Year 2010 has already been called “The Year of the Mobile”. Internet activity is shifting from desktop computers to laptops to tablets to mobile phones. This is an inevitable trend. People play music on mobile phones, update their social networks, watch movies and even play games. What about reading? It seems to be one of the easiest things. It’s not.

One side of the story is that people complain about general reading comfort – and this is a common excuse to stay with paper. The other side of the story is a fact, that a majority of Internet content is still not mobile friendly.

Here’s a quick checklist of things, which can be done to make mobile readers’ life much easier.

Do I publish my books in formats optimized for mobile reading?

If you plan to publish a next book, a free teaser of a book or any new piece of writing, think not only of Scribd, BookBuzzr or Lulu. Think also of sites, which convert your book to formats tailored for mobile viewing, like ePub or mobi. The most popular services, besides Kindle Store, are Smashwords, Feedbooks, Wattpad and Kobo.

Do I use a mobile friendly blogging platform?

Most of what 2.0 authors write is not actually books, but everything else intended to draw attention to those books. A blog is still a major place to share thoughts and tease about a book (first chapters, excerpts, etc). If you’re on WordPress.com, you are 100% mobile friendly. When a reader is visiting your blog from a cellphone, a mobile theme is automatically loaded instead of a regular one.

Do I use mobilizing plugins for my self-hosted blog?

If you run a self-hosted blog, you can use a proper plugin. This is especially important, when a blog is rich with many advanced plugins. They make it slow to load and probably the content will not display correctly as well. A list of blog mobilizing plugins can be found here.

Do I use blog mobilizing services?

If not a plugin, you can use one of convenient blog mobilizing services, like Mofuse or Mippin. You may also consider to mobilize part of your blog (such as one category) – and this tool seems to be the best option. Just paste RSS feed and in a couple of easy steps you’ll have it running. The list of services is also available in the above mentioned article.

Does my feed shows full articles?

More and more people are switching to read RSS feeds on their mobile phones. If you set up an option to show only an excerpt of your post, the reader is forced to move to your page in order to read the rest. If your blog is not mobilized, consider it a lost view (or even a last view). A much better option would be to show a full length post in a feed.

Do I tweet mobile links?

Even if you haven’t done any of the above, you can still make your content mobile friendly. This is especially important if you spend a considerable part of your time in mobile communities like Twitter, Brightkite and alike. You can always use Google Mobilizer – just paste a link and in one click you’ll have your page optimized for mobile viewing.

Now, if your content is already mobilized, there is one more thing you could do. As there is still much more probable to visit a non-mobilized blog, the general attitude is “do not open this link”.

Do I inform readers, that my blog is mobilized?

You can easily do that. Use text or widgets delivered by blog mobilizing services. Hopefully one day it won’t be needed any longer.

By ułatwić trochę nam wszystkim życie przygotowałem listę kanałów RSS, dzięki którym można będzie subskrybować wybrane kategorie wpisów. Mam nadzieję, że będzie to ułatwieniem i pozwoli śledzić jedynie oczekiwane tematy.

Bez względu na to, który kanał wybierzesz, pamiętaj że blog ten jest zoptymalizowany do czytania na komórce (do czego gorąco zachęcam i o, znowu wcisnąłem mobilność). Więcej informacji na ten temat znajduje się tutaj. 

Wszystkie wpisy (Feedburner)

Wszystkie artykuły, zarówno w języku polskim jak i angielskim.

Wszystkie wpisy po polsku

Wszystkie wpisy w języku polskim, bez żadnych ograniczeń.

Wszystkie wpisy po angielsku

Wszystkie angielskie wpisy, oprócz tych generowanych automatycznie, spod tzw. pluginów, czyli z kategorii Shared.

Kanały RSS kategorii

Wpisy z poszczególnych kategorii – wybierz z poniższej listy:

.

Litexperimental :. Eksperymentalne projekty literackie: #hashtagstory,  Google Translate i inne (EN + PL).

Dola pisarza :. O tym, że nie jest łatwo (PL).

Writer 2.0 :. Pisarz 2.0, czyli o tym, że najlepiej jest wydawać swoje książki samodzielnie (EN + PL).

Book forward :. Wszystko o przyszłości książki i o książce w przyszłości (EN + PL).

Tech-absurd :. Technologia generuje absurdy, trzeba się śmiać zanim będzie za późno (EN + PL).

Mobile fiction :. Opowiadania z darmowej edycji książki Password Incorrect, kolejne co piątek – na komórkę (EN).

Tips :. Porady dla pisarzy 2.0 po angielsku (EN).

Shared :. Podsumowanie aktywności z Twittera (Week on Twitter) oraz z Google Readera (Weekly links)  (EN).

Can mobile users read your blog? There are several reasons why this is important. Make a quick check and open a blog on your cellphone (probably smartphone). If it loads fast and shows nice – you don’t have to read this post. Otherwise you might find tools listed below useful.

The tools are grouped into three categories: mobile friendly blogging platforms, plugins for self-hosted blogs and blog mobilizing services.

Mobile friendly blogging platforms

When collecting information for this article I discovered, that blogging platforms like Blogger or TypePad are one-way mobile friendly. They support writing posts from mobile phones, not reading them. There are tools to mail a post to a blog. There are special mobile apps for that. But when you’re done with writing, you will be surprised afterwards how hard is to read it. The exception is WordPress, proving one more time, that it’s the best blogging tool available.

If you plan to switch to another hosted blogging platform, think of WordPress, which makes your blog available both to you and your reader.

WordPress.com :. In October two mobile themes were launched: WPtouch (for phones with full featured mobile browsers) and the WordPress Mobile Edition (for all other cellphones). Both of them are based on the plugins available for self-hosted WordPress blogs. The themes will launch automatically when your blog is accessed with a compatible mobile phone. Just make sure a “Display a mobile theme…” box is checked in Appearance/Extras tab.

Plugins for self-hosted blogs

There are several plugins, designed to show your blog in a cellphone friendly theme after detecting a mobile browser. As I’m a WordPress user, the list below includes only WP plugins. Please share in comment section your favourite ones for other blog management software (Movable Type, Joomla).

WPtouch :. It’s the most popular WordPress plugin designed to mobilize a blog content. It shows a beautiful iPhone-style layout, although it also works very well on other touch mobile devices (Android, Palm Pre, BlackBerry). The admin panel includes: optimization options, templates, header style customization, list of icons, default menu options, Adsense and statistics. You can share a post on Twitter (through phone’s Twitter apps) and/or add it to Del.icio.us, Digg, Technorati, Newsvine, Reddit and Magnolia.

WordPress Mobile Edition :. A simplest possible no-options plugin, which opens your blog in a mobile friendly Carrington theme. It’s a solution for those, who don’t want to waste their time for another plugin configuration. Note: if you download a plugin from your dashboard, you have to make an extra download of a theme.

Wapple Architect Mobile Plugin :. The major advantage of this plugin is that every single mobile device is detected and all aspects of your blog are tailored to the visiting handset. The user satisfaction is maximized, whatever the phone is used to read your blog. Wapple Architect is the most advanced WP plugin. Features: custom mobile header and footer; full customization of elements – separate for home page, pages, posts, archives and search; advanced pagination and many more. Note: you need to register to get Wapple Architect Dev Key in order to activate the plugin.

WordPress Mobile Pack :. Plugin dashboard pages are listed under Appearance tab. In a Mobile Switcher you can choose one of the four included mobile themes (+any other mobile friendly theme, if downloaded). In the option page you can set up a number of posts and widgets; remove media; shrink images and simplify styling, among others. You can also choose sidebar widgets to be seen in a mobile view.

IamMobiled Mobile :. A simple plugin with a nice looking theme supported (Blue Heart), but you can choose any other mobile themes. Apart from choosing a theme, you can set up the order of pages. AdMob support.

MobilePress :. This plugin allows to choose specific themes for specific devices. Options are limited to blog title and description.

Mofuse WordPress Plugin :. A plugin, which automatically detects mobile browser and redirects a visitor to a blog version, created with Mofuse blog mobilizer (described later).

Mobilize by Mippin :. A redirection plugin to a mobilized blog, created with Mippin (describer later). Note: it’s compatible up to WP 2.3.3.

WordPress Mobile by Mobify :. A redirection plugin working with Mobify blog mobilizer (described later).

Blog mobilizers

The mobilizing plugins use the blog’s elements. They are great, if you don’t play too much with CSS, don’t embed too many codes, don’t have too many plugins. The richer the blog is, the bigger the chance for a plugin to fail. In such a case it’s good to consider blog mobilizing services, which use your blog’s feeds and the rest of original formatting doesn’t count. Another reason to use them is if you don’t need/want to mobilize a whole blog, but f.e. just one category.

The services usually work the same way – you enter a valid RSS link and then you’ll be guided through a setup process. To connect to the mobile version you can use widgets or redirection plugins on your main blog.

Google Mobilizer :. This one is a simplest possible option – you just enter a URL… and done. No registration, no formatting, no features to choose from. It works fine as an instant mobilizer, f.e. if you want to tweet a post addressed specifically to mobile readers.

Mofuse :. Creating a moblog is fast and convenient. A list of features include: color customization; editable homepage; custom header; mobile and iPhone modes; ability to share a post via e-mail, Twitter, Delicious and Digg; lists with related blogs under every post; full analytics; ad support (Google + AdMob); tools to promote a blog: badges and widgets; QR code; a wonderful phone emulator, showing how the blog looks on a cellphone. Url: yourblog.mofuse.mobi

Mippin :. When it comes to the ease of use, the service is similar to Mofuse. You can share posts to Twitter and e-mail, as well as ad support. What it makes special is recommending the site to other users of Mippin moblogoshere. The detailed reports are also a great advantage. You can check page and ad views, favourites and votes. The only disadvantage is too deep simplification of the feed – links as well as formatting are lost. Url: mippin.com/yourblog

Wirenode :. Although it’s not as easy, it’s a powerful tool, you can use to practically create a mobile site. You can configure the site using Mobile Widgets. The easiest way is to pick RSS widget and enter blog’s (or blog category’s) feed. The choice of widgets is large and counting: Google Maps, Twitter updates, forms&polls, message board, message of the day, AdMob, image gallery, wallpaper. You can choose from 8 design templates. Plus you have stats, QR code and badges for your main blog. Url: yourblog.wirenode.mobi

Mobify :. You need to be html/css literate to pick up this option. The only way to start a mobile site is to design it from the elements of your main blog. Instant cellphone emulation helps, but it will take longer time to achieve the same result as with any of the services mentioned above. It seems to be a perfect tool for web developers and designers – mobile sites created with Mobify look really fantastic. Url: yourblog.mobify.me

Surely, this list isn’t complete, but I hope I’ve managed to include major players. I would appreciate if you could share below your picks and tips.

In this article I’ll try to describe how important is for a writer to mobilize a blook, blog or a site. In a next post I’ll give tips on how to easily do that.

Mobile Web is growing fast

According to a study by Morgan Stanley, there will be over 1 billion “heavy mobile data users” by 2013. It’s a major trend: people switch from desktop activity to mobile activity. On the other hand, mobile readers are disappointed when using mobile web. Non-mobilized pages are too slow to load on cellphones, they look ugly, and most importantly – they are unreadable.

Social sites dominate mobile web

A report by Openwave shows that four out of ten top mobile destinations are social networks. Why is that so important for a writer? Because probably for most of us social networks like Twitter, Facebooks and alikes are an effective way to communicate with readers. Ask yourself a question: how many of the readers of your blog and potential buyers of your book are opening your messages from a mobile device? In my case it’s a prevailing majority.

Links from mobile apps

And here comes the problem with links. If you tweet a link to your site, which is (still) not mobilized, it’s OK when a reader opens it from a computer. It can be disastrous when opened from, let’s say iPhone’s Tweetie. The reader will probably never try it again. You loose a chance to be read – and to be retweeted.

Do yourself a favour and open in a cellphone’s Twitter app a link to your blog you recently tweeted. Is it readable? Does it load well? Does it load at all? As a reference there are two iPhone screenshots of my blog: mobilized and non-mobilized.

Mobile feed readers

In fact, loading problems with articles I tried to open from my Tweetie have made me switch to read on an iPhone RSS feeds instead. A mobile feed reading app is a guarantee, that you’ll have access to a readable form of subscribed blogs.

It’s a good idea to make a full text of your post available for feeding. However, if for some reasons, you choose the option to show only an excerpt, we’re back with a link problem.

Future habit of reading

And here comes the most important part. It’s about a change of a reading habit. Reading electronic content goes mobile. Ereaders, smartphones and tablets help with this process. Technology doesn’t stick us to a desktop computer screen any more. E-books become mo-books. I start a day from reading Twitter updates on an iPhone – before I start a computer. I read on the iPhone a book or feeds in the evening – after I shut down my laptop. That’s why I fixed a major issue – my blog being a missing (or broken or slow-loading) link in the mobile reading experience.

A reader (especially the one who reads fiction literature) will never be back to read an e-book on a computer screen, if he tried it once on a mobile device. Why not being there with all what you need to say to make YOUR book or writing being chosen for a mobile reading pleasure?

Poniżej wyniki konkursu Literacki Blog Roku 2009, które podaję za portalem Granice.pl. Mój blog zajął trzecie miejsce! Radość jest tym większa, że Hasło niepoprawne jest blogiem literackim w 30%, a pozostałe 2/3 wypełnia mieszanka wolontariatu e-bookowego, uzależnienia od technologii i przebłysków liteksperymentalnych.
W czasach, w których żyjemy, pewne stare powiedzenie należałoby zastąpić bardziej aktualnym: “każdy ma swoje 5 sekund”. A ponieważ to dosyć mało czasu, więc wypełniam go po brzegi wyłącznie szczęściem.

Znamy już laureatów konkursu „Literacki Blog Roku 2009”. W sobotę 7 listopada o godzinie 13:00 na scenie głównej podczas Targów Książki w Krakowie miało miejsce ogłoszenie wyników i wręczenie nagród najlepszym blogerom.

Konkurs zorganizowany został przez przedstawicieli serwisu Allegro.pl, redakcję wortalu literackiego Granice.pl oraz Wydawnictwo MG. Laureaci otrzymali dziesiątki kilogramów nowości wydawniczych, niektórzy z nich mają również szansę na publikację swych internetowych dzienników w formie książkowej.

Jury, w skład którego weszli: Iwona Wiatr, opiekun działu „Książki i komiksy” w serwisie Allegro.pl, Dorota Malinowska-Grupińska, właścicielka wydawnictwa MG oraz Sławomir Krempa – redaktor naczelny wortalu literackiego Granice.pl zdecydowało się przyznać 3 wyróżnienia regulaminowe, jedno wyróżnienie specjalne, jak również pierwszą, drugą i trzecią nagrodę.

Horror – życie – literatura

Wyróżnienie specjalne trafiło do Pawła Wawrzyniaka, autora blogu dostępnego pod adresem http://horrorstory.blox.pl Autor bardzo rzetelnie, ale w sposób niezmiernie atrakcyjny i barwny pisze o stosunkowo wąskiej tematyce grozy i horroru. Opisuje najnowsze filmy, ale podejmuje też temat nowości wydawniczych z zakresu horroru. Pisze bez uprzedzeń, językiem potocznym, lecz bardzo wyrazistym.

Pierwsze spośród wyróżnień regulaminowych otrzymał Ryszard Sadaj za blog http://www.emeryt-polski.blogspot.com/ Jest tu życie bardzo sprawnie przekute w literacką materię. Jest opis, czasem zabawnych, czasem – mniej, perypetii mieszkającego w Krakowie mężczyzny na emeryturze. Zachwycają tu humor, ironia, pogoda ducha i nieposkromiona chęć życia.

Kolejne wyróżnienia trafiły do dwóch osób zajmujących się na blogu literaturą i krytyką literacką, publikujących recenzje czy komentarze do nowości wydawniczych. Otrzymali je Joanna Janowicz (http://direlasua.wordpress.com/) i Jarosław Czechowicz (http://krytycznymokiem.blogspot.com) – Recenzje Jarosława Czechowicza na polskim rynku wydawniczym to lektura obowiązkowa. Autor zwraca uwagę swą kompetencją, dociekliwością i rzetelnością. W blogu nie zabiera głosu często, zawsze jednak pisze o książkach ważnych i głośnych, o książkach, które wypada znać – podkreślał w uzasadnieniu werdyktu Sławomir Krempa, redaktor naczelny wortalu Granice.pl. - Joanna Janowicz jest niemal równie dobrą badaczką literatury, w jej blogu jednak zwracamy uwagę przede wszystkim na styl i ogromną pomysłowość. Teksty publikowane w obrębie blogu to literackie impresje, cudownie lekkie dykteryjki i felietony związane z konkretnymi lekturami. Janowicz pisze o książkach często o wiele bardziej ciekawie i sprawnie, niż ich autorzy.

Niżej Podpisany – czyli klasa sama w sobie

Trzecie miejsce w konkursie zajął Piotr Kowalczyk, od lat publikujący pod pseudonimem Niżej Podpisany (http://www.passwordincorrect.com/). – Trudno właściwie streścić wszystko to, co robi Piotr Kowalczyk. Jest z pewnością najbardziej nowoczesnym i aktywnym spośród polskich blogerów. Tworzy świetne teksty literackie na Twitterze, publikuje e-książki, jest współczesnym kontynuatorem najlepszych tradycji literatury absurdu. A poza tym opisuje i komentuje nowe trendy na rynku czytników publikacji w wersji elektronicznej oraz kształci swych czytelników w zakresie tego, jak tworzyć literaturę w sieci i nawet na niej zarabiać. Jego blog jest opiniotwórczy, szeroko komentowany i cytowany. Jak polski internet ma swojego Grzegorza Marczaka i jego Antyweb, tak literatura w sieci może szczycić się Niżejem Podpisanym.

„Ona i ona” – świetna powieść na niewygodne tematy

Jednak najwyższe miejsca na podium zajęli twórcy literatury nieco bardziej konwencjonalnej. Drugą nagrodę otrzymała autorka publikowanej w odcinkach powieści „Ona i Ona” (http://onaiona.myfryzjerzy.pl). „Ona i ona” to opowieść o codziennym życiu pewnej pary. Pary jednak niezwyczajnej, bowiem tworzą ją dwie kochające się dziewczyny. Ada, autorka blogu, opowiada o życiu pary gejowskiej w Polsce oraz o próbach ukrywania swojej orientacji seksualnej. Pisze w sposób bardzo dyskretny, bez zbędnego obnażania się. Jej książka to po prostu świadectwo normalności, autorka udowadnia bowiem, że homoseksualiści to tacy sami zwyczajni ludzie, mający własne marzenia i pragnący żyć normalnie i szczęśliwie, jak cała reszta społeczeństwa. Nie zawsze doskonała pod względem warsztatu czy stylu, powieść ta jest bardzo świeża i intrygująca.

Po prostu – Literacki Blog Roku 2009

W pierwszej edycji konkursu „Literacki Blog Roku” zwyciężył jednak Adam Barański, który swą stronę prowadzi pod adresem http://ludzie-w-metrze.blogspot.com/ Bez wątpienia to jedno z najlepszych i najbardziej oryginalnych przedsięwzięć, jakie zgłoszono do naszego konkursu. Autor opowiada historie ludzi spotkanych w metrze. Często towarzyszą im krótkie filmy lub fotografie. Zdarza się, że swe opowieści nadsyłają odwiedzający stronę internauci. Blog Barańskiego to właściwie zbiór świetnych opowiadań – dobrych warsztatowo, oryginalnych, często zwieńczonych zaskakującą pointą. Z pewnością to najbardziej dojrzałe i przemyślane przedsięwzięcie, zasługujące na nagrodę główną.

Wybór internautów

Internauci tytuł Literackiego Blogu Roku przyznali Monice Szadkowskiej, która swój blog prowadzi pod adresem: http://www.shadija.blog.onet.pl Podczas uroczystości wręczenia nagród w konkursie organizatorzy zapowiedzieli kontynuację przedsięwzięcia. Więcej informacji: już wkrótce.

A blog jest cudownie poprawny. Wyważony, spokojny, przemyślany. Gdy tak oglądałem strony, czytałem wpisy, coś mi zaczęło przeszkadzać. Jak to, najbardziej przełomowy projekt na polskim rynku książki, a tu blog o książkach, jak gdyby nigdy nic?

Gdy dowiedziałem się o eClicto i napisałem na ten temat post dla anglojęzycznych czytelników bloga, wywołał on bardzo duże zainteresowanie. Artykuł był cytowany wielokrotnie i do dzisiaj jest jednym z najczęściej odwiedzanych. Dlaczego? Dlatego, że eClicto to jeden z pierwszych takich projektów na świecie. Naprawdę nie ma powodów, by w związku z tym zachowywać się z przesadną skromnością. Powinno czuć się energię i entuzjazm. Ale na blogu póki co tego nie ma. Póki co jest Kindle. Trzeba dodać Cool-era.

Pozycja startowa

Kindle to kolejny krok w rozwoju Amazona, obliczony na przejęcie części rodzącego się rynku książki elektronicznej. Chodziło również o to, żeby nie stracić obecnych klientów, kupujących książki papierowe. No i jest charyzmatyczny szef – Jeff Bezos. Wystarczy, że kichnie, a w CNN będą trąbić, że to zapowiedź nowej usługi. A jak będą trąbić w CNN, to będą trąbić na całym świecie. Pamiętam, jak irytowały mnie artykuły w polskich mediach o nowych wersjach Kindle, podczas gdy pod nosem powstawał rodzimy produkt i jakoś nikt nie kwapił się tym zainteresować.

Z drugiej strony, nawet gdyby kichnięcie nie pozostawiło śladu w mediach, to Bezos ma świetny i sprawdzony środek przekazu – swój sklep. Strona Amazona według Wolfram Alpha ma prawie 300 milionów odsłon dziennie. Wystarczy baner na pierwszej stronie.

Podobną pozycję startową jak Amazon miałby Merlin, gdyby chciał się zainteresować e-bookami. Ale eClicto powstaje zupełnie od nowa. To niezapisana karta, tym razem nie z papieru. Bez żadnych obciążeń w postaci obecnego biznesu, który w jakikolwiek sposób mógłby być kanibalizowany przez nowe przedsięwzięcie. Czyli identycznie jak Cool-er, stworzony od zera przez angielską firmę Interead, wprowadzony na rynek w czerwcu tego roku i obsługujący e-księgarnię Cool-er Books.

Teraz informacja dla niedowiarków: na początku września szef Interead, Neil Jones, poinformował w wywiadzie, że w ciągu trzech miesięcy sprzedanych zostało ponad milion czytników Cool-er.

Podejście rynkowe

Kindle jest liderem, bo Amazon jest liderem. Nic nie musi udowadniać, bo Amazon już udowodnił. Wystarczy być.

Dla eClicto “wystarczy być” to za mało. eClicto nie ma twarzy, przyszli czytelnicy nie wiedzą, z czym kojarzyć przedsięwzięcie. Trzeba przyjąć postawę challengera. Tak jak zrobił to Cool-er. Na czym to podejście polegało w jego przypadku? Sprytnie wykorzystać istniejące pozycjonowanie z innej kategorii, z którym większość ludzi ma ewidentne i bardzo pożądane skojarzenia:

Genialnie proste: Cool-er miał stać się iPodem wśród czytników. Żeby było ciekawiej Interead przywłaszczył sobie wartości iPoda bez żadnych oporów -  oficjalnie mówi o swoim projekcie “the iPod moment for eReaders”.

Dla mnie przypadek Cool-era jest ciekawy (w porywach zachwycający) z dwóch powodów:

:. Interead wykorzystał lukę. Książce elektronicznej brakowało “seksu” (w sumie można to powiedzieć o książce w ogóle), a Steve Jobs jakoś do e-booków się nie spieszy. W czasie gdy legendarny szef Apple zastanawia się, czy już wypada wycofać się ze swojego słynnego stwierdzenia “ludzie przestają czytać”, inni już na czytaniu zarabiają.

:. Drugie posunięcie jest wręcz mistrzowskie – przenieść całe pozycjonowanie z komunikacji na sam produkt. Mistrzowskie dlatego, że Interead nie miałby tyle pieniędzy na marketing ile ma Apple lub konkurenci z branży. Produkt poniżej. Można porównać z wcześniejszą reklamówką iPodów.

Środki do dyspozycji

Interead  podjął decyzję o przeprojektowaniu obudowy EB-600 oraz o wprowadzeniu ośmiu wariantów kolorystycznych. Przyszłe wydatki na marketing zostały przeniesione do fazy rozwoju produktu. Ktoś mądry zadał sobie proste pytanie: czy można z tego zrobić iPoda? Prawda jest taka, że Interead to nie Apple,  a Cool-er to nie iPod. Czytnik zebrał chłodne recenzje (dwie z nich tutaj). Można powiedzieć, że przeróbka się nie udała: przyciski są drewniane, nawigacja uciążliwa. Ale z drugiej strony – milion czytników w trzy miesiące za sam wygląd?

Oczywiście wcale nie uważam, że Kolporter powinien inwestować w przeróbkę urządzenia. Wiemy już jak wygląda. Nawet niewielka ingerencja, jaką jest element graficzny z powiększonego logo, jest wystarczająco charakterystyczny. Ale to, co Cool-er zrobił na etapie komunikacji z Netronixem, eClicto będzie musiało zrobić na etapie komunikacji z czytelnikiem.

Grupa docelowa

Bardzo chciałbym się mylić, ale wydaje mi się, że blog (cały projekt?) kierowany jest pod grupę “kindlową”, a nie “coolerową”. W dużym uproszczeniu nazwałbym te dwie różne grupy docelowe w taki sposób:

Kindle: ludzie, którzy czytają dużo książek, ale nie e-booki.
Coole-r: ludzie, którzy dużo czytają, ale nie książki.

Jeżeli chodzi o Kindle  to jest różnica między USA a Polską. Jeśli chodzi o rynek amerykański, to można śmiało powiedzieć: czytają dużo książek, ale jeszcze nie e-booki. Stopień nasycenia przeciętnego amerykańskiego gospodarstwa domowego elektroniką jest dużo większy niż w Polsce, podobnie jeśli chodzi o otwartość wobec nowości. Natomiast z własnego doświadczenia o polskich czytelnikach z grupy Kindle mógłbym powiedzieć tak: dużo czytają, ale broń Boże nie e-booki.

Z kolei młodzi ludzie, zakręceni na punkcie Internetu (główne źródło wiedzy) i technologii, łatwo przyjmujący nowe trendy i mody (lub wręcz je tworzący) mogliby wokół eClicto stworzyć dużo pozytywnego entuzjazmu i wrzawy. Już sam fakt, że w Polsce do tej pory czytnikami interesowali się głównie ludzie technologii, a nie ludzie kultury, o czymś świadczy.

Otwartość

System zamknięty, jaki stosuje Amazon w sprzedaży swoich książek elektronicznych coraz gorzej sobie radzi z konkurencją. A konkurencja korzysta z zasobów zewnętrznych po to, żeby zwiększyć atrakcyjność oferty. Chodzi o nic innego jak o włączanie do oferty darmowych książek z Google Books. Najpierw zrobił tak Sony, potem, we wrześniu, Cool-er, teraz to samo zapowiada Barnes&Noble przy okazji premiery Nooka. W efekcie dochodzi do sytuacji, w której Amazon oferuje 350 tysięcy e-booków, a Cool-er milion, z czego większość to darmowe książki z domeny publicznej pochodzące z zasobów Google.

Co więcej, Cool-er umieszcza na swojej stronie wyszukiwarkę Google, dlatego darmowe książki ściągać można bez wychodzenia ze sklepu. I znowu – podejście nie mającego nic do stracenia challengera zdaje się doskonale sprawdzać. Marzyłoby mi się, żeby eClicto miał podobne podejście. Wiadomo, że z Google łatwo nie będzie, bo jest to czołowy antagonista polskich wydawców i pisarzy. Co więcej polskich książek z domeny publicznej w formacie ePub są śladowe ilości. Ale już partnerstwo z serwisem wolnelektury.pl, którego zasoby mają być wkrótce dostępne w ePubie znacznie zwiększyłoby popularność e-księgarni, a więc ruch na stronie. Czytelnicy nie są głupi. Jeśli można ściągnąć Mickiewicza za darmo, a co więcej legalnie, to dlaczego miałoby się go kupować?

Nie wiem, ile książek będzie w ofercie eClicto w momencie startu e-księgarni, ale wolne zasoby znacznie zwiększyłyby szerokość oferty – a więc i jej atrakcyjność.

Wyszła z tego obszerna analiza, a początkowo miał być to krótki wpis o tym, że eClicto powinno być bardziej cool. Na koniec jedno zdanie, zanim zacznę dopisywać drugą połowę przemyśleń:

There’s a Kindle way, and there’s always a Cool-er way.

Człowiek z Rapidshare ma wiele wspólnego z biurkiem za darmolca, ale to przecież niepoprawne koszulki pienią się pod sejmem.

P.

Co to jest? Odpowiedź na pytanie: o co chodzi w krótkich wiadomościach blogowych?

Zobacz, jak wygląda fabrica librorum, pamiętając o straszydłach na co dzień lub kołku rozporowym w necie – tak mawiają dziwki na krajowej siódemce.

P.

Co to jest? Odpowiedź na pytanie: o co chodzi w krótkich wiadomościach blogowych?

Musiałem to zrobić – nie mogłem sobie darować braku dostępu do tysięcy pluginów, którymi będę rozpędzał swoje życie rodzinne i uzależniał się od nich w stopniu porównywalnym do iPhone’a.

Trójkę moich ulubionych subskrybentów proszę o powtórne dopisanie bloga do listy subskrypcji.

Sieczkarnia bez ferdydurke ma tyle sensu prawnego, ile hasła bez prl-u w sosie własnym, ale nie kulinarne podróże.

P.

Zemsta e-booka z przedziałkiem po lewo nie ma co robić w przysłowiach o kobietach.

P.

Co to jest? Odpowiedź na pytanie: o co chodzi w krótkich wiadomościach blogowych?

Tylko mrożek-słoń może wiedzieć, gdzie są e-booki na duszanie, co gra anioła.

P.

Co to jest? Odpowiedź na pytanie: o co chodzi w krótkich wiadomościach blogowych?

Darmowy transatlantyk dosyć rubasznie komponuje się z przysłowiem o serze.

P.

Tak, jest to prawda, że dukaj or dukaja or dukaju or dukajem or autostopem gra anioła, z tym że bez życzeń dla szefa.

P.

W ten sposób wychodzę z podniesioną częścią czoła odpowiedzialną za honor; mam nieuzasadniony ubaw, wynikający z tego, że niby kogoś mi się udało przechytrzyć; kalkuluję, że intrygująca swoją bezsensownością ikona zwiększy klikalność na stronie o 342%; liczę na to, że jak się naprawdę rozpędzę w 2010, to mi się uda wywalczyć te dwa SMS-y od brata ciotecznego i jego obecnej kuzynki z Kanady oraz że po przeczytaniu tego wpisu czytelnik dojdzie do optymistycznego przekonania, że ma do czynienia z autorem, który stara się być uczciwy, choć jest taki dziwaczny.

Dziwki w słupku gotujące rosół na silikonowych mięśniach są faktycznie niezłe, ale najlepsza jest Gomgrowicz Iwona, tak, Gomgrowicz.

P.

Tomasz Piątek założył bloga
Tomasz Piątek po dwóch dniach zamknął bloga
A jednak głód publikacji jest większy niż śluby milczenia – Tomasz Piątek znowu pisze bloga

Na blogu czytamy:

Interniebyt nieblogostan
nie ma, nie
Zero zero

To się nazywa koncept. Przednia zabawa, która zajmuje niewiele czasu. Wprawki może jakieś, nic poważnego, samo się dzieje. Żart taki, zawsze można powiedzieć. Nic, tylko przykład brać!

Złota myśl na wklęsły download jak najbardziej nadaje się na caprese z generation kill, z tym że bez wesela w Atomicach, bo w Pekinie e-book.

P.

To, co panna młoda dostanie w spadku po szufladzie ma pewien związek z euforyczną wizją gminy online, to na pewno.

P.

Tak, kobieta z agencji reklamowej rzuciła się na śmierć przez obranie cebuli, ale pamiętajmy na e-booka, że książka ma dwie czereśnie.

P.

Przedziałek będzie się kąpał po lewej stronie, ponieważ iPhone ma haka na szpadel naj.

P.

Kościów się pewnie wysypało na dwa szkielety mimiczne, ale żeby od razu andaluzyjskie prawo głosu?

P.

Żona raczej czyha na pieniądze, ale odnajdźmy w grzybowej jedną spedycji zaletę: przecież laptop też jest jurny.

P.

Grzech 1:

Zostawiam włączone pingi do własnych wpisów

W każdym wpisie, w którym zawarłem łącze do innego wpisu ze swojego bloga zostawiłem włączoną opcję “trackbacks and pingbacks”, co sprawia, że w odnośnym wpisie automatycznie pojawia się sygnał ping w postaci komentarza. Mógłbym sobie darować takie oszustwo, ale zawsze to lepiej mieć jeden komentarz pod wpisem niż żadnego, nieprawdaż. W swojej hipokryzji gdzieś miesiąc temu uznałem, że zawsze można powiedzieć, czy też napisać, że nie wiem, o co chodzi z tymi pingami, tak mi się same wpisują. Inna sprawa, że nie wpisuję się na swoim blogu jako wyimaginowany gość, próbując generować sztuczne zainteresowanie, bo to nawet nie jest grzech, ale okłamywanie samego siebie, a do tego akurat nie jestem stworzony.

Grzech 2:

W kategorii Biblioteka Absurdu opisuję każdą książkę tagiem “e-book”

Sprawa przedstawia się następująco: w spisie wejść na bloga pojawia się sporo fraz typu “autor e-book”. Najczęściej spotykanym zestawem słów jest, dla mnie już legendarna fraza “roland topor pamiętnik starego pierdoły e-book”. Pojawia się raz na dwa dni, a jak jest dłuższa przerwa, to zaczynam źle się czuć. Doszedłem więc do wniosku, że skoro ktoś otwierał stronę z książką Rolanda Topora, która nie była opisana tagiem “e-book”, mimo, że we frazie wyszukiwania takie słowo było, to tym bardziej będzie otwierał, jak “e-book” tagiem się stanie.

Nie znam efektów, gdyż oszustwo zaserwowałem temu blogowi wczoraj, co nie zmienia faktu, że wynika ono z łaknienia większej liczby wejść. I tu znowu rozszyfrowuję swoją mętną naturę – oficjalnie mógłbym powiedzieć, że zależy mi na tym, by wszystkie książki były dostępne jako e-booki, skoro sadzę się na digipisarza, czy też każde inne słowo na określenie pisarza ery cyfrowej. Nie zmienia to faktu, że wchodzący na stronę, gdzie widać jedynie okładkę książki, mogą czuć się oszukani, bo o żadnym e-booku, oprócz wspomnianego tagiem, nie może być mowy. Na koniec w ramach uściślenia – wedle mojej wiedzy w Bibliotece Absurdu są jedynie dwie książki, które ukazały się jako e-booki. Są to: Śmiertelnie absurdalne zebranie – edycja 1 oraz Śmiertelnie absurdalne zebranie – edycja 2.

Grzech 3:

W ankiecie pod tym wpisem własnoręcznie oddałem 5 głosów

Doszedłem do wniosku, że mimo swojego introwertyzmu, powinienem zachęcać gości do reakcji na moje wpisy. Odkryłem taką funkcję WordPress, jak ankiety (polls) i zachwyciłem się tym nie na żarty. Po pierwsze można się było pobawić, po drugie ankieta jest bardziej anonimowa niż komentarz, więc ja czułbym się lepiej w tej formie odpowiedzi na zaproszenie do wyrażenia poglądów. W oknie ankiety, bardzo ładnie wyglądającym i dobranym kolorystycznie do estetyki bloga, zadałem pytanie “czy chcesz, żebym napisał to opowiadanie”. I oddałem pięć głosów: trzy “za” i dwa “przeciw”. Gdy nie było żadnych, miałem horror vacui, a poza tym żal mi było, że nie ma pięknych żółtych belek w pięknie wyglądającym panelu ankiety. Gdy oddałem jeden głos, było zbyt prymitywnie, gdy dałem na remis 1:1 było zbyt symetrycznie, gdy dałem 2:1 na “tak” zbyt łatwo można było rozszyfrować liczbę głosów, więc dodałem po jednym głosie tu i tu i tak zostało. Absurd mojego myślenia przypomina trochę dobór książek Mrożka do Biblioteki Absurdu, o czym piszę tutaj, a także mechanikę myślową w opowiadaniu Poprawki życiorysowe, które dopuściło do publikacji szanowne gremium adminowe portalu Fabrica Librorum.

Więcej blogogrzechów nie pamiętam, będę je popełniał dalej, a jak się pojawią kolejne, to też napiszę, może za rok.

Zakazany seks nie jest niezgodny z zapisami międzynarodowej konwencji o emisji dwutlenku węgla, ale nie warto w tym celu posługiwać się parasolem, a już tym bardziej brać w niewolę.

P.

Lepiej wziąć dwie części nogi i jedną część zamienną, niż jedną karetką pogotowia mieszać w gnieździe USB, tym bardziej, że przeterminowane.

P.

Te kajdanki pewnie i mogą mieć orgazm, ale nie na blogu zaczynającym się na krajowej ósemce.

P.

Tekst przemówienia wigilijnego oczywiście może zaczepiać panią na bazarku, ale nie należy w tym celu za bardzo rozpędzać protonów, gdyż się przypali.

P.

Najpierw odpowiem na parę pytań, które od razu się nasuwają.

Co to jest Feedbooks.com?

Jest to światowa platforma internetowa, udostępniająca darmowe książki w formie elektronicznej. Przewaga Feedbooks na innymi podobnymi serwisami budowana jest na kilku poziomach:

1. Wszystkie książki są darmowe – zgodnie z prawem wielu krajów, książki mogą być udostępniane w domenie publicznej w 50 lub 70 lat po śmierci autora. W praktyce więc większość księgozbioru tworzą dzieła klasyczne, choć co ważne wielu autorów z całego świata, w tym i ja, widzi w publikacji na Feedbooks.com szansę na zaistnienie w świadomości i zaprezentowanie swojej twórczości na szerszą skalę niż tylko w księgarni na rogu. Niektórzy z tych autorów są  znani na całym świecie, jak chociażby Cory Doctorow, o którym mało kto słyszał w Polsce. Doctorow to “pisarz cyfrowy” (digital writer) mający pełną świadomość zmian zachodzących na rynku publikacji książkowych i zmiany te nie tylko wykorzystuje, ale i inicjuje.

2. Serwis budowany jest “pod urządzenia przenośne”, które w niedalekiej przyszłości staną się zamiennikiem papieru książkowego. Nie chodzi tu tylko i wyłącznie o urządzenia dedykowane czytaniu, jak iLiad czy Kindle, ale również smartfony (flagowym przykładem jest iPhone, który rewelacyjnie sprawdza się w roli czytnika książek). Tak więc e-book to nie tylko pdf na komputerze, ale również formaty dostosowane do urządzeń przenośnych.

3. Nowe pozycje wprowadzane są zarówno przez administratorów strony, ściągane z zasobów serwisów współpracujących, np. Gutenberg Online, jak i wprowadzane przez samych użytkowników. W efekcie liczba publikacji w katalogu Feedbooks.com rośnie bardzo szybko – podobnie jak liczba pobrań.

4. Najważniejsze: użytkownicy mogą wprowadzać RÓWNIEŻ książki swojego autorstwa. Dzięki tej opcji każdy, kto publikuje swoją twórczość w Internecie, ma możliwość zaistnienia nie w wymiarze użytkownik-użytkownik, ale autor-czytelnik. Feedbooks.com daje więc szansę sfinalizowania procesu powstawania książki. Co ważne: w przeciwieństwie do uzależnionego od rachunku ekonomicznego procesu drukowania, długość książki nie jest istotna. Jeśli uważasz, że opowiadanie na 20 stron to materiał w pełni wyrażający twoją twórczą postawę – opublikuj je!

5. Tworzenie książki jest bardzo łatwe i przypomina wpis na blogu.

Czym różni się książka z Feedbooks.com od wpisu na blogu?

Rożnica jest zasadnicza. Wpis na blogu jest stanem tymczasowym, podczas gdy książka z Feedbooks.com przyjmuje formę skończoną, a to dzięki automatycznej KONWERSJI na pliki do ściągnięcia. Jest kilka rodzajów formatów, w których można ściągać książki, w zależności od urządzenia, które ma pełnić rolę czytnika – ePub, pdf, mobipocket/Kindle, iLiad, SonyReader. Tak więc, jak chcemy czytać wpis, to musimy wejść na stronę internetową, a książkę ściągamy i MA ONA POSTAĆ KSIĄŻKI.

Czy książka będzie funkcjonowała jedynie w formie elektronicznej?

Nie. Jednym z formatów do ściągnięcia jest pdf. Korzyść? Jeśli ściągnie się książkę na komputer i wydrukuje, będzie ona sformatowana jak książka – z paginacją, tytułami, marginesami, czcionką, itd. Tak więc całkiem przyzwoite formatowanie/skład książki autor ma za darmo. Jest to zrobione na tyle dobrze, że bez wstydu można chwalić się książką w formie drukowanej (zauważcie, że druk pojawia się jako byt wtórny).

Czas najwyższy na przygotowanie książki do publikacji. Do tego potrzebna jest sama książka. Trzeba odnaleźć ten zapomniany plik tekstowy na dysku komputera, lub wrócić do starego wpisu na poprzednim blogu, lub przypomnieć sobie, na którym portalu pisarskim umieściło się swój pierwszy wiersz…

- – -

Publikuj książkę: krok po kroku

1. Załóż profil

Wejdź na stronę główną. W prawym górnym rogu, pod Let’s get started…, kliknij w Join us! Jeśli posiadasz już własny Gravatar, możesz go użyć, jeśli nie, Feedbooks automatycznie wygeneruję twoją ikonę profilu. Wypełnij wszystkie pola i kliknij OK. Po potwierdzeniu rejestracji z adresu mailowego, zaloguj się do swojego nowego profilu.

2. Dodaj książkę

Gdy już jesteś zalogowany, przejdź do strony głównej. Pod Let’s get started…, kliknij w Add a book. Masz do wyboru dwie opcje:

Add a book in public domain – tu można dodawać książki, zgodnie z opisanym przeze mnie wcześniej prawem, mówiącym, że dzieła autora przechodzą do domeny publicznej w 50 lub 70 lat po jego śmierci (w zależności od kraju). W praktyce książki dodawane są również przez autorów żyjących, włączając w to mnie. Jedynym ograniczeniem, którego na razie nie da się ominąć jest konieczność wpisania daty śmierci – pole “data śmierci” w fazie tworzenia wpisu o autorze nie może być puste. W moim przypadku jest: Niżej Podpisany (1969-1969). Też dobrze.

Add your own book – w ten sposób własne książki mogą dodawać użytkownicy. Mimo, że ta opcja wydaje się mniej przekonująca, to warto wiedzieć że Feedbooks mocno wspiera dział książek tworzonych przez użytkowników – jako ten, który zwiększa potencjał i zasięg portalu.

Wybieram opcję drugą. Wypełniam pola. Do tej strony będzie można jeszcze wrócić, by dokonać późniejszych zmian, jeśli będą konieczne.

3. Wprowadź treść

Po kliknięciu OK przechodzimy do panelu, gdzie wprowadzamy treść książki. Jak widać książka posiada już standardową okładkę Feedbooks. Można również wprowadzić własną okładkę. Należy najechać myszką na pole okładki i kliknąć – otwiera się okno dialogowe, gdzie należy podać link do pliku graficznego. Mówiąc inaczej – na razie nie ma możliwości załadowania okładki z dysku komputera. Ja zostawiam okładkę taką, jaka jest.

By wrócić do poprzedniego okna, z informacjami o książce i autorze, klikamy w Properties.
By rozpocząć wpisywanie zawartości książki, klikamy w zielony krzyżyk na dole strony. Otwiera się okno dialogowe:

Mamy do wyboru trzy opcje nagłówków (Part, Chapter, Section) oraz tekst. W praktyce najlepiej jest na tytuł książki wybrać Part, rozdziału Chapter, a na tytuł np. wiersza, felietonu, czy opowiadania, gdy ma być tuż nad tekstem – Section. Prawidłowe wybranie nagłówków jest ważne ze względu na późniejszą nawigację po książce i kształt spisu treści. Zawsze można sprawdzić, jak to wygląda. Po wprowadzeniu zawartości, można kliknąć na Preview >> pdf, a książkę będzie można otworzyć w Acrobat Reader.

Ja podzieliłem książkę na dwie sekcje: Wprowadzenie oraz Publikuj książkę: krok po kroku.

Wpisywanie tekstu to sama przyjemność. Po uzupełnieniu tytułów w nagłówkach otwieramy Add a block of text i kopiujemy zawartość z pliku tekstowego. Nie powinno być żadnego problemu z polskimi znakami. Ja przekopiuję tekst z tego wpisu. Wychodzi bezbłędnie, razem z formatowaniem:

Uzupełniamy po kolei wszystkie partie tekstu. Uwaga: lepiej nie eksperymentować z formatowaniem, gdyż książka będzie konwertowana do kilku różnych formatów.

4. Publikuj!

Gdy cała zawartość będzie już wklejona, zachęcam do kilkukrotnego sprawdzenia treści. Jeśli wszystko jest w porządku, można wcisnąć przycisk Publish. Gdy przejdzie się do Profile, a następnie kliknie na zakładkę Books, będzie można sprawdzić, czy książka jest już opublikowana. Zatwierdzenie do publikacji zajmuje moderatorowi kilka godzin do kilku dni.

Wydawnictwo Indigo pomoże w rozpropagowaniu idei polskich książek na Feedbooks.com, a ja witam w gronie autorów!

Dopisek z dnia 27 kwietnia 2009

Uwaga! Pojawił się problem z wyświetlaniem polskich znaków w plikach ePub. Prosiłbym o dokładne sprawdzenie książki przed opublikowaniem. Można to zrobić ściągając plik w formacie ePub na komputer i otwierając go w darmowym programie Stanza Desktop.

Zależność między kaszanką po sąsiedzku a torbą z kwintetem smyczkowym jest odwrotnie proporcjonalna do sedesu na brzozie.

P.

Opowiadania o sikaniu należy szukać pod tosterem w bankomacie na skrzyżowaniu ulic o kodzie WX i RS, bliżej tej pani w czarnej przepasce na stateczniku pionowym.

P.

Według mnie grzdyli się chycia a nie lubieżko, ale to kwestia interpretacji w c-dur.

P.

Przedziałek z lewej strony jest OK, tylko weź pan poprawkę że marchewka jest jednak pojęciem chybionym.

P.

Faktycznie, jest już program komputerowy do rozpakowywania prezentów świątecznych, ale nie działa, gdy się włączy suszarkę do włosów w pobliżu łysiny, no i trzeba pamiętać o jogurcie ze Stambułu.

P.

Żona nie ma orgazmu za sprawą niezałatwionej interwencji  u kuratora wystawy “Jutro polskiego sportu”, gdzie twój brat Witek uprawia  zupę pomidorową z haszyszem, czy też raczej na skórce od banana.

P.

Nieprawda, że szelki dwupunktowe są najlepszym tematem na doktorat o rozwoju kobiecych piersi na przestrzeni mediowej regionu płockiego. Prawda, że podglądanie tyłem.

P.

Jaki sens ma podglądanie ojca, gdy kapusta kiszona i tak nie może podniecić się na zimę?

P.