Password Incorrect » Manifest Introwertyczny

Manifest Introwertyczny – cz. 4

nizejpodpisany — Tue, 06 Jan 2009 19:36:49 +0000

Nadal żyjemy w czasach kultu ekstrawertyków, ale na naszych oczach to się zmienia. Sprzyja temu rozwój Internetu i związanych z tym bezosobowych form komunikacji. Wszędzie słychać głosy, że to bardzo źle. Tak, źle. Dla ekstrawertyków. Skoro coraz więcej osób woli oglądać ich z dystansu, to tracą jakieś 73% swojego osobistego uroku (tak, ujawniła się moja introzłośliwość). Jeżeli chodzi o introwertyków, to sprawa ma się bardziej… optymistycznie. Internet sprzyja osobowościom introwertycznym realizować się twórczo, czego jestem namacalnym przykładem. Gdybym był ekstrawertykiem, zanim skończyłbym swoje pierwsze opowiadanie, już połowa lewobrzeżnej Szawarwawy wiedziałaby o tym i o tym mówiła. Ale jestem osobowością do siebie, a nie od siebie, więc nie tylko połowa Szawarwawy, ale też połowa domowników nie wie, że w pewnym momencie przeniosłem pisanie dziennika do Internetu. Rozpoczęcie pisania bloga nie było dla mnie doświadczeniem zbyt wyczerpującym emocjonalnie, więc się zabrałem za Twittera i można powiedzieć, że poznanie w ten sposób kilkunastu ludzi w jeden wieczór jest możliwe.

Ekstrawertyk zyskuje w kontakcie osobistym, introwertyk w kontakcie na odległość. Wiadomo. U tego drugiego szwankuje komunikacja pozawerbalna, a Internet, niech zgadnę, ten akurat rodzaj komunikacji kosi hurtem, gdyż ekstrawertyczni szefowie z wykorzystaniem introwertycznych szarych mas komórkowych jeszcze nie wpadli na pomysł, jak to dobrze zrobić.

Sformułuję więc kolejny punkt manifestu, roboczy i pewnie będę go zmieniał wiele razy.

Pkt. 9

Czas ekstrawertyków się kończy. Zaczyna się czas introwertyków.

Manifest Introwertyczny – cz. 3

nizejpodpisany — Sun, 07 Dec 2008 13:57:24 +0000

Ale się rozpędzam (i tu wrzucę tak mi zwykle niemiły “!”):

Pkt. 7B

Introwertyk jak już coś zacznie, to w przeciwieństwie do ekstrawertyka szybko nie skończy, bo ma w pamięci, jak długo nie mógł zacząć.

Manifest Introwertyczny – cz. 2

nizejpodpisany — Sun, 07 Dec 2008 13:50:46 +0000

Tak ciężko się wziąć naturze mej introwertycznej do pisania o sobie i żeby jeszcze była w tym energia wystarczająca do mobilizacji introwertyków, co się chowają, zamiast wyjść. Ale zacznę (tylko że zaraz skończę):

Pkt. 7A

Ekstrawertykom łatwo się za coś zabrać, a introwertykom nie. Co wcale nie znaczy, że w końcu tego nie zrobią.

Manifest Introwertyczny – cz. 1

nizejpodpisany — Mon, 24 Nov 2008 17:59:46 +0000

Moje ulubione i jedyne legalne wydawnictwo już ponad rok temu wykonało falstart (zdaje się kontrolowany) informując na swojej stronie, że zacząłem pisać manifest introwertyczny. Jest to prawda w około siedmiu procentach, gdyż swego czasu coś o manifeście tego rodzaju bąknąłem, a że jestem introwertykiem, to owo ciche i nacechowane wahaniem bąknięcie było otoczone z przodu i z tyłu tęgą, co najmniej dwutygodniową ciszą. Nie dziwi więc fakt, że zostało podchwycone jako myśl wyjątkowa, bo jedyna dostępna, ale żeby od razu chwalić się czymś czego nie ma, to tylko ekstrawertycy potrafią robić.
Nieprawdą jest natomiast, że założyłem w celu napisania manifestu fundację, czy też związek lub też stowarzyszenie, a już zdecydowanie nie takie, które nazywa się Dajcie Milczeć.

Sformułowanie “dajcie milczeć” kryje myśl sprzeczną z tym, co chcę zrobić – mianowicie mówi: odwalcie się od nas, dajcie kontemplować swoją samotność, nie zajmujcie się nami. Ja chcę na odwrót, choć jest to cel niezwykle trudny dla introwertyka tego pokroju co ja – chcę zwrócić uwagę na fakt, że w introwertykach drzemie olbrzymi potencjał, który można i trzeba wykorzystać, ale sami tego potencjału nie ujawnią, bo jakby to umieli, to znaczyłoby, że są ekstrawertykami. To dobre zdanie na koniec wpisu, choć powinien tu być choćby pierwszy punkt. To będzie, tylko bez treści:

Pkt. 1