Password Incorrect

Mo-books, writer 2.0, tech-absurd | Mo-booki, pisarz 2.0, tech-absurd

Prezes wzrokiem miłujący [opowiadanie]

Czasy są niespecjalne, druga fala kryzysu się zbliża, a wraz z nią zwolnienia połączona z grupową nienawiścią do różnych prezesów. Dobrze się w takich czasach odnajdują moje opowiadania, pisane w większości wtedy, gdy sam miałem swój prywatny kryzys. W przeciwieństwie do innych, nie szukałem w książkach ucieczki od stresu, ale jego odreagowania. Rozbrajałem swoje życiowe bomby pisząc. Mam nadzieję, że opowiadania takie jak to, pomogą paru ludziom również rozbroić parę bombę.

Prezes wzrokiem miłujący

– Nie lubię cię! – krzyknął prezes i zabił wzrokiem pana Krzysia, swojego osobistego kierowcę, który przyjechał zabrać go po raz pierwszy do nowej firmy, zdaje się Lambda.

Nowy prezes był człowiekiem porywczym i często się denerwował. Nazywał się Wolfenstein Arnold i był wychowany w duchu całkowitej patriotycznej uległości wobec autorytetów. Takiej samej uległości wymagał od swoich pracowników, a kierowca Krzyś nie powiedział „dzień dobry” wystarczająco serdecznie. »»»

Maciej Sieńczyk – Wrzątkun

Opis: Na Wrzątkuna składają się historyjki obecne w czasopiśmie “Lampa” przez ostatnie cztery lata. Łączy je postać bohatera młodego człowieka, który w skromny sposób, ale bardzo stanowczo realizuje swoje pasje i zamierzenia. Podobnie my chcielibyśmy z wydawcą namawiać wszystkich do nieustępliwości, abyście Państwo odważnie, a jeśli trzeba, z fanatyzmem realizowali własne plany, nawet wbrew radom i opinii znajomych.

Źródło: ksiazki.wp.pl

Wtyczka standaryzowana narodowo [opowiadanie]

Jeździliśmy trochę po krajach z podejrzeniem różnowtyczkowym, więc temat się nawinął wdzięczny i na tyle niewymagający, że w końcu się przełamałem i napisałem pierwsze od roku opowiadanie. Gdy w listopadzie ruszałem z blogiem, nie spodziewałem się, że tak mnie wciągnie blogowanie o literaturze 2.0, e-bookach i czytnikach. Pisanie opowiadań odeszło na zaplecze dysku twardego i już miałem koszmary, że nigdy w życiu niczego, co można by nazwać dobrym opowiadaniem, nie stworzę.

Na szczęście nie straciłem ciągu (tak mi się zdaje), a nawet piszę bardziej zwięźle niż poprzednio, co uważam za zaletę w czasach nagłówków, rrs–ów i mikroblogów. Gdybym chciał tyle samo opisać trzy lata temu, opowiadanie miałoby o 54,8% większą objętość, nie licząc zgłoski “bą”, której nie trawię.

Wtyczka standaryzowana narodowo

Poseł Hejdolina podrapał się przed mikrofonem w brodę K2 i przeforsował na posiedzeniu pewną uchwałę, czy też ustawę, sam nie wiedział, był przecież podróżnikiem, hedonistą, biznesmenem wysokogórskim, właścicielem sieci takich tych, a dopiero później posłem i tylko wtedy, jak mu przypomnieli zza pleców. »»»

Człowiek +/- Technologia

W czasie wakacji myślałem sobie o różnych rzeczach, ale jako człowiek w 95% odcięty od zdobyczy współczesnej cywilizacji (brak sygnału wi-fi) i jako początkujący tech-absurdysta, męczyłem przede wszystkim temat relacji człowiek-technologia. Część z myśli jest bardziej na poważnie (tak, też umiem, ale bez przesady), część bardziej ironiczna, niektóre na pewno przejdą się do Złotych Niepomyśli.

Jak tylko coś nowego się pojawi, będę dodawał – tak jak przed chwilą.

Przyjemność obcowania z technologią można porównać do przyjemności obcowania z kimś głupszym od siebie.

Kiedyś żeby coś osiągnąć trzeba było się zakolegować. Teraz trzeba się zalogować.

Pierwsze urządzenie, które faktycznie ułatwia ludziom życie nie zostało jeszcze wymyślone.

Urządzenia dzielą się na dobre i złe. Te pierwsze można poznać po tym, że w końcu udaje się je jakoś wyłączyć. »»»

16 amazing things you can’t make from e-books

Look at those beautiful examples of what can be done from a paper book. It’s just amazing… but on the other hand it’s good, that e-books are intangible. You can’t do things like that to them. As a writer I would love my book to be part of a heritage, not a birdhouse.

Bruno Schulz – Sklepy cynamonowe. Sanatorium pod Klepsydrą

Opis: Sklepy cynamonowe to debiutancki cykl opowiadań Brunona Schulza, pisanych pierwotnie jako postscripta w listach do przyjaciółki, Debory Vogel.

Utwory w nim zawarte, podobnie jak te z cyklu Sanatorium Pod Klepsydrą, pisane poetycką prozą, są po części fantastycznym, lecz rozpoznawalnym przetworzeniem realiów małego miasteczka galicyjskiego sprzed II wojny światowej.

Źródło: czytelnia.onet.pl

John Kennedy Toole – Sprzysiężenie osłów

Opis: Ignatius J. Reilly, niechlujny geniusz pochodzący z Nowego Orleanu, znakomicie zaznajomiony z filozofią średniowieczną i amerykańskim wysokalorycznym jadłem barowym, nie pasuje do marnego świata Greyhound Scenicruisera i filmów z Doris Day. Spotkanie z policjantem rozpoczyna serię koszmarnych niepowodzeń, które coraz głębiej wciągają Reilly’ego w zabłocone trzewia Nowego Orleanu. Nieustannie koresponduje ze swą zwariowaną na punkcie seksu przyjaciółką z Nowego Yorku, a kartki z notatnika zapełnia grzmiącymi tyradami przeciw szaleństwu i bezguściu współczesnego świata.

Źródło: ksiazki.wp.pl

Julio Cortázar – Opowieści o kronopiach i famach

Opis: W tej książeczce Cortázar ukazuje nam wycinek świata swojej wyobraźni zaludnionego przez trzy kategorie ludzi: są to famy – wygodni, zamożni drobnomieszczanie, nadzieje – skromne, lecz chciwe ludziki marzące o awansie do świata fam; i kronopie, bracia-łaty, wrażliwe i z fantazją, którzy czasem są smarem, a czasem piaskiem w trybach postępu. Cortázar udziela wielu “pożytecznych rad”, między innymi, jak płakać, jak śpiewać, jak się bać, jak interpretować sławne dzieła sztuki, jak nakręcać zegarek. Opisuje też zajęcia i przygody kronopiów, i nie kronopiów, którzy często przebijają cienką ściankę dzielącą rzeczywistość od snów. Wprowadzany w poetycki świat Cortázara Czytelnik sam czuje się poetą.

Źródło: nakanapie.pl

Marcin Brzostowski – I tak skończymy w więzieniu!

Opis: Kolejna książka Marcina Brzostowskiego, po Radio miłość nadaje! i Pozytywnie nieobliczalni to thriller, groteska i romans jednocześnie. Składające się na nią dwie minipowieści – Kino Bambino oraz www.husaria.pl – rysują wyrazisty, pozbawiony lukru obraz współczesnych niejasnych relacji międzyludzkich, zawieszonych w klimacie absurdu codziennych sytuacji, a także postaw życiowych dalekich od doskonałości.

Najlepsze sceny z Misia: tradycja

Ta, co cztery lata temu, zasadniczo pobieżnie, to w związkach zawodowych im się urodziła? To jest stara tradycja, jeszcze od początku lotnictwa, ekstradycja.

Wordpress | WP Premium by PSD | Creative Commons

• O autorze
• Opinie
• Language mash-up
• Mobile reading
• Store
• RSS