym czytaniem ma Scribd. Co ciekawe serwis, dzięki jednemu dobrze wymyślonemu narzędziu stał się największym katalogiem publikacji mobilnych na świecie, deklasując jednym ruchem Google Books. A to nie koniec. W ciągu kilku tygodni mają pojawić się aplikacje na iPhone’a i Androida.

Related posts

• 02.03.2010 -- 4 sposoby, jak zamienić telefon w czytnik książek
• 25.01.2010 -- Stanza 2.0 – nowa wersja aplikacji do czytania książek na iPhone’a
• 06.04.2011 -- What Is Your Primary E-reading Device? [Poll]
• 23.03.2011 -- Polskie książki na iPada
• 17.02.2011 -- Co wybrać do czytania e-książek: tablet czy e-czytnik? Ten kwestionariusz pomoże ci podjąć decyzję

"Scribd: wyślij książkę na komórkę lub czytnik!" is a post from Password Incorrect Blog.

Dodam tylko, że zarówno Hasło niepoprawne, jak i wszystkie publikowane na tym blogu opowiadania posiadają właśnie licencję Creative Commons.

Related posts

• 06.08.2009 -- Stuletnia promocja książkowa – do 2109 roku
• 24.01.2009 -- Pisarz 2.0, czyli co ma Doctorow, czego nie ma Dukaj
• 22.03.2011 -- 19 artykułów dla self-publisherów
• 10.03.2011 -- Uwaga! Konkurs literacki, nagroda – profesjonalne wydanie książki w serwisie Wydaje.pl
• 16.02.2011 -- Self-Publishing przebojem wchodzi na rynek (oraz co zrobić, żeby był to rynek polski)

"Co to jest Creative Commons? [wideo]" is a post from Password Incorrect Blog.

In October 2008 I decided to publish my book at Feedbooks, the best mobile ebook platform ever. At that time there was already a section of user created books open for uploads, but I wanted to join the classic authors list. Especially, that I had a feeling it could be working much better for me. And it looks it is.

My book, Password Incorrect is a selection of purely contemporary tech-absurd stories, with an iPhone-style cover, aimed at tech nerds. It could have been a clear and distracting contrary to all classic books found in Feedbook’s public domain catalog. That’s why I tried to create a book there. Soon I faced an obstacle – the system can’t accept an entry if you don’t write down the date of author’s death. A smart way to block users from pirating contemporary authors. I’ve found a way – in no time committed a suicide and moved to create the content of a book.

It would be more serious to switch to user created books, but I realized, that this decent suicide is by far my best artistic statement:

Human can always find a way to win over technology he created, even if he has to kill himself.

Absurd. Yes. Tech-absurd. Yes, yes. My world. And as a dead Polish writer, close to 200 most popular authors at Feedbooks, with 5500 downloads and counting, I think I’m doing really well.

Related posts

• 22.11.2010 -- Does 30,000 downloads convince you to read a book?
• 03.06.2009 -- Pięć nowych książek w Feedbooks. Dlaczego?
• 06.05.2009 -- Moja książka wśród rekomendowanych przez Feedbooks
• 26.11.2008 -- W czołówce autorów Feedbooks.com
• 22.12.2009 -- Interview: Published on Feedbooks #3 – Nick Name

"I Killed Myself in 1969 and It Works" is a post from Password Incorrect Blog.

Kilka dni temu pojawiła się w mediach informacja o tym, że Polacy czytają coraz mniej książek. Jednym z wniosków z badań było stwierdzenie, że Internet nie ratuje czytelnictwa, choć odbiera czytelników. Cytuję:

Spadek zainteresowania książką tradycyjną, drukowaną na papierze, odnotowuje się na całym świecie i częściowo jest on związany z rozszerzającym się dostępem do internetu i pojawieniem się nowych, elektronicznych nośników dla książek. Niestety, nie można powiedzieć, że wzrost czytelnictwa w mediach elektronicznych rekompensuje jego spadek w przypadku tradycyjnej książki. Media elektroniczne dają raczej namiastkę tradycyjnego czytelnictwa, np. w przypadku streszczeń lektur, niż tworzą nową platformę rozpowszechniania słowa pisanego.

Jak mają nie być namiastką, jak nikt poważny nie traktuje poważnie Internetu. Nową platformę rozpowszechniania słowa pisanego powinni tworzyć ci sami ludzie, którzy teraz narzekają na to, że Polacy czytają mniej książek. Dla mnie Internet jest szansą dla literatury, a Internet mobilny – szansą dla literatury pięknej. Wystarczy przyjrzeć się zaletom książek przeznaczonych do czytania na urządzeniach mobilnych, które nazwałem mo-bookami.

Mo-book pozbawiony jest głównej wady e-booka

E-book komputerowy ma mobilność komputera, na którego dysku zajmuje swoje skromne kilkaset kilobajtów. Jak komputer jest stacjonarny, to możemy sobie wyobrazić, co to oznacza. Wzbudza to obrzydzenie u każdego miłośnika książek. Jak tu czytać Dostojewskiego siedząc przy biurku w pozycji na pracownika przeznaczonego do zwolnienia? Jak tu skupić się na lekturze Murakamiego, gdy buczy wiatrak?! Gdzie tu przyjemność czytania Stasiuka, gdy bolą plecy?

Z mo-bookami jest inaczej. Urządzenie przenośne jest równie mobilne, co książka  papierowa. Możemy go wziąć ze sobą wszędzie – lub raczej – mamy go ze sobą wszędzie. W Polsce bowiem czytnikami książek są w przeważającej liczbie smartfony i touch-screeny.

Mo-book jest bardziej wygodny niż książka papierowa

W przypadku literatury pięknej wygoda i przyjemność czytania mają dużo większe znaczenie niż w przypadku używanego do pracy e-booka fachowego. Ważny jest moment, gdy zabieramy się do lektury. Ważna jest barwa światła lampki nocnej. Ważny jest zapach papieru, faktura i sztywność okładki… lub jaskrawość ekranu, głośność dźwięku klawiszy i sposób nawigacji po książce…

Dla obrońców książki papierowej (p-booka) mam przykrą wiadomość – jeżeli chodzi o wygodę, to p-book przegrywa na punkty z mo-bookiem:

• w jednym smartfonie można pomieścić kilkaset mo-booków (lub więcej, ale po co); ważne jest to z jednego względu – uwaga czytelnika czasów Internetu dzielona jest na wiele strumieni, tak więc czytanie wielu książek jednocześnie, z możliwością powrotu do lektury którejkolwiek z nich, przestaje być wyjątkiem, a staje się regułą
• mo-book pozwala na szybkie przeszukiwanie zawartości katalogu książkowego; żeby znaleźć ukochaną książkę w kartonach, nierozpakowanych od czasu przeprowadzki, trzeba poświęcić znacznie więcej czasu
• mo-book jest bardziej poręczny niż książka – i nie składa się, gdy trzymamy go jedną reką
• formaty plików na urządzenia przenośne (np. ePub) zostawiają poczciwego pdf-a daleko w tyle; najważniejsze jest to, że możemy dopasować wielkość, rodzaj i kolor czcionki; czy można to zrobić z książką papierową?
• jeśli lubimy czytać przy muzyce – chyba dalej nie trzeba pisać…
• najważniejsze: możliwość uzupełnienia księgozbioru bez wychodzenia z domu (księgarnia na rogu) lub bez wchodzenia do komputera (księgarnia internetowa); każdy z programów służących do czytania mo-booków, jak np. Stanza, posiada internetowy katalog książek; ściągnięcie jednej pozycji zajmuje kilkadziesiąt sekund (zobacz film)

Dostępność literatury pięknej

E-booki, jako postnamiastka książki papierowej kojarzone są z terminami “tani” oraz “darmowy”, bo kto by chciał je w innym wypadku czytać. Jednak w czasach kryzysu coraz więcej osób zaakceptuje e-booki – ze względu na cenę. Pisałem o tym szerzej tutaj. I teraz najważniejsze: duża część literatury pięknej dostępna jest w formie elektronicznej za darmo – i to głównie na urządzenia przenośne. Chodzi o książki dostępne w domenie publicznej oraz o książki rozprowadzane zgodnie z licencją Creative Commons. Można je przeglądać/ściągnąć z Google Book Search, są serwisy takie jak Feedbooks, Project Gutenberg, Manybooks. Setki tysięcy książek za darmo. Głównie literatura piękna. Lista serwisów dostępna jest tutaj.

I teraz o co mi chodzi. Zamiast narzekać, trzeba informować o możliwościach, jakie podałem przed chwilą. A instytucje odpowiedzialne za kulturę mogłyby w sposób bardziej otwarty spojrzeć w przyszłość i powalczyć o to, żeby w zasobach Internetu znalazło się więcej polskich książek niż jest teraz. Nie rozumiem, dlaczego mieliby to za nas robić panowie z Google.

Mo-book to propozycja dla nowego czytelnika

Niedawno czytałem w którym z amerykańskich serwisów książkowych, że jeśli kobiety przestaną czytać, to literatura piękna padnie. Nie wiem, czy w polskich badaniach wyniki są podobne, ale na zdrowy rozsądek mężczyzna ma więcej innych ciekawszych dla niego zajęć niż czytanie powieści. Telewizja, gry komputerowe, nowinki techniczne… No właśnie, mężczyźni lgną do technologii i potrafią spędzać (lub marnować) wiele czasu na rozgryzaniu nowego routera, dysku multimedialnego lub touch-screena. Dlaczego mieliby wracać do czynności, która w sposób dramatyczny wyciąga ich z cudownego świata technologii.

Mo-book, w przeciwieństwie do książki w twardej okładce, pozwala na pozostanie w świecie gadżetów. Co więcej pozwala go wzbogacić. I to niewielkim kosztem. Trzeba ściągnąć jeszcze jeden program, a potem już tylko czytać.

Jaką propozycją dla czytelnika nowego typu jest mo-book? To połączenie gadżetu i książki.

Zdaję sobie sprawę, że to podejście (od technologii do czytania) obciążone jest ryzykiem niepowodzenia. Uważam jednak, że warto je podjąć. Można i trzeba docierać do ludzi, którzy są potencjalnie czytelnikami nowego typu – percepcja informacji jest u nich inna niż u czytelnika książki tradycyjnej. Czas, jaki mogą poświęcić na przyjemności jest krótszy. Przyjemność (np. czytanie) odbywa się w krótszych fragmentach. To czytelnik, którego naturalnym środowiskiem zdobywania i pogłębiania wiedzy jest Internet.

Za mo-bookami przemawia jeden fakt: największy wizjoner współczesnego świata, Steve Jobs, uznał jakiś czas temu, że “ludzie przestali czytać” –  i pewnie mocno się teraz dziwi, że iPhone, jego własne dziecko, stał się jednym z najpopularniejszych czytników e-książek na świecie.

Mo-book to szansa dla nowej literatury

Tworzy się nowa literacka społeczność, której staram się być aktywnym uczestnikiem – pisarze 2.0. Korzystają ze wszystkich darmowych możliwości, jakie daje Internet, by publikować swoje książki. Nieważne czy w Polsce, czy w USA. Ważne, żeby znalazły w sieci swojego odbiorcę. Coraz więcej jest serwisów, które promują nowych twórców. Jednym z największych jest Feedbooks. O innych regularnie piszę na blogu.

Nowi twórcy piszą inaczej niż autorzy, którzy wiedzą, że ich wysiłek zakończy się foliowaną okładką kryjącą kilkusetstronicową lekturę. Zdają sobie sprawę, że czytelnik ma mniej czasu i że nie umie skupić uwagi na dłużej. Zaczyna powstawać literatura nowego typu – już nie tylko z przeznaczeniem do Internetu, ale właśnie na urządzenia przenośne – w postaci pełnoprawnej książki.

Wniosek:

Nie można uratować literatury wycofując się do papierowej twierdzy. Trzeba spojrzeć w przyszłość i tutaj zobaczyć możliwości. Ja je widzę. Nazywam je mo-bookami.

Related posts

• 06.01.2009 -- Polskojęzyczne książki w Stanzie
• 13.12.2008 -- Stanza – cudo, które robi z iPhone’a czytnik e-booków
• 30.06.2010 -- 4 cara untuk mengubah ponsel Anda menjadi sebuah e-reader
• 08.06.2010 -- “Hasło niepoprawne” – centrum pobrań
• 13.05.2010 -- 4如何变成一个电子阅读器手机

"Mo-booki mogą uratować literaturę piękną" is a post from Password Incorrect Blog.

Cory Doctorow | zdj. Joi Ito

Przeczytałem ostatnio na stronach serwisu książkowego Wirtualnej Polski felieton Jacka Dukaja “Copyrightowa wojna światowa”. Pretekstem do jego napisania była książka Eastern Standard Tribe Cory Doctorowa. Rozważania Dukaja o “cienkiej, zygzakowatej granicy między starą science fiction i nową science fiction”, były ciekawe, ale dla mnie mniej istotne. Z mojego punktu widzenia, czyli autora, który nie zainteresował swoimi książkami żadnego dużego wydawcy, tworzy literaturę niszową i stara się ją promować własnymi siłami, najbardziej interesujące w felietonie było to, jak uznany polski pisarz 1.0 ocenia uznanego światowego pisarza 2.0.

Choć definiowanie wszystkiego wokół przez dodanie “2.0″ jest coraz bardziej pretensjonalne, to jednak trzeba przyznać, że najlepiej oddaje dynamikę relacji między obiema pisarskimi postawami. Poniżej spróbuję opisać podstawowe różnice.

*

Kto pierwszy: wydawca czy czytelnik?

Dla kogo powstają książki? Dla czytelnika, odpowie prawie każdy. Tymczasem pisarz w wydaniu klasycznym pisze je przede wszystkim dla wydawcy. Materiał na książkę najpierw wędruje na biurka decydentów w wydawnictwach, a dopiero potem, w jednym przypadku na tysiąc – na półki księgarń, czyli do czytelnika. Wydawcy rezerwują sobie również prawo posiadania wiedzy o tym, co się czytelnikom podoba, a co nie. Taka relacja wynikała z bardzo technicznego uwarunkowania: książkę należało wydać, czyli uruchomić skomplikowaną i kosztowną machinę, na którą składały się: przygotowanie książki, jej druk, dystrybucja i promocja.

Na szczęście, za sprawą Internetu, to się na naszych oczach zmienia. Pierwszym, który dokonał wyłomu w relacji autor-wydawca-czytelnik był właśnie Cory Doctorow. Swoją pierwszą książkę, Down and Out in the Magic Kingdom, udostępnił w Internecie za darmo, zgodnie z licencją Creative Commons, w tym samym czasie, w którym jej drukowane wydanie trafiło do księgarń. Od tego czasu jest on znany nie tylko jako pisarz, ale też jako jeden z najbardziej aktywnych propagatorów uwolnienia książki od praw autorskich w tradycyjnym pojęciu.

Wszystkie dzieła Doctorowa dostępne są w Internecie za darmo, co nie zmienia faktu, że są wydawane drukiem i sprzedają się znakomicie. Wydania darmowe są wydaniami elektronicznymi, koszty ich przygotowania są niewspółmiernie mniejsze niż koszty wydrukowania książki. Podobnie rzecz się ma z kosztami dotarcia do czytelników – od czego jest Internet, jak nie od rozpowszechniania darmowej treści? Z tym, że jedni twórcy chcą ten nieuchronny proces zatrzymać, nazywając go piractwem, podczas gdy inni świadomie już go wykorzystują, bo zdają sobie sprawę z wagi bezpośredniego dotarcia do czytelnika. Właśnie czytelnika wybrał Doctorow na swojego faworyzowanego odbiorcę.

Pisarz 1.0 wybiera relację autor-wydawca-czytelnik. Pisarz 2.0 wybiera relację autor-czytelnik-wydawca.

* *

Co najpierw: kupić, czy przeczytać?

Ktoś mógłby zarzucić temu pytaniu brak sensu. Przecież to oczywiste, że kupuje się produkt, żeby go później skonsumować. W przypadku książki tak czy inaczej mamy do czynienia ze zbieraniem o niej wiedzy, niezbędnej do podjęcia decyzji o zakupie. Służą temu opisy na okładce, recenzje w mediach, oficjalne informacje wydawcy. Dzięki Internetowi możemy dowiedzieć się o opiniach czytelników. Możemy również zapoznać się z darmowym fragmentem książki. Również w Polsce wydawcy i księgarnie internetowe dostrzegają zalety takiego podejścia. Przodują w tym księgarnie sprzedające e-booki, jak np. Nexto.pl. W ich przypadku darmowy fragment absolutnie niczym nie różni się od przeglądania książki w księgarni – od decyzji o zakupie dzieli nas zaledwie kilka minut.

Nieco inaczej ma się sprawa z tym, co wyprawiają pisarze 2.0. Dużą część swoich książek publikują za darmo w Internecie, w formie i w kontekście dalekim od skojarzeń  o zakupie wersji drukowanej. Jako autor bardzo specyficznej literatury absurdu, udostępniam za darmo ponad 30% swoich utworów. Wykorzystuję przy tym takie rozwiązania, jak Google Book Search, czy platforma darmowych e-booków Feedbooks.com. Publikuję swoje utwory na blogu i na forach. Wiem, że nie mam wyjścia. Moje cztery książki wydane drukiem nie sprzedają się. Może po prostu nie są dobre. A może nie spotkały się ze swoim czytelnikiem. Internet i darmowe wydania książek takie spotkanie mogą skutecznie umożliwić. Udostępnianie swojej twórczości za darmo jest więc bezkosztową formą promocji autora. Internet, ze wszystkimi szybko rozwijającymi się nowościami (Twitter, Issuu.com, Librarything.com, Feedbooks.com), daje nieograniczone możliwości promowania się za pomocą własnej twórczości. Różnica między pisarzem 1.0 a 2.0, polega na tym, że Jacek Dukaj nie musi udostępniać darmowych fragmentów, ale może. Dla pisarza 2.0 jest to często jedyny sposób na odnalezienie swoich czytelników.

I teraz najważniejsze. Skoro już przeczytam całą książkę za darmo, to po co miałbym kupować jej drukowaną wersję? Tak myślą osoby, które jeszcze nie uświadomiły sobie zmian, jakie dokonują się za sprawą liberalizacji praw autorskich. Liberalizacja ta zachodzi przede wszystkim w mediach elektronicznych. Przez wielu ludzi e-book nie jest uznawany za książkę, a jedynie za jej substytut. Dlatego mimo bezpłatnego dostępu do całej treści książki, czytelnik w większości wypadków przeczyta tyle, ile potrzebuje, by podjąć decyzję. Na przykład o zakupie klasycznej drukowanej wersji.

Do tej pory kupowało się książkę po to, żeby ją postawić na półce. Teraz można przeczytać ją za darmo w Internecie, żeby w efekcie również postawić ją na półce. Książka na półce to efekt utożsamiania się z nią autora. Jeśli była dla niego przekonująca, miała wpływ na jego życie, będzie on w stanie wydać na nią każde pieniądze.

Pisarz 1.0 wyznaje zasadę “najpierw kup, a potem czytaj”. Pisarz 2.0 mówi “najpierw czytaj, a potem kup”.

* * *

Co ważniejsze: prawo autora czy czytelnika?

Prawo autora do pobierania honorarium za swoje dzieło było, jest i będzie niepodważalne. Zmienia się jednak zakres jego zastosowania. Coraz więcej twórców z różnych dziedzin, w tym i ja, przekonuje się do zalet udostępniania swojej twórczości za darmo, choć z pewnymi zastrzeżeniami, zgodnie z wybraną przez siebie odpowiednią licencją Creative Commons.

Można powiedzieć, że pisarz 1.0 najpierw pobiera zaliczkę, a potem wykonuje pracę. Ktoś sarkastycznie mógłby napisać, że dla porównania pisarz 2.0 najpierw wykonuje pracę, a potem nie dostaje nic. Przypadki takie jak Cory Doctorow, pokazują, że to nieprawda. Można zadać też inne pytanie: ile z książek wydanych drukiem było prawdziwymi bestsellerami?

Różnica między pisarzem 1.0 a 2.o polega na tym, że ten drugi świadomie buduje bezpośrednią relacje z czytelnikami, udostępniając mu swoje książki za darmo. Takie ma prawo, podobnie, jak prawem czytelnika, jest poznać rzecz, którą ma zamiar się kupić. W tę budowaną przez pisarza relację wpisana jest uczciwość, której oczekuje również ze strony czytelnika. W dobie wszechobecnego piractwa trudno o bardziej irracjonalne podejście. Czy naprawdę? Kradnie się tylko to, co jest zabronione. Trudno ukraść coś, co jest za darmo. W jednym i w drugim przypadku dochodzi jednak do tego samego: czytelnik uzyskuje dostęp do utworu, który konsumuje i ocenia. Również pod tym względem, czy byłby w stanie wydać na ten utwór pieniądze, jakich życzy sobie wydawca. Może to mieć wpływ na kolejne decyzje, w których do wyboru będzie: ukraść, przyjąć za darmo, kupić. W każdej z nich pisarz 1.0 i 2.0 mają równe szanse u czytelnika. Wygra ten, który jest lepszy i to ten lepszy zasłuży sobie u Czytelnika na nagrodę: kupno książki.

Pisarz 1.0 uważa: autor ma prawo otrzymać wynagrodzenie za to, co stworzy. Pisarz 2.0 myśli inaczej: czytelnik ma prawo wiedzieć, co kupuje.

* * * *

Co lepsze: to, co drogie czy to, co za darmo?

No właśnie, czy może być dobre coś, co jest udostępniane za darmo? Faktycznie, konsument w swoich wyborach, wśród wielu innych czynników, również kieruje się ceną – właśnie: ceną. Pytanie zostało źle zadane. Czy Mercedes, którego można wygrać w promocji jest złym samochodem? Możemy jedynie zadać pytanie: “czy coś, co jest tanie, może być dobre?”.

I tu dochodzimy do częstego błędu, który popełniają przeciwnicy liberalizacji praw autorskich: wcale nie chodzi im o cenę, a o dostępność. Mówią: skoro sam autor jest zdesperowany na tyle, że chce za darmo oddać swoje dzieło, to znaczy, że nie może być ono dobre. Do tego należy jeszcze dodać głosy tych, którzy uważają, że Internet dewaluuje sztukę, skoro każdy amator może być pisarzem, reżyserem i fotografem, udostępniając bezwstydnie swoje “dzieła” milionom osób na całym świecie. Nie ma się co dziwić: ci sami ludzie tworzą i oceniają. I rzadko są w tym profesjonalistami. Ale mają potrzebę podzielić się swoją twórczością z innymi.

Zgadzam się. Nie jest więc pozbawione racji stwierdzenie, że 90% twórczości ukazującej się w Internecie to śmieci. Niestety nie jest też pozbawione racji stwierdzenie, że 90% twórczości wydawanej oficjalnie to też śmieci. W tym drugim przypadku przykre jest jedynie to, że doborem zajmują się nie amatorzy, a profesjonaliści.

Jakby tego nie nazwać, ta fala twórczości przewalająca się, również przez polski Internet, ma jedną niepodważalną zaletę. Internauci mają możliwość wystąpić jednocześnie w trzech rolach: odbiorcy, krytyka i twórcy. Uczą się na błędach, analizują komentarze, rozwijają się. Już teraz w tej fali twórczej można wyłowić wiele dzieł na poziomie tych pobłogosławionych przez profesjonalistów. A to dopiero początek. Rzesze pisarzy 2.0, (może jeszcze nie w naszym kraju) doprowadzają do sytuacji, w której ważniejsza od rekomendacji “nie warto kupować tej książki” jest rekomendacja “warto kupić tę książkę”.

Twórczość pisarza 1.0: drogie, ale czy aż takie dobre? Twórczość pisarza 2.0: za darmo, ale czy aż takie złe?

* * * * *

Zapraszam do przeczytania książki Doctorowa i wyrobienia sobie opinii o jego twórczości. Polscy wydawcy najwyraźniej nie mają o nim wysokiego mniemania – do tej pory nie ukazała się w naszym kraju żadna jego książka. Eastern Standard Tribe można ściągnąć (podobnie jak wszystkie inne) ze strony autora, albo, jak w moim przypadku, z Feedbooks.com, gdzie dostępna jest w formatach na urządzenia przenośne (ePub, Sony Reader, iLiad, Mobipocket/Kindle).

Dukaj napisał o książce nieco sarkastycznie i z pewną dozą wyższości (patrz zdjęcie):

Sama powieść Doctorowa, mniej więcej do 3/4 bardzo ciekawa, w końcówce fatalnie kiśnie. [...] No ale przeczytana jako darmowy e-book – zdecydowanie warta swojej ceny.

Mam typowe cechy czytelnika nowej generacji. Nie daję autorowi za dużo czasu. Albo mi się książka spodoba po przeczytaniu kilku pierwszych paragrafów, albo nie. Zacząłem więc czytać i Eastern Standard Tribe Doctorowa, jak i darmowy fragment Lodu Dukaja, dostępny na jego stronie internetowej. Parę minut dla jednego i drugiego, żeby było sprawiedliwie. Wnioski? Nie mogę napisać, żeby nie kończyć powieści jak Doctorow, ale mogę napisać, żeby nie zaczynać, jak Dukaj. Dalej będę czytał tylko pierwszego z nich. Być może zgodzę się z Dukajem – książka w końcówce fatalnie skiśnie. Wtedy na pewno nie napiszę: “żeby tylko większość polskich książek SF tak siadała pod koniec, jak u Doctorowa”. I to jest właśnie największa korzyść z uwolnienia książki z przestarzałego systemu praw autorskich – czytelnik ma szansę sam wyrobić sobie opinię, zanim kupi książkę w tradycyjnej postaci. Ma okazję sam zadecydować, czy pisarz wskazany mu przez wydawcę podoba mu się, czy nie.

Podsumowując: tytuł artykułu Jacka Dukaja (“Copyrightowa wojna światowa”) odbieram również jako wojnę pomiędzy pisarzami 1.0 a pisarzami 2.0.
Ci pierwsi póki co wygrywają. Ci drudzy prędzej czy później wygrają.

PS.
Ten felieton prześlę do redakcji serwisu Książki WP.pl. Zobaczymy, czy w ogóle to kogoś zainteresuje.

[28.01.2009]

Nie otrzymałem odpowiedzi z redakcji serwisu Książki WP.pl. Spodziewałem się tego. Dukaj pewnie więcej ma do powiedzenia na temat Doctorowa niż stu takich, co w ślady Doctorowa chcą iść. Warte wzmianki jest również to, że w niedzielę chciałem pod felietonem umieścić komentarz z łączem do książki, żeby można było ją sobie ściągnąć, legalnie, z Feedbooks.com. Komentarz do tej pory się nie ukazał. Albo źle pojmuję uczciwość dziennikarską (uważam, że skoro ktoś recenzuje książkę, którą sam za darmo ściagnął z Internetu, to powinien dać taką możliwość czytelnikom), albo jest ona właśnie w Polsce drukowana i wydawca obawia się, że te wszystkie 7 pobrań z łącza z komentarza pod felietonem zrujnują mu sprzedaż.

Related posts

• 16.02.2011 -- Self-Publishing przebojem wchodzi na rynek (oraz co zrobić, żeby był to rynek polski)
• 17.09.2010 -- Czym jest self-publishing i dlaczego warto zadbać o jego rozwój?
• 11.05.2010 -- Seria poradników dla pisarzy 2.0
• 13.01.2009 -- Zachęcam do publikowania własnych książek
• 22.03.2011 -- 19 artykułów dla self-publisherów

"Pisarz 2.0, czyli co ma Doctorow, czego nie ma Dukaj" is a post from Password Incorrect Blog.

Warto podkreślić, że książki dostępne są w ramach współpracy z kilkoma serwisami internetowymi, co oznacza, że można je również ściągnąć bezpośrednio ze strony danego serwisu, i co ważne – w różnych formatach plików. I to jest właśnie niewątpliwą zaletą książek, o których będę za chwilę pisał: można je ściągnąć i na komputer i na komórkę – w optymalnych formatach. Najlepszy pod tym względem jest Feedbooks, pomyślany jako serwis dedykowany rozwijaniu czytelnictwa na urządzeniach przenośnych (komórki, smartfony, czytniki).

Lista serwisów wydłuża się, co jest budujące. Kiedy ściągnąłem Stanzę na swojego dopiero co kupionego iPhone’a, a było to na początku października, można było w niej ściągać książki z zasobów Feedbooks.com, Munseys.com i paru mniejszych. Teraz lista partnerów jest dużo dłuższa. Co bardzo mnie cieszy, jest już Project Gutenberg. Są również: BookGlutton, Pan Macmillan (darmowe fragmenty najciekawszych książek) i Harlequin. Ktoś, kto zna angielski może skompletować pokaźną bibliotekę e-booków i czytać do końca życia. W Project Gutenberg, którego zawartość tworzą Internauci, jest tu ponad 27 tysięcy darmowych książek. Zasada jest prosta: do katalogu może być wprowadzona każda książka, do której wygasły prawa autorskie. Ma tu zastosowanie standard Life +70 (dla większości krajów). Znajduje się tu większość znanych dzieł klasycznych, jak również książki autorów z początku XX wieku. W przeważającej większości jest to literatura piękna.

Właśnie… “ktoś, kto zna angielski”. Z polskimi książkami jest dużo gorzej, czyli prawie ich nie ma, co nie znaczy, że to się nie zmieni. Ja w to głęboko wierzę. W Polsce dopiero przekonujemy się do e-booków, a kombinacja iPhone/Stanza na pewno ten proces przyspieszy. Póki co polskojęzycznych książek można szukać w Gutenbergu i w Feedbooks. Poniżej mała ściąga z linkami i opisami, żeby zbyt długo nie szukać, bo czasem można się zgubić.

Project Gutenberg

I w Stanzie i na stronie internetowej można wyszukać książki według kategorii “język”. W rezultatach pojawia się 8 (Stanza) lub 9 (Internet) pozycji. Różnica wynika z innego liczenia książek tłumaczonych na polski. W Internecie pojawiają się dwa razy – przy nazwisku autora oraz przy nazwisku tłumacza. Format plików do ściągnięcia z Internetu to plain text. W Stanzie to oczywiście ePub.

Sklepy cynamonowe – Bruno Shulz
Na  śmierć – Jan Gnatowski
Threny (pisownia oryginalna) – Jan Kochanowski
Szachy i warcaby. Droga do mistrzostwa – Edward Lasker (tłumaczenie: Wojciech Ozimiński)
Ironia pozorów – hr. Maciej Łubieński
Sonety Adama Mickiewicza (pisownia oryginalna) – Adam Mickiewicz
Romeo i Julia. Tragedya w 5 aktach – William Shakespeare (tłum. Józef Paszkowski)
Przyjaciel Dziatek. Wierszyki dla – Dziatwy Polskiej w Ameryce (pisownia oryginalna) – Karol Wachtl

Jak widać liczba książek jest śladowa, a ich dobór przypadkowy, ale może być tylko lepiej. Zacząłem czytać w Stanzie Threny. Napiszę o tym więcej w swoim czasie, bo doświadczenie jest niezapomniane.

Przyszłych czytelników książek w Stanzie od razu przygotuję na parę niespodzianek. Trzeba przebrnąć przez polsko-angielskie “robaczki” na początku każdej książki. Są to opisy techniczne i prawne. Korzystanie ze spisu treści też można sobie darować. Czasem jest przypadkowy, czasem nieścisły, a czasem w ogóle go nie ma.

Feedbooks

Według mnie jest to najlepszy na świecie serwis e-bookowy. Wiem, co mówię, bo mam podwójne doświadczenie – jako użytkownik i jako autor pierwszej polskiej książki dostępnej na iPhone’a poprzez Stanzę/Feedbooks. Zasoby nie są tak duże, jak Gutenberga, ale tworzone są na podobnej zasadzie: użytkownicy mogą wprowadzać książki autorów klasycznych. Co ważne, mogą również tworzyć swoje własne książki, do czego zachęcam tutaj. Póki co odzew jest niewielki, ale mam nadzieję, że polscy Internauci i przyszli pisarze podchwycą temat i zamiast próbować przebić się do wszechwładnych wydawnictw pójdą na swoje, a Feedbooks dobrym tego początkiem.

Najważniejszą cechą Feedbooks jest wprowadzanie treści książki. Odbywa się to w bardzo łatwy sposób, podobny do tworzenia wpisu na blogu. Korzyść jest oczywista: ponieważ książka była tworzona w kontrolowalny sposób, można ją konwertować bez żadnych niespodzianek na jeden z wielu formatów: pdf, ePub, Mobipocket/Kindle, iLiad, Sony Reader. Efekt? Okazuje się, że e-book to pełnoprawny materiał na urządzenie przenośne, a urządzenie przenośne w pełni nadaje się do czytania e-booków. Feedbooks kończy więc w definitywny sposób mentalną zależność e-book=komputer.

Poniżej lista polskojęzycznych książek na Feedbooks. W Stanzie nie jest łatwo je znaleźć, bo wprawdzie istnieje kryterium wyszukiwania według języka, ale Francuzi-założyciele w cudownym zauroczeniu swoim językiem widzą trzy lub cztery inne,  pozostałe ignorując. Podobnie jest ze stroną internetową. Najlepiej więc wyszukiwać po imieniu, nazwisku lub tytule książki. Póki co wszystkie są mojego autorstwa, nad czym boleję. Jak ktoś będzie miał cyniczną uwagę, że ten wpis jest autopromocyjny, to przyjmę ją z pokorą. Swoją drogą, zastanawiam się, jak to możliwe, że funkcjonują takie serwisy jak Feedbooks.com (w zeszłym roku było 4 mln ściągnięć z serwisu) czy Project Gutenberg, a w naszym kochanym kraju o nich cicho i głucho.

Hasło niepoprawne – Niżej Podpisany
Człowiek zwany Biurkiem – Niżej Podpisany
Małe bure skakadło – Niżej Podpisany
Pijany zagajnik – Niżej Podpisany
Rosół a priori – Niżej Podpisany
Opublikuj własną książkę w Feedboks.com! – N. Podpisany (książka wprowadzona jako własna publikacja użytkownika – więcej tutaj)

Warto nadmienić, że w zasobach Feedbooks znajdują się dwie książki polskich autorów, ale po angielsku. Są to:

Quo Vadis – Henryk Sienkiewicz
Fairy Tales of Slav Peasants and Herdsmen – Aleksander Chodźko

Zamiast zakończenia napiszę, że moja wiara w e-booki rozpowszechniane za darmo, udostępnianie książek zgodnie z Creative Commons i propagowanie “wolnego czytelnictwa” ociera się o absurd. No ale w tym celu się przecież urodziłem.

Related posts

• 26.03.2009 -- Mo-booki mogą uratować literaturę piękną
• 13.12.2008 -- Stanza – cudo, które robi z iPhone’a czytnik e-booków
• 30.06.2010 -- 4 cara untuk mengubah ponsel Anda menjadi sebuah e-reader
• 08.06.2010 -- “Hasło niepoprawne” – centrum pobrań
• 13.05.2010 -- 4如何变成一个电子阅读器手机

"Polskojęzyczne książki w Stanzie" is a post from Password Incorrect Blog.