Spowodowało to duże ożywienie wśród graczy na rynku e-publikacji – i bardzo dobrze. Im więcej się mówi, tym lepiej. Informacja musi dotrzeć do czytelników, muszą się z nią oswoić i przełamać obawy, w końcu to oni będą e-książki kupować.

Zastanawiające jest jednak, zresztą nie po raz pierwszy, że treść artykułów brzmi tak, jakby adresowana była nie do czytelników, ale wydawców, akcjonariuszy, analityków, jakbyśmy mieli do czynienia ze streszczeniem biznesplanu, a nie informacją dla potencjalnych odbiorców.

Przykład z Rzeczpospolitej: “Atak e-książek, papier w odwrocie”. Jakby chodziło o przekonanie wydawców, że nie ma co bronić książki papierowej, tylko już teraz inwestować w e-książki, bo za chwilę będzie za późno. W artykule jest wszystko to, czego chciałby dystrybutor, niekoniecznie czytelnik, bo ilu spośród miłośników Sapkowskiego interesuje się rynkiem książki w USA?

Ten który czyta książkę papierową, boi się że ją straci. Boi się utraty przyjemności, jaką daje zapachu i szelest papieru, oraz wszystkich ważnych dla niego wartości, które przenosi książka papierowa – z nią się wychowywał i dzięki niej się rozwijał. Nie chce ani rewolucji, ani tym bardziej śmierci książki.

Młody czytelnik, ten który wychował się w czasach Internetu musi z kolei wiedzieć, że książka, dzięki formie elektronicznej, jest bliżej niego, na wyciągnięcie ręki, jest częścią jego świata.

I jednych i drugich przekona umiejętne mówienie o zaletach książki elektronicznej – ważnych z ich punktu widzenia. Co jest niezwykle istotnie, zalety e-książki trzeba pokazywać w sposób nienachalny, by nie wywołać odruchu obronnego. Jeśli mówimy “rewolucja”, to zróbmy wszystko, żeby czytelnik po sprawdzeniu oferty e-księgarni nie opuścił jej z myślą “e, nic tu nie ma.”

Czytelnika nie przekona informacja, że The Lost Symbol Dana Browna sprzedawał się w pierwszych dniach lepiej w formie elektronicznej niż papierowej. To argument dla wahającego się wydawcy. Czytelnik przekonałby się, gdyby ta książka była dostępna w formie elektronicznej po polsku.

Stosunkowo łatwo jest mi wczuć się w sytuację e-czytelnika. Nie dość że książki, które czytam w przeważającej części mają formę elektroniczną, to jeszcze samodzielnie je wydaję – a w związku z tym sam chcę dotrzeć do potencjalnych czytelników. Staram się więc zrozumieć ich obawy i potrzeby.

A na razie dominującą cechą jest zagubienie. Czy warto się zainteresować e-książkami? Dlaczego warto? Jaki format wybrać? Gdzie kupować? W jaki sposób pobierać e-książki? W jaki używać? Na co zwracać uwagę przy zakupie? Co się stanie z e-książkami za 5, 10 lat? Skąd legalnie ściągać darmowe e-publikacje?

Pytań jest wiele i trzeba starać się je rozwiewać pracą u podstaw. Powinno być mniej analiz, a więcej takich artykułów jak w Gazecie Wyborczej – “Gdzie można kupić e-książki w Polsce – 10 propozycji” – z tym, że znacznie rzetelniej przygotowanych.

E-książki są moją pasją. Staram się nią dzielić i pomagać innym. Poniższe artykuły przygotowałem z myślą o tych, którzy chcą czytać e-książki a nie o e-książkach.

Aktualizowana lista stron z darmowymi e-bookami

Polskie książki na Kindle

Lista polskojęzycznych książek na urządzenia mobilne

5 pytań, które warto sobie zadać przy wyborze urządzenia do czytania e-książek

4 sposoby, jak zamienić telefon w czytnik książek

Aplikacje książkowe na iOS: Kindle, iBooks, Stanza – porównanie funkcji

Aplikacje do czytania książek na iPadzie

Ewolucja sposobu gromadzenia książek

Ja chciałbym zaproponować zastanowienie się na wyborem urządzenia z punktu widzenia własnych preferencji. Najważniejsze jest przecież to, jak tobie będzie się czytało.

Obecnie e-książki można czytać na komputerze, e-czytniku, tablecie i telefonie. Skupię się na trzech ostatnich urządzeniach – w miarę rozwoju e-czytelnictwa korzystanie z komputera będzie coraz bardziej ograniczało się do zarządzania półką e-książkową, a nie do samego czytania.

E-czytnik to urządzenie dedykowane (SPD – Single Purpose Device). Jego zakup zwykle wiąże się z decyzją o przejściu na czytanie książek w formie elektronicznej. Natomiast powodów zakupu tabletu jest dużo, a e-czytanie wcale nie musi być na początku listy preferencji. Z kolei w przypadku telefonu, a zwłaszcza smartfonu, dla większości z nas decyzja o e-czytaniu związana jest z wyposażeniem go w odpowiednią aplikację – samo urządzenie bowiem już posiadamy.

1. Ile czasu poświęcam na czytanie?

Jeśli czytasz dużo książek a czytanie zajmuje ci dużo czasu w ciągu dnia, zdecydowanie najlepszym wyborem jest e-czytnik. Zwróć uwagę, by ten którym jesteś zainteresowany miał ekran w technologii e-papieru. Wzrok przy czytaniu nie męczy się, a bateria pozwala na przeczytanie kilkuset stron bez konieczności ładowania. E-czytniki z e-papierem są droższe niż te z ekranem LCD, ale warto dopłacić za komfort jaki dają.

Jeśli nie jesteś książkożercą, a ważne są dla ciebie inne powody, wśród nich te wymienione poniżej, możesz zastanowić się nad tabletem.

Telefon komórkowy również sprawdza się jako czytnik. Oczywiście nie da się na nim czytać długo, ale idealnie nadaje się jako dodatkowe, awaryjne urządzenie do czytania, np. w sytuacjach, gdy mamy trochę czasu, a nie wzięliśmy ze sobą większego urządzenia.

2. Co czytam?

E-czytnik stworzony jest dla literatury pięknej. Idealnie wyświetla tekst, ale jego czarno-biały ekran znacznie gorzej radzi sobie ze zdjęciami. Z kolei tablet, którego kolorowy ekran jest większy niż w przypadku e-czytnika, dużo lepiej sprawdza się przy czytaniu literatury fachowej, przewodników, poradników i książek dla dzieci.

Jeśli czytasz e-prasę, również lepiej jest zdecydować się na tablet. Na urządzeniu tym można w komfortowy sposób czytać gazety i czasopisma – również w formacie pdf. Inną formą dostępu do najnowszych informacji są aplikacje do czytania wiadomości RSS.

Zastanów się również na tym, czy będzie cię w najbliższej przyszłości interesowało czytanie e-książek multimedialnych, takich jak Alicja w Krainie Czarów. Wtedy w grę wchodzą tablety i telefony. Wyposażyć je można w aplikacje do czytania, które obsługują zarówno treści audio, jak i wideo. Wśród nich można wymienić Kindle i iBooks. Są również dostępne multimedialne książki-aplikacje.

3. W jakim języku czytam?

Nie pomylę się chyba, jeśli przyjmę założenie, że obecnie większość e-czytelników kupuje/ściąga książki nie tylko po polsku, ale również, a może głównie – po angielsku. Wynika to z wciąż niewielkiej liczby tytułów dostępnych u polskich dystrybutorów e-treści.

W samym tylko Kindle Store jest już ponad 500 tysięcy e-książek. Liczba e-publikacji dostępnych w Polsce to kilka tysięcy, ale sytuacja z dnia na dzień się poprawia. Wszyscy z nadzieją czekają na rozpoczęcie sprzedaży e-publikacji przez Empik.com, co może wywołać szybszy przypływ e-treści od wydawców.

Jeśli czytasz po polsku i angielsku, możesz wybrać dowolne urządzenie. Jeśli interesują cię wyłącznie publikacje po polsku, to gdyby należało zdecydować się na kupno teraz, jedynym sensownym wyborem byłby e-czytnik powiązany z polską e-księgarnią.

Właściciele tabletów i telefonów muszą jeszcze poczekać na specjalne aplikacje do kupowania i czytanie polskich e-publikacji. Pracują nad nimi Nexto, Virtualo i Legimi. Miejmy nadzieję, że pojawią się jeszcze w tym roku.

4. Po co czytam?

Jeśli czytasz po to, by uciec od codzienności, odizolować się, zagłębić w innym świecie, wybierz e-czytnik. Ściągniesz na niego tyle książek ile chcesz, a potem możesz zaszyć się tam, gdzie nie dopadną cię problemy życia codziennego.

Jeśli potrzebujesz stałego dostępu do Internetu i znajomych, pewnie zdecydujesz się na tablet. Wyposażony jest w przeglądarkę i aplikacje społecznościowe. Co więcej aplikacje książkowe również mają funkcje pomocne przy dzieleniu się treścią: wysyłanie informacji o książce lub krótkich winietek mailem, na Twittera lub Facebooka.

Gdy czytasz po to, by pogłębić wiedzę, tablet wydaje się urządzeniem idealnym. W każdej chwili możesz rozszerzyć temat poruszany w książce o informacje znalezione w Internecie – bez konieczności zmiany urządzenia.

5. Gdzie zaopatruję się w e-książki?

Pytanie jest ważne, dlatego warto odpowiedzieć sobie również, na jakim etapie się znajdujesz, jeśli chodzi o sposób gromadzenia książek.

To, skąd zaopatrujesz się w e-książki, związane jest z pewnymi ograniczeniami. Jeśli kupujesz je w Amazon, możesz je czytać jedynie na Kindle lub w specjalnych aplikacjach na tablety i telefony. Jeśli w eClicto – na dedykowanym e-czytniku lub komputerze.

Generalnie możesz przyjąć założenie, że e-czytnik powiązany z księgarnią jest jedynym urządzeniem, które zapewnia do niej dostęp. Możesz na nim również czytać pozbawione zabezpieczeń publikacje, dostępne w obsługiwanym przez czytnik formacie.

Jeśli zaopatrujesz się w wielu źródłach, lepszym wyborem jest tablet/telefon. Z reguły dostęp do e-księgarni zapewnia odpowiednia aplikacja (w większości są one bezpłatne). Takie własne aplikacje mają Amazon, Kobo, Barnes&Noble i być może wkrótce, jak wspomniałem wyżej, polskie e-księgarnie.

Wybór urządzenia do czytania e-książek nie należy do łatwych. Ceny nie są zachęcające, podobnie jak liczba dostępnych publikacji. Ale zmienia się to na lepsze – i to szybciej niż mogłoby się wydawać jeszcze kilka miesięcy temu.

Korzyść z tego, że grafoman przeniesie się do Internetu, jest oczywista – oszczędza się papier.

Bardzo nieciekawe podejście, wynikającego z częściowo słusznego założenia, że jeśli ktoś jest wystarczająco dobry, to publikuje na papierze, a jeśli nie – w Internecie.

Podejście jest nieciekawe z tego względu, że polscy wydawcy nie zainteresują się już Sethem Godinem, który właśnie zapowiedział, że Linchpin jest jego ostatnią książką wydaną na papierze. Czy jest grafomanem już w tej chwili, czy dopiero wtedy, gdy swoją nową książkę wyda, zgodnie z zapowiedzią, wyłącznie w formie elektronicznej?

Sam wydaję książki w Internecie, więc śmiało można nazywać mnie grafomanem, nie obrażam się za to. Uważam, że każdy pisarz jest grafomanem dopóki nie  udowodni, że nie jest. Takie podejście jest bardziej budujące niż wyrzucanie do Internetu autorów, którzy nie przedostali się przez system selekcji wydawnictw – ale sprawy nie ułatwia.

Bo czy Jane Rowling była grafomanką, gdy wysyłała Harry’ego Pottera do siedmiu wydawnictw, i czy przestała nią być, gdy zadzwonił telefon z ósmego? I czy cały czas grafomanem jest J.A. Konrath, który jako autor ze środka listy w Kindle Store sprzedaje tyle książek ile autor bestsellerów w Polsce?

A czy grafoman publikujący w Internecie opowiadania, staje się jakby mniejszym grafomanem wraz ze wzrostem liczby ich pobrań? I czy jednego dnia wszystkie jego książki przestaną wonieć bezczelną grafomanią, jeśli okaże się, że znalazł wydawcę w Londynie? Albo zaczną wonieć od nowa, jeśli okaże się, że nie jest to Penguin UK? Albo będą woniały mniej jakby, jeśli znajdzie się na liście bestsellerów Amazon.com? Przecież dalej są to te same opowiadania, których redakcji i korekty dokonywał sam.

A przepraszam, a Paulo Coelho, naczelny grafoman świata? Jest grafomanem w tej części swojej siwizny, która objawia się darmowymi książkami publikowanymi w Internecie bez wiedzy wydawców, a nie jest w tej, którą reprezentuje 70-gramowym papierem objętościowym wydawnictwo HarperCollins?

Każdy kto ma potrzebę pisania zakłada, że grafomani to ci, których nie musi oglądać w lustrze. Dlatego woli unikać skojarzeń z przyprawiającym o kompleksy tematem. I tu uwaga: musisz uważać. Jeśli napiszesz komentarz pod tym wpisem, możesz wyjść na grafomana – temat cię interesuje, ale pewnie nie spędza ci snu z powiek grafomania tych, których nie musisz oglądać w lustrze.

A czy jeśli klikniesz w przycisk “Lubię to”, to wyjdzie na to, że jesteś, czy nie jesteś grafomanem? I czy jeśli jednak klikniesz, a publikowałeś na papierze, to się liczy, czy już nie?

Wiele jest osób, które by podjąć decyzję jaką książkę przeczytać, biorą pod uwagę głosy zewnętrzne, pomocnicze, dodatkowe: recenzentów, wydawców, marketerów. Na szczęście coraz więcej jest czytelników, którzy wyrabiają sobie opinię o autorze w dużo prostszy, ale i wymagający więcej odwagi sposób – zaczynając czytać jego książkę.

Dlatego zamiast zastanawiać się, przeczytaj Setha Godina. Swoją książkę Unleashing The IdeaVirus udostępnia za darmo w Internecie.

Do budynku agencji reklamowej MGWA/DRCC/AB Corporate Worldwide Advertising wpadł Jajco, szef działu obsługi klientów kluczowych. Zwołał spotkanie z działem kreacyjno-rekreacyjnym:
– Słuchajcie! Prezesowi Spółki zmarł pies! Trzeba napisać nekrolog do gazety na przedwczoraj, bo pies zdechł trzy dni temu!
Firma Spółka i Synowie była największym klientem agencji M…/…/… C.W.A.
– A jak wabi się pies? – rzekł spokojnie jak zwykle Dżeronimo (w skrócie Dżero), senior deputy associate creative director.
– Buras. Dacie radę na jutro?
– A nie, to trzeba zmienić mu nazwę. Ta nie przejdzie. Za mało marketingowa – rzucił Leo (w skrócie Leo), junior od tekstów.
– No, ale pies już zdechł, po sprawie, nie ma tematu, a poza tym musimy mieć to ogłoszenie ASAP-em – odciął się Jajco.
– Jak zwykle kolega wykazuje się brakiem dobrej woli. A wystarczyłoby zadzwonić do klienta i spytać, czy nie widziałby możliwości zmiany nazwy psa, na przykład, taki przykład rzucam, nie, że od razu zamaszyste, ale na przykład, no… Minestrone! – powiedziała Bejbiko, copy group head creative consultant.
– Albo Denver – pociągnął dalej Dżero, zadowolony ze swojego pomysłu.
– Albo ten… Justus! – krzyknął nagle zachłyśnięty myślą Franco, grafik komputerowy.
– Denver lepsze – rzucił Leo, który pracował razem z Dżerem.
– Cisza! Cisza, mówię! Pies nazywa… nazywał się Buras i tak ma zostać. Jasne? – zdecydowanym tonem obwieścił Jajco i już chciał wyjść, gdy usłyszał:
– No, to może chociaż B., Be. Taki skrót, wiesz, jak w twoich briefach – powiedział Leo.
– No właśnie… brief. Kiedy można się spodziewać? – rzekł jak zwykle spokojnie i flegmatycznie Dżero.
Spojrzenia wszystkich osób w okazałej sali konferencyjnej skierowane były na spoconego faceta, jakim w tej chwili był Jajco. Potu było tak dużo, że zalał mu baterię komórki.
– Znowu przez was jestem odcięty od świata. Nie czekajcie na brief. Macie wymyślać ogłoszenie. Przyjdę za godzinę i tekst ma być gotowy! – krzyczał roztrzęsiony Jajco.
– A szkoda. Mogła z tego być niezła kampania. Wiesz, zamaszysta reklamówka telewizyjna, jak najpierw widać psa, który biegnie drogą, zbliżenie na oczy, na pysk, cudo, cudo – zapędziła się Bejbiko.
– A potem pada i jest… – podchwycił Franco.
– I jest pod psem, że niby pod ziemią! – krzyknął promiennie Leo.
– No właśnie. Ile mamy na kampanię? Czy możemy wziąć w końcu Iwka Trzymaka – ciągnął spokojnie Dżero. Iwek był najlepszym fotografem reklamowym w kraju.
– Ale byłaby superkampania społeczna. Mówię wam! – podekscytował się Leo.
– Mi to wychodzi, że temat jest na trzy reklamy trzydziestosekundowe plus trzy razy rozkładówka w pismach kolorowych plus megaboardy plus intensywne ambienty w głównych miastach.
– Ale bez BTL-u? – rzucił z nadzieją w głosie Franco.
– No dobrze. Pracujmy nad sloganem – skarcił go Dżero.
Parę dni później ukazał się w gazecie lokalnej nekrolog:

– – –
Prezesowi spółki
z powodu, że be… jest pod psem!
Agencja
– – –

Minął już czas spektakularnych wideodemonstracji i zapowiedzi przyszłych aplikacji na iPada. Zaczął się czas walki o użytkownika – a walka odbywa się w skokach zwanych aktualizacjami. Poniżej o tym, jak sytuacja rozwija się w poszczególnych grupach aplikacji.

:. iBooks, Kindle, Stanza

Z szeregu aplikacji książkowych te trzy są zdecydowanymi faworytami. Porównaniu ich funkcji poświęciłem obszerny wpis. Kindle i iBooks rozwijają się łeb w łeb, Stanza toczy się siłą rozpędu z dobrych czasów sprzed przejęcia przez Amazon.

Niestety muszę skorygować swoją optymistyczną prognozę dotyczącą rychłego pojawienia się ePubu wśród formatów obsługiwanych przez Kindle. Jeff Bezos w wywiadzie dla USA Today stwierdził, że Amazon bardzo szybko rozwija swoje własne standardy i nie ma zamiaru czekać, aż inni (w domniemaniu zwolennicy ePubu) będą w stanie dotrzymywać mu kroku.

Kindle jest pierwszą aplikacją książkową – ale nie samodzielną książką-aplikacją, jak np. Bunny Munro – która daje możliwość odtwarzania plików multimedialnych. W Kindle Store można już kupić m.in. książkę Ricka Perlsteina pt. Nixonland, figurującą jako Kindle Edition With Audio/Video.

Z dotrzymywaniem kroku nie jest tak źle, bo bardzo szybko Apple ogłosił rzecz podobną – przy okazji aktualizacji iBooks (czyli ePub właśnie).

O tych trzech najważniejszych aplikacjach książkowych sporo do tej pory napisałem. Opis i ocena Stanzy 2.0 są do przeczytania tutaj. O nowej aktualizacji iBooks – tutaj. Opisałem też jak dodać swoje książki do iBooks. Jeśli znacie angielski polecam również porady jak wykorzystać Dropbox jako wirtualną półkę dla Stanzy oraz dlaczego nowa wersja Kindle doskonale sprawdza się jako aplikacja słownikowa.

Każdy, kto ma iPada, ale również jest posiadaczem iPhone’a zastanawia się nad optymalnym wykorzystaniem obu urządzeń. Pojawia się temat wirtualnej półki, dlatego zachęcam również do przeczytania artykułu o ewolucji półki z książkami.

:. Czytniki RSS

Czytanie to nie tylko książki. iPad doskonale nadaje się do czytania wiadomości ściąganych z kanałów RSS. Aplikacji rss-owych jest sporo. Używałem do tej pory MobileRSS, NewsRack i paru innych, ale zdecydowanie największy komfort daje Reeder, obsługujący Google Readera.

Reeder to jedna z pierwszych aplikacji, która została opracowana w całości z myślą o iPadzie, a nie zrekonstruowana z wersji na iPhone’a. Jej największymi zaletami są szybkość, przejrzystość, stabilność, długa lista zintegrowanych serwisów (niestety brakuje Facebooka), a także stonowana grafika.

:. Sobees i Flipboard

Te dwie aplikacje tworzą nową kategorię. Obie agregują zawartość serwisów społecznościowych w formie przypominającej układ gazetowy. Sobees pojawił się na początku maja i służy do obsługi Facebooka. Flipboard miał swoją premierę kilka dni temu i wywołał sporo szumu, moim zdaniem niezasłużonego. Można w nim przeglądać swoje kanały z Twittera (również listy) oraz Facebooka.

Fajnie, że twórcy obu aplikacji starają się wykorzystać wszystkie możliwości urządzenia oraz wielkość ekranu. Obie jednak cierpią na choroby wieku niemowlęcego. Największym problemem jest kontynuowanie czytania wiadomości. Agregowany jest jedynie początek. W przypadku Sobees nie można przeczytać reszty, Flipboard otwiera całość we wbudowanej przeglądarce.

:. Instapaper i Read It Later

Aplikacje RSS pozwalają na intensywne nasiąkanie najświeższymi informacjami, aplikacje książkowe pozwalają na spokojną, bardziej skupioną lekturę. Pierwsze potrzebują dostępu do Internetu, drugie nie.

Lukę między nimi fantastycznie wypełniają aplikacje dające możliwość zachowania artykułów do późniejszego przeczytania – nie wymagającego dostępu do Internetu. W przypadku iPada korzystanie z takich aplikacji znacznie rekompensuje brak 3G. Gdy wiemy, że w najbliższych dniach znajdziemy się w miejscu bez wi-fi, zachowujemy najciekawsze artykuły i synchronizujemy przed wyjazdem.

Więcej o zaletach Instapaper napisałem w tym artykule.

:. E-prasa

Każdy, kto od czasu do czasu wchodzi do AppStore, na pewno zauważył aplikacje z polskimi gazetami: Rzeczpospolitą, Dziennikiem Gazetą Prawną czy Pulsem Biznesu. Ten ostatni miał cenę ok. 35 EUR, więc trudno nie zauważyć. Jest to najdroższa aplikacja, z jaką miałem okazję spotkać się w AppStore, a zaglądam tu codziennie.

Co otrzymujemy w tej cenie? Prenumeratę miesięczną. Codziennie należy wejść do aplikacji i ściągnąć sobie pdf-a z bardzo ograniczonymi możliwościami przeszukiwania. Funkcji społecznościowych nie ma w ogóle.

Rozumiem, że jest to część ekosystemu E-gazety.pl, ale pojawienie się w takim miejscu jak AppStore i w takim towarzystwie jak The New York Times, Newsweek, Financial Times, BBC News (wszystkie za darmo) wprowadza nas do świata absurdu. Co więcej, nie ma darmowej wersji, by sprawdzić, jak aplikacja funkcjonuje. Założenie, że duży ekran iPada wystarcza, by wprowadzić się z pdf-ami, nie robiąc absolutnie nic, by wykorzystać wszystkie inne zalety urządzenia, jest założeniem błędnym i pewnie wkrótce się zemści.

Serwisy E-Gazety.pl skierowany jest do obecnych użytkowników, którzy zdążyli się przy okazji zaopatrzyć w iPada, lubią szastać pieniędzmi i nie mają wyjścia – skoro i tak zapłacili za prenumeratę. Oferta na pewno nie jest skierowana do użytkowników nowych.

Swoją drogą, jeśli tak ma się rozwijać polska e-prasa (płacisz dużo, dostajesz mało), to bardzo źle to widzę. Dobre urządzenie wykorzystane źle, jest złym urządzeniem.

Moglibyśmy się wszyscy uczyć od The Wired. Oprócz wersji płatnej jest również dostępna darmowa. Pozwoli ona samemu zapoznać się ze wszystkimi możliwościami magazynu, tak dobrze zapowiadającej się w wideodemonstracjach.

:. Na koniec stała ankieta

Najpierw wyniki z poprzednich aktualizacji, ankieta poniżej – zachęcam do oddania głosu.

Wyniki z 15.03: tak – 44% (8 głosów), nie – 39% (7 głosów), to zależy – 17% (3 głosy).
Wyniki z 02.04: tak – 60% (15 głosów), nie – 28% (7 głosów), to zależy – 12% (3 głosy).
Wyniki z 02.08: tak – 58% (34 głosy), nie – 29% (17 głosów), to zależy – 13% (8 głosów).

Dzisiejszy wpis chciałem potraktować jako osobiste tło do przyszłej, mam nadzieję gorącej dyskusji – wpis “O zalewaniu Internetu książkowym szajsem” ukaże się na blogu w drugiej połowie sierpnia.

No to do rzeczy.

Trzech wydawców miało poważny wpływ na moje przyszłe decyzje, które w efekcie doprowadziły do ukazania się Hasła niepoprawnego. W 2006 roku jako młody pisarz (chodzi o dorobek, nie wiek) mający na sumieniu zagadkowy pseudonim (N. Podpisany) i kilkadziesiąt trudnych do zaklasyfikowania opowiadań, rozsyłałem je do wydawnictw i pism literackich z nadzieją na wywołanie jakiegokolwiek zainteresowania.

Z wysyłkami na ogólne adresy lub skrzynki mailowe firm (w tym przypadku wydawnictw) wiadomo jak jest: albo nie ma reakcji, albo reakcja jest automatyczna, w najlepszym razie kurtuazyjna. Skuteczność takiego działania zbliżona jest do zera, ale ja zawsze lubiłem to robić. Jeśli coś przebiło się do świadomości decydenta, to znaczy, że miało wartość.

Wydawca I

Był to jeden z periodyków, w którym publikowano opowiadania nieznanych lub mniej znanych twórców. Dostałem wiadomość, że w jednym z numerów ukażą się trzy moje opowiadania. Byłem z tego bardzo dumny.

Radość była tym większa, że wkrótce redaktor magazynu napisał maila, w którym chwalił teksty i twierdził, że może pomóc w ich opublikowaniu w znanym i cenionym wydawnictwie. Miałem jedynie dokonać selekcji, żeby nie wysyłać wszystkich.

W efekcie tego nie zrobiłem. Mój znajomy, który zresztą dał mi namiar na periodyk, powiedział, że dostał od redaktora bardzo podobnego maila.

Jak to zinterpretować? Czy redaktor wysyłał takie maile do wszystkich, którzy trafili na łamy magazynu? Jak na ostrą selekcję, obliczoną na wynalezienie najlepszych z najlepszych, to stanowczo za mało. A może wchodziło w grę coś jeszcze. W każdym razie powody takiego zachowania były niejasne.

Wydawca II

Do wydawnictw wysyłałem propozycje w postaci maksymalnie zaawansowanej. Zamiast wydruków A4 z Worda, były to teksty wstępnie złożone w formacie książkowym. Opracowałem również okładkę.

Otrzymałem trzy odpowiedzi. Jedna, że nie; druga, że nie, ponieważ nikt nie czyta opowiadań; a trzecia, że opowiadania są interesujące i że mam przesłać notę biograficzną. Wydawnictwo było renomowane, więc się spiąłem i napisałem notkę tego rodzaju, ponieważ nie miałem wcześniej żadnego dorobku, więc nie było się czym chwalić.

W odpowiedzi otrzymałem prośbę, żeby napisać notkę na poważnie. Napisałem na poważnie, a sprawa rozeszła się po kościach.

Oczywiście powodów mogło być wiele, ale dosyć szybko doszedłem do wniosku, że redaktor odpowiedzialny za selekcję tekstów, zainteresował się N. Podpisanym, bo uznał, że za pseudonimem może kryć się jakiś znany czytelnikowi autor, który być może chce zmienić styl i wystąpić incognito.

Wydawca III

Do kolejnych kilkunastu wydawnictw wysłałem nieco inną propozycję. Chciałem partycypować w kosztach wydania przez nich książki. Brałem na siebie koszt składu i druku, a wydawnictwo miało dokonać redakcji, korekty i umieścić książkę w swoich kanałach dystrybucji.

Tu sprawa była dużo klarowniejsza – trzy wydawnictwa odpowiedziały, że dlaczego nie, z czego jedno zainteresowało się aż za bardzo – i to zdradzając się z tym, że treść książki nie jest im znana.

Takie postępowanie rodzi pytanie: jak daleko wydawca może obniżyć swoje kryteria selekcji, jeśli ma okazję oszczędzić. Czy nie przeszkadza mu wydawanie lichej prozy, jeśli może oszczędzić na składzie i druku?

Każdy pisarz, który poszukuje wydawców ma w swojej pamięci takie lub jeszcze ciekawsze epizody. Czasem ich efektem jest porzucenie myśli o pisaniu (przecież nic z tego nie wynikło), czasem, jak w moim przypadku – wręcz odwrotnie.

Uznałem, że opowiadania są wystarczająco dobre by zaistnieć na rynku. Wielu ludzi mających nadzieję chwyta się każdej nadziei, a taką właśnie nadzieję, bez względu na zawartość profesjonalizmu, zawierały te trzy epizody.

W efekcie nie tylko wydałem książkę drukiem za własne pieniądze, założyłem wydawnictwo, ale i postanowiłem rozwijać się dalej, czego efektem jest Hasło niepoprawne.

Czas na wnioski.

Jeżeli książka ta jest szajsem, to jest on w pewnym stopniu efektem przychylnej oceny kilku wydawców. No tak, ale ktoś mógłby powiedzieć, że powody ich decyzji są dalekie od merytorycznych czy wręcz profesjonalnych. Pytanie tylko: skoro powody są nieprofesjonalne, to czy jest to wyjątek czy reguła?

Jeśli natomiast Hasło niepoprawne nie jest szajsem, to można powiedzieć, że udało się książce zaistnieć dzięki właśnie tym wydawcom. Ale jak wiemy ich powody nie były do końca merytoryczne i profesjonalne. Tak więc można wyciągnąć wniosek, że dobre książki wychodzą na światło dzienne z powodu mało profesjonalnych decyzji wydawców. Czy więc takie decyzje są złe, czy może jednak dobre?

Z punktu widzenia autora, jest to trzech dobrych wydawców. A z punktu widzenia czytelnika? Jeśli książka nie jest szajsem to są dobrzy, a jeśli jest, to są źli?

Aplikacja na iOS nie jest ani czytnikiem kanałów RSS ani aplikacją książkową, a podstawowa zaleta jaką jest możliwość czytania wcześniej zachowanych artykułów niewiele mówi o prawdziwych korzyściach.

Zachowywanie artykułów do późniejszego przeczytania? Przecież taką samą rolę pełni oznaczanie wpisów gwiazdkami w Google Readerze, dlaczego więc rejestrować się w kolejnym serwisie i ściągać kolejną aplikację? Powodów jest kilka, zwłaszcza, jeśli weźmiemy pod uwagę czytanie na urządzeniach mobilnych.

Możliwość czytania off-line

Gdy otworzymy aplikację wtedy, gdy mamy dostęp do Internetu, następuje synchronizacja zawartości – wszystkie nieprzeczytane artykuły znajdą się w pamięci urządzenia. W ten sposób Instapaper daje możliwość czytania wiadomości bez dostępu do wi-fi, co jest szczególnie przydatne w przypadku modeli iPada bez 3G. Nie ma wygodniejszego sposobu na zabranie ze sobą na parę dni urlopu ciekawej lektury w miejsce, gdzie nie można połączyć się z Internetem.

Podejrzewam, że każdy kto używa na swoim iPadzie aplikacji Instapaper, cieszy się w duchu, że nie wydał dodatkowych pieniędzy na model z 3G. Po co to robić, skoro można tak zarządzać treścią, żeby mieć na swoim urządzeniu ważne i w miarę aktualne artykuły na spokojniejsze chwile (a za takie można uznać te spędzone bez dostępu do Internetu).

Łatwość dodawania artykułów

Instapaper to najpopularniejszy serwis tego rodzaju, również dzięki dużej liczbie sposobów, w jakie można dodawać artykuły do swojego konta. Jeśli korzystamy z przeglądarki w komputerze, można zainstalować bookmarklet. Można też dodawać artykuły z aplikacji obsługujących kanały RSS (np. Reeder, Newsrack, Byline, ) lub aplikacji społecznościowych (np. Twitter, Hootsuite).

Słownik

Gdy czytamy artykuł w aplikacji Instapaper, mamy dostęp do Wikisłownika. Nie jest on najwyższych lotów, ale bardzo przydaje się do zrozumienia treści. Żaden ze znanych mi czytników kanałów RSS nie ma słownika, dlatego trudniejsze artykuły zachowuję w Inspapaper, żeby później do nich wrócić i przeczytać ze zrozumieniem.

Podejrzewam, że coraz większa liczba polskich użytkowników Internetu – ci, którzy subskrybują kanały RSS i znają angielski – dokonuje przemodelowania swoich źródeł. Zamiast informacji z polskich portali, które często są niewiele wnoszącym tłumaczeniem lub kompilacją materiałów zagranicznych, dodajemy do źródeł najlepsze strony światowe – a wtedy znajomość angielskiego można wspomóc wewnętrznym słownikiem aplikacji.

Narzędzie do mobilizowania stron

Niektóre czytniki RSS w powiązanych serwisach dodają Instapaper Mobilizer. Mój ulubiony Reeder również udostępnia taką możliwość. Główną zaletą takiego rozwiązania jest szybkie ładowanie treści strony źródłowej, którą np. w kanale RSS udostępniono jedynie częściowo.

Przechodzenie do oryginalnej zawartości strony we wbudowanej przeglądarce jest czasochłonne i rozprasza uwagę. Świetną alternatywą jest właśnie użycie mobilizatora Instapaper. Tekst pozbawiony jest elementów pobocznych i rozpraszających, co pozwala skupić się wyłącznie na treści. Jednolity wygląd stron również ma znaczenie – łatwiej nam skusić się do otworzenia artykułu, który zaczęliśmy czytać w czytniku RSS.

Możliwość tworzenia własnych książek

Brzmi to trochę na wyrost, ale Instapaper daje możliwość zachowywania artykułów w postaci pliku ePub – a to oznacza, że bardzo blisko już stąd do książki. Dzięki tej funkcji z opowiadań dostępnych na różnych blogach stworzyłem własną kompilację #fridayflash. Świetna lektura na wakacyjny wyjazd w góry.

Warto podkreślić, że już sama możliwość czytania off-line sytuuje komfort czytania w okolicach książki właśnie, a nie przeglądania treści w Internecie.

Instapaper jest świetnym narzędziem, które pozwala przenieść ważne teksty w sferę czytania uważnego i uwolnionego od nadmiaru informacji.

Aplikacja dostępna jest w wersji darmowej (jedynie na iPhone’a) lub za 3,99 EUR (iPhone i iPad).

Warto pamiętać o tym, że następuje ewolucja sposobu gromadzenia e-książek, dlatego chciałbym podkreślić rolę wirtualnej półki w opisanych poniżej aplikacjach. Ktoś, kto raz wypróbował, jak wygodny dostęp do swoich e-książek z kilku urządzeń (komputer, telefon, czytnik) już nigdy nie będzie chciał z tej funkcji zrezygnować.

Ten wpis przygotowałem dla użytkowników urządzeń z systemem iOS. Aplikacji książkowych w AppStore jest ponad sto tysięcy. Przeważająca liczba to pojedyncze książki-aplikacje. Spośród programów zapewniających dostęp do półki książkowej najważniejszymi są Stanza, Kindle oraz iBooks.

Na początek krótkie opisy, potem tabela porównawcza, a na koniec rekomendacja.

Kindle

AppStore link :: Dla posiadaczy czytników Kindle jest to naturalne rozwinięcie możliwości czytania na inne urządzenie. Aplikacje Amazona dostępne są nie tylko na iOS, ale również Androida i BlackBerry. Wirtualna półka, czyli pełna synchronizacja książek i zakładek między urządzeniami to podstawowa przewaga Kindle nad pozostałymi aplikacjami.

Książki spoza e-księgarni Amazona (niezabezpieczone) można dodawać przez stronę internetową, ale jest to dosyć utrudnione. Lista polskich książek znajduje się tutaj. Ponieważ według mnie formatem, który zdominuje rynek e-książki jest ePub, radzę zastanowić się nad kolekcjonowaniem książek w mobi. Prędzej czy później Amazon i tak wprowadzi wsparcie dla ePubu.

iBooks

AppStore link :: Pełny opis  znajdziesz tutaj. Póki co nie działa wirtualna półka. Książek w księgarni Apple jest jak na lekarstwo, około 60 tysięcy, z czego połowa to darmowe zasoby Project Gutenberg – i tylko one dostępne są dla użytkowników z Polski. Książki z innych źródeł można dodawać przez iTunes.

Ponieważ dodawanie przez iTunes jest dosyć męczące (za każdym razem trzeba podłączyć urządzenie), polecam Dropboxa. W ostatniej wersji tego programu można otwierać pliki za pomocą innych aplikacji. iBooks razem ze Stanzą pojawia się na liście programów otwierających pdf-y. Więcej można znaleźć w tym wpisie.

Stanza

AppStore link :: Podstawowym mankamentem jest brak wirtualnej półki. Nie ma co się dziwić. Aby korzystać z aplikacji użytkownik nie musi się nigdzie logować, tak więc książki pobrane na Stanzę w iPhonie pozostają tylko na tym urządzeniu. Jeśli ktoś kupi iPhone’a 4, będzie musiał wprowadzić je od nowa. Sposobem na przeniesienie biblioteki w chmurę, a co za tym idzie dostęp do niej z kilku urządzeń, jest Dropbox.

Stanza jest najbardziej rozbudowaną z trzech aplikacji, ale nie liczyłbym za bardzo na jej rozwój. Właścicielem firmy tworzącej aplikację jest Amazon, więc naturalna będzie chęć przejmowania czytelników. Spodziewałbym się bardziej dodawania funkcjonalności ze Stanzy do aplikacji Kindle, tym bardziej że ta ostatnia pod względem liczby funkcji wypada najsłabiej.

W zestawieniu porównane są ostatnie wersje aplikacji:
Kindle – 2.1.1
iBooks – 1.1.2
Stanza – 3.0.3

Wszystkie optymalizowane są już na iPada oraz iPhone’a 4.

Aplikacje książkowe na iOS – porównanie funkcji

Rekomendacja

Żadna z aplikacji nie jest idealna. Idealna byłaby taka.

Jeśli miałbym postawić na jedną z nich w dłuższym okresie, byłby to Kindle. Dodanie możliwości czytania ePubu jest kwestią czasu, podobnie jak wzbogacenie jej o słownik i funkcje społecznościowe. Nie jestem natomiast pewien, czy wprowadzone zostanie jakiekolwiek ułatwienie w dodawaniu książek z innych źródeł, nie leży to w interesie Amazona.

W krótkim okresie dla kogoś, kto zna angielski i chce kupować nowości, Kindle również jest najlepszym rozwiązaniem. W ofercie Amazona jest ponad 300 tysięcy tytułów, w iBooks kilka razy mniej. Pamiętajmy że Apple nie jest dystrybutorem książek, więc doskonalenie i poszerzanie katalogu książkowego będzie odbywało się dużo wolniej.

Jeśli natomiast nastawiasz się na gromadzenie i czytanie książek z darmowych źródeł, to iBooks jest lepszy. W przeciwieństwie do Kindle, w którym nawet za darmowy tytuł należy zapłacić “haracz” za międzynarodowy Whispersync (2-3 dolary), w aplikacji Apple “darmowy” znaczy “darmowy”. Za kilka miesięcy pojawi się możliwość synchronizacji i generalnie możemy liczyć na dalszy rozwój aplikacji, czego nie powiedziałbym już o Stanzie.

m.gutenberg.org

Warto zaznaczyć, że PG to jeden z nielicznych serwisów e-książkowych, w których można wyszukiwać publikacje według języka. Opcja ta jest również dostępna w wersji mobilnej. Dostępnych jest 25 książek, ale zdarzają się błędy – publikacje sklasyfikowane jako polskojęzyczne, napisane są po angielsku; inne z kolei nie znajdują się na liście, choć są w języku polskim.

Lista polskojęzycznych książek znajduje się pod tym adresem. Każdą z książek można ściągnąć w jednym z kilku formatów: html. ePub, mobi lub html. Jeśli wybierzesz html, jej zawartość będzie dostępna bez wychodzenia z programu. Niestety treść nie została jeszcze zoptymalizowana do czytania na przeglądarkach mobilnych. Miejmy nadzieję, że wkrótce się to zmieni.

Słownik

Spośród aplikacji na iOS, których do tej pory używałem, w słownik wyposażona była jedynie Stanza. Przy ciągle niewielkiej dostępności polskojęzycznych tytułów jest to bardzo duża zachęta do sięgnięcia po książki po angielsku.

W porównaniu ze Stanzą, która wyświetla zawartość słownika bez żadnego formatowania, co utrudnia odczytanie znaczenia, w iBooks wszystko podane jest w przejrzysty sposób. Trzy zrzuty ekranowe poniżej. Pierwszy z iPada, dwa kolejne z iPhone’a.

Rola słownika dostępnego bezpośrednio z aplikacji pozwala skupić się na treści. Nie przechodzimy do innej aplikacji by coś sprawdzić, co za każdym razem rozprasza uwagę i stwarza niebezpieczeństwo, że wylądujemy na Twitterze lub Facebooku.

Druga istotna zaleta to nieformalność. Do tej pory, przy średniej znajomości angielskiego czytanie fajnej powieści prędzej czy później wiązało się ze studiowaniem tekstu i kończyło zaśnięciem z dwiema książkami – tą dodatkową był słownik. Była to bariera, która przeszkadzała w sięgnięciu po anglojęzyczną lekturę wtedy, gdy mieliśmy ochotę na niczym niezmąconą przyjemność czytania książki.

O słowniku rozpisuję się dlatego, że według mnie długo nie będzie w Polsce dużego wyboru polskich e-książek, co nie powinno być jednak pretekstem do wstrzymywania się przed sięgnięciem po książkę elektroniczną.

Książki multimedialne

iBooks to druga po Kindle aplikacja na iOS, która daje możliwość odczytywania umieszczonych wewnątrz książek treści multimedialnych: słuchania plików audio i oglądania filmów.

Jest to na razie funkcjonalność teoretyczna, ale bardzo wiele mówiąca. Mianowicie daje sygnał dla twórców aplikacji, wydawców i autorów, by zamiast tworzyć książki-aplikacje i sprzedawać jest w AppStore, umieszczać je w iBookstore. Dla użytkownika jest to kolejny powód, by wybrać iBooks jako podstawowe miejsce do gromadzenia książek elektronicznych.

Z pozostałych zmian warto wymienić poprawione działanie aplikacji przy czytaniu pdf-ów oraz możliwość powiększania zdjęć/ilustracji po podwójnym tapnięciu.

Jeżeli teraz miałbym rekomendować którąś z aplikacji na iOS, to dalej jest to Kindle. Liczę na to, że wkrótce Amazon pobłogosławi ePub i wszystkie moje książki ze Stanzy przerzucę na konto w Amazonie. Mam też nadzieję na słownik i funkcje społecznościowe.

Jeśli tak się nie stanie, to bardzo możliwe, że coraz więcej książek będę dodawał do iBooks. Sądząc po ostatnich zmianach w aplikacji widać, że Apple nie za bardzo radzi sobie jako dostawca treści, ale znakomicie jako twórca oprogramowania. iBooks wiele by zyskał, gdyby była możliwość dodawania książek bezpośrednio do aplikacji w sposób znany ze Stanzy, czyli przez wpisanie adresu internetowego pliku książki.

No właśnie, Stanza. Wydaje mi się, że aplikacja jest “na wymarciu”. Aktualizacji jest niewiele i niewiele wnoszą. Brak półki w chmurze, co jest podstawową zaletą Kindle, a będzie również dostępne w iBooks, skazuje na kopiowanie kolekcji książkowej z urządzenia na urządzenie przez iTunes.

Bardzo możliwe, że pożegnamy się ze Stanzą w chwili, gdy Amazon zacznie wspierać ePub.

Pani Jadwiga i jej sąsiadka pani Szymona, która przyszła po półtora ziarenka pieprzu, oglądały 13 789. odcinek serialu B jak Boleść.

– Jadziuchna, przełącz na chwilkę, bo reklamy zaczęły się, a ja zaraz się zategowywacam na to.

Pani Jadzia wzięła pilot i nawet nie skakała po kanałach, bo były tylko dwa.

– Ależ oczywiście, że nie, szanowny panie – rozległ się z telewizora głos kandydata Lewego na prezydenta. – Wejście do Unii dało nam więcej niż mniej, a mnie całkowicie uspokoiło, co do warunków rozwoju infrastruktury pedagogiczno-wodnej w rejonach przygranicznie czystych.

Kandydat Prawy ripostował:

– Tu się nie mogę z panem zgodzić, ponieważ szkolnictwo polskie wymaga dofinansowania na poziomie szkół wyższych, średnich, podstawowych, ale i zasadniczych. Podkreślam: zasadniczych. Może nawet bardziej zasadniczych niż wyższych. Dlaczego zapominamy o soli tej ziemi: robotnikach wykwalifikowanych, ślusarzach, murarzach?

– Przepraszam, że wejdę w słowo, ale nie mogę tego słuchać. I czy uważa pan, czy naprawdę pan uważa, a jeśli tak, to niech cała Polska to usłyszy, że redukcja urzędów centralnych przyniesie realne wpływy do budżetu?

– Już odpowiadam i powiem to z całą stanowczością – jestem za całkowitym zniesieniem obowiązku służby wojskowej.

– Jest to kuriozalne uważać, że podatki można podnieść…

– Ale ja nie mówię o rozwoju budownictwa w trzy lata i nie mówię o zbudowaniu siedmiu milionów mieszkań…

– Już ja dobrze zrozumiałem i widzowie, jak mniemam, też zrozumieli tak samo jak ja. A zrozumieli to, że uważa pan, panie Prawy, że jesteśmy nieprzygotowani do przyjęcia imigrantów ze Stanów Zjednoczonych.

– Ależ proszę nie przeinaczać mojej wypowiedzi. Powiedziałem, że nie mówię o rozwoju gospodarki uspołecznionej i budowie…

– Tak czy inaczej nie interesuje pana los emerytów?

– Skąd taka konkluzja? Proszę zapanować nad sobą, miły panie. Oczywiście, że zrobię wszystko, żeby Polska nie stała się ekologicznym śmietnikiem Europy.

– I że krowy będą w paski.

– Tak, i że konie będą nasze.

Pani Szymona uciekła wzrokiem w nieznanym kierunku:

– Jadziuchna, kochanieńko, ty rozumiesz, co oni mówią, bo ja jestem w dniu dzisiejszym zacofana jakoś?

– Wiem, wiem kochana, wiem, tak.

Dlatego w tym krótkim wpisie podzielę się kilkoma radami, jak to zrobić, żeby nie stracić cierpliwości, co nie jest łatwe, gdyż w iBookstore (księgarni “na odwrocie” iBooks) nie ma możliwości wyszukiwania według języka, lista podpowiedzi jest przypadkowa, a sam program działa niesamowicie wolno.

Książki dostępne w polskiej wersji iBookstore są darmowe i pochodzą z zasobów Project Gutenberg (klasyka literatury w domenie publicznej) i jest ich około 14 tysięcy. Jeśli wejdziemy na oficjalną stronę PG, łatwo znajdziemy listę polskojęzycznych książek. Pozycji na liście jest kilkadziesiąt.

Już tutaj widać, że panuje bałagan. Niektóre książki wcale nie są po polsku. Można sądzić, że problem działa również w drugą stronę: mogą być książki nie występujące na liście, które napisane są w języku polskim. Taki sam bałagan panuje niestety wśród tytułów w iBookstore. Co więcej: niektórych z nich wcale nie ma.

Zamiast więc szukać książek bezpośrednio w iBookstore, warto zainteresować się dwiema innymi metodami.

1. Wgrać przez iTunes

Ściągnięcie książki bezpośrednio u źródła książek, czyli w serwisie Gutenberg, daje jedną niepodważalną korzyść. Mamy możliwość szybkiego przejrzenia zawartości książki  – po ty, by chociażby sprawdzić czy faktycznie jest po polsku. Na iPhonie należałoby najpierw książkę wgrać do iBooks, otworzyć i dopiero wtedy przekonać się, że jest np. po angielsku.

Gdy znajdziemy interesujący nas tytuł, najlepiej ściągnąć go na dysk. Odradzam opcję wpisywania tytułu w oknie wyszukiwania iBookstore. Jest to porażka. Nie wiadomo z jakich powodów niektóre książki nie pojawiają się na liście wyników. Całkiem niedawno wgrałem na iPada Sklepy Cynamonowe Bruno Schulza. Książki nie było łatwo znaleźć, wyszukiwanie po pełnym tytule, albo imieniu ORAZ nazwisku autora nie dawało rezultatów, ale mimo wszystko się udało. Gdy to samo chciałem zrobić teraz, tytuł zniknął z listy.

Jeżeli chodzi o polskojęzyczne książki, to Project Gutenberg jest tylko jednym ze źródeł. Więcej pisałem na ten temat w tym wpisie, teraz przypominam dwa:

:. Feedbooks - rozwijana przeze mnie inicjatywa publikowania przez polskich pisarzy książek w tym serwisie po roku spowodowała, że polskich książek jest prawie 100 tytułów, w tym darmowe fragmenty najnowszych publikacji Wydawnictwa Nowy Świat. Sprawdź tutaj.
:. Bezkartek – lista około 100 darmowych książek, głównie z domeny publicznej. Sprawdź tutaj.

Do iBooks można dodawać tylko niezabezpieczone pliki ePub, więc nie ma możliwości przerzucenia swoich książek z eClicto.

Drugim obsługiwanym formatem jest pdf, na iPhonie czytanie pdf-ów jest jednak męczarnią.

2. Przegrać ze Stanzy

Jeśli ktoś już używa Stanzy i ma w niej kolekcję polskich książek, może podłączyć iPhone’a do iTunes i dokonać synchronizacji. Najlepiej wybrać z listy aplikacji samą Stanzę, i zaznaczyć ją do synchronizacji, wtedy unikamy pełnej i z reguły bardzo czasochłonnej synchronizacji.

Przed podłączeniem Stanzy trzeba sprawdzić w ustawieniach aplikacji czy włączona jest opcja “Export to iTunes”. Jeśli tak jest, książki ze Stanzy powinny automatycznie znaleźć się w katalogu “Książki” w iTunes, a wtedy należy dokonać kolejnej synchronizacji – tym razem samego iBooks.

• Jak pisać i mówić o e-książkach
  Ostatnio sporo można w polskiej prasie i Internecie przeczytać o e-książkach. Ma to związek z planowanym przez Empik rozpoczęciem sprzedaży e-publikacji oraz polską premierą iPada. Spowodowało to duże ożywienie wśród graczy na rynku e-publikacji – i bardzo dobrze. Im więcej się mówi, tym lepie …
• 5 pytań, które warto sobie zadać przy wyborze urządzenia do czytania e-książek
  Coraz więcej osób zastanawia się nad zaprzyjaźnieniem się z książką w jej nowej, praktycznej, choć ciągle jeszcze kształtowanej formie elektronicznej. Zwykle nasze pytania krążą wokół samego urządzenia albo dostępnej treści. Ja chciałbym zaproponować zastanowienie się na wyborem urządzenia z punktu …
• Google Editions delayed and why it’s good for readers
  A couple of days ago Reuters had news stating that Google Editions is “due to launch this fall”. It sounds like a hell of a delay. When first announced in October last year it was due to start in first months of 2010. Then it was about to launch in June or July. [...]
• Let iOS users download your ePub book to Stanza and Kobo directly from a tweet
  This short post should be helpful for every writer who is using Twitter to direct iPad, iPhone and iPod Touch users to his book published in ePub format. Wouldn’t you like tweeple to read your book seconds after they discover it on Twitter? Here is a simple trick. Instead of tweeting a link to …
• The present and future of e-books [presentation]
  Please have a look at this wonderful presentation by Veronica Reynolds. .prezi-player { width: 600px; } .prezi-player-links { text-align: center; } The Present and Future of E-books on Prezi
• iPad jako e-czytnik – aktualności i komentarz 06.08.2010
  Minął już czas spektakularnych wideodemonstracji i zapowiedzi przyszłych aplikacji na iPada. Zaczął się czas walki o użytkownika – a walka odbywa się w skokach zwanych aktualizacjami. Poniżej o tym, jak sytuacja rozwija się w poszczególnych grupach aplikacji. :. iBooks, Kindle, Stanza Z szereg …
• Instapaper – świetne narzędzie do czytania w iOS
  Instapaper to serwis, który pozwala zachować na później treść artykułu lub odnośnika. Dostępny jest z poziomu przeglądarki oraz aplikacji, w tym na iPada i iPhone’a. Aplikacja na iOS nie jest ani czytnikiem kanałów RSS ani aplikacją książkową, a podstawowa zaleta jaką jest możliwość czytania w …
• Kindle for iOS updated: use it as a free dictionary app
  A new update of Kindle application is up in the AppStore (link). It brings a long-awaited functionality – a dictionary look-up. Together with a possibility to search through the book content, now available also for iPad, it becomes an unexpected alternative to standalone dictionary application …
• Aplikacje książkowe na iOS: Kindle, iBooks, Stanza – porównanie funkcji
  W ostatnich tygodniach zwiększyło się zainteresowanie Polaków e-książkami. Wiele osób zamiast decydować się na kupno czytnika, stara się wyposażyć swoje obecne urządzenia, głównie telefony komórkowe, w aplikacje do czytania, co jest bardzo rozsądnym podejściem. Można zacząć czytać i gromadzić e-ksią …
• Perfect e-reading application for iOS
  Stanza’s functionality + iBooks’ interface + Kindle’s offer
• iBooks: how to add books without connecting to iTunes
  Adding third-party books to iBooks is painful. You need to cable your device (iPhone, iPod Touch or iPad) with a computer to sync books between iTunes “Books” folder and the application. I personally feel stressed every time I connect a device to iTunes. Syncing is slow and when it …
• Use Dropbox as a cloud bookshelf for Stanza
  By now Stanza is the most robust e-reading application for iOS. It’s packed with features other apps, like Kindle or iBooks are missing. However it has one big disadvantage: no cloud-based bookshelf. The application is associated to a device not an account. There is no way to sync books and bo …
• Darmowe książki Project Gutenberg na każdą komórkę z przeglądarką internetową
  Kultowy serwis z książkami z domeny publicznej, Project Gutenberg, uruchomił kilka dni temu mobilną wersję. Dzięki temu jest on dostępny dla każdego użytkownika telefonu z przeglądarką internetową. Wystarczy w pasku przeglądarki wpisać adres: m.gutenberg.org Warto zaznaczyć, że PG to jeden z nielicz …
• E-reading applications: my feature wish list
  Currently to read e-books I’m using two devices (iPhone and iPad) and three apps (Kindle, Stanza and iBooks). I don’t have any problem with using either iPad or iPhone. The devices are perfectly complementary. I read on iPad mostly at home and when on the move an iPhone is a perfect read …
• iBooks 1.1.1 – słownik i treści multimedialne
  Kilka dni temu pojawiła się nowa aktualizacja programu iBooks, oznaczona numerem 1.1.1. Podstawowe mankamenty pozostały (książki jedynie z Project Gutenberg oraz utrudnione dodawanie publikacji spoza iBookstore), ale pojawiły się dwie nowe funkcje, które umacniają pozycję iBooks na tle innych aplika …
• 8 myths about reading books on a mobile phone
  According to Wikipedia there are 4.6 billion mobile phones in the world. It’s a huge number. But people don’t try to read books on them. In this post I’d like to address some of the most popular reasons, which prevent us from doing it. The screen is too small This is true – i …
• Prices of e-readers down by 40% since June 2009
  No major report will be quoted, cause I haven’t found any. The numbers gathered here are a result of a private research I started exactly a year ago. The idea was simple – to create an Amazon widget with 12 e-readers. Then I was collecting screenshots from certain days and placed them in …
• Jak dodać polskie książki do iBooks?
  Każdy, kto ściągnął na iPhona lub iPoda Touch aplikację iBooks, w pierwszej kolejności chce sprawdzić, ile i jakie polskojęzyczne książki znajdują się w księgarni Apple. Nie jest ich dużo, co więcej trudno je znaleźć. Dlatego w tym krótkim wpisie podzielę się kilkoma radami, jak to zrobić, żeby nie …
• 15 questions to Google Editions
  The e-reader price war has started. In a couple of hours the prices of major e-reading devices, Kindle and Nook, have dropped under $200. It’s not a coincidence that this is happening right now. Google Editions will launch in a couple of days, weeks at latest. And when it happens, the world wi …
• Lista artykułów o e-bookach i przyszłości książki
  Przygotowałem małą ściągawkę z listą artykułów, które ukazały się na blogu w kategorii “Book Forward”. Jeśli nie chcesz tracić czasu na wyszukiwanie, za to mieć natychmiastowy dostęp do 100 ostatnich wpisów, dodaj tę stronę do zakładek w swojej wyszukiwarce i gotowe. …
• Dlaczego warto zdecydować się na ePub?
  Jaki format wybrać? Takie pytanie zadają sobie i wydawcy, którzy planują publikować swoje książki w formie elektronicznej, i czytelnicy, którzy planują takie książki kupować i gromadzić. Według mnie już w obecnej chwili zwycięzca wojny formatów e-książkowych jest znany – i jest to ePub. Zacznę …
• Aplikacje do czytania książek na iPadzie
  Poznaj powody, dla których iPad sprawdzi się jako e-czytnik »»» W dwa i pół miesiąca po premierze iPada wszystkie najważniejsze programy do czytania książek znajdujące się w AppStore są już zoptymalizowane na to urządzenie. Być może na takie zestawienie jest zbyt wcześniej, tablet pojawi się oficjal …
• Analytics – another reason to self-publish at Feedbooks
  I’m a big fan of Feedbooks, both as an author and reader. Analytics, a newly added feature, proves that for a self-publisher this service is a great landing page to bring new readers – and an ever improving way to learn who they are. There are self-publishing sites which offer statistics …
• Przyszłość książki pół żartem pół serio [wideo]
  Wszyscy zadajemy sobie pytania, jak będzie wyglądała książka za kilka lat. Mam wrażenie, że wiele osób wzięło sobie zbytnio do serca tytuł książki Łukasza Gołębiewskiego Śmierć książki. Zamiast potraktować tytuł jak zaproszenie do dyskusji nad przyszłością i rozwojem książki, przyjęliśmy śmierć za f …
• Awesome interactive books at the Chopin Museum
  I’m passionately chasing digital books around the world and until yesterday I didn’t know they’re so close – in my home city, Warsaw. Yesterday we went to a Chopin Museum. It was reopened at the beginning of April after a thorough reconstruction, which made it one of the most …
• Fantastic ideas of print+digital books [video]
  I’ve just posted a brilliantly simple idea of a printed book using 2D codes to bring multimedia content to a reader, but those concept books are far more impressive. They prove that a world where print and digital media meet is full of excitement and inspiration. And that technology is helping …
• Ewolucja sposobu gromadzenia książek
  Chciałbym opisać to, z czego większość z nas nie zdaje sobie jeszcze sprawy, a co może mieć duży wpływ na nasze przyszłe decyzje związane z kupowaniem książek. Chodzi o ewolucję – i to bardzo szybką – sposobu w jaki książki gromadzimy, zarówno te w formie drukowanej jak i te elektroniczn …
• Like Bees to Honey – Chapter 20
  I’m greatly honoured to host a chapter of the new book by the acclaimed author Caroline Smailes – Like Bees to Honey. The book will be released in 7 days and I can’t wait to it. Just read the chapter below and you’ll feel the same. What I love about the book’s blog tour …
• Czy iPad wyprze e-czytniki?
  Oczywiście, że nie. Wręcz przeciwnie – zwiększy ich sprzedaż, ponieważ dzięki niemu zwiększy się zainteresowanie czytaniem e-książek i e-prasy. Gdy w piątek odwiedziłem Warszawskie Targi Książki w ciągu paru minut, które potrzebowałem na przejście między stoiskami do Sali Puszkina, w której mi …
• Ukazała się antologia literatury na Twitterze [notka]
  Poniżej tekst informacji, jaką za chwilę będę rozsyłał do mediów. Myślę, że stanie się to dobrym zwyczajem na blogu – zanim wyślę, opublikuję na blogu z opisem [notka]. Będzie można samemu zestawić sobie atrakcyjność informacji tu publikowanych z tym, czy za takie zostały uznane przez profesjo …
• O ekspansji książki na nowe media [prezentacja]
  Przeczytaj również prezentację W stronę książki 2.0 »»» Serdecznie zapraszam do przeczytania (i obejrzenia) prezentacji, którą właśnie przed chwilą skończyłem omawiać na konferencji „Książka elektroniczna – zagrożenie czy szansa”, odbywającej się w ramach Warszawskich Targów Książki. O samej prezent …
• Fan of Twitter fiction? Check #VSS Anthology
  It’s a great news for Twitter fiction lovers. #VSS Anthology Volume 1 has just been published, thanks to the big effort of Made in DNA, who initiated the anthology, called for entries and edited the stories into this great book. Twitter fiction is a fantastic literary phenomenon. It shows how …
• E-book nie jest gadżetem, to dlaczego jest?
  Wiele osób wciąż uważa, że e-book to niepraktyczny gadżet. Właściwie mógłbym przejść nad takim poglądem obojętnie, nie pierwszy raz słyszę takie opinie. Należy jednak wyjaśnić parę kwestii. Po pierwsze i najważniejsze: e-book nie może być gadżetem, gdyż nie jest urządzeniem. Jako książka w wersji cy …
• 4如何变成一个电子阅读器手机
  这个职位是翻译的谷歌。 据经济学家大约有500万E在全世界流通，读者和数额将翻一番，在2010年出售。让我们比较它的触摸屏手机：一百八十四米去年销售，97％的增长，预计2010年（Gartner公司）。 移动电话是一个音乐和视频播放器，游戏控制台或移动办公，那么为什么不是一个电子图书阅读器？我不是在谈论一个失去了象征一次性追逐。我说的发现时间在15分钟的阅读。 如果只是一个很小的1％，所有新的触摸屏用户会想到读书，这是1.84米的人谁可能需要一些提示。它不是可以用来作为电子阅读器只触摸屏。 对于大家感兴趣的 – 检查的可能性，选择你喜欢的方式，享受真正的移动阅读！ 1：。下载一个应 …
• Od 13 do 19 maja eClicto w specjalnej cenie 499 złotych!
  Przed chwilą otrzymałem maila z Biura Prasowego Grupy Kolporter. Wiadomość jest fantastyczna, a ponieważ nie znalazłem jeszcze żadnej informacji na ten temat na blogu eClicto, więc publikuję u siebie. Każdy, kto rozważał kupno eClicto ma teraz niepowtarzalną okazję, tym bardziej, że na czytniku wgra …
• E-booki na Warszawskich Targach Książki
  W najbliższy czwartek w Pałacu Kultury i Nauki rozpoczynają się Warszawskie Targi Książki. Jedną z zaplanowanych imprez będzie konferencja „Książka elektroniczna – zagrożenie czy szansa”, zorganizowana przez eLib.pl. 7Bulls.com i Murator Expo. Targi odbywają się pod hasłem “Tradycja i nowoczes …
• Posterous goes mobile and what it means for readers
  This is a fantastic news for everybody, who is using a mobile phone not only to make calls, listen to music or play games, but also to read. Posterous has just introduced a mobile version of the site. For mobile users of social networks this means one essential benefit: every post.ly link [...]
• E-books: iPad is a game changer No. 2
  Now, when everybody is crowding into discussions about iPad and it’s potential influence on e-book market, there must be somebody to write about a device, which changed the game already. Yes, it’s an iPhone. Big guys will never admit it because they can’t make that much money from …
• Why all the excitement about iBookstore?
  When it comes to reading, iPad is a game changer. I can’t say that about iBooks/iBookstore and I just don’t share all the excitement about Apple’s e-book platform. I understand, Apple gave a green light to digital books and that’s a big thing. I understand the beauty of iBook …
• iPad jako e-czytnik – aktualności i komentarz 02.04.2010
  Poznaj powody, dla których iPad sprawdzi się jako e-czytnik »»» Przedstawiam drugi z cyklu artykułów o możliwościach iPada jako czytnika. Do mediów przedostaje się coraz więcej ciekawych informacji na ten temat. :. iBooks – demo Kilka dni temu Apple umieścił w Internecie serię filmów prezentuj …
• TidyRead brings reading to mobile web
  TidyRead is a fantastic service, which converts web pages into fast-loading, minimalist yet eye-pleasing versions, so that you can read them on your iPhone, Android or any other smartphone with a browser. How it works? You paste an url address of a page, click “Read” button and in a mome …
• iPad vs iPhone – size comparison [picture]
  If you ever wanted to see what “giant iPhone” means, here is a size comparison. E-reading applications are visualized on purpose. In my opinion the best thing about iPhone and iPad is their ability to bring coolness of reading to a  digital world. I used screenshots of the following appl …
• All what you need to know about e-books
  Here is a great all-in-one guide to e-books, written by P. Bradley Robb from Fiction Matters. The term “eBook” has been a hot-button topic in the publishing world on and off for the better part of twenty years – from the CD-Rom debacle of the early nineties, through the first generation of dedicated …
• Tim Carmody: Why books on the iPad just might work
  In the past month or so, since Apple’s iPad was announced, there’s been an increas­ing push­back against the idea that the tablet will be a mean­ing­ful stand-in for a ded­i­cated e-reader. In par­tic­u­lar, it seems to have really dis­ap­pointed folks in the e-reading/publishing/new media com­mu­ni …
• Tydzień E-Booka 2010: konkurs – ogłoszenie wyników
  Przedstawiam oficjalne wyniki konkursu, który ogłosiłem w ramach Tygodnia E-Booka. Przypominam, zadaniem konkursowym było pozostawienie w komentarzach odnośnika do jakiejkolwiek aktywności internetowej, mającej na celu popularyzację idei Tygodnia E-Booka. Do wygrania były komplety e-książek z moimi …
• iPad jako e-czytnik – aktualności i komentarz 15.03.2010
  Poznaj powody, dla których iPad sprawdzi się jako e-czytnik »»» Od czasu do czasu będę publikował wpisy z ważniejszymi informacjami na temat możliwości iPada jako czytnika książek i prasy. Będę je również opatrywał komentarzem, głównie w kontekście przydatności urządzenia dla czytelnika z Polski. :. …
• Tydzień E-Booka 2010: podsumowanie i lista odnośników
  Dobiega końca Tydzień E-booka. Mam nadzieję, że ci, którzy postanowili dać szansę e-książce, nie są zawiedzeni. Sporo się wydarzyło i sporo się mówiło, bardzo fajnie, to dobry punkt wyjścia do przyszłorocznej akcji. Gorąco zachęcam do przeczytania artykułów o Tygodniu E-Booka na blogach Moje Lektury …
• Tydzień E-Booka 2010: Godin, Vaynerchuk, Maxwell, Mezcal
  Na Tydzień E-Booka trochę o tym, co czytam. W roli czytnika bardzo dobrze sprawdza się telefon komórkowy i to on jest moją podręczną biblioteczką, z którą prawie się nie rozstaję, a która zapewnia dostęp do aktualnie czytanych książek w każdej chwili – z czego skwapliwie korzystam. Zacznę od S …
• Poem Flow – poezja na iPhone’a
  Kilka dni temu w AppStore pojawiła się nowa aplikacja – Poem Flow. Jest cudownym przykładem, jak można wykorzystać nowoczesną technologię, by użytkownik mógł obcować z materią tak antytechnologiczną jak poezja. Po otwarciu aplikacji od razu pojawia si wiersz. W pozycji pionowej sami przewijamy …
• Tydzień E-Booka 2010: do wygrania 10 kompletów e-książek!
  Tydzień E-Booka nabiera rozpędu. Autorzy na całym świecie łączą popularyzację książki elektronicznej z promocją własnej twórczości. Ja również przygotowałem dla was specjalnie na tę okazję konkurs z nagrodami. Zasady :. Zadanie konkursowe jest proste – podziel się ze znajomymi informacją o Tyg …

Kandydat na prezydenta obudził demony sprzed paru lat, które wywoływały u mnie potrzebę odreagowania złych emocji przy pisaniu takich jak to poniżej opowiadań.

– Tylko nie krzycz – powiedziała Janina do Jasia, próbując ukryć między samogłoskami ewidentne objawy zadyszki.

Jaś miał sto kilogramów wagi i w czasie orgazmu stawał się małym łobuzem, robiącym różne zgodne jedynie z logiką dziecięcą rzeczy (czytaj: nieprzewidywalnie irracjonalne), co w okolicznościach społecznych do trzynastego listopada byłoby nawet mile widziane przez partnerkę, partnerki, partnera, partnerów lub grupę partnerów obu płci – ale nie teraz.

Janina była szczupłą trzydziestolatką z pięknymi pasemkami, które w całości były teraz niewidoczne pod krzepkim torsem męskim, zdradzającym nadwyżkę ciastosteronu (odmiana testosteronu, pozwalająca wyżyć się męskiemu pierwiastkowi w przestrzeni życiowej zwanej kuchnią). Miała też piękne, zgrabne dłonie oraz się bała.

Po dwóch minutach wiedziała dlaczego. Po dwóch minutach oboje byli skuci kajdankami i siedzieli na krawędzi łóżka całkowicie owinięci brezentem moralnym szarym. Trzydzieści sekund wcześniej Jaś zaczął krzyczeć, zgodnie z dziecięcą spontaniczną reakcją na nadchodzącą przyjemność, oficjalnie nazwaną krótkoterminowym kontraktem cielesnym męsko-damskim, punkt 4.

– Nie! Nie! Nie! – krzyczał Jaś trzydzieści sekund wcześniej, aż do czasu, gdy Janina powiedziała głosem próbującym ukryć przerażenie „nie krzycz, nie krzycz”, a do pokoju wpadł siedmioosobowy oddział interwencyjny policji moralnej.

– Podpisać tu i tu – powiedział z pogardą, jak należy wnosić, szef oddziału, bo stał najbliżej, to znaczy na palcach lewej nogi Jasia, czy może już w tej chwili Jana Mimochoda, właśnie aresztowanego za przekroczenie normy decybelowej w werbalizowaniu krótkoterminowego kontraktu.

– O ile przekroczył? – spytała bojaźliwie, nawet nie próbując tego ukryć, Janina.

– Co ci do tego? A ty byłaś jego wspólniczką. Podpisać tu i tu, i tu.

– A dlaczego tu dodatkowo? – spytała po raz kolejny bojaźliwie Janina.

– A to dlatego, że nie musisz wiedzieć, ty kryminalistko.

Jan przekroczył normę o pół decybela, a to tylko dlatego, że poprzedniego dnia została ona obniżona przez odnośne władze o kolejne 2 decybele. Poprzednie obniżki były wprowadzane co niedzielę, począwszy od pierwszej niedzieli następującej po trzynastym listopada.

– Ale ja wołałem pomocy, krzyczałem, że nie chcę, chciałem przestać, nie chciałem tego, ona mnie w ogóle nie podniecała, w ogóle, a nic! I teraz też mnie nie podnieca, uwierzcie mi! To już pan mnie bardziej! – krzyczał Jan Mimochód, łapiąc się w tragicznym uścisku za włosy swe koloru blond i robiąc coś, co mogłoby dostać nagrodę na festiwalu fryzjerstwa alternatywnego. Słysząc to, Janina rozpłakała się w całej swojej podbrezentowości, a łzy jej były duże, krągłe i szczere, dzięki czemu jeden z policjantów zauważył:

– Kapitanie moralności, wodoodporny jest ten brezent, nie wiedziałem.

– Zapisać, zaraportować, zreferować, odpokutować – odezwał się Kapitan Moralności do Szeregowego Policjanta Moralności (poziom pogardy mierzony krzywizną szczęki w części bocznej wyjściowej do grymasu – niezmieniony w porównaniu z ostatnią wypowiedzią w kierunku brezentem okutanych).

Jan i Janina zostali skazani wyrokiem sądu dwudziestominutowego na 1–13 lat więzienia z decyzją o ostatecznym wymiarze przekazaną w ręce dyrektora zakładu o zaostrzonym rygorze moralno-politycznym. Jan odwoływał się od decyzji sądu, ale nie miał żadnych szans, bo spłodził dwójkę dzieci, więc zachodziło domniemanie czynu karalnego w przeszłości. Janina była ateistką, więc nawet się nie starała.

Była to jedna z pierwszych, jeszcze pilotażowa, interwencja moralna, zapisana w kartotekach Instytutu Czystości Moralnej pod nazwą opisowo-roboczą numer 13398/Kar/XXX. Interwencje takie stały się po trzynastym listopada sytuacją równie powszechną jak przejęzyczenia rzeczników prasowych organów władzy wykonawczej.

Zapis o krótkoterminowym kontrakcie cielesnym męsko-damskim wprowadzono do nowego kodeksu karnego dzięki staraniom ultraradykałów moralnych, reprezentowanych w sejmie przez Partię Polskiego Ducha (nieformalnie: pipidowcy). Karalność czynu omawiano długo i w końcu przegłosowano ją w parlamencie dzięki poparciu stanowiska pipidowców przez Partię Rządzącą. Jej szef zgodził się na to z dwóch powodów: po pierwsze chciał uzyskać poparcie pipidowców w głosowaniu na stanowisko burmistrza gminy Baraneczków, gdzie mieszkała jego siostra i narzekała na obecną władzę. Po drugie miał dosyć odgłosów od sąsiadów balkon niżej, którzy mieli już siedmioro dzieci i dalej krzyczeli co środę i sobotę i to akurat wtedy, gdy było losowanie Totalnego Lizatora. Szef mieszkał ze swoim kuzynem (ale profesorem) i chomikiem na ostatnim piętrze i musiał mieć ciszę, żeby skupić się na analizowaniu, kto był jego wrogiem, a kto nieprzyjacielem.

Nowy kodeks zaczął obowiązywać w piątek trzynastego listopada i od tego czasu spadła drastycznie sprzedaż prezerwatyw, bo obywatele nie mieli zamiaru testować cierpliwości władzy po tym, jak brak cierpliwości został jasno zakomunikowany pierwszą, spektakularną interwencją policji moralnej w budynku, który przypadkowo okazał się budynkiem szefa Partii Rządzącej. Rodzice siódemki dzieci (ósme w drodze – zdążyli przed wybiciem szyb) zostali skazani wyrokiem sądu, wtedy jeszcze dwugodzinnego.

Policja moralna wykazała swoją przydatność. Stworzona przez pipidowców dwa lata wcześniej, jako Ruch Odnowy „Wyjdźmy na ulice”, nie miała specjalnie co robić, oprócz aktów zemsty na członkach partii, którzy oddali legitymacje. Teraz rosła w siłę, i to zupełnie legalnie, czyli tak samo jak rosła Tamta Organizacja w czasach, gdy dochodziła do władzy.

Przewodniczący pipidowców, zwany nieformalnie Pipidonem Krzywym zacierał ręce z zadowolenia. O tą sprzedaż prezerwatyw mu chodziło. Dobrze, że przeforsował, by wśród czynów karalnych, oprócz przekroczenia normy decybelowej, szkód cielesnych meblom wyrządzonych i zakłócania naturalnej cyrkulacji powietrza, umieścić posiadanie prezerwatyw w liczbie większej niż 0,99. Dzięki temu największy producent prezerwatyw w kraju splajtował i była to przez przypadek firma prowadzona przez siostrę Pipidona Krzywego, której do końca życia będzie pamiętał, jak go wyrolowała z lodami truskawkowymi na imieninach u wujka Heńka.

* * *

– Wicherek, wicherek, wicherek! – krzyczała Elwira i miała szczęście w oczach, a cała była naga. Nagi był też Edmund, no może z wyjątkiem krawata, ale chciał do końca zachować fason, a koniec się zbliżał i Edmund widział już zieloną łąkę i wielkie motyle i inne owady latająco-pylące.

Poznali się dwa miesiące temu. Elwira przyszła do jego oficyny i powiedziała, że nie wyjdzie. Co miał zrobić. Została asystentką w jego katedrze stosunków międzynarodowych. Sprawdził jej akta. Okazała się czysta politycznie, zresztą jak mogło być inaczej, skoro miała dopiero dwadzieścia lat, co powinno wydawać się o tyle dziwne, że dopiero zdawała na studia – na wydział stosunków właśnie.

Elwira krzyczała coraz głośniej, a Edmund pomyślał w przerwie między jednym czerwonym motylem i jedną cytrynową ważką, że lepiej, żeby nie wpadali.

Wpadli. Kapitan Moralności (inny niż przy sprawie 13398/Kar/XXX, ale z tą samą pogardą) powiedział:

– No co my tu mamy. Wicherek mamy i o dwa decybele za głośno ten wicherek.

– Ja sobie wypraszam! – krzyknął z pogardą Edmund, próbując wyplątać się z brezentowego płaszczyka z napisem „Sprawca czynu karalnego”. Kapitan Moralności dopiero wtedy przyjrzał się twarzy Edmunda i natychmiast powiedział z dziwną pokorą:

– A przepraszam pana profesora, najmocniej przepraszam.

Pan profesor był przez przypadek kuzynem i współlokatorem szefa Partii Rządzącej i zanim doszło do rozprawy sądu dwudziestosekundowego, zmieniono w trybie przyspieszonym zapis o kontrakcie cielesnym, wyłączając niektóre słowa, jako pozbawione nacechowania emocjonalnego i w związku z tym nie podpadające pod naruszenie prawa w postaci przekroczenia normy decybelowej.

Od dnia wprowadzenia w życie tej poprawki (dwudziesty ósmy marca) wszyscy w kraju zaczęli krzyczeć „wicherek”.

Oficjalne logo ePub

Jaki format wybrać? Takie pytanie zadają sobie i wydawcy, którzy planują publikować swoje książki w formie elektronicznej, i czytelnicy, którzy planują takie książki kupować i gromadzić.

Według mnie już w obecnej chwili zwycięzca wojny formatów e-książkowych jest znany – i jest to ePub.

Zacznę jednak od tego, dlaczego nie warto z punktu widzenia wydawcy inwestować w formaty i zabezpieczenia własne. Otóż różne formaty i różne sposoby zabezpieczania plików doprowadzają do rozproszenia i tak małego przecież rynku.

Porównując sytuację do rynku książki drukowanej stosowanie własnego formatu i własnych zabezpieczeń to tak jakbyśmy zmuszali czytelników do kupowania książek w jednej, konkretnej księgarni, na rogu tej i tej ulicy – i w żadnej innej.

Pamiętajmy o tym, że rynek książki elektronicznej zmienia postrzeganie szerokości półki księgarskiej. W fizycznej księgarni mamy kilkaset, kilka tysięcy tytułów. W księgarni e-książkowej tytułów jest kilkaset tysięcy lub kilka milionów. Skalę odczuwa też użytkownik – jeśli jego czytnik może pomieścić kilka tysięcy książek, to dlaczego ma decydować się na jedną księgarnię, w której książek jest kilkaset? Ma tu również znaczenie racjonalizacja zakupu drogiego póki co urządzenia, jakim jest czytnik. Jeśli mam zapłacić kilkaset złotych, to wolę mieć dostęp do maksymalnie szerokiej oferty.

Nie można również zapomnieć o możliwości wyboru. Czytelnik książki papierowej może wybrać miejsce zakupu, co wiąże się również z wyborem ceny i warunków zakupu. Może więc pójść do księgarni na rogu, ale też kupić książkę w sklepie internetowym. Odrębny format i zabezpieczenie e-książek skazują czytelnika na jeden sklep. Jeśli nie ma on największej oferty w atrakcyjnych cenach, trudno mu będzie zdobyć nowych użytkowników.

Z punktu widzenia czytelnika ważny jest więc dostęp do maksymalnie dużej liczby książek oraz możliwość wyboru. Staje się to tym bardziej istotne, im mniej książek dostępnych jest na rynku. Co innego w USA, gdzie do wyboru jest kilkaset tysięcy e-książek, co innego w Polsce, gdzie można wybrać spośród kilku tysięcy.

Podając przykład. eClicto to system zamknięty, ePub z własnym zabezpieczeniem. Na czytnik można wgrać jedynie książki kupione w e-księgarni eClicto. Nie da się czytać kupionych gdzie indziej i zabezpieczonych inaczej. Co jeśli ta sama książka kosztuje gdzie indziej trochę mniej? Albo jeśli w eClicto jej nie ma, a jest w innej e-księgarni? O wiele lepszy jest więc system z zabezpieczeniem “półotwartym”, czyli Adobe Content Server. Istnieje możliwość kupienia książki w jednej księgarni i czytania jej na czytniku innej – i na odwrót. Jeśli więc zdecyduję się na e-księgarnię Virtualo, która pracuje na Adobe, będę miał możliwość czytać jej książki na każdym urządzeniu i/lub w każdej aplikacji, która to zabezpieczenie rozpoznaje.

Posiadanie kont w kilku e-księgarniach będzie normą, nawet jeśli docelowo czytelnik będzie korzystać głównie z jednej. Ale trzeba mu dać taką możliwość, by mógł wybierać zgodnie z kryteriami, funkcjonującymi w sferze książki drukowanej.

Dla czytelnika o wiele lepszy jest system otwarty. I taki też powinien być dla wydawcy, jeśli chce tego czytelnika przyciągnąć do siebie. Może przyciągnąć ceną, dogodnymi warunkami zakupu. Na pewno nie przyciągnie ograniczeniami.

I jeszcze jedno. Rozdrobnienie nie prowadzi do rozwoju. Na obecnym etapie jest zbyt wiele niewiadomych, które powstrzymują czytelników przed poważnym zainteresowaniem się e-książką. Dlaczego mieliby zacząć gromadzić książki w formacie mobi, skoro nie wiadomo, czy jest to format przyszłościowy? Wolą poczekać na rozwój wypadków.

A rozwój wypadków wskazuje na ePub, jako na zwycięzcę.

Po pierwsze jest to format nowoczesny, taki, który z powodzeniem można odczytywać na urządzeniach z małym ekranem (komórki, czytniki). Pozwala na dopasowanie bloku tekstowego do proporcji ekranu, dobór wielkości i kroju czcionki. Już teraz można w tym formacie umieszczać obrazy, niedługo będzie podobnie z filmami i innymi plikami multimedialnymi. Intensywność prac nad rozwojem ePubu jest dużo większa niż formatów konkurencyjnych, np. mobi.

Po drugie, ePub ma wszelkie szanse stać się dominującym formatem e-książkowym na świecie. W tym kierunku poszły Sony eBookstore, Barnes&Noble, Kobo, Cool- er. W dużym stopniu było to spowodowane wprowadzeniem ePubu jako drugiego po pdf formatu w serwisie Google Books. Dzięki temu mniejsze e-księgarnie mogły deklarować wielkość swoich katalogów powiększonych o darmowe ksiażki z Google.

Myślę, że dyskusję na temat formatów ostatecznie zamknie Google, wprowadzając e-księgarnię Editions. Planowana liczba książek w sklepie – 4 miliony, co w połączeniu z 12 milionami z Google Books stworzy największy księgozbiór cyfrowy na świecie. Co ważne Editions ma mieć zabezpieczenie od Adobe, co również rozwieje wątpliwości na temat najkorzystniejszego sposobu zabezpieczeń.

Jednego dnia, przy wielkości Google Editions i wszystkich satelickich księgarń, system iBooks/iBookstore stanie się malutką księgarnią z egzotycznym DRM-em (Fair Play), którego nie używa nikt inny.

Co więcej, wystarczy, że Amazon wprowadzi, obok mobi, właśnie ePub i nikt już nie będzie miał wątpliwości, że proponując inny format skazuje się na przebywanie na obrzeżach rynku książki elektronicznej.

Czy nawet jeśli ePub zdominuje rynek, będą istniały równolegle inne? Czy zniknie z rynku mobi? Jak księgarnie powinny dostosować się do zmieniającej sytuacji na rynku? Czy dominacja jednego formatu jest faktycznie najlepszym rozwiązaniem? Czy jeden format nie wywoła fali piractwa?

Nie jest sztuką robienie rzeczy złych, mając przekonanie, że jest się kimś lepszym. Sztuką jest robienie rzeczy dobrych, mając przekonanie, że jest się kimś gorszym.

[Nadrugiegostarającysię]

Source: Amazon.com

W dwa i pół miesiąca po premierze iPada wszystkie najważniejsze programy do czytania książek znajdujące się w AppStore są już zoptymalizowane na to urządzenie.

Być może na takie zestawienie jest zbyt wcześniej, tablet pojawi się oficjalnie w Polsce za parę miesięcy. Chciałbym jednak wykorzystać okazję, by zwrócić uwagę na to, jak pojawienie się nowego typu urządzenia wpłynie na decyzje czytelników dotyczące konsumpcji książki elektronicznej.

Niedawno napisałem artykuł  o ewolucji sposobów gromadzenia książek. Tablet jako kolejne urządzenie dobrze spisujące się w roli e-czytnika spowoduje szybsze przejście do fazy czwartej – wirtualnej półki. Taka potrzeba będzie ewidentna u wszystkich tych, którzy mają już urządzenie na którym czytają, czyli najczęściej smartfon.

Niektóre z przedstawionych poniżej aplikacji na pewno będą przedmiotem oddzielnych wpisów.

Kindle

Zaczynam od tej aplikacji, bo najlepiej oddaje istotę zmian. Ktoś, kto ma aplikację na iPhone’a, po ściągnięciu jej na iPada, po zalogowaniu się do swojego konta w Amazonie ma dostęp do tej samej półki z książkami.

Jest to niesamowicie wygodne. Mogę skończyć czytać na jednym urządzeniu, np. wieczorem na iPadzie, ale następnego dnia, gdy jadę autobusem, wracam do czytania książki na iPhonie – otworzy się ona na tej samej stronie, na której skończyłem czytać. Możliwie swobodny dostęp do półki z e-książkami – jest to rodzaj funkcjonalności, z której każdy kto spróbował, nigdy nie będzie chciał zrezygnować.

Dostęp do książek w chmurze, liczba książek w ofercie, przyjemy interfejs, szybka synchronizacja a niedługo funkcje społecznościowe – to powody, dla których Kindle staje się moją podstawową aplikacją książkową. Jedyne czego mi brakuje, to możliwość dodawania książek spoza Amazona.

:. więcej informacji

iBooks

Nie jestem fanem iBooks. Ładnie wygląda, można kupować książki wewnątrz aplikacji – i nic poza tym. Książek jest 60 tysięcy (niektórzy uważają, że mniej), z czego połowa to domena publiczna. Są one droższe niż w Amazonie i jest ich tak tragicznie mało, że sam fakt, że można je kupić bez przechodzenia do Safari, niespecjalnie mnie przekonuje. Zresztą, jak pokazuje przykład Amazona, można sobie poradzić z tym utrudnieniem tworząc wersję mobilną strony, gdzie zakup jednym kliknięciem załatwia wszystko.

Podejrzewam, że nawet, gdy pojawi się iBooks w wersji na iPhona (można będzie mówić o dostępie z wielu urządzeń), to aplikacja nie zdetronizuje Kindle.

:. więcej informacji

Kobo

Kobo to czarny koń w tej rozgrywce. Przykład nowoczesnego i dynamicznie rozwijającego się sklepu. W porównaniu z Amazonem dają tyle samo możliwości dostępu (aplikacje oraz ostatnio e-czytniki), mają niższe ceny, nie trzeba płacić “haraczu międzynarodowego” i w ofercie księgarni są darmowe książki z domeny publicznej. Przy okazji premiery swojego czytnika, można się było dowiedzieć, że w ofercie są 2 miliony książek, więc w grę na pewno wchodzą zasoby Google Books, te dostępne w formacie ePub.

Aplikacja jest przemyślana, ma fajnie dobrane możliwości personalizacji. Jedyny zauważalny mankament to zbyt długo trwająca synchronizacja.

:. więcej informacji

BN eReader

Dla posiadających konto w Barnes&Noble. Księgarnia również chce zapewnić dostęp z maksymalnie dużej liczby urządzeń. Ale póki co – niestety większość funkcjonalności dotyczy czytelników w Stanach.

:. więcej informacji

Wattpad

Jest to pierwsza aplikacja, która została przygotowana na iPada – i to już w parę dni po styczniowej konferencji. I niestety wygląda na stworzoną w wielkim pośpiechu, tak jakby nie twórcy nie mieli możliwości testowania jej na docelowym urządzeniu, a potem już im się nie chciało. Dla fanatyków serwisu.

:. więcej informacji

Safari

To nie pomyłka. Mimo ze Safari nie jest wymyślone, to świetnie się do tego nadaje, co przy przechodzeniu osobistych biblioteczek w chmurę może bardzo się przydać. Już teraz można czytać książki w Google Books. Za parę tygodni, gdy ruszy Editions dojdzie do tego możliwość kupowania książek.

Warto podkreślić również, że 10 milionów książek ze Scribd po przejściu serwisu z flasha na HTML, również można czytać w przeglądarce.

Stanza

Stanzę umieszczam na szarym końcu, bo też jako ostatnia z ważnych aplikacji książkowych w AppStore została zoptymalizowana na iPada. Jeśli Amazonowi zależało na tym, żeby jej użytkownicy przenieśli się na Kindle, to się udało, przynajmniej w moim wypadku.

Aplikacja pojawiła się wystarczająco późno, by dotkliwie odczuć jej podstawową, w porównaniu z wyżej opisanymi wadę – brak synchronizacji między urządzeniami. Jeśli ktoś zbudował sobie katalog książek na iPhonie, nie ma do niego dostępu na iPadzie. Ale silne strony pozostają – wewnętrzne katalogi, dodawanie książek z linku i najbogatszy zestaw funkcji.

:. więcej informacji

Zachęcam do jej pobierania i dzielenia się ze znajomymi. Zapraszam również do przeczytania angielskiego tłumaczenia.

Opis książki:

Hasło niepoprawne to dwadzieścia pięć krótkich, czasem zabawnych, czasem złośliwych opowiadań, idealnie nadających się do tego, by odkryć przyjemność czytania książki wyglądającej jak piękny i lśniący telefon komórkowy.

To świeże, lekkie i pozbawione mentorskiego tonu spojrzenie z dystansu na absurdy współczesności: zmaganie się z coraz bardziej skomplikowanymi urządzeniami, gonitwa za nowinkami technicznymi, pułapki nowoczesnego stylu życia, nikomu niepotrzebne wynalazki i niewyobrażalne tempo, w jakim dezaktualizują się otaczające nas rzeczy i wartości.

Court Merrigan napisał w recenzji angielskiego tłumaczenia książki:

You not likely come across anything quite like Password Incorrect any time soon. Unless this work receives the wide audience it deserves and imitators spring up.

Wybierz sposób pobrania:

Bezpośrednio

Ściągnij książkę bezpośrednio z tej strony na dysk komputera. Potem możesz przekopiować ją na telefon, czytnik lub tablet.

:. Format ePub
:. Format rtf
:. Format txt
:. Format pdf

Feedbooks

Z tego serwisu możesz pobrać książkę na komputer w jednym z formatów: ePub, mobi i pdf (ten ostatni również w wersji personalizowanej). Za pośrednictwem Feedbooks książka dostępna jest również w wewnętrznych katalogach:
- aplikacji Stanza – na iPhone’a, iPoda Touch oraz iPada (ściągnij Stanzę)
- aplikacji Aldiko – na telefony z systemem Android (ściągnij Aldiko)
- aplikacji  Ibis Reader – na iPada oraz na telefony z systemem iPhone OS i Android (ściągnij Ibis Readera)
- aplikacji Bookshelf – na telefony z systemem iPhone OS (ściągnij Bookshelf)

:. Przejdź do strony z książką

Smashwords

Możesz czytać książkę on-line lub pobrać w jednym z wielu formatów, w tym ePub, mobi, rdf, pdb. Katalog publikacji ze Smashwords dostępny jest w aplikacji Stanza. Możesz również otworzyć stronę w telefonie komórkowym – powinna ona automatycznie optymalizować się pod urządzenie mobilne

:. Przejdź do strony z książką

Scribd

W serwisie Scribd możesz czytać Hasło niepoprawne on-line. Masz również możliwość pobrania książki w formacie pdf lub txt. Jest również dostępna opcja wysyłania książki na telefon komórkowy lub czytnik.

:. Przejdź do strony z książką

Bezkartek

W e-księgarni Bezkartek.pl znajduje się dział polskojęzycznych e-książek w formacie ePub. Tutaj również znajdziesz praktyczny przewodnik, jak ściągnąć książkę na iPhone’a.

:. Przejdź do strony z książką

eClicto

Książka dostępna jest w dziale bezpłatnych e-booków e-księgarni eClicto. Możesz ją pobrać na komputer lub czytnik za pomocą Menedżera eClicto.

:. Przejdź do strony z książką

eLib

Nowy polski serwis z e-bookami i audiobookami – eLib.pl – oferuje książkę w formacie pdf.

:. Przejdź do strony z książką

Goodreads

Z tego popularnego serwisu dla miłośników książek możesz ściągnąć Hasło niepoprawne w formacie ePub.

:. Przejdź do strony z książką

Wattpad

W serwisie Wattpad można przeczytać książkę on-line, wysłać na komórkę lub pobrać na jedną z wielu aplikacji (lista tutaj).

:. Przejdź do strony z książką

Był piękny wrześdziernikowy dzień. Słońce szumiało nad horyzontem, a wiatr świecił pustkami, jak w te upojne, pełne dwutlenkowch fantazji dni pierwszego przesilenia wiosennego.

Zbysz był w dobrym nastroju, zmęczony, ale szczęśliwy, jak ktoś, kto pracował całą noc, ale pewien jest, że efekt jego pracy będzie doceniony, skonsumowany i nagrodzony. Już cieszył się na wieczór, który wspólnie z kolegami ze strzeżonego osiedla mieszkaniowego na Spółkach spędzi miło przy dwulitrowej butelce coli i czymśtamczymśtam w dyżurce czerwononosych ochroniarzy.

Wszyscy w firmie mówili do niego Zbysz, bo odbył dwutygodniowy staż w firmie wzornictwa przemysłowego w Stratford pod Londynem, gdzie tak go właśnie po raz pierwszy ktoś nazwał, i był to sam szef firmy, niejaki Dogson, który lubił skracać nazwy i zarobki.

Nazywali go Wielki Zbysz, bo miał 190 centymetrów wzrostu, a jego chude nogi podpierały zbyt dużo żywej masy i dobrze się z tym czuły.

Zaraz po stażu wrócił do biura z etykietą specjalisty pierwszego sortu i od razu objął ważną funkcję głównego projektanta, po Waldku Cnocie, który po pijaku naraził się Włamścicielowi.

Włamściciel, czyli właściciel firmy obuwniczej Foot Loose nie lubił podejmować decyzji i był mściwy, zwłaszcza, gdy ktoś zarzucił mu, że nie lubi podejmować decyzji.

Ponieważ dzień był piękny, Zbysz miał wielką nadzieję, że z podjęciem decyzji Mściszef nie powinien mieć kłopotu. Każda z wersji nowego półbuta sportowego z serii roboczo nazwanej Foot Fair była perfekcyjnie przemyślana i zaprojektowana. Wersje od 16. do 20. były skrojone na modłę nowych Nibooków, a wersje od 21. do 24. – nowych Baabroków.

– Tak, no zgadzam się generalnie z twoją rekomendacją jedną i drugą. I dodałbym jeszcze te wersje dwie, o te i zrobił po dwie wersje kolorystyczne i dwie z tą nową podeszwą, co przyszła z Chin i wtedy mi pokaż i wtedy już na dobre wybierzemy, bo produkcja musi ruszyć – powiedział Włamściciel.

Zbyszek tylko trochę był niepocieszony, głównie z faktu, że nie wypije dziś wieczorem coli z czymśtamczymśtam, bo będzie musiał pracować do rana, bo miał do zrobienia razem szesnaście wersji, a jego asystentka nie mogła siedzieć po godzinach, bo była nieoficjalną dziewczyną Włamściciela.

O trzeciej nad ranem Zbysz przetarł oczy i pomyślał tylko:

– Byleby tylko nie doszło do sześdziesięciu wersji, bo zaczną się kłopoty, jak wtedy, przy bucie wieczorowym Carrington.

Z wersji 25.–41. Mściszef wybrał dwie.

– Te robiła Jolka? – upewnił się.

– Tak. Te robiła Jolka – powiedział Zbysz, chociaż Jolka od dawna nie zrobiła żadnej wersji, bo tylko się malowała i naklejała sztuczne rzęsy, wargi i modne w tym sezonie kości policzkowe.

– No to pociągnijcie te dwie wersje Jolki razy dwa i na jutro, bo mam zły dzień. I w czterech wersjach koloru, bo w tym sezonie też bordobeżyk modny będzie.

– Czyli czerwień kaszubska, stalowa rdza, barbieróżyk i bordobeżyk?

– Tak, bordobeżyk musowo też. Albo też dodaj tę wersję Jolki trzecią.

– Ale nie ma żadnej trzeciej wersji Jolki.

– No to ją zrób, zróbcie.

W Zbyszku się zagotowało.

– Co ty taki buraczany? – spytała Jolka, gdy wrócił do pokoju projektantów.

– A nic.

– To pomóż mi nakleić sztuczny dekolt, bo sama sobie połamię paznokcie. Tylko się nie podnieć mną, ty hultaju!

– Zupełnie mnie nie rajcujesz – odpowiedział zimno Zbysz, a Jolka się obruszyła.

– No wiesz, chyba się obrażę, ty impotetencie.

– Tetencie mówisz…

Czas mijał bokiem, a Zbyszek wstrzymał wszystkie czynności swojego układu autonomicznego, byle tylko zdążyć. Z jednej strony miał dosyć, a z drugiej miał taką wredną cechę, która kazała mu wszystko dopieszczać i poprawiać. Potem jeszcze poprawiać po poprawianiu, gdyż nie było to wystarczająco poprawione, a nawet jak było to nie za bardzo i zawsze można było znaleźć coś, co można byłoby jeszcze poprawić. I potem jeszcze.

Jedyne czego tego dnia nie poprawił, to sztuczny dekolt Jolki, mimo że go wyraźnie o to między słowami prosiła w stylu komendy harcerskiej.

– Wychodzę. Rób, rób, poczuj za co pieniążki zarabiasz, tylko nie spieprz mojego projektu – powiedziała Jolka wyniośle, tonem „masz za swoje ty impotetencie”.

– Znowu – dodała po chwili, akurat w momencie, w którym Zbyszek dodał:

– Znowu.

Zdążył się do takich odzywek na odchodne przyzwyczaić i w zupełnie oczywisty sposób umiał odczytać dosyć jasne intencje swojej pracownicy.

– Idę do restauracji w hotelu na kolację z ludźmi, co mają maniery, cywilizowanymi ludźmi, wiesz. A zresztą, co ja ci tu będę i tak nie zrozumiesz znad tego swojego buta, tylko uważaj na kolor, słyszysz, bo ma być bordobeżyk, a nie bordobeżyk z saturacją obniżoną o 10 procent. No idę, i nie siedź tak, bo kołtuniejesz tylko. Boże, co ja mam za szefa skołtunionego. I niby w Anglii był – powiedziała Jolka i wyszła z pokoju.

Buty, buty, buty, buty, yty, but. Butami but butowić, butowany z buta, but, ut, buto-ta-ta-trat, but, buty, buty, buty, yty, but. Butemsko w bucie butorabut, ut – w rozległych okolicach czwartej na ranem Zbysz widział już wszędzie buty. Gdy wyciągnął jeden z więzadła przypachwinowego, drugi spod paznokcia, a trzeci z gałki ocznej, postanowił przerwać malignę.

Wyszedł przez okno na parapet, wziął głęboki oddech, zamknął oczy i uniósł się w powietrzu na jakieś dwadzieścia metrów.

To go uspokajało i pozwalało skupić myśli. Obrócił się na wznak. Nad nim bezkres wszechświata w postaci czerwonego światła odrzutowca pasażerskiego, który latał w kolejce do wylądowania. Pod nim bezkres życia w bucie. Rześka przyporanna bryza owiewała jego plecy i napawała dobroczynnym chłodem naczynia włoskowate i cośtamcośtamprzypiersiowe, bo na colę z ochroniarzami nie miał co liczyć. Było to jednak zbyt mało, by kora mózgowa sprokurowała informację „już jest luksowo”. Obrócił się na brzuch. W odpowiednim momencie, bo zaczął padać grad, a Zbyszek nie lubił gradu i spadł na budę Burka, psa pilnującego zakład, który się przestraszył, gdy ten zaklął:

– Cholera, już trzeci raz w tym miesiącu, psia mać.

– No i co to jest, Zbysz? I co ty taki powyginany na boki? Mieliście z Jolką pociągnąć te wersje od Jolki, a te, co zrobiłeś, nieprzymierzając, są gówniane. Zbysz, Zbyszu ty, kim ty jesteś, że sobie myślisz, że się będziesz wymądrzał?! Dawaj mi tu wszystkie wersje do tej pory zrobione!

– Ale to co pan prezes widzi, to są wersje od Jolki!

– Dawaj mi tu wszystkie wersje do tej pory zrobione, ale już! A zwłaszcza od Jolki, ty impotencie!

Szef raczej udawał, że był w złym nastroju, bo powinien być w dobrym, skoro poprzedniego dnia jego GKS Rypin wygrał w lidze aż 2 : 1. Dwie godziny wybierał wersje do dalszej pracy (albo udawał, że wybiera) i zaangażował w proces decyzyjny Jolkę, główną księgową i sprzątaczkę z łapanki w WC dla pracowników.

– Różowiutkie najlepsze, tylko za mało różowiutkie, panie prezesie nasz kochany! – zachłysnęła się swoim głosem główna księgowa i poprawiła konstrukcję z supermocnego lakieru do włosów utrzymującego śladowe ilości tego, do czego był.

– Ale to są buty dla facetów. I to głównie męskich! – próbował walczyć Zbysz, ale został uciszony piorunującym spojrzeniem sztucznego dekoltu Jolki, a poza tym zabolał go bark po budzie.

Wersje z piątej i szóstej dziesiątki miały być prezentowane dnia następnego. Zbyszek, który w nocy spadł tym razem na murek przy wejściu głównym zaczął od fundamentalnego dla projektu stwierdzenia:

– Wybierzmy coś w końcu, błagam.

Reakcji Włamściciela nie trzeba chyba opisywać, może należałoby jedynie podkreślić, że nie padły żadne mocne słowa, bo szef poprzedniego dnia wygrał trójkę w totoplotka i był w dobrym humorze, który kumulował się z wygraną GKS-u Rypin sprzed dwóch dni i nowymi twórczymi pozycjami łóżkowymi nazwanymi Jolka-136 oraz Jolka-137. Ale mściwość włamała się do umysłu szefa i Zbysz miał tego świadomość.

– Ty mi tu, Zbysz, nie podskakuj. Lepiej popatrz, jak wiele daje z siebie twoja skromna pracownica – zakończył mściwie Mściszef i spojrzał w taki sposób, w jaki spogląda ławnik, gdy mówi „winny”.

Następnego dnia stało się to, czego Zbysz najbardziej się obawiał – był zły. Gdy był zły, to był nieprzyjemny. Gdy był nieprzyjemny to mógłby zgnieść psychicznie każdego i każdego zmieść z powierzchni gładkich, jeżeli znajdował się w zasięgu jego wzroku. A był zły, bo wybiła 61. wersja. To oznaczało, że będzie walczył do upadłego. Bez względu na koszty. Czy to się komuś podoba czy nie. Będzie mówił prawdę i obnażał fałsz. Tak, dojrzał do tego. To był ten dzień, kiedy mógł przegrać wszystko. Albo wygrać wszystko. Tym bardziej że w nocy nawet nie spadł, bo przeklękał większość czasu z głową w sedesie na pierwszym piętrze (tam panował większy brud gówniany, ale większa czystość emocjonalna – gabinet prezesa był na parterze). Klękalność nocna pochodziła od piersiówki, która od kilku dni robiła się coraz większa i o dziwo zawsze była pełna.

Z takim demaskatorskim zamiarem szedł Zbysz do gabinetu prezesa. Wpłynął przez drzwi w stylu niemrawiastym nieuświadomionym, nie wiadomo dlaczego. Miał mieć mowę od razu po wejściu do gabinetu zaczynającą się od słów „dosyć tego!”.

– No, właź wielka lalo, no już – powiedział Włamściciel, a Zbysz stanął po ścianą, w sumie też nie wiadomo dlaczego, bo przecież miał zacząć od „dosyć tego” (może być bez wykrzyknika).

Mściszef zebrał gremium oceniające, w skład którego, oprócz Jolki, głównej księgowej i sprzątaczki, weszli jeszcze szef komórki marketingu i szef komórki sprzedaży. Najważniejszy po proboszczu w tej dzielnicy Lęknicy i najważniejszy po swojej kochance w swoim zakładzie czekał i miał srogą minę, chociaż dalej całkiem niezły humor, bo parę godzin wcześniej doszły pozycje od Jolka-138 do Jolka-142.

– Panie prezesie, to są wersje 58., 59… – Zbyszek zaczął pokazywać projekty i zastanawiał się, czy rozpoczęcie następnego zdania od „dosyć tego” będzie udane. Do jego świadomości zaczęła przebijać się łąka pełna niewinnych polnych maków czerwonością-upojenia-obietnicą swą kuszących jedynie ciukających wolontariuszy pracy butem tłamszonej.

W tym momencie zadzwoniła komórka szefa i ten ją odebrał sprawnym ruchem ćwiczonym w szatni na siłowni. Dał przy tym znak ręką (ćwiczony na minipolu golfowym w parkingu podziemnym centrum handlowego Snobland), by kontynuować prezentację.

–… sześćdziesiąta, sześćdziesiąta pierwsza… – ciągnął główny projektant, w którym wzbierało coś, czego nie mógł już nazwać gniewem, a tęsknotą raczej.

– Tak! – powiedział Włamściciel, a nikt na sali nie wiedział, czy to było do komórki komórki czy do buta.

–… sześćdziesiąta druga…

– Tak!

–… sześćdziesiąta trzecia…

– Tak jest i super! – powiedział prezes i spojrzał za okno, gdzie zobaczył rosłego robotnika młotem pneumatycznym rozbijającego świeżo co położoną płytę chodnikową.

Dało to asocjację przyszłościową z pozycją Jolka-143 i prezes szybko dodał:

– No, wiecie co robić. Chcę to widzieć na półce w moim minimarkecie sportowym najpóźniej za dwa tygodnie. Aha, pani Jolu, proszę ze mną, mam do przekazania parę uwag co do koloru yzm… hgru.

Gdy Jolka wybiegła z gabinetu, Zbysz wyfyrtnął całą swoją energię i stał się cieniutkim balonikiem z powłoki skórnej.

– Wiecie, to chyba była 61., to „tak” było takie zdecydowane, jak przy Carringtonie – powiedziała rzutkim głosem księgowa, a jej instalacja z lakierowłosia opadła o 2 centymetry.

– No nie wiem. Wtedy wyszło, że tak, ale prezes miał pretensje, jak nie chcieli wziąć do hipermarketów – wątpiącym głosem powiedział szef komórki sprzedaży.

– Ale jak wzięli, to już nie miał – odparła atak księgowa i spojrzała na sprzątaczkę w taki sposób, że ta wiedziała już co ma powiedzieć:

– No.

– A ja myślę, że ostatnia, 63. On wtedy miał taki najbardziej radosny głos i jeszcze powiedział „super”.

– Super, ale szkoda, że nie ma naszej miss, miii, miii – wydał z siebie ledwie słyszalne piski Zbysz. – Ona zna pana prezesa najlepiej, piii, piii.

– Co ty mówisz Zbysieńku? – zainteresowała się główna księgowa.

– No to głosujemy, żeby odpowiedzialność się rozeszła demokratycznie i humanitarnie – powiedział szef komórki marketingu i wszyscy się zgodzili.

– Ale ja mam łazienkę na drugim do posprzątania, aaaaaj, lecę! – krzyknęła sprzątaczka i zostały cztery osoby.

Po dwóch godzinach egzystencjalnej interpretacji zamysłu prezesa stanęło na tym, że została wybrana wersja nieważne jaka, ale prawie na pewno nie 61.

Zbyszek wylądował w miejscu, o którym marzył od rana, a które łąkę pełną maków mu przypominało – w łazience na pierwszym. Unosił się w sedesie, lewitując cztery centymetry nad wodą i było mu źle, ale coraz lepiej, czyli coraz mniej źle. Ta pozycja mu odpowiadała. Nikt go tu nie widział, a obecność wody dawała pozory oczyszczenia umysłu. Do ceramicznej ścianki sedesu miał jakieś dwa kilometry, więc cieszył się nieposkromioną przestrzenią i wolnością. Obrócił się na wznak i zobaczył gdzieś hen tam w górze coś na kształt sufitu białego, niewinnego i niesplamionego koszmarem złego wyboru. I na suficie tym, gdzieś bardziej na lewo, był napis z namaszczeniem naniesiony tą samą białą farbą co sufit, więc tylko Zbyszek go widział. A były napisane dwa słowa: „tak” oraz „nie”.

I wtedy, z dołu, z głębi rur kanalizacyjnych zaczęły dochodzić jakieś ponure dźwięki.

Po chwili pełnej niemiłego napięcia usłyszał z czeluści sedesu głos prezesa materializowany pięcioma bąblami śmierdzącego powietrza:

– Nowe-wersje-zrób-mi-Zbysz!

Pobąblowa, zabulgocona cisza nastała następnie. A główny projektant zobaczył, jak z sufitu, mijając się z „wersje” i błyskotliwie unikając zderzenia ze „zrób”, frunęło w jego kierunku z lekkością liścia najpiękniejsze słowo na świecie.

Wszyscy zadajemy sobie pytania, jak będzie wyglądała książka za kilka lat.

Mam wrażenie, że wiele osób wzięło sobie zbytnio do serca tytuł książki Łukasza Gołębiewskiego Śmierć książki. Zamiast potraktować tytuł jak zaproszenie do dyskusji nad przyszłością i rozwojem książki, przyjęliśmy śmierć za fakt, w związku z czym poruszamy się w obszarach romantyczno-martyrologicznych Rejtanem znaczonych.

Tymczasem najbardziej potrzeba wszystkim dystansu. I taki właśnie jest film, moim zdaniem genialnie opisujący obawy związane z rozwojem książki – bo nie tylko w Polsce boimy się nowości. Mamy tu opinie autorki, wydawcy, geeka, tradycyjnej czytelniczki, księgarza i eksperta rynku wydawniczego.

Najważniejsze jest to, że film jest niesamowicie zabawny. Pozwala to zneutralizować wszystkie uprzedzenia. Te są najmniej potrzebne.

Coraz częściej kupowane przez nas książki nie będą już tylko papierowe, ale także elektroniczne. Niektórzy czytelnicy, a wśród nich i ja, zastanawiają się nad idealnym i docelowym sposobem powiększania prywatnych zasobów e-książkowych. Sytuacja zmienia się szybko, rynek eksploduje – co ma wpływ na to, jak kupujemy i konsumujemy e-publikacje.

Poniższe zestawienie jest próbą pokazania zjawiska z punktu widzenia praktykującego e-czytelnika. Etapów jest kilka. Każdy z nas dobierze sobie optymalny sposób, będący połączeniem kilku opcji.

1 :. Półka

Stara dobra książka drukowana. Każdy z nas ma w mieszkaniu bibliotekę lub biblioteczkę, bez względu na to, czy pochłania książki sposobem nałogowym, czy jedynie przegląda tę podarowaną raz na rok na imieniny. Te ważniejsze stawiamy na półce łatwiej dostępnej, te mało istotne – wyżej lub głębiej.

Ten sposób gromadzenia książek nie zmienił się od kilkuset lat, i pozostanie niezmieniony tak długo, jak długo będzie na świecie książka papierowa – czyli znacznie dłużej niż nam się wszystkim wydaje.

Natomiast możliwe jest, że bardzo niedługo na takiej półce pojawią się również płyty z e-książkami zebranymi w etapie drugim, z którymi nie mamy co zrobić, bo okazały się niezbyt wygodne, a szkoda nam je tak po prostu wykasować z komputera.

2 :. Dysk

Gdy zaczynamy brać pod uwagę książkę elektroniczną, a coraz więcej osób tak właśnie robi, to trzeba zacząć od tego, że ta forma książki znacząco zmienia postrzeganie własności i fizyczności. Jej jedynym ucieleśnieniem jest ikona pliku na pulpicie lub w folderze. Bo e-book w swojej pierwotnej postaci jest plikiem, który pobieramy z sieci. tak więc półką dla e-książki jest folder w komputerze lub na dysku zewnętrznym.

Ten etap trwa już od kilkunastu lat i wciąż jest najpopularniejszy, chociaż w porównaniu z dwoma następnymi staje się mało wygodny. Żeby książkę ze sobą wziąć, trzeba wziąć komputer, pewnie laptop, co wcale nie jest już takie pewne, bo zwiększa się konkurencja ze strony e-czytników, tabletów i komórek.

Można oczywiście przekopiować plik na dysk wymienny lub urządzenie docelowe. Z mojego punktu widzenia, a jestem już na etapie czwartym, jest to bezpodstawna strata czasu. Mijają czasy “kopiuj-wklej”, żyjemy w czasach “zaloguj-wyloguj”.

3 :. Urządzenie

W poprzednim etapie jedynym dowodem na istnienie własności e-książki była obecność pliku na dysku właściciela. Natomiast jeżeli własność sprowadzić do posiadania kontroli nad książką, to przestaje mieć znaczenie, czy znajduje się ona na moim dysku, czy jakimkolwiek innym.

Osoby, którzy przedkładają wygodę dostępu nad rozbudowanym poczuciem własności, zaczęli doceniać wartość urządzeń, które zapewniają szybki i wygodny dostęp do własnych zasobów książkowych. Chodzi głównie o e-czytniki. Czytnik staje się synonimem półki z książkami.

Etap ten trwa parę lat. Za punkt startowy można uznać pojawienie się na rynku czytnika Kindle 1.

Pamiętam, gdy pół roku temu starałem się wybrać dla siebie czytnik. Nie zdecydowałem się. Po pierwsze czekałem na przystępne urządzenie z przeglądarką (żeby można było korzystać ze spodziewanego w marcu Google Editions), a po drugie czekałem na iPada. Już wtedy miałem potrzebę dostępu do wielu źródeł, w których mógłbym kupować książki.

4 :. Aplikacja

Gdy trzy lata temu został wprowadzony iPhone, nikt nie spodziewał się jakie wywoła zamieszanie. W AppStore pojawiło się kilkanaście rozbudowanych aplikacji do czytania książek. Każda z nich z dostępem do własnych zasobów, wiele z wewnętrznymi katalogami darmowych publikacji. Niektóre z aplikacji zapewniają dostęp on-line. Podobnie jest z czytaniem książek w Google Books – czyli za pomocą przeglądarki Safari. Mnóstwo publikacji to książki-aplikacje.

Dla mnie to właśnie iPhone (a nie iPad) wywołał rewolucję w sposobie konsumowania i gromadzenia książek. Ważniejsze od faktu posiadania książki na dysku iPhone’a (przecież nawet nie widać folderów) jest dostęp do nich z poziomu aplikacji. To jest pierwszy wymiar – pojedyncze urządzenie z listą aplikacji.

Ale jest też wymiar drugi: szereg aplikacji na różne urządzenia zapewniających dostęp do tego samego sklepu. Dobrymi przykładami są Kindle (aplikacje na komputer, komórki i tablety, oprócz oczywiście własnego czytnika), ale również Kobo, Barnes&Noble czy Wattpad. Czytanie tej samej książki na wielu urządzeniach za pomocą odpowiednich aplikacji – coraz bliżej do chmury.

5 :. Chmura

Jeśli ktoś nie ma problemu z tym, że uosobieniem książki jest aplikacja, to nie będzie miał problemu również z tym, że książka prze niego kupiona będzie przebywała na wirtualnym serwerze, czyli w chmurze. Powiem więcej, kto raz przekona się, jakie to wygodne, nigdy nie będzie chciał z tego zrezygnować.

Coraz więcej osób, które regularnie czytają e-książki, korzysta z więcej niż jednego urządzenia. Może to być zestaw komputer-czytnik albo tablet-komórka. Taki zwyczaj znacznie upowszechni się i zostanie utrwalony przez tablety.

W systemach wielodostępowych takich jak Kindle, kontrolę nad książką mamy z poziomu serwerów Amazona. Dzięki temu bez względu na to, czy otwieram ją na czytniku czy iPhonie, po krótkiej synchronizacji książka otwiera się na na stronie, na której przestałem ją czytać.

Wielki krok do przodu zrobimy dzięki Google Editions, gdzie dostęp do półki z książkami będzie taki sam, jak do wszystkich innych usług Google – przez przeglądarkę. Biorąc pod uwagę fakt, że e-czytelnicy poszukują swojego docelowego modelu kupowania i gromadzenia książek, a dystrybutorzy treści starają się przegonić konkurencję w liczbie punktów dostępowych do kont czytelniczych, najważniejsze stanie się to, kto będzie w stanie zapewnić maksymalnie wygodny dostęp do maksymalnej liczby książek.

Etap e-książek w chmurze trwa kilka miesięcy, a te najbliższe pokażą, czy poprzestaniemy na modelach już nam znanych, czy też pojawią się nowe.

Oczywiście można się uprzeć i uznać, że cztery e-książkowe etapy to jedno i to samo. Dla mnie to nie jest jedno i to samo. Każdy z nich wpływa w inny sposób na decyzje o zakupie książki.

W przypadku czytników ich kupno powiązane jest z wyborem e-księgarni. W systemach zamkniętych, jak np. Amazon, eClicto czy iBooks praktycznie nie ma szans na wymienność książek z tymi zakupionymi gdzie indziej. Są też systemy takie jak Adobe Content Server, które zapewniają przynajmniej teoretycznie, wymienność książek między księgarniami obsługiwanymi w ten sam sposób. Każdy z tych modeli daje czytelnikowi inne narzędzia do kupowania książek i zarządzania swoją biblioteką.

Dużo łatwiej jest wtedy, gdy zaczynamy myśleć o gromadzeniu książek w oparciu o urządzenie z odpowiednią liczbą aplikacji. Jeśli mam iPhone’a, to mogę za darmo ściągnąć aplikacje Amazona, B&N, Kobo, Wattpad i wiele innych. Jedno urządzenie zagwarantuje mi dostęp do olbrzymiej liczby książek. Dlaczego mam decydować się na Kindle Store, skoro mogę mieć dostęp również do pozostałych?

Jeszcze łatwiej będzie w sytuacji, gdy na dobre zacznie funkcjonować idea księgozbioru w chmurze. Wtedy nie będzie miało znaczenia urządzenie, mniejszą rolę będą odgrywać aplikacje, najważniejszy stanie się (nieprzerwany) dostęp do Internetu.

Gdy wojewoda Mrugalski obudził się po długiej nocy spędzonej w stanie wskazującym na spożycie usługi cielesnej regulaminowej, spostrzegł w momencie podnoszenia prawej ręki w celu wykonania gestu „hello mein Wódz” do swojego portretu umieszczonego nad łóżkiem w ilości sztuk trzech, że ręka ta jest lekko zdrętwiała, a spał na boku lewym.

Podejrzane, pomyślał wojewoda i wykonał ruch skrobiący regulaminowy poranny. Wstał, zrobił sobie kawę czarną koncesjonowaną przez kancelarię Wodza, wypalił papierosa w trybie od peta wstecz, zjadł jajecznicę przygotowaną przez żonę, która odeszła od niego dwa lata temu, i już w tydzień później na specjalnej konferencji prasowej ogłosił, że był inwigilowany przez swoją lewą rękę.

– Mam dowody na to, że już od urodzenia byłem inwigilowany przez służby, których tajnym agentem była lewica, i aż wstydzę się powiedzieć, że moja. W szczególności ten bezprzykładny proceder służb skupiał się na mojej prawej ręce, która wielokrotnie odnosiła urazy fizyczne i psychiczne, a jej stan zdrowia pozostawia wiele do życzenia. Jeżeli nie przerwę tej fali zbrodni pod moim adresem na prawo od lewej kończyny górnej, to będzie to ogromna krzywda dla mnie, dla województwa, dla kraju! – mówił rozentuzjazmowany Mrugalski i zapowietrzając mikrofon główny, zapowiedział złożenie doniesienia do prokuratury.

Dziennikarze zwietrzyli dobry temat:

– Kiedy po raz pierwszy zorientował się pan, że jest śledzony, podsłuchiwany, machany?

– Dlaczego dopiero teraz zawiadamia pan prokuraturę, skoro był pan łapany za rękę od samego urodzenia, czy wręcz może nawet wcześniej, jak można sobie wyobrazić?

– Kiedy ujawni pan wszystkie dokumenty związane z inwigilacją pańskiej prawej ręki. No właśnie: ręki czy dłoni?

– Czy nie uważa pan, że sprawę należy traktować mimo wszystko bardziej całościowo, to znaczy, jeżeli pan nie jest agentem, to pana lewa ręka też nie?

– Albo jeżeli pana lewa ręka jest, to pan też?

– Czy nie posługuje się pan tak znienawidzonym agentem, gdy otwiera pan drzwi lewostronne?

– Jak się pan czuje z agentem służb w jednym domu?

– W jednym łóżku?

– Czy rozmawiacie ze sobą?

Mrugalski miał swoje powody, by zrobić mediowe larum wokół tego, co sterczało mu z lewej strony tułowia. Po pierwsze: było ono agentem, bez cienia wątpliwości, a dowody same się znajdą; po drugie: miał już dosyć urzędu wojewódzkiego, bo zieleń w korytarzach działała mu na nerwy, a lokalne dziennikarzyny szukające dziury w całym nie wpływały pozytywnie na równowagę bioenergetyczną; po trzecie: miał już dosyć zapełniania 1489 pikseli ekranu za prawym ramieniem Wodza w czasie relacji ze spotkań w terenie, choć miał w tym już wprawę i zazdrościli mu tego wszyscy nieoficjalni doradcy Wodza.

– Czas na więcej pikseli, panie mein Mrugalski – nucił sobie wojewoda do melodii, którą sam wymyślił, przez co był podwójnie zadowolony, otwierając lodówkę z piwem nieprawą ręką, bo się zamyślił nad mądrością słów piosenki.

Zapełniający minimum 12 397 pikseli ekranu Wódz nie miał nic przeciwko tej oddolnej inicjatywie uważanego za przygłuszca wojewody z odległej placówki przy granicy z tymi, których nasz kraj nie lubił. Doradcy (bez Lipickiego, który miał wylecieć następnego dnia za gejowską grzywkę) dopatrzyli się w tym precyzyjnego działania, które doskonale wpisywało się w trend inwigilacyjny, kreowany przez kancelarię Wodza.

– A to pierwszy przypadek inwigilacji wewnątrzosobniczej! – zachwalał doradca Broczek i postanowiono przeznaczyć na Mrugalskiego dwie minuty tygodniowo w telewizji publicznej regulaminowej.

Wojewoda tryskał energią, z tym że kazał się filmować wyłącznie z prawej strony, a gdy ktoś podszedł z lewej, był brutalnie wyprowadzany przez coraz tłumniejszą ochronę. Umiał podkręcać atmosferę, zresztą robił to zgodnie z fantastycznie opracowanym Regulaminem kontaktów z nieprzychylnymi mediami (Regulaminu kontaktów z przychylnymi mediami nie napisano).

Prokuratura wzięła się do sprawy profesjonalnie. Stworzono zespół Mru, który zajmował się zbieraniem danych i przesłuchiwaniem świadków ze szczególnym uwzględnieniem rodziny poszkodowanego. Pierwsze informacje o metodach pracy służb Mrugalski ujawnił na swojej dziewiątej, długo wyczekiwanej konferencji prasowej. Powinien już wtedy zauważyć, że jego zawartość ekranowa zwiększyła się do 13 tysięcy pikseli, a oglądalność przy 75 procent uwagi widza (wg badań CBBOP) była większa niż nadawana trzy minuty wcześniej wypowiedź Wodza na temat prób nakłonienia go do współpracy ze służbami, dokonywanych rano przez bułkę z masłem i przeterminowanym paprykarzem drobiowym.

– Wierzyłem jej, niczego się nie spodziewałem, choć, gdy teraz patrzę na to, co robiła, muszę stwierdzić z niekłamanym żalem, że osaczyła mnie, otumaniła, a ja, biedny, byłem jak naiwne dziecko, które chce wierzyć, że wszystko jest dobrze – mówił na konferencji do bojaźliwie wyglądającego mikrofonu Mrugalski, bo w regulaminie było napisane, że trzeba wywołać współczucie u widza. – Gdy miałem siedem lat, wsparłem się na dwóch rękach na drabince w ogródku jordanowskim i upadłem, bo lewa ręka wywinęła się zdradziecko na zewnątrz. To tylko jeden z tysiąca dowodów w tej sprawie.

Konferencja na tym się skończyła. Mrugalski chciał dozować przypływ sensacji, z tym że nie przewidział, że liczba minut zostanie zredukowana przez kancelarię Wodza do 0,45 tygodniowo. Postanowił działać inaczej.

Do konferencji numer siedemnaście przygotował się wyjątkowo starannie, tym bardziej że miał niespodziankę, i to nie tylko dla dziennikarzy. Już dwie godziny przez wystąpieniem ćwiczył czaj-ti-huo, by stłumić narastające w nim emocje. Wypił dwie kawy witaminizowane, poprawił grzywkę i przeprosił się z toaletą.

Po trzech minutach, przeznaczonych na kurtuazyjne przywitanie z dziennikarzami i dowcip o inwigilacji ameby przez pantofelka, Mrugalski wziął głębszy oddech i powiedział:

– Szanowni Państwo tu zebrani. Chciałbym powiedzieć coś niezmiernie ważnego, i jest to zupełnie nowa okoliczność w tej sprawie. Otóż, proszę notować. Byłem inwigilowany wszędzie: w domu, w szkole, w pracy, w toalecie! I tu muszę powiedzieć jasno, że to, co mnie inwigilowało, znajduje się na stole z mojej lewej strony. Wszystko. Nie tylko lewa ręka! Wszystko!

Na sali zawrzało. Mrugalski patrzył z tłumionym grymasem triumfu na nic nie spodziewającego się prokuratora okręgowego.

Na stole z lewej strony znajdowały się: lewa ręka Mrugalskiego, prawa ręka prokuratora oraz lewa ręka prokuratora, znanego z tego, że był prawą ręką prawej ręki Wodza.

– Tak! – grzmiał wojewoda, wypełniając rekordową liczbę pikseli (17 302). – Składam doniesienie do prokuratury na prawą i lewą rękę prokuratora okręgowego! A jeszcze dzisiaj podawałem mu swą prawicę!

Takiej wrzawy mediowej nie spodziewał się nikt, nawet Mrugalski, który w przypływie olbrzymiej popularności mediowej (telewizja prywatna nieregulaminowa, ogólnopolskie czasopisma leworęczne), porównywalnej jedynie do gwiazd programu Kabaret z gwiazdami, nawet nie zauważył, że został zwolniony ze stanowiska – za nieprawidłowości w działaniu spłuczki sedesowej w toalecie głównej Urzędu Wojewódzkiego.

Przedstawiam wyniki konkursu, jaki zorganizowałem w związku z promocją książki Caroline Smailes Like Bees to Honey.

Jak wcześniej pisałem na Twiterze, Facebooku i w komentarzu do wpisu głównego, do wygrania są trzy egzemplarze książki, a zwycięzcy zostaną wylosowani spośród tych, którzy pod wpisem głównym pozostawili komentarz.

Wszystkich komentarzy było 32, wliczając te, które nie kwalifikowały się do konkursu, czyli moje, Caroline i użytkownika Booklover. W razie, gdyby to na nie padł wybór, miałem prosić córkę, występującą w roli pszczółki Maji o kolejną liczbę.

Majka podała liczby… 7, 17 i 27, tak więc wszystko odbyło się w pierwszej turze. Książkę z autografem Caroline Smailes wygrali:

Elka

Arieen

przemekspider

Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękuję, a zwycięzcom składam gratulacje w imieniu Caroline Smailes i swoim. Niedługo skontaktuję się mailowo z prośbą o podanie adresu wysyłki.

Dobrą stroną takich blogowych konkursów jest prawdopodobieństwo wygrania nagrody. W tym przypadku było to około 10% – a więc bardzo dużo.

A już niedługo na blogu kolejne konkursy! Ponieważ większość z nas ma w dalszym ciągu problem z niefizycznością e-książek, do wygrania będą książki drukowane, które z kolei ja mam potrzebę oddawać w dobre ręce:-)

Piątkowa rekomendacja, w której wymieniony zostałem razem z Margaret Atwood czy Chrisem Broganem świetnie pokazuje, jak Twitter zmienia reguły gry. Kiedyś liczyło się wyłącznie błogosławieństwo odległych autorytetów, teraz już niekoniecznie. Twitter skraca dystans – i to skraca na wielu poziomach. Pomiędzy autorami i czytelnikami, ale też pomiędzy sami autorami.

Mam zaszczyt uczestniczyć w międzynarodowej premierze powieści angielskiej autorki i z tej okazji chciałbym zaprosić was do wzięcia udziału w konkursie.

Projekt otoczony jest ścisłą tajemnicą, wszystko wydarzy się w czwartek, 20 maja. Mogę teraz jedynie napisać, że wśród czytelników bloga rozlosuję nagrody – będą to trzy egzemplarze książki z autografem autorki.

Co zrobić, żeby wziąć udział w losowaniu? Wystarczy zostawić krótki komentarz pod wpisem, który ukaże się na blogu w czwartek.

O szczegółach będę informował na Twitterze i Facebooku. Bądźcie czujni!

Gdy w piątek odwiedziłem Warszawskie Targi Książki w ciągu paru minut, które potrzebowałem na przejście między stoiskami do Sali Puszkina, w której miałem prezentację, słowo “iPad” usłyszałem kilka razy. W kontekście tego, co już się o iPadzie w polskich mediach pisało, a pisało się bardzo dużo (pamiętajmy: o urządzeniu, które nie jest w naszym kraju oficjalnie dostępne), można się spodziewać, że premiera iPada w Polsce będzie bardzo głośna. Tym razem bowiem do głosu dojdą również wydawcy – również, a może przede wszystkim wydawcy prasy.

Wykorzystają przy tym swoje kanały, czyli własne tytuły – i to jest klucz to sukcesu. Wreszcie czytelnicy wydań papierowych, a nie tylko Internauci, będą zachęcani do tego, by spróbowali czytać w formie elektronicznej.

Sytuacja jest odmienna niż w przypadku Kindle. Rok temu o czytniku Amazona pisały głównie środowiska technologiczne i był traktowany raczej jako ciekawostka.

Teraz będzie inaczej. Nie tylko w Polsce w nowym urządzeniu od Apple wydawcy zauważyli zbawienie od problemów związanych z przejściem do środowiska cyfrowego. Jest wielofunkcyjne, można na nim konsumować nie tylko książki i prasę, można konsumować w sposób łatwy i widowiskowy, więc należy sądzić, że trafi do rąk znacznie większej liczby osób, niż urządzenia dedykowane czytaniu. A skoro znajdzie się w rękach nie kilku, ale kilkudziesięciu tysięcy użytkowników, to dlaczego mieliby nie spróbować używać go do czytania?

Tak więc po raz pierwszy będziemy mieli do czynienia z wysiłkami wydawców, głównie prasy, obliczonymi na przekonanie do czytania treści w formie cyfrowej, co z kolei doprowadzi do zwiększonego zainteresowania taką treścią, której będzie w związku z tym przybywać w dużo szybszym tempie niż dotychczas.

Rynek e-książki i e-prasy w Polsce jest malutki. Mówię o dostępnej treści. Natomiast każda osoba, która zainteresowana jest przejściem na konsumowanie tekstu w formie elektronicznej będzie miała do wyboru kilka rodzajów urządzeń: komputer, tablet, e-czytnik, telefon komórkowy. Każda z tych osób będzie kierowała się odmiennymi kryteriami.

Podejrzewam, że jeśli chodzi o czytanie, to iPad będzie kupowany głównie ze względu na e-prasę. Dla tych, którzy czytają książki – i czytają ich dużo – najlepszym rozwiązaniem będzie czytnik z e-papierem. Sami dojdą to takiego wniosku. Ale dojdą właśnie w efekcie wrzawy, jaką media wywołają iPadem.

Jeszcze jedno. Pojawienie się iPada, lub tabletów w ogóle, zmieni według mnie również proces podejmowania decyzji o zakupie: z decyzji personalnej na rodzinną. W rodzinie jest kilka urządzeń do oglądania: telewizor, laptop, odtwarzacz DVD. Jest kilka urządzeń do słuchania: zestaw hi-fi, radio w kuchni, odtwarzacz mp3 i radio w samochodzie. Podobnie będzie z urządzeniami do czytania, tym bardziej, że ich funkcje będą nakładały się z funkcjami poprzednio wymienionych.

Skoro decyzja jest rodzinna, to ważniejszy będzie model dostarczania treści, który pewnie będzie pochodną preferencji rodziców i dzieci. Tak więc nie zdziwię się, jeśli za parę lat w czteroosobowej rodzinie, w której znacząca część wiedzy konsumowana jest w formie elektronicznej, znajdzie się miejsce i na tablet i na e-czytnik, a wszyscy będą mieli w telefonach aplikacje do czytania książek.

Kilka dni temu ukazała się antologia mikroprozy publikowanej w serwisie mikroblogowym Twitter – #VSS Anthology Volume 1. Składa się na nią ponad 150 utworów napisanych przez 37 autorów z całego świata. Inicjatorem i wydawcą książki jest Brent Millis, tworzący pod pseudonimem Made in DNA.

Literatura tworzona na Twitterze jest jednym z najciekawszych przejawów literatury cyfrowej. Paradoksalnie, ograniczenie jakim jest 140 znaków, nie doprowadziło do zaniku ale wybuchu energii twórczej. Wpisy literackie na Twitterze można odnajdywać posługując się znacznikami (tagami) takimi jak #sixwords, #6wordstory, #haiku czy #twitfic.

Olbrzymią popularnością cieszy się tag #vss (very short story). Został on po raz pierwszy użyty przez jednego z najbardziej cenionych autorów twitteratury, Seana Hilla (@VeryShortStory). W porównaniu z innymi formatami, wpisy z tagiem #vss nie są złotymi myślami, do czego łatwo sprowadzić może 140-znakowe ograniczenie, ale historiami, często zaskakująco bogatymi.

W przeciwieństwie do śledzenia wpisów na samym Twitterze, co z reguły prowadzi do przypadkowych wyborów, antologia przedstawiająca utwory w sposób uporządkowany i bez elementów rozpraszających uwagę, pozwala w pełni docenić ich wartość. Każdy z autorów znalazł własny styl i wykreował własny świat, który – mimo, że zamykany w 140-znakowych odsłonach – jest niezwykle wyrazisty i jakże odmienny od pozostałych.

Jednym z autorów, którego utwory znalazły się w antologii jest Piotr Kowalczyk, piszący po angielsku jako Nick Name. Wśród jego utworów znajdują się również hashtagstories, czyli historie opowiadane za pomocą popularnych tagów z Twittera. Kowalczyk zaprojektował również okładkę książki.

Antologię można pobrać bezpłatnie z serwisu Smashwords. Dostępna jest w wielu formatach, m.in. epub, mobi, rtf oraz pdf. Można ją więc czytać na każdym urządzeniu: komputerze, tablecie, e-czytniku lub telefonie komórkowym.

Poniżej lista wszystkich autorów wraz z odnośnikami do ich profili na Twitterze oraz blogów.

#VSS Anthology – autorzy

Allan Revich  | Follow on Twitter | Visit a blog |

Steven Saus | Follow on Twitter

Bryce Anderson | Follow on Twitter | Visit a blog |

Deepti Lamba | Follow on Twitter |

Anthony Abelaye | Follow on Twitter | Visit a blog |

Jacob Klucker | Follow on Twitter | Visit a blog |

Jonathan Pinnock | Follow on Twitter | Visit a blog |

Charlie Close | Follow on Twitter | Visit a blog |

Mo Ali | Follow on Twitter | Visit a blog |

BL Pawelek | Follow on Twitter | Visit a blog |

Jimmie Fisher | Follow on Twitter | Visit a blog |

Ed Fonseca | Follow on Twitter | Visit a blog |

Jennifer Hudock | Follow on Twitter | Visit a blog |

Small Stories | Follow on Twitter | Visit a blog |

Rimone | Visit a blog |

Jason Everett Morris

Andrew Freudenberg | Follow on Twitter |

Benjamin S. Wolf | Follow on Twitter | Visit a blog |

Helene Kwong | Follow on Twitter | Visit a blog |

Ralph Van Den Berg| Follow on Twitter | Visit a blog |

Ryan Harron | Follow on Twitter | Visit a blog |

Judy B. | Follow on Twitter | Visit a blog |

Tiara Walker | Follow on Twitter |

Seekersince1980 | Follow on Twitter | Visit a blog |

Nick Name | Follow on Twitter | Visit a blog |

Thoughtsnot | Follow on Twitter | Visit a blog |

Moxie Mezcal | Follow on Twitter | Visit a blog |

R. Alexander Spoerer | Follow on Twitter | Visit a blog |

Tonya R. Moore | Follow on Twitter | Visit a blog |

Hyperreal Japan | Follow on Twitter | Visit a blog |

Trent Martin Kirchner | Follow on Twitter | Visit a blog |

Tyrone Slopthrop | Follow on Twitter |

Kate Sherrod | Follow on Twitter | Visit a blog |

Doug Robertson | Follow on Twitter |

Jason Gusmann | Follow on Twitter | Visit a blog |

Dean Clayton Edwards | Follow on Twitter | Visit a blog |

Luke Jordan | Follow on Twitter | Visit a blog |

Serdecznie zapraszam do przeczytania (i obejrzenia) prezentacji, którą właśnie przed chwilą skończyłem omawiać na konferencji „Książka elektroniczna – zagrożenie czy szansa”, odbywającej się w ramach Warszawskich Targów Książki.

O samej prezentacji szerzej pisałem tutaj. Teraz chciałbym jedynie podkreślić, że zależność między książką a e-książką nie jest jedynie relacją między papierem a e-czytnikiem, a do takiego uproszczenia w dalszym ciągu dochodzi. Dlatego bardzo zależało mi na pokazaniu w jak wielu płaszczyznach zachodzą zmiany książki i uchwyceniu zależności między nimi. W rezultacie prezentację przygotowałem w świetnie nadającym się do tego narzędziu, jakim jest Prezi. Wszystko pokazane jest krok po kroku i, mam nadzieję, dosyć obrazowo.

Bardzo jestem ciekaw waszych opinii. Czy stawiamy właściwe pytania na temat rozwoju książki? Co sądzicie o czytelniku 2.0? Czy e-book jest w stanie na nie odpowiedzieć? Jaka jest rola książki papierowej? Czy zmiany na rynku książki zachodzą we właściwym kierunku? Co jest dobre? Czego należy się wystrzegać? Zapraszam do komentowania!

Jeśli uważacie, że warto podzielić się prezentacją ze znajomymi, to bardzo się cieszę. Na stronie wyjściowej jest również kod do pobrania, tak by można było umieścić ją na swojej stronie lub blogu. Wersję statyczną, w formacie pdf można pobrać z serwisu Scribd.

O ekspansji książki na nowe media

• czym jest a czym nie jest e-książka
• czytelnik 2.0 – jakie ma potrzeby:
- contact
- share
- short
- access
- diversity
• jak na nie odpowiada e-książka
• ekspansja e-książki (przykłady):
- technologia (urządzenia, aplikacje, serwisy)
- treść (wydawcy, dystrybutorzy, autorzy)
• fenomen self-publishingu
• cechy self-publisherów
• zmiana relacji na rynku książki:
• dlaczego warto zmienić podejście do e-książki

Źródła

Kobo

Project Gutenberg

Feedbooks

Smashwords

Wattpad

Authonomy

FictionautGoodreads

We Tell Stories

Wideo “Kobo on iPad”

Wideo Enhanced Editions “The Death of Bunny Munro”

Wideo BBC Three “Angry Man”

Wideo “The future of publishing”

Oficjalna strona książki “The Death of Bunny Munro”

Strona książki “Bathrobe Guru”

Blog Cory Doctorowa

Blog Paulo Coelho

Blog Dana Holloway’a

Blog Adriana Grahama (Small Stories)

Oficjalna strona aplikacji Stanza

Raport Gemius.pl – Polski Internet 2008/2009

]]> http://www.passwordincorrect.com/2010/05/14/o-ekspansji-ksiazki-na-nowe-media-prezentacja/feed/ 6 http://www.passwordincorrect.com/2010/05/13/e-book-nie-jest-gadzetem-to-dlaczego-jest/ http://www.passwordincorrect.com/2010/05/13/e-book-nie-jest-gadzetem-to-dlaczego-jest/#comments Thu, 13 May 2010 15:44:40 +0000 nizejpodpisany http://www.passwordincorrect.com/2010/05/13/e-book-nie-jest-gadzetem-to-dlaczego-jest/ Wiele osób wciąż uważa, że e-book to niepraktyczny gadżet. Właściwie mógłbym przejść nad takim poglądem obojętnie, nie pierwszy raz słyszę takie opinie. Należy jednak wyjaśnić parę kwestii.

Po pierwsze i najważniejsze: e-book nie może być gadżetem, gdyż nie jest urządzeniem. Jako książka w wersji cyfrowej jest zestawem danych, plikiem zapisanym na dysku urządzenia służącego do jego odczytu – lub coraz częściej serwera serwisu udostępniającego treść w chmurze.

Mówiąc “niepraktyczny gadżet” mylimy e-książkę z jej nośnikiem – urządzeniem do jej czytania. To tak, jakbyśmy o książce drukowanej mówili “praktyczny papier”.

Po drugie: ważne jest, żebyśmy uświadomili sobie przyczyny takiego podejścia. Według mnie są dwie: niewiedza oraz obawa.

Niewiedza

Zawsze wtedy, gdy ktoś pisząc artykuł o e-bookach chce je pokazać, wykorzystuje zdjęcie urządzenia, najczęściej czytnika. Dużo rzadziej umieszcza się zrzuty ekranowe z treścią książki. Jeśli w artykule nie ma jasnego opisu czym jest e-książka, czytelnik automatycznie kojarzy ją z urządzeniem. Urządzenie bowiem jest jedynym materialnym świadectwem istnienia e-booka.

W przypadku książki drukowanej, jej treść, co tu dużo mówić materializowana również śladowo, w postaci farby drukarskiej, jest nierozerwalnie związana z nośnikiem – papierem. O małżeństwie na wieki nie można już powiedzieć w przypadku e-książki. Plik można kopiować, lub coraz częściej wcale go nie posiadamy, a jedynie dostęp do niego.

Obawa

Chodzi o obawę utraty kontaktu z materią, z którą jesteśmy emocjonalnie związani w stopniu prawie nieskończonym. Taką materią jest książka – papierowe strony, twarda okładka, zapach farby, szelest papieru. Za tą materią ukrywają się wszystkie dobre emocje świata.

Zwróćcie uwagę, że gdy zespół Radiohead udostępniał płytę “In Rainbows” w postaci plików do ściągnięcia na takie gadżety jak iPod, nikt nie mówił “ta muzyka jest gadżetem”, chociaż również brakowało materii zwanej plastikowym pudełkiem na CD.

Różnica między książką a muzyką polega na tym, że ta ostatnia w ciągu naszego życia zmieniła formę już wielokrotnie. Radio, płyta winylowa, kaseta magnetofonowa, płyta kompaktowa, plik mp3. Książka pozostaje niezmienna od 600 lat. Stąd tak wielka potrzeba utrzymania jej w takim samym stanie, w jakim ją w swoim życiu zastaliśmy.

Obawa powoduje, że w e-książce nie dostrzegamy treści, ale jedynie jej materialną formę – urządzenie. Tak jest wygodniej, a przy okazji wyśmienicie nadaje się na wymówkę. Gadżet jest przecież czymś, czego wcale nie potrzebujemy. Z takim wytłumaczeniem czujemy się już zwolnieni z otwartości i nie musimy pogłębiać wiedzy na temat e-booków. Koło się zamyka, wracamy do niewiedzy.

Na koniec mam prośbę. Kliknij w obrazek powyżej. Jest to zrzut z iBooks, czyli programu do czytania książek na iPadzie.  Dla mnie jest to książka – i ukrywają się za nią wszystkie dobre emocje świata. A jak ty uważasz – książka to czy gadżet?

Przedstawiam (i zapraszam do pobrania) serię książek poradnikowych dla autorów, którzy planują samodzielnie wydać e-książkę.

Poradniki są zbiorem artykułów, które wcześniej publikowałem na blogu, a które zdążyły przepaść w jego otchłaniach. Mam wrażenie, że zainteresowanie niezależnym publikowaniem e-książek będzie rosło z biegiem czasu (i trudno nawet powiedzieć w jakim tempie), dlatego nadanie materiałowi formy książkowej pozwoli na łatwiejsze jego odnalezienie. Jest to jedna z kolejnych zalet publikowania książek w formie elektronicznej.

Wszystkie trzy poradniki dostępne są bezpłatnie. Można je pobrać z serwisu Feedbooks – w formatach na komputer, czytnik lub komórkę.

Opublikuj książkę w Feedbooks

Jest to przewodnik jak krok po kroku opublikować książkę w serwisie Feedbooks. Mimo, że serwisów dla self-publisherów, czyli autorów publikujących niezależnie, jest coraz więcej (o czym jest druga książka), a niektóre pozwalają nawet książki sprzedawać, to Feedbooks w dalszym ciągu bije wszystkie inne w sposobie tworzenia publikacji.

Książka powstaje w podobny sposób, jak post na blogu. Daje to maksymalną kontrolę nad formatowaniem. Dodatkową zaletą jest nawigowalny spis treści. W innych serwisach książkę w postaci pliku testowego należy wgrać na serwer. Własne formatowanie dokumentu w zestawieniu z konfiguracją ustawień serwisu często prowadzi do niespodzianek.

Feedbooks jest serwisem przeznaczonych dla czytelników mobilnych, czyli tych, którzy czytają e-książki na laptopach, tabletach lub komórkach. Doskonale nadaje się do publikacji darmowych fragmentów książek lub krótkich form literackich. Wydawnictwo Nowy Świat właśnie w ten sposób chce dotrzeć do nowoczesnych czytelników – w Feedbooks można znaleźć już ponad 40 publikacji tego wydawnictwa.

Artykuł wyjściowy: Opublikuj własną książkę w Feedbooks.com

Gdzie publikować książki?

Świat e-książki to nie tylko nowe możliwości dla czytelników , ale również dla autorów. Wśród nich najważniejsza jest możliwość samodzielnego publikowania książek. Takich autorów na świecie nazywa się self-publishers, indie writers lub DIY writers. Do opublikowania książki w formie elektronicznej potrzebny jest tekst książki, plik jpg z jej okładką (choć niekoniecznie) i rejestracja w serwisie.

Do tej pory opublikowałem książki w ośmiu serwisach. O najciekawszych z nich napisałem serię artykułów, w których opisuję specyfikę każdego z nich i podaję praktyczne wskazówki. Są to serwisy Scribd, Smashwords, Feedbooks i Amazon. Serię będę uzupełniał (i książkę również) o nowe serwisy.

Na pewno opiszę Google Editions, czyli nową platformę e-książkową, która rusza w lecie. Już teraz można powiedzieć, że będzie ona bardzo atrakcyjnym partnerem dla self-publisherów. Będzie łączyła łatwość dostępu (dla czytelnika i autora) z innymi usługami Google, preferencjami wyszukiwania oraz możliwościami sprzedaży afiliacyjnej.

Artykuł wyjściowy: Gdzie publikować: Scribd

Jak samemu wydać e-książkę?

Wydać książkę samodzielnie i to od razu w formie elektronicznej, w jednym z serwisów dla self-publisherów, wymaga zmiany podejścia, trochę odwagi i dużo otwartości. Nie jest to trudne, ale podważa typowe wyobrażenie o tym, kim jest i jak zachowuje się pisarz.

Książka składa się z sześciu części cyklu “Pisarzu zostań indie“, w których opisuję, dlaczego warto, i to warto już teraz, wziąć sprawy w swoje ręce. W czasach web 2.0 oraz treści generowanej przez użytkowników wydanie książki jest łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej i korzystają z tego setki tysięcy autorów na całym świecie. Autorzy niezależni mają energię i entuzjazm. Są innowatorami i eksperymentują z technologią, by dotrzeć do swoich czytelników – i to dotrzeć przed innymi.

O nich właśnie piszę w książce, podając przy tym wiele przykładów jak wydać książkę, jak ją wypromować, jak moderować relacje z czytelnikami. Serię napisałem po to, by dzieląc się własnymi doświadczeniami, zainspirować do wydania książki oraz przestrzec przed błędami, które sam popełniłem.

Artykuł wyjściowy: Pisarzu, zostań indie [1] Wstęp

Jeśli uznajesz poradniki za przydatne, masz uwagi lub wskazówki, będę wdzięczny za pozostawienie komentarza i podzielenie się odnośnikami ze swoimi znajomymi.

Pełny tekst informacji prasowej poniżej:

Z okazji Warszawskich Targów Książki
wyjątkowa cena czytników elektronicznych książek
eClicto za 499 zł!

Z okazji Warszawskich Targów Książki czytnik elektronicznych książek eClicto będzie można kupić za 499 zł. Specjalna cena będzie obowiązywać tylko , w dniach 13 – 19 maja br lub do wyczerpania zapasów.

- Chcemy szeroko rozpropagować ideę książki elektronicznej. Uznaliśmy, że Warszawskie Targi Książki są świetną okazją do zachęcenia czytelników tradycyjnych, papierowych książek do obejrzenia czytnika eClicto i jego zakupu – mówi Maciej Topolski, rzecznik prasowy Grupy Kapitałowej Kolporter. – W każdym z oferowanych urządzeń będzie wgranych około 140 darmowych książek w formacie e-pub.

Czytnik będzie można obejrzeć i kupić podczas targów, na stoisku B3 w warszawskim Pałacu Kultury i Nauki, w dniach: – 13.05.2010 (czwartek) – godz. 10– 18, 14.05.2010 (piątek) – godz. 10-19, 15.05.2010 (sobota) – godz. 10-19, 16.05.2010 (niedziela) – godz. 10-17.

Wszyscy, którzy nie będą na targach, mogą kupić czytnik w okazjonalnej cenie w internetowych księgarniach eClicto.pl i kolporter.pl.

Szeroki wybór zdjęć czytnika eClicto mogą Państwo znaleźć na stronie http://biuro.eclicto.pl/ w zakładce „Materiały do pobrania”.

Przy okazji Warszawskich Targów Książki zapraszam na swoją prezentację o ekspansji książki na nowe media.

Wróciła wczoraj w przebłysku wspomnieniowo-inspiracyjnym (krótkie wspomnienie, stanowiące źródło inspiracji) – wpadłem na pomysł, by wykorzystać syntezator mowy do przekazania kilkunastu najlepszych myśli na temat relacji człowieka i technologii, znajdujących się w tym zestawieniu.

Doszedłem do wniosku, że po pierwsze forma będzie bardziej zwracała uwagę, a po drugie uda się zbudować przewrotny kontekst: myśl o relacji człowiek-technologia stworzona przez tego pierwszego, podana przez tę drugą.

O Ivonie myślałem dobrych parę miesięcy temu. Chciałem wtedy napisać opowiadanie (lub serię) z punktu widzenia maszyny, robota, skryptu zliczającego, itd. które myślą, rozumieją i przeżywają dużo głębiej niż ludzcy bohaterowie opowiadań byliby sobie w stanie to wyobrazić.

Zamysł był taki żeby napisać tekst “pod Ivonę”, czyli żeby w efekcie przez nią czytany, brzmiał maksymalnie naturalnie. Wszystko po to, żeby wywołać wątpliwości, czy aby na pewno mamy do czynienia z syntezatorem mowy, a nie człowiekiem. Wymowa byłaby jasna: technologia skrada się za naszymi plecami dużo bliżej niż nam się wydaje.

Wtedy pracę zarzuciłem. Trochę ze względu na fakt, że nie za bardzo mi ten wyczyn wychodził. Ale gdy wróciłem do serwisu wczoraj – przeżyłem szok. Głosy brzmią zaskakująco dobrze (tu: bardzo podobnie do człowieka). Już nie tylko wymowa poszczególnych słów jest prawidłowa, ale również intonacja całych zdań. Przy tak krótkiej formie jak jedno zdanie trudno się było do czegokolwiek przyczepić.

Okazało się, że mam zupełnie inne wyzwanie: co zrobić, żeby syntezator mowy brzmiał ewidentnie jak syntezator mowy.

Zamiast pół godziny na  nagranie ośmiu tekstów i zaplanowanie wpisów do rozrzucenia po necie przez Posterous, zajęło mi to całe dwie godziny. Głównie ze względu na fakt, że byłem przez Ivonę do wymyślania zbitek literowych typu “abgh”, które wypowiedziane przez jeden z głosów serwisu brzmiały idealnie idealnie mechanicznie. Wstawiłbym je pomiędzy słowa w zdaniu przy okazji budując kolejne znaczenie – interpretację myśli przez maszynę.

Ivona zmusiła mnie do kreatywności i muszę stwierdzić, że z ciekawym skutkiem. Próbka poniżej.

Download now or listen on posterous

quote1.mp3 (60 KB)

Posted via web from Password Incorrect

Myśli będą pojawiały się na blogu co dwa tygodnie, z tytułami: “Technologically processed thoughts on technology”.

W najbliższy czwartek w Pałacu Kultury i Nauki rozpoczynają się Warszawskie Targi Książki. Jedną z zaplanowanych imprez będzie konferencja „Książka elektroniczna – zagrożenie czy szansa”, zorganizowana przez eLib.pl. 7Bulls.com i Murator Expo.

Targi odbywają się pod hasłem “Tradycja i nowoczesność”, choć sądząc po plakatach, przygotowanych w estetyce sprzed kilkudziesięciu lat, można odnieść wrażenie, jakby organizatorzy tej nowoczesności sami się przestraszyli.

Świadczy o tym również ankieta na stronie internetowej WTK – z pytaniem “Czy uważasz, że e-booki mogą zastąpić tradycyjną książkę?”. W pytaniu tym doszukuję się obawy przed śmiercią książki drukowanej. Oczywiście nic takiego się nie odbędzie, a przy takich okazjach po raz kolejny dochodzę do wniosku, że zbyt wiele osób wzięło sobie zbyt dosłownie do serca książkę Łukasz Gołębiowskiego “Śmierć książki”.

Nie zastanawiajmy się nad schyłkiem książki, ale nad jej rozwojem. I pytanie: co przyjdzie ci pierwsze na myśl, gdy ktoś spyta o rozwój książki: książka drukowana czy elektroniczna? Skoro książka elektroniczna jest szansą dla książki w ogóle, to nie widzę powodu, by traktować ją jak zagrożenie.

Myślę, że wszyscy już w Polsce – i czytelnicy i autorzy i wydawcy – dojrzeliśmy do odpowiedzi na nowe pytania:

:. Co zrobić, by książka dotrzymywała kroku współczesnemu światu?
:. Jak wykorzystać książkę elektroniczną w relacjach z czytelnikiem ery Internetu?
:. Czy Internet jest szansą dla książki?

Zależy mi na tym, żebyśmy przestali myśleć o książce (w każdej jej formie) jak o bezbronnym dziecku, które należy chronić przed zagrożeniami współczesnego świata. Nie jest to prawda. Nie ma powodu kojarzyć książki ze smutkiem, wycofaniem, bezsilnością i obroną. Wręcz przeciwnie. Książka ma się bardzo dobrze i rozwija się jak nigdy dotąd. To energia, kreatywność i ekspansja.

I o tym będę miał przyjemność na targach mówić, zostałem bowiem zaproszony przez organizatorów jako jeden z prelegentów, za co bardzo dziękuję. W piątek po południu będę miał prezentację zatytułowaną “O ekspansji książki na nowe media”. Serdecznie na nią zapraszam. Jej streszczenie poniżej.

O ekspansji książki na nowe media

• czym jest a czym nie jest e-książka
• czytelnik 2.0 – jakie ma potrzeby:
- contact
- share
- short
- access
- diversity
• jak na nie odpowiada e-książka
• ekspansja e-książki (przykłady):
- technologia (urządzenia, aplikacje, serwisy)
- treść (wydawcy, dystrybutorzy, autorzy)
• fenomen self-publishingu
• cechy self-publisherów
• zmiana relacji na rynku książki:
• dlaczego warto zmienić podejście do e-książki

Prezentacja będzie opublikowana na blogu na chwilę po zakończeniu spotkania, około godziny 16.15, w piątek 14 maja. Zapraszam do jej przeczytania.

Gdyby decyzje miały zależeć tylko i wyłącznie od maszyny, nie doszłoby do tragedii.

:. Human error 1

Samolot nie wystartowałby, gdyby po wprowadzeniu informacji o osobach na pokładzie, okazało się, że ich skład jest zagrożeniem dla bezpieczeństwa narodowego. Tępy głos syntezatora mowy wypowiedziałby formułę: “Pasażerów z miejsc … proszę o opuszczenie pokładu”. Jeśli to by się nie stało, żadna siła na świecie nie byłaby w stanie włączyć silników. Przyjechałby holownik i odstawił samolot na boczny pas.

:. Human error 2

Załóżmy, że część osób wysiadła. Lecimy. Urządzenie pełniące funkcje pilota otrzymuje informacje od komputera ze Smoleńska: “Uwaga, mgła. Zalecane lądowanie na lotnisku zapasowym”. Samolot dokonuje analizy, które ze wskazanych lotnisk będzie dla pasażerów bezpieczniejsze, zarówno w czasie lądowania jak i późniejszej podróży do miejsca przeznaczenia. W chwilę po dokonaniu wyboru, samolot zmienia kurs.

:. Human error 3

Przyjmijmy, że z lotniska przychodzi inna informacja – warunki są idealne. Dopiero przy podchodzeniu do lądowania okazuje się, że jest mgła. Pilot o numerze ewidencyjnym XC/37890/A-OP/ś/R porównuje dane. Widoczność jest dwukrotnie mniejsza od minimalnej wymaganej do wykonania manewru lądowania. Tu-154 zwiększa moc silników, maszyna z rykiem unosi się do góry, a gdy już jest wysoko, łagodnie skręca w kierunku wybranego lotniska zapasowego.

Gdyby o locie miała decydować maszyna a nie człowiek, Lech Kaczyński ze skromną grupą dostojników państwowych spóźniłby się na uroczystości w Katyniu.

Maszyny nie rozumieją, co to ideały, polityka, ambicje, emocje i stres. Ta jedna pewnie zostałaby uznana za przestarzałą lub działającą wadliwie. Być może zostałaby zastąpiona przez nową – ustawioną na realizację celu, a nie tam jakieś bezpieczeństwo ludzi.

Jedno jest pewne: tępo działające urządzenie uchroniłoby dziewięćdziesiąt sześć osób od śmierci i wszystkiego, co po tym nastąpiło.

Informację o konkursie podaję za Portalem Księgarskim. Oficjalna strona Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania tutaj.

iMan: konkurs w ramach Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania

Centrum Kultury „Zamek” w ramach szóstej edycji Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania ogłasza konkurs otwarty na opowiadanie. Hasłem przewodnim konkursu w roku 2010 jest – iMan.

Organizatorom zależy zwłaszcza na utworach eksplorujących tematykę: relacji między człowiekiem a technologią, teleinformatycznej hybrydyzacji fizjologii ludzkiej, motywu człowieka jako gadżetu, cyfryzacji zmysłów, dynamicznej przebudowy języka, multiplikacji i przeformułowania relacji społecznych; a w najszerszym sensie: na poruszeniu w tekście beletrystycznym tematu zmian cywilizacyjnych i psychofizycznych, jakie zachodzą aktualnie w naszej kulturze i w życiu codziennym w kontekście tzw. „nowych mediów”.

Hasło przewodnie i ww. zakres tematyczny można przy tym oczywiście traktować również jedynie jako inspirację, zbudować w jego kontekście wątek poboczny czy oprzeć na nim jeden z motywów nadesłanego utworu. Wyróżnione opowiadania będą mogły wejść w skład przygotowywanej na tegoroczny festiwal antologii poświęconej właśnie powyższym zakresom tematycznym.

Nieprzekraczające dwudziestu stron maszynopisu teksty  można przesyłać do 10 lipca 2010 pod adresem milka@shortstory.pl lub na adres pocztowy Centrum Kultury „Zamek”: pl. Świętojański 1, 54-076 Wrocław, z dopiskiem „Konkurs na opowiadanie”, do przesyłki dołączając wersję elektroniczną tekstu.

Prace niespełniające wymagań formalnych nie będą brane pod uwagę.

Teksty należy podpisać imieniem i nazwiskiem, a do przesyłki prosimy dołączyć informacje kontaktowe (adresy e-mail i pocztowy, numer telefonu kontaktowego).

Nadesłane teksty oceni profesjonalne jury.

Zgłoszenie pracy na konkurs jest równoznaczne z zaakceptowaniem przez jej autora regulaminu konkursu oraz z przekazaniem na rzecz Centrum Kultury „Zamek” autorskich praw majątkowych do tekstu i zgodą na jego publikację w drukach festiwalowych /katalog, antologia/ i na stronach www festiwalu bez dodatkowego wynagrodzenia.

Główną nagrodę w konkursie stanowi 2500 zł. Nagrodą dodatkową jest zaproszenie do udziału w 6. finale Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania w dniach 15-16 października 2010 r. we Wrocławiu. Podatek dochodowy wynikający z przyznanej nagrody organizator odprowadza do odpowiedniego US.

Jury przyzna także 10 wyróżnień, które będą uprawniały do bezpłatnego udziału w zajęciach creative writing odbywających się podczas festiwalu. Najciekawsze prace będą mogły zostać opublikowane w serwisie www.opowiadanie.org lub w festiwalowej antologii tekstów.

Ogłoszenie nazwiska laureata głównej nagrody i wręczenie nagród nastąpi 15 października 2010 r. Zwycięzcy zostaną powiadomieni telefonicznie lub pocztą elektroniczną. Lista nazwisk zostanie również opublikowana na stronie www.opowiadanie.info

Organizator nie zapewnia wyżywienia ani zakwaterowania w trakcie warsztatów.

Organizator rezerwuje sobie prawo do zmniejszenia lub zwiększenia puli wyróżnień konkursowych, a także do innego podziału nagród.

…ale nie wystąpiła, więc po co w ogóle o tym piszę. Jest parę powodów. Motorola Droid to nie byle co, Verizon to nie pikuś, a reklama nie w Polsce, tylko w Stanach.

Najciekawszy jest jednak tryb, w jakim znalazłem się w ścisłej czołówce książek branych pod uwagę. Filmik prezentuje aplikację do czytania książek Aldiko, zresztą świetną, polecam wszystkim właścicielom telefonów z systemem Android. To właśnie ludzie z Aldiko skontaktowali się ze mną w sprawie reklamy Motoroli.

No dobrze, ale dlaczego akurat jakiś Password Incorrect jakiegoś łepka z Polski, który nie jest Danem Brownem, jego książka nie znajduje się na liście bestsellerów The New York Times, ani nawet eClicto. Nawet cioci w Verizonie łepek nie ma, więc o co chodzi?

Chodzi o możliwości, jakie daje świat 2.0. Ludzie o podobnych zainteresowaniach potrafią odnaleźć się na końcu świata. Może tego w Polsce nie widać, ale mocno promuję e-booki mobilne i takim firmom jak Aldiko ten fakt na pewno nie umknął. Podobnie jak tematyka, czyli złośliwe opowiadania o naszym uzależnieniu od technologii. Czytadło w sam raz dla geeków, które przy okazji jest popularne. Nie chodzi tylko o te 15 tysięcy pobrań z Feedbooks. Password Incorrect był również trzecią najczęściej ściąganą książką z katalogu specjalnie przygotowanego na Tydzień E-booka przez Aldiko – i to był, jak podejrzewam, jeden z głównych powodów, dla których książka znalazła się na liście kandydatów.

Książka nie wystąpiła w reklamie Motoroli, ale już wcześniej miała swoje pół sekundy – właśnie w reklamówce Aldiko.

Na koniec rada dla pisarzy 2.0 – nic nie stoi na przeszkodzie, naprawdę nic nie stoi na przeszkodzie mierzyć wysoko i patrzeć daleko. Trzeba tylko mocno wierzyć że się uda – i wziąć się do roboty. Więcej w cyklu “Pisarzu, zostań indie”.

Memo do siebie: spisz wszystko, to dobry materiał na opowiadanie. I tym razem nie zmieniaj nazw, przecież oparte będzie na faktach.

16 marca zamówiłem w sklepie internetowym Vobis baterię do laptopa. Wybrałem firmę znaną (choć nie wiem, czy cenioną) z prostego względu – mam bardzo złe doświadczenia z tanimi sklepikami internetowymi typu Ulubiony.pl. W sklepiku tym zdarzyło mi się zamówić drobnostkę płatną z góry i czekałem na nią dobrych parę tygodni, a po drugiej stronie cisza zupełna, jakby z komputera wyjęli wiatrak. Wynikało to z prostego powodu – ludzie nie byli sobie w stanie poradzić z nawałem zamówień, więc olewali te pomniejsze.

Sam już nie wiem, co jest lepsze, bo w Vobisie z kolei same roboty. Jako potwierdzenie złożenia zamówienia otrzymałem maila, w którym zamiast zwyczajowej formułki pożegnalnej widniała nowa zwyczajowa formułka pożegnalna:

Wiadomość wygenerowana automatycznie, prosimy nie odpowiadać.
Vobis Digital

Co ciekawe mail został przysłany z konta, któremu przypisano imię i nazwisko. Pojawił się suspens jak u Hitchcocka – człowiek to czy maszyna maile te wysyła? A maili było dużo, bo okazało się, że dyskrybutor przysłał im nie tę baterię co potrzeba. Tak przynajmniej napisał mi robot, tylko skąd on to wiedział. Zamiast planowanego terminu dostawy, 22 marca, musiałem czekać do wczoraj.

A jak już przyszedł mail, że przesyłka jest gotowa do odbioru, to rzuciłem wszystko i grzecznie pojechałem do salonu, bo taką jak się później okazało, wymyśliłem sobie pokutę. Pokuta polegała na tym, że kurier dostarczył uszkodzoną baterię. Opakowanie było zniszczone, bateria wygięta od uderzenia, a pan nie za bardzo wiedział jak się zachować, więc kazał mi samemu odkręcać sprawę. Powiedział:

- Ja ich znam tak samo jak pan. Ja nic nie wiem, my i oni to są inni ludzie.

- Ale z kim jak mam rozmawiać, tam są same roboty.

- To ja już nie wiem.

Rozmowa z automatem mailowym przynosi w sumie takie same efekty, jak z człowiekiem, który nie chce ponosić odpowiedzialności. Czterysta złotych spoczywa na koncie firmy Vobis, tylko jak to do cholery dać im znać, że sprawa wymknęła się im spod kontroli i być może nie mają takiej sytuacji przewidzianej w algorytmie, którym żywią swoje mailowe boty?

No nic, napisałem wyjaśnienie pod adres mailowy, z którego szła cała korespondencja. Po chwili dostałem odpowiedź, ale z konta “unknown sender”:

W dniach 3-10.04 przebywam na urlopie. Wszelkie sprawy w czasie mojej nieobecności proszę kierować na adres… (i tu adres z imieniem i nazwiskiem)

Do tej pory nie dostałem odpowiedzi od pana sąsiadującego z panią, która była/udawała robota do wczoraj. Warianty są dwa:

- jeśli jest robotem, nie wie, jak zareagować

- jeśli jest człowiekiem, nie będzie chciał zareagować i odłoży sprawę do powrotu robota z urlopu.

Macie jakąś radę dla człowieka, który traci nerwy?

Przedstawiam drugi z cyklu artykułów o możliwościach iPada jako czytnika. Do mediów przedostaje się coraz więcej ciekawych informacji na ten temat.

:. iBooks – demo

Kilka dni temu Apple umieścił w Internecie serię filmów prezentujących możliwości swoich programów na iPada. Wśród nich znalazło się również miejsce dla iBooks. Film można obejrzeć tutaj.

Fachowcy z Apple poświęcili mnóstwo czasu i energii, by upodobnić świat nowoczesnej książki do tego, który znamy – papierowego. Podkreślam, wydali całą masę pieniędzy, żebyśmy mogli w czytaniu na iPadzie odnaleźć zalety czynności zupełnie pobocznych, związanych nie z treścią książki, ale jej papierową formą. Apple ma szansę w ten sposób przelecieć nad wiecznie narzekającymi geekami i wylądować z iPadem wśród starszych czytelników, którzy nigdy nie mieli zamiaru kupić Kindle… bo wydawał się trudnym do opanowania, i co równie ważne, nudnym gadżetem. Z tekstu filmu o iBooks:

Reading on iPad is so much like reading a paper book.

Ktoś powie, że wcześniej zrobili już to inni. Dobrym przykładem są aplikacje Classics lub Eucalyptus na iPhone’a lub Aldiko na Androida. Ale to Apple doprowadził wizualizację do perfekcji. Już nie tylko przewracanie stron, ale nadlatująca książka w twardej oprawie, półka i parę innych smaczków.

:. W iBookstore znajdą się katalogi Project Gutenberg i Smashwords

To najlepsza dotychczas wiadomość o iBookstore. Do tej pory mówiło się o książkach pięciu największych wydawnictw amerykańskich. Parę dni temu pojawiła się wiadomość, że w iBookstore znajdą się zasoby Project Gutenberg. Oznacza, że książki te będzie można ściągać jednym kliknięciem do iBooks. Jedyne pytanie to jakość ePubów z PG. Format ten w oryginalnym serwisie w dalszym ciągu ma status eksperymentalnego. W kilku książkach, które stamtąd ściągnąłem, nie było nawigowalnego spisu treści, za to mnóstwo “kwiatków”. Pod tym względem o niebo lepiej wyglądają te same książki ściągnięte z Feedbooks (serwis w dużym stopniu bazuje na zasobach PG).

Jeżeli chodzi o Smashwords, to nie ma się na razie czym ekscytować. Serwis podpisał podobne umowy z Barnes&Noble, Sony, Kobo i Amazonem, ale książki znalazły się jedynie w ofercie B&N. Może trochę potrwać ich “przełożenie” na półki iBookstore, tym bardziej, że niezabezpieczone w Smashwords żadnym DRM-em, będą pakowane w applowski Fair Play.

:. Wielkość zasobów iBookstore

David Pogue pisze o 60 tysiącach książek. Nie wiadomo, czy wliczone są katalogi PG (ponad 30 tysięcy publikacji) i Smashwords (kilkanaście tysięcy, w tym kilka tysięcy darmowych). W wersji optymistycznej dawałoby to nieco ponad 100 tysięcy książek, z czego jakieś 40 tysięcy darmowych.

Dla porównania: w wewnętrznym katalogu Stanzy jest ponad 100 tysięcy książek, w Kindle Store – 450 tysięcy, w Google Books – parę milionów, w Scribd – ponad 10 milionów! Google i Scribd będą dostępne z iPadowej przeglądarki. W zestawieniu z kilkunastoma milionami, 100 tysięcy to pestka, i to pestka dostępna jedynie w Stanach.

Nie sposób złośliwie nie zauważyć, że książek w iBooks jest tak mało, że na pięknej drewnianej półce nie trzeba ich ustawiać bokiem.

:. Własne aplikacje na iPada będą miały Kobo i Amazon

Po Wattpad i Barnes&Noble, własne aplikacje książkowe zapowiedziały Kobo (zobacz demo, równie piękne jak iBooks) oraz Amazon.

Niepokoi brak jakichkolwiek informacji o najpopularniejszej na iPhone’a aplikacji książkowej – Stanzie. Pierwszą rzeczą, jaka przychodzi na myśl jest blokowanie aplikacji przez Apple (przez jeden dzień z niewyjaśnionych względów była nawet usunięta z AppStore). Ja przychylam się do drugiej wersji – że jest to ruch samego Amazona, który może starać się wykorzystać sytuację, by włączyć funkcjonalności ze Stanzy do własnej aplikacji. Tak więc możliwym wariantem wydarzeń będzie wyposażenie Kindle for iPad w katalogi darmowych zasobów: Project Gutenberg i Feedbooks. Być może, a byłaby to świetna wiadomość, jako format wspierany przez Kindle pojawiłby się ePub. Wtedy, jeżeli chodzi o kupowanie książek za pomocą iPada, szanse Amazona w starciu z Apple byłyby wyrównane.

:. Raport: iPad nie będzie wykorzystywany jako czytnik

Parę dni temu pojawił się raport z badań, z którego wynika, że czytanie książek wcale nie będzie jednym z podstawowych zadań iPada. Z 1600 badanych internautów jedynie 10% ma zamiar używać go w pierwszej kolejności jako czytnik. Dwa razy więcej osób będzie używało iPada do przeglądania Internetu i maili, 19% – jako zamiennik laptopa lub netbooka, a 10% – jako nośnik treści rozrywkowych. Ja jestem wśród tych 10% od czytnika.

:. Czy iPad nie jest za duży do czytania?

Takie pytanie zadałem sobie po przygotowaniu porównania wielkości iPhone’a i iPada (zobacz). Na iPhonie czytam dużo i wszędzie, iPad wygląda przy nim jak olbrzym i zastanawiam się, czy tak duży obiekt nie będzie wymuszał czytania w odpowiedniej pozycji (np. na siedząco).

:. Polecane artykuły

Amazon na iPad, czyli intruz na zamkniętej imprezie – Spider’s Web
iPad, iBooks i podręczniki szkolne – E- książki świat e-booków
Książki bez stron – era iPada – Elektroblog
Kolejne sklepy z ebookami na iPada wkrótce – iPad News

:. Na koniec stała ankieta

Wyniki z 15.03: tak – 44% (8 głosów), nie – 39% (7 głosów), to zależy – 17% (3 głosy).
Wyniki z 02.04: tak – 60% (15 głosów), nie – 28% (7 głosów), to zależy – 12% (3 głosy).

Przedstawiam oficjalne wyniki konkursu, który ogłosiłem w ramach Tygodnia E-Booka.

Przypominam, zadaniem konkursowym było pozostawienie w komentarzach odnośnika do jakiejkolwiek aktywności internetowej, mającej na celu popularyzację idei Tygodnia E-Booka. Do wygrania były komplety e-książek z moimi opowiadaniami absurdalnymi. W skład jednego kompletu wchodzą cztery tomy: Człowiek zwany Biurkiem, Małe bure skakadło, Pijany zagajnik oraz Rosół a priori. Łączna cena takiego kompletu w e-księgarniach wynosi ok. 40 złotych.

Zainteresowanie konkursem trudno nazwać dużym, ale za to artykuły kryjące się za odnośnikami są znakomite. Laureatami są:

Quaffery – autor blogu o książkach Moje Lektury

Kamil – redaktor serwisu Rynek Wydawniczy

Laureatom serdecznie gratuluję, nagrody prześlę mailem jeszcze dzisiaj, a poniżej przedstawiam zwycięskie artykuły:

Quaffery » Tydzień eKsiążki 2010

Amatorzy eBooków we wszystkich krajach łączcie się!!! W dniach od 7 do 13 marca , trwa akcja promująca pisanie, wydawanie i czytanie książek w formie elektronicznej. Szczegóły tej akcji znajdują się na stronie internetowej tutaj. Swoje poparcie dla rozpowszechniania w Polsce technologii elektronicznego atramentu, eBooków i eCzytników zaznaczałem na tym blogu już wielokrotnie (między innymi: Nadchodzi era ePapiera, Onyx-Boox pierwsze wrażenia).

Czytaj więcej »»»

Kamil » E-book Week 2010

Tydzień E-booka to cykliczna impreza organizowana od 2004 r. W tym roku w dniach 7-13 marca pasjonaci elektronicznych książek z czterech stron świata, mobilizują swoje szeregi w celu popularyzacji nowoczesnej formy czytelnictwa.  E-Book Week to ogólnoświatowa inicjatywa wydawców, czytelników i autorów. Inicjatorką przedsięwzięcia jest Rita Toews, wspierają ja m.in. The International Digital Publishing Forum, Smashwords, E-Ink Corporation a także inne instytucje i blogerzy z całego świata.

Czytaj więcej »»»

Regulamin konkursu “Wampiry w polskiej rzeczywistości”

1. Organizatorem konkursu jest Apeiron Magazine, dostępny pod adresem www.apeironmag.pl.
Współorganizatorami są serwis Mythai.info oraz wydawnictwo Fabryka Słów.

2. W konkursie mogą wziąć udział twórcy, którzy zamieszkują na terytorium Polski.

3. Warunkiem przyjęcia dzieła do konkursu jest nadesłanie pod adres: opowiadania@apeironmag.pl z tematem “konkurs”:
- opowiadania osadzonego w konwencji fantasy, temat: “Wampiry w polskiej rzeczywistości”,
- do 31 marca 2010 roku,
- podpisanego imieniem i nazwiskiem,
- objętości maksymalnie 20 stron (marginesy standardowe, czcionka Times New Roman, wielkość 12, interlinia 1).

4. Nadesłane prace nie mogą nosić znamion plagiatu.

5. Jury w składzie:
- sędzia główny: Magdalena Pioruńska (redaktor naczelny AM),
- Rafał Natzke Kruszyński (szef działu Muzeum Piosenek),
- Marcin Żołtowski (szef działu Opowiadań),
- Mariusz Moryl (szef portalu mythai),
- Piotr Andruczyk (drugi administrator mythai),
dokona subiektywnego i demokratycznego wyboru najlepszych dzieł.

6. Nagrodami w konkursie są:
a) Za pierwsze miejsce:
- wydanie książki elektronicznej w wydawnictwie EscapeMagazine.pl,
- dyplom,
- książka wydawnictwa Fabryka Słów,
- bon o wartości 50 zł do zrealizowania w dowolnym EMPiK-u
b) Za drugie miejsce:
- dwie książki wydawnictwa Fabryka Słów,
- dyplom,
- film DVD związany z tematyką konkursu,
c) Za trzecie miejsce:
- dwie książki wydawnictwa Fabryka Słów,
- dyplom,
- bon o wartości 50 zł do zrealizowania w sklepie Zantes.pl

7. W przypadku pierwszego miejsca, autor otrzymuje gwarancję wydania książki elektronicznej w wydawnictwie EscapeMagazine.pl, jeśli autor podpisze standardową umowę wydawniczą z w/w wydawnictwem. W przypadku nieskorzystania z oferty wydawnictwa:
a) autorowi nie przysługuje wymiana tej nagrody na inną,
b) autorowi przysługuje zachowanie pozostałych nagród, które zdobył w tym konkursie.

8. Uczestnicy konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację swoich dzieł na łamach Apeiron Magazine oraz Mythai.info.

9. Nagrody nie podlegają wymianie na gotówkę.

Od czasu do czasu będę publikował wpisy z ważniejszymi informacjami na temat możliwości iPada jako czytnika książek i prasy. Będę je również opatrywał komentarzem, głównie w kontekście przydatności urządzenia dla czytelnika z Polski.

:. iBooks a sprawa polska

Zadziwiające jest skupienie się mediów, również w Polsce, na iBooks/iBookstore jako głównym nośniku możliwości iPada jako czytnika. W AppStore jest już ponad 100 tysięcy aplikacji książkowych, a tu tylko iBooks to, iBooks tamto. W momencie premiery iPada będzie przecież dostępny jedynie w Stanach.

Jedynym efektem pojawienia się iBooks dla czytelników w Polsce jest ruch cenowy w Kindle Store, w górę, w związku z wojną o poziom cen i model współpracy między Macmillanem a Amazonem. Ci, którzy używają Kindle for iPhone lub duetu B&N Booktore i B&N eReader raczej nie mają powodu do zachwytu.

:. W iBooks będzie można czytać niebezpieczone ePuby

To na razie jedyna dobra wiadomość o iBooks. Do tej pory wiadomo było, że aplikacja będzie opierała się na formacie ePub z własnym DRM-em Fair Play. Wszyscy zadawali sobie pytanie: czy będzie można, i w jaki sposób, czytać książki w formacie ePub, które nie zostały kupione w iBookstore.

Kilka dni temu dokonana została aktualizacja opisu iPada:

And you can add free ePub titles to iTunes and sync them to the iBooks app on your iPad.

Jeżeli chodzi o wygodę, to słabo. Wciągnięcie książki do iBooks wiąże się z podłączeniem iPada do komputera, czyli komfort na podobieństwo eClicto. A są przecież w AppStore programy takie jak Stanza, w których wystarczy wpisać ścieżkę do pliku książkowego lub ściągnąć ją z jednego z katalogów znajdujących się wewnątrz aplikacji (ok. 100 tysięcy książek, większość bezpłatnych).

Zainteresowanych polskojęzycznymi książkami na iPada odsyłam do artykułów wymienionych wymienionych pod wpisem. Na razie nic nie wiadomo, czy w iBooks będzie można czytać inne rodzaje plików.

:. Co z aplikacjami książkowymi?

Wygląda na to, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Na początku pojawiały się pytania, czy Apple nie wytnie czasem aplikacji książkowych, które będą dublowały funkcje iBooks. Po pierwsze iBooks nie będzie aplikacją natywną, po drugie Apple nie będzie chciał zrazić sobie użytkowników, którzy czytają książki na iPhonie i iPodzie Touch, zwłaszcza tych, którzy nie mieszkają w USA i oraz tych paru innych krajach, które do końca tego roku dostąpią zaszczytu dostępu do iBookstore.

Swoje aplikacje optymalizowane na iPada zapowiedział w parę dni po konferencji Wattpad. Parę dni temu podobną informację podał Barnes&Noble. Należy spodziewać się dużo więcej – również w związku z poniższymi zapowiedziami.

:. Demówki

Najpierw The Wired pokazał światu, jak wyobraża sobie swoją obecność na tabletach (uwaga: twórcy zastrzegają, że na tabletach, a nie tylko iPadzie:

Potem światu pokazał swoją wizję Penguin:

Powyższe filmy należy traktować wyłącznie w kategoriach inspirujących zapowiedzi, ale podejrzewam, że wywołają one spore zaangażowanie deweloperów w tworzenie aplikacji na podobieństwo wyżej wymienionych, które, co niewykluczone, pojawią się w AppStore wcześniej niż oryginały.

:. Na koniec stała ankieta

Wyniki na tuż przed publikacją tego wpisu: tak – 44% (8 głosów), nie – 39% (7 głosów), to zależy – 17% (3 głosy).

Na koniec chwila prawdy. Po przeczytaniu tych kilku artykułów możesz mieć wątpliwości. To zrozumiałe. Ktoś zachęca cię do tego, żebyś poświęcił sporą część wolnego czasu na wykonanie pracy zwykle zarezerwowanej dla wydawcy. Jeśli czytasz ten cykl dlatego, że jesteś rozczarowany efektami wysyłek do wydawnictw, to wcale jeszcze nie znaczy, że możesz im utrzeć nosa i udowodnić, że się mylili.

Postawa pisarza niezależnego wiąże się z jednej strony z wolnością, a z drugiej ryzykiem i ciężką pracą. Bądź wobec siebie szczery i odpowiedz na kilka pytań:

:. Czy mam potrzebę niezależności?
Są ludzie, tacy jak ja, dla których jest to jedna z ważniejszych wartości w życiu. Nie lubią by to, co stworzą było zmieniane, a zwłaszcza przez ludzi, którym zmienianie przychodzi łatwo, bo nie dotyczy pracy, którą sami musieli wcześniej wykonać.

:. Czy chcę wziąć na siebie obowiązki, które z pisaniem nie mają nic wspólnego?
Trzeba zamienić się w blogera, trzeba odnaleźć w sobie społecznościowego ducha, trzeba umieć rozmawiać z recenzentami, z dziennikarzami. Być może trzeba będzie opanować podstawy języka html, albo nauczyć się umieszczać wideo w plikach ePub.

:. Czy jestem przygotowany na ryzyko?
Ryzyko jest dwojakiego rodzaju. Po pierwsze niezależność wiąże się, o czym już wiesz, z dużo większym zaangażowaniem czasowym. Czy ryzyko poświęcenia się sprawie, która może skończyć się tak samo jak jedna albo druga wysyłka do wydawnictw cię nie przeraża? Druga sprawa to koszty. Mimo, że bardzo niewielkie, to ponosisz je sam.

:. Czy mam pewność, że moja aktywność nie zabije we mnie pisarza?
W życiu pisarza niezależnego relacja pisanie/niepisanie zmienia się na korzyść tego drugiego. W moim przypadku to drugie jedynie pomaga lepiej pisać. Spróbuj sobie wyobrazić, jak to się będzie odbywać w twoim przypadku.

:. Czy jestem odporny na krytykę?
Jako pisarz ze stajni wydawnictwa mógłbyś pozwolić sobie na beztroskie podejście i zupełnie ignorować komentarze czytelników. Jako autor budujący z czytelnikami bezpośrednie relacje, często nawet przed ukazaniem się książki, najzwyczajniej w świecie nie możesz pozwolić sobie na taki komfort.

:. Czy ważniejsza od pieniędzy za książkę jest sama książka?
Jeżeli najważniejszym pytaniem jakie sobie zadajesz jest: “ile mogę na tej książce zarobić”, to jest bardzo prawdopodobne, że dobry z ciebie biznesmen, którego pasją są pieniądze, niekoniecznie pisanie.

Jeśli cztery, pięć razy odpowiedziałeś sobie “tak”, możesz spróbować. Jeśli mniej – zastanów się. Nie warto zaczynać czegoś, co skończy się za dwa tygodnie mnóstwem wątpliwości i chęcią ucieczki w Bory Tucholskie.

Ja też na samym początku myślałem, że wystarczy założyć szary sweter i pojawić się w wydawnictwie z rozwianym włosami oraz konspektem powieści ułożonym w tzw. artystycznym nieładzie, a wszyscy będą już robić imprezy z okazji wylądowania książki na 17 miejscu listy bestsellerów hurtowni książkowej Olesiejuk. Na szczęście szybko się zorientowałem, że to nie wystarczy. Wydawca szybko doda: “no jasne, wystarczy talent”. Z tym, że ja nie wierzę w to, że wydawcy mają sposób, by talenty skutecznie odnajdywać.

Za dużo u nas dobrze zapowiadających się pisarzy, dobrych, fantastycznych, wybitnych, którzy za szybko rezygnują. Są wśród nich ci, którzy jeszcze nie wiedzą, że można inaczej, samemu. I właśnie dla nich napisałem ten cykl.

Polecam również serię “Gdzie publikować” :. Amazon :. Smashwords :. Feedbooks :. Scribd

Dobiega końca Tydzień E-booka. Mam nadzieję, że ci, którzy postanowili dać szansę e-książce, nie są zawiedzeni. Sporo się wydarzyło i sporo się mówiło, bardzo fajnie, to dobry punkt wyjścia do przyszłorocznej akcji.

Gorąco zachęcam do przeczytania artykułów o Tygodniu E-Booka na blogach Moje Lektury, Votum Separatum, Dziewczyna Estreichera, Nowy Świat oraz w serwisie Rynek Wydawniczy. Dziękuję mediom, które opublikowały informację prasową, w szczególności portalowi Ksiazka.net.pl, a także znajomym na Twitterze i Facebooku, którzy pomogli w rozpowszechnieniu informacji o akcji.

Dla tych, którzy mają ochotę wracać po informacje o e-bookach, przygotowałem listę odnośników, którymi w tym tygodniu dzieliłem się na Twitterze (w kolejności odwrotnie chronologicznej).

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia w przyszłym roku!

Rok temu zapowiedział i póki co się sprawdza: Mike Elgan – 6 trendów, które zwiększą popularność e-booków http://ow.ly/1dIYn #ebookweek

Strony z darmowymi e-bookami: GOOGLE BOOKS http://ow.ly/1dHWG #ebookweek

Tydzień E-Booka 2010: Godin, Vaynerchuk, Maxwell, Mezcal http://ow.ly/1j5uP #ebookweek

Cellstories, czyli codziennie nowe opowiadanie na komórkę http://ow.ly/1dIUi w ramach #ebookweek

Ciekawostka na #ebookweek – pan prof. Wolfram Alpha wypowiada się w sprawie e-booków http://ow.ly/1fJGx

Strony z darmowymi e-bookami: INTERNET ARCHIVE http://ow.ly/1dHUw #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: ZŁOTE MYŚLI http://ow.ly/1dHiV #ebookweek

Strony z darmowymi e-bookami: SCRIBD http://ow.ly/1dHO8 #ebookweek

Komputer Świat: wszystko o e-bookach i e-czytnikach http://ow.ly/1f3qy #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: VIRTUALO http://ow.ly/1dHfy #ebookweek

Korzystasz ze Scribd? Teraz możesz wysłać e-książkę na telefon lub czytnik! http://ow.ly/1dIOU #ebookweek

Strony z darmowymi e-bookami: WOLNE LEKTURY http://ow.ly/1dHQL #ebookweek

A to Polska właśnie: WYDAWCY WYSTRASZYLI SIĘ E-BOOKÓW http://bit.ly/buNLjK #ebookweek

Blog: Poem Flow – poezja na iPhone’a http://ow.ly/1gym5 #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: BEZKARTEK http://ow.ly/1dGa7 #ebookweek

RT @eclicto_pl: #ebookweek – Tydzień e-booka w Polsce – #eClicto – http://blog.eclicto.pl/tydzien-e-booka-rowniez-w-polsce/

Uwaga, KONKURS na Tydzień E-Booka 2010 – do wygrania 10 kompletów e-książek! http://bit.ly/b2iOvI #ebookweek

Napisane specjalnie na Tydzień E-Booka » 4 sposoby, jak zamienić telefon w czytnik książek http://ow.ly/1dIHO #ebookweek

O Tygodniu eKsiążki na blogu Moje Lektury pisze @quaffery http://ow.ly/1gq7S Gorąco polecam! #ebookweek

Dla zainteresowanych #eClicto – czytnik dostępny jest już w sprzedaży ratalnej – od 37 zł/mies. http://bit.ly/aN41if #ebookweek

Ciekawostka na #ebookweek » W kategorii “Books” w iTunes jest już ponad 100 tysięcy aplikacji/książek! http://ow.ly/1eX5n #ebookweek

Strony z darmowymi e-bookami: FEEDBOOKS http://ow.ly/1dHLd #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: ECLICTO http://ow.ly/1dFSG #ebookweek

Uwaga, konkrety z Holandii » w 2009 r. sprzedano 12 tys. e-czytników i 60 tys. e-booków http://ow.ly/1ezrD #ebookweek

O Tygodniu E-Booka w polskiej blogosferze http://bit.ly/adrRAs #ebookweek

Od siebie w ramach wolontariatu e-bookowego » Czytajcie książki na komórkach http://ow.ly/1dIEL #ebookweek

The Economist: Do tej pory na świecie sprzedano 5 mln e-czytników. Następne 5 w tym roku http://ow.ly/1ezzl #ebookweek

Strony z darmowymi e-bookami: PROJECT GUTENBERG http://ow.ly/1dHIF #ebookweek

Test 7 czytników e-booków http://ow.ly/1f3pZ #ebookweek

Możesz podarować e-booka z #eClicto http://ow.ly/1f3eG dobra wiadomość przy okazji #ebookweek

Pad – reklama TV http://bit.ly/ccTzlP W moim przypadku jak najbardziej zalicza się do #ebookweek

RT @Ag_Zak: Coś do poczytania na ebookweek – opowiadanie z Google Wave http://bit.ly/aJReUB #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: ZIXO http://ow.ly/1dFPP #ebookweek

RT @superczytelnia: iRex DR800S dostępny w Polsce http://goo.gl/fb/E00m #czytnik #ebookweek

Lista polskojęzycznych e-książek na urządzenia mobilne http://ow.ly/1dIAI #ebookweek #mobile

RT @Techsty: Wywiad z Mariuszem Pisarskim – polskim tłumaczem “Hegiroskopu” Stuarta Moulthropa http://ow.ly/1fihm #ebookweek

Wywiad z inicjatorką Tygodnia E-Booka, Ritą Toews, przeprowadzony przez Marka Cokera http://ow.ly/1eVzO #ebookweek

Plakat, jaki przygotowałem na Tydzień E-Booka 2009 – stare, ale… http://ow.ly/1dK5G #ebookweek

Świetny artykuł o e-prasie, w sam raz na #ebookweek RT @przemekspider: Newsweek: Na ratunek prasie http://bit.ly/a0DKaK

Dla tych z was, którzy jeszcze nie wzięli udziału » Ankieta na jakim urządzeniu czytasz e-książki? http://ow.ly/1fbLA #ebookweek

Jeszcze 3 dni i rozpoczyna się Tydzień E-Booka 2010! Więcej informacji » http://bit.ly/dwiRnT #ebookweek

Już w niedzielę RT @superczytelnia: Rozpoczyna się Tydzień E-booka 2010 http://goo.gl/fb/EFjO #inne #wiadomosci #ebookweek

Księgarnie z e-bookami: NEXTO http://ow.ly/1jjmC #ebookweek

Rozpoczynamy Tydzień E-Booka! Na początek aktualizowana lista stron z darmowymi e-książkami http://ow.ly/1dIrW

Zacznę od Setha Godina. Nie trzeba go przedstawiać. Niedawno ściągnąłem kilka jego książek z Kindle Store. Przeczytałem już The Dip, o sztuce rezygnowania w odpowiednim momencie. Teraz pochłaniam Linchpin. Książka została wydana w styczniu tego roku, jednocześnie w wydaniu papierowym i elektronicznym. Traktuje o tym, jak zmienia się rola człowiek w organizacji i co zrobić, by stać się niezastąpionym.

Może ktoś zadać pytanie: dlaczego nie poczekać na pojawienie się szeleszczącej wersji w polskim tłumaczeniu? Nie widzę powodu, skoro mogę zdobyć wiedzę w niej zawartą już teraz. Mam coraz większą potrzebę gonić to, co ucieka niż czekać na to, co wcale może nie nadejść.

W tym tygodniu kupiłem kolejną książkę Godina. Jest to Unleashing the SUPER Ideavirus. Publikacja nie jest nowa, nowością jest to, że książka została wydana jako vook. Ponieważ jakiś czas temu skończyłem czytać The Death of Bunny Munro, chciałem trochę nadrobić zaległości w poznawaniu, jak rozwija się nowoczesna książka. Warto dodać, że Ideavirus kosztuje w iTunes jedynie 99 centów.

Trochę żałuję, że wcześniej nie zorientowałem się, że Cruch it! Gary Vaynerchuka również znajduje się w księgarni Vooka. Kto jak kto, ale pierwszy showman mediów społecznościowych w książce, w której można obejrzeć klipy wideo z jego programami, wypada znacznie lepiej niż w kupionej przeze mnie wcześniej wersji z Amazona.

Również w przypadku książki Vaynerchuka, której autor przekonuje do tego, by rzucić swoją dotychczasową pracę i zająć się rozwijaniem pasji oraz zarabianiem na niej za pomocą mediów społecznościowych, ważna jest jej aktualność. Za dwa lata nie będzie miało sensu czytanie o wykorzystywaniu obecnych funkcjonalności Twittera w budowaniu więzi z odbiorcami.

No dobrze. Wszyscy znamy (lub powinniśmy znać) Godina i Vaynerchuka. Powie o tym każdy krytyk. Wystarczy sprawdzić listy bestsellerów The New York Times i można strzelać w ciemno, że się spodoba.

Ja chciałem zwrócić uwagę na dwójkę autorów, w odkryciu których nie pomógł mi żaden krytyk, a którzy piszą świetne książki. Są to autorzy współcześni, publikujący książki niezależnie (indies – więcej w tym cyklu), i żeby było ciekawiej promują jest zgodnie z receptami Vaynerchuka.

Adam Maxwell to autor kilku książek, które można ściągnąć za darmo z serwisu Feedbooks. Zacząłem właśnie czytać Dial M for Monkey. Są to krótkie, zabawne, nieco mroczne opowiadania w stylu, który bardzo mi odpowiada – bo sam podobny uprawiam.

Tak samo jest z nową książką Moxie Mezcal, Concrete Underground, która ukazała się… dzisiaj. Jej poprzednie powieści, a zwłaszcza Making Dylan Maxwell są antykorporacyjne, anarchistyczne i mocno osadzone w świecie technologii. Tego samego spodziewam się po nowej książce autorki.

Chciałbym zwrócić uwagę na ważne zjawisko. Czytelnicy coraz częściej sięgają po książki, które sami wynajdą w sieci, lub które zostały im polecone przez innych czytelników. Wcale nie muszą być to publikacje z popularnych kategorii, np. sci-fi. Wręcz odwrotnie. Web 2.0 daje możliwość odnalezienia się przez autora i czytelnika książek niszowych. Co więcej, w walce o uwagę wyrazistość staje się zaletą. Tak m.in. odkryłem literaturę Moxie Mezcal, którą autorka nazywa punk-as-fuck guerilla fiction.

Zgadzam się, do podjęcia decyzji o kupieniu książki nieznanego autora potrzebna jest odwaga. Krytyk z pisma ogólnopolskiego jej nie ma. Na szczęście coraz częściej mają ją czytelnicy.

Ja się do takich odważnych czytelników zaliczam. Dla mnie Godin, Vaynerchuk, Mezcal i Maxwell są tak samo ważni.

2. Wykonywanie czynności nie daje żadnej przyjemności.

3. Szybko chce się skończyć wykonywanie czynności.

4. A teraz Facebook albo Twitter.

Kilka dni temu w AppStore pojawiła się nowa aplikacja – Poem Flow. Jest cudownym przykładem, jak można wykorzystać nowoczesną technologię, by użytkownik mógł obcować z materią tak antytechnologiczną jak poezja.

Po otwarciu aplikacji od razu pojawia si wiersz. W pozycji pionowej sami przewijamy tekst, natomiast magia zaczyna się wtedy, gdy ustawimy telefon w poziomie. Słowa zaczynają dosłownie płynąć – pojawiają się w delikatnej animacji, pojedynczo lub w wierszach, nadając czytelnikowi rytm odbioru wiersza.

W każdej chwili można podzielić się czytanym utworem na Twitterze lub Facebooku – wysyłany jest odnośnik do strony internetowej z wizualizacją na ekranie iPhone’a. W archiwum znajdują się utwory z kilkunastu dni poprzedzających pobranie aplikacji. Kolejne wiersze można czytać za darmo przez 7 następnych dni, potem za 0,99USD można dokupić sto następnych.

Najbardziej podoba mi się to, że podobnie jak w przypadku CellStories nowe utwory pojawiają się w odstępach jednodniowych. W czasie codziennego korzystania z telefonu można wyrobić w sobie bardzo miły zwyczaj wracania do literatury, a telefon staje się jej codziennym “dostawcą”.

Więcej informacji na oficjalnej stronie Poem Flow. Aplikację można ściągnąć za darmo stąd. Pełna lista dotychczas opublikowanych utworów tutaj.

O człowieku z pasją, z której nie da się wyżyć: ma obsesję. O człowieku z pasją, z której da się wyżyć: ma fundusze.

[Jasio, który ma tę no...]

Tydzień E-Booka nabiera rozpędu. Autorzy na całym świecie łączą popularyzację książki elektronicznej z promocją własnej twórczości. Ja również przygotowałem dla was specjalnie na tę okazję konkurs z nagrodami.

Zasady

:. Zadanie konkursowe jest proste – podziel się ze znajomymi informacją o Tygodniu E-Booka. Więcej o samej inicjatywie i o tym, jak wziąć udział, znajdziesz tutaj. Napisz o tym na swoim blogu lub Facebooku. Wyślij wpis na Twittera, Blipa lub na jakikolwiek inny serwis społecznościowy (pamiętaj, żeby dodać tag #ebookweek). W komentarzach pod wpisem, który teraz czytasz, zostaw link do wspomnianej wyżej aktywności – i gotowe!
:. Konkurs trwa do 13 marca 2010, do godziny 23:59. Liczy się data i godzina pozostawienia komentarza. Prosiłbym o zalogowanie się do komentarzy za pomocą adresu mailowego, na który chcielibyście otrzymać ewentualne nagrody.
:. Następny tydzień poświęcę na wybranie laureatów. Najważniejsze kryterium: inwencja autora. Jeżeli napiszesz od siebie, co myślisz o e-bookach, o Tygodniu E-Booka lub o właśnie przeczytanej e-książce – masz szansę na nagrodę.
:. Ogłoszenie wyników: w niedzielę 21 marca 2010, o godzinie 20.00, na blogu.

Nagrody

Do wygrania jest 10 kompletów e-książek z moimi opowiadaniami absurdalnymi (opisy poniżej). W skład jednego kompletu wchodzą cztery tomy: Człowiek zwany Biurkiem, Małe bure skakadło, Pijany zagajnik oraz Rosół a priori. Łączna cena takiego kompletu w e-księgarniach wynosi ok. 40 złotych.

Nie wykluczam, że zwiększę liczbę nagród w przypadku nadspodziewanie dużej liczby wpisów/zgłoszeń wartych nagrodzenia. Laureaci otrzymają książki mailem, w postaci plików pdf.

Dodam jeszcze, że opowiadania są mniej absurdalne niż afera wokół biografii Kapuścińskiego. Staram się w nich rozbroić tematy, które każdego dnia w każdym z nas wywołują irytację, przygnębienie lub zwykły stres. Więcej opinii na temat mojej twórczości można znaleźć w dziale Opinie. Zapraszam również do zapoznania się z darmowymi fragmentami – wystarczy kliknąć “Przeczytaj fragment na Google Books”.

Człowiek zwany Biurkiem

Winda wjeżdża na 53. piętro budynku, który pięter ma 50; w kraju zaczyna obowiązywać rozporządzenie o wstrzymaniu oddechu w porze wiadomości wieczornych; rusza wielkie śledztwo w sprawie zaginionej cegłówki; każdy pracownik zakładu produkcji trumien ma śmiać się 41 minut dziennie; na rynku pojawia się szczęście w czteropaku. To tylko niektóre z 47 ironicznych, rozbrajających absurdalnym humorem opowiadań Niżeja Podpisanego.

Dodatek specjalny: Arcydzieła słowogwałtu.

Małe bure skakadło

Bezgłowy prezenter telewizyjny zostaje wyrzucony z pracy; posłowie demonstrują pod sejmem, żądając podwyżek; pracownicy naukowi grają w hokeja pałeczkami groźnego wirusa; walec drogowy, zdruzgotany partactwem robotników popełnia samobójstwo; szefowa firmy PR urządza konkurs na swoje nowe nazwisko – w nowych opowiadaniach Podpisanego absurd literacki jest pretekstem do zaskakująco trafnych obserwacji ludzkich postaw i zachowań.

Dodatek specjalny: Szef tego a tego poleca.

Pijany zagajnik

Nowe, skrzące się ironicznym humorem opowiadania na szybkie odreagowanie stresu, spowodowanego codziennymi absurdami – po trzech tygodniach śpiączki pacjent budzi się w zupełnie innym świecie; w małym miasteczku otwiera się sklep z wykształciuchami na wagę; rencista topi się w basenie przez 34 dni; prezes banku codziennie zamienia się w kartofla na dwie minuty; kierowca nie może ruszyć ze skrzyżowania, żeby nie złamać przepisów.

Dodatek specjalny: Przycinki prasowe.

Rosół a priori

Czy można wytresować jaskinię? Czy orgazm może być karalny? Czy zawiewanie szkodzi? Jak oswoić bombę w mieszkaniu w bloku? Czy przy kasie można kupić samochód? Jak pomóc człowiekowi, który jest wykropkowany? Za tymi pozornie nonsensownymi pytaniami, zadawanymi w lekkich i ironicznych opowiadaniach Podpisanego, kryją się odpowiedzi na tematy, które dręczą każdego z nas – każdego dnia.

Dodatek specjalny: Złote niepomyśli.

Ten odcinek możesz potraktować jako poradnik, który pomoże ci wystartować. Starałem się w nim zawrzeć wiedzę praktyczną zdobytą w ciągu ponad roku funkcjonowania jako uzależniony od technologii pisarz indie z Polski.

Punkt wyjścia: książka. Zakładam, że jest napisana albo w trakcie pisania, a ty masz pewność, że ją skończysz.

Własna platforma komunikacji

Chodzi o stworzenie w Internecie kanałów, dzięki którym:
:. dotrzesz do potencjalnych czytelników twojej książki,
:. potencjalni czytelnicy sami odnajdą ciebie i twoją książkę.

Blog oraz konto w jednym, dwóch serwisach społecznościowych na początek w zupełności wystarczą.

:. Blog

Do czego może służyć pisarzowi blog? Podobnie jak wydawcy nie wystarcza krótka informacja o autorze w podaniu o wydanie książki, tak czytelnikowi może nie wystarczyć notka biograficzna na czwartej stronie okładki. Blog idealnie wypełnia potrzebę poznania twórcy. Jest wirtualnym spotkaniem, co ważne odbywającym się zgodnie z wolą autora, a nie wydawcy.

Blog można wykorzystać do:
:. informowania o postępach w pisaniu książki,
:. publikowania darmowych fragmentów,
:. dzielenia się tajnikami warsztatu pracy,
:. dzielenia się przemyśleniami, inspiracjami, opiniami,
:. organizowania konkursów związanych z książką.

Jeżeli nie prowadzisz jeszcze bloga, to zapewniam, że jego założenie nie jest żadnym problemem. Najważniejszą decyzją jest wybór platformy blogowej. Polecam trzy: Posterous, Tumblr lub WordPress.

Posterous i Tumblr idealnie nadają się do szybkiego blogowania. Są bardzo proste w obsłudze, posiadają rozbudowane funkcje społecznościowe i można dodawać wpisy na wiele sposobów (wysyłając maila, z aplikacji na komórce, itd.). Pisanie pierwszego artykułu można rozpocząć w parę minut po utworzeniu bloga.

Jeżeli myślisz o blogu jako rozwiązaniu długookresowym, które ma być twoim głównym kanałem komunikacji, to zdecydowanie polecam WordPressa. Jest to najpopularniejsza i najbardziej zaawansowana platforma blogowa na świecie. Panel administracyjny może na początku przerazić liczbą funkcji, ale szybko zorientujesz się, że jest bardzo sensownie wymyślony. Istotne jest też to, że jeżeli będziesz chciał przenieść blog z WordPress.com na inny serwer, to będziesz dalej mógł wykorzystywać ten sam panel. Trzeba jedynie ściągnąć odpowiednie oprogramowanie. Najważniejszą zaletą WordPressa jest olbrzymia liczba dodatków, dzięki którym będziesz mógł skonfigurować blog pod swoje indywidualne potrzeby.

Jeszcze jedno. Być może zastanawiasz się, czy łatwo ci będzie poradzić sobie z prowadzeniem bloga. Nie chodzi o kwestie techniczne, ale o przełamanie w sobie zwykłej obawy, że podajesz swoją twórczość na tacy – i to ludziom, których (przynajmniej  na początku) wcale nie znasz. Mogą pojawić się niepochlebne komentarze, trzeba będzie na nie szybko reagować. To nie to samo, co książka. Książka jest przepływem jednostronnym. Dopiero gdy jest już napisana i wydana, czytelnicy mogą się nad nią pozachwycać – albo poznęcać. Takie obawy można i trzeba przezwyciężyć. Sam się zdziwisz, jak szybko można się przyzwyczaić, uodpornić i nauczyć wyciągać wnioski z wartościowych komentarzy.

Jeżeli już prowadzisz blog, ale nie wykorzystywałeś go jeszcze do promowania swojej twórczości, zadaj sobie kilka pytań:
:. jaki jest jego profil i czy dodanie nowego tematu, jakim jest twórczość literacka nie spowoduje zamieszania?
:. czy obecni czytelnicy mogą i będą chcieli być dobrymi recenzentami literackimi?
:. jak wpłynie na odbiór twojej osoby informacja o nowej, nieznanej dotąd twoim czytelnikom pasji?

Jeżeli na co dzień blogujesz o aplikacjach Java, lepszym rozwiązaniem niż dodawanie zakładki “opowiadania” będzie utworzenie nowego bloga – tym razem o profilu całkowicie literackim.

:. Społeczności

Świetnym uzupełnieniem bloga jest aktywność na którejś z platform społecznościowych. Można je wykorzystać do szybkiego uaktualniania statusu, informowania o nowych wpisach na blogu, dzielenia się uwagami o swojej twórczości lub twórczości twoich ulubionych autorów. Serwisów społecznościowych jest wiele, polecam Facebooka i Twittera, ale najlepiej, żebyś sam poznał specyfikę każdego z nich i zdecydował się na jeden lub dwa – te najlepsze.

W przeciwieństwie do bloga, który jest miejscem, do którego czytelnicy będą przybywać, serwisy społecznościowe świetnie nadaje się do poszukiwania osób. Przede wszystkim możesz znaleźć czytelników zainteresowanych tematyką poruszaną przez ciebie w książce. Tu także możesz łatwo odszukasz osoby, które byłyby skłonne pomóc w doprowadzeniu publikacji do końca, np grafika, który za niewielką opłatą lub całkowicie za darmo, może przygotować okładkę książki (w przypadku e-booka jest to jpeg w średniej rozdzielczości).

Jeśli już używasz Facebooka i dobrze znasz jego możliwości, możesz stworzyć fan page albo grupę, które znakomicie sprawdzą się w roli bloga.

Przerwa na muzykę: jeden z utworów, które skomponowałem w całości na iPhonie. Przyda się do nowego trailera.

.

Darmowe fragmenty

Najpierw o tym, dlaczego nie trzeba bać się publikowania darmowych fragmentów. Jeśli nie jesteś autorem, którego książki w momencie premiery zajmują dwie półki zaraz przy wejściu do każdego Empiku w kraju, to musisz zagwarantować swoim przyszłym czytelnikom inne sposoby zapoznania się z jej treścią – a do tego najlepsze są darmowe fragmenty. Boisz się, że czytelnicy nie będą chcieli kupić książki już skonsumowanej, albo że będzie ona nielegalnie rozpowszechniana? Oczywiście należy liczyć się z ryzykiem. Jeśli opublikujesz fragment lub całą książkę w Internecie, to nie masz kontroli nad tym, kto i na jakich warunkach będzie ją udostępniał innym. Mogą przydarzyć się takie historie, ale wtedy najlepiej jest zrobić sobie listę “za” i “przeciw” i odpowiednio zareagować. Nie ma skutecznego sposobu na walkę z piractwem – i dotyczy to również wielkich wydawców.

Jakie są sposoby udostępniania darmowych fragmentów? Oto lista możliwości:
:. na blogu (np. rozdział po rozdziale, raz na tydzień o tej samej porze),
:. na portalach i forach literackich,
:. w postaci książki elektronicznej (informacje jak to zrobić, znajdziesz w cyklu Gdzie publikować),
:. link do każdej z powyższych można przesłać do społeczności.

Nadanie darmowemu fragmentowi postaci książkowej to bardzo dobry pomysł. Przygotowanie i opublikowanie książki zajmuje niewiele czasu, a jest ona lepszym narzędziem promocji niż wpis na blogu. Blog to blog, tak jak wpis łatwo stworzyć, tak łatwo usunąć. Darmowa edycja to co innego. Jest to forma skończona, do ściągnięcia. Ma okładkę, ma opis. Stawia czytającego w roli czytelnika książki.

Egzemplarze promocyjne

Jeśli nie jesteś przekonany do postaci elektronicznej, możesz pokusić się o wydrukowanie egzemplarzy promocyjnych. Oczywiście wiąże się to z kosztami, w przypadku druku – sporymi. Ale nikt nie powiedział, że nie da się wydrukować 50 egzemplarzy promocyjnych. Jest to możliwe dzięki drukowi cyfrowemu (sprawdź tutaj, jakiego rzędu jest to wydatek). Książka nie trafia do sprzedaży, więc nie musi mieć numeru ISBN ani kodu paskowego. Dodatkowe koszty, z jakimi należy się liczyć to skład i strona graficzna. Dzięki społecznościom możecie dowiedzieć się, gdzie zrobić to najtaniej.

Po co drukować egzemplarze promocyjne? Dla recenzentów. Myślę, że w Polsce jeszcze długo recenzenci nie będą skłonni oceniać książek w wersji elektronicznej. Tak więc egzemplarz recenzencki powinien mieć formę tradycyjną – choćby nawet sama książka miała ukazać się jako e-book.

Wydanie książki

Książki można publikować w postaci nowoczesnej – elektronicznej (i to, według mnie, jedynie w nowych formatach, takich jak ePub) oraz tradycyjnej, czyli drukowanej.

Jeżeli chodzi o e-książkę, to sporo już na ten temat na blogu napisałem. Dobrą stroną e-booka jest to, że nigdy nie zostanie wycofany z dystrybucji. W Amazonie można będzie wkrótce zatrzymywać dla siebie 70% ceny detalicznej. W Smashwords autor sam ustala, jaki procent chce przeznaczyć na marżę. Im jest ona większa, tym sprzedawcy mają większą chęć, by dany tytuł promować. W Polsce nie powstała jeszcze platforma dla self-publisherów, ale jak tylko to się stanie, na pewno o niej napiszę.

Z wydaniem książki w wersji drukowanej wiąże się więcej pracy, większe wydatki i więcej zachodu z dystrybucją. Przybliżony koszt wydania książki drukiem podałem w tym wpisie. Musisz założyć, że bardzo dużo czasu trzeba będzie spędzić na kontaktach z hurtowniami książkowymi. Jeżeli chodzi o potencjalne zyski ze sprzedaży, to hurtownie generalnie zatrzymują dla siebie 50% ceny detalicznej.

Posiadanie wydawcy ma jedną zaletę – zawsze można zrzucić na niego winę w sytuacji, gdy sprzedaż nie ruszyła.

Ja akurat takiej pociechy nie potrzebuję. Uznałem, że nigdy nie dowiem się, czy moje opowiadania są dobre, jeśli nie zrobię wszystkiego, co możliwe, żeby dotarły nie do setek odbiorców, ale setek tysięcy. Jest ryzyko, jest praca, jest zwątpienie. Ale świadomość, że robię wszystko po swojemu i że na koniec tylko sobie będę mógł zawdzięczać porażkę albo sukces – najlepiej motywuje mnie do pracy.

W następnym odcinku ankieta – będziesz mógł sobie szczerze odpowiedzieć na pytanie, czy chcesz zostać indie.

Polecam również serię “Gdzie publikować” :. Amazon :. Smashwords :. Feedbooks :. Scribd

Rozpoczął się Tydzień E-Booka 2010. Oficjalna informacja prasowa znajduje się tutaj, ja chciałbym dodać od siebie parę słów.

Tydzień to wystarczająco długo, by poznać wszystkie zalety e-książek. Z drugiej strony – to wystarczająco krótko, by zwłaszcza wśród osób odnoszących się do e-booków z rezerwą, nie wywołać reakcji obronnej. Przecież to tylko tydzień, dlaczego by nie dać szansy e-bookowi? Potem można wrócić do czytania książek w postaci, do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni.

Zapraszam wszystkie osoby z otwartą głową do wzięcia udziału w Tygodniu E-Booka. Jak to zrobić? Sposobów jest wiele. Poniżej niektóre z nich. Życzę dobrej zabawy i miłej lektury!

Przeczytaj e-booka

:. Wejdź na którąkolwiek stronę z darmowymi e-bookami, sprawdź katalog, wyszukaj interesującą cię książkę i ściągnij ją na komputer lub czytaj on-line. Polecam Wolne Lektury, Internet Archive, Project Gutenberg, Scribd, Feedbooks, Smashwords a także Google Books. Więcej informacji o serwisach znajdziesz tutaj.

:. Sprawdź ofertę polskich księgarń z e-bookami, e-prasą i audiobookami, stwórz konto użytkownika, przeczytaj darmowy fragment, porównaj ceny i warunki sprzedaży. Największą ofertę mają Nexto, Bezkartek, Zixo, Virtualo oraz eClicto.

:. Subskrybuj. Serwis DailyLit pozwala na subskrybcję mailową lub w czytniku RSS. Wybierz ulubioną powieść, ustaw częstotliwość przysyłania, a e-książka odnajdzie cię sama!

Do czytania e-booków możesz również wykorzystać swój telefon. Trudne? Wcale nie (więcej opcji sprawdź tutaj):

:. Ściągnij aplikację do czytania. Jeśli masz telefon z systemem Windows Mobile, Palm, Blackberry i Symbian – jest to Mobipocket. Aldiko to program na telefony z systemem Android. Jeśli masz iPhone’a lub iPoda Touch, na pewno spodoba ci się Stanza.

:. Czytaj w przeglądarce telefonu. Serwisy, które warto sprawdzić to Cellstories (codziennie nowe opowiadanie), E-czytelnia (polski serwis z literaturą na komórki), a także mobilna wersja Google Books.

Przeczytaj o e-bookach

:. Wejdź na oficjalną stronę Read an E-Book Week - poznaj historię e-booków, przeczytaj wywiady z gośćmi, sprawdź odnośniki do stron o e-bookach.

:. Przeczytaj w Wikipedii – o tym, czym powinna być książka elektroniczna; jakie są jej zalety i wady; dowiedz się więcej o Projekcie Gutenberg lub o e-papierze.

:. Śledź wpisy z tagiem #ebookweek. Jest to oficjalny “znak rozpoznawczy” Tygodnia E-Booka. Na końcu artykułu znajdziesz listę najnowszych wpisów.

Podziel się ze znajomymi!

:. Wyślij odnośnik na Facebooka, Twittera, Blipa, Flakera – jeśli trafisz na interesujący artykuł, znajdziesz ciekawą książkę, albo odkryjesz super serwis z darmowymi e-bookami – nie zapomnij podzielić się tym ze znajomymi. Pamiętaj – dodaj tag #ebookweek, żeby innym łatwiej było odnaleźć twój wpis.

:. Utwórz wpis na blogu – napisz, co myślisz o e-książkach; o swoich wrażeniach po przeczytaniu pierwszego e-booka w życiu; o tym, jakie cechy powinna mieć książka elektroniczna, by spełniła twoje oczekiwania. Możesz również po prostu opublikować tekst informacji prasowej lub powyższą listę proponowanych aktywności.